Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΕΞΟΔΟΣ

Έξοδος, κεφάλαιο 33

23 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (40)
  1. 1

    ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· προπορεύου, ἀνάβηθι ἐντεῦθεν σὺ καὶ ὁ λαός σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου, εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τῷ ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ λέγων· τῷ σπέρματι ὑμῶν δώσω αὐτήν.

    Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Προχώρει! Ἀνέβα ἀπὸ ἐδῶ σὺ καὶ ὁ λαός σου, οἱ Ἰσραηλῖται, ποὺ τοὺς ἔβγαλες ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ βαδίζετε πρὸς τὴν γῆν, διὰ τὴν ὁποίαν ὠρκίσθηκα εἰς τὸν Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ εἶπα: «Θὰ δώσω αὐτὴν τὴν γῆν εἰς τοὺς ἀπογόνους σας».

  2. 2

    καὶ συναποστελῶ τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, καὶ ἐκβαλεῖ τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ Χετταῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Γεργεσαῖον καὶ Εὐαῖον καὶ ᾿Ιεβουσαῖον καὶ Χαναναῖον.

    Θὰ στείλω δὲ μαζί σου, διὰ νὰ προπορεύεται, τὸν ἄγγελόν μου καὶ αὐτὸς θὰ ἐκδιώξῃ τοὺς Ἀμορραίους καὶ Χετταίους καὶ Φερεζαίους καὶ Γεργεσαίους καὶ Εὐαίους καὶ Ἰεβουσαίους καὶ τοὺς Χαναναίους.

  3. 3

    καὶ εἰσάξω σε εἰς γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι· οὐ γὰρ μὴ συναναβῶ μετὰ σοῦ, διὰ τὸ λαὸν σκληροτράχηλόν σε εἶναι, ἵνα μὴ ἐξαναλώσω σε ἐν τῇ ὁδῷ.

    Καὶ θὰ σὲ ὁδηγήσω μέσα εἰς μίαν πλουσίαν χώραν, ὅπου τρέχει γάλα καὶ μέλι. Ἐγὼ ὅμως δὲν θὰ ἀνεβῶ μαζί σας πρὸς τὴν Χαναάν, διότι εἶσθε λαὸς σκληροτράχηλος καὶ ἀτίθασος καὶ ὑπάρχει φόβος λόγῳ τῆς συμπεριφορᾶς σας νὰ σᾶς ἐξοντώσω, ἐνῷ θὰ εὑρίσκεσθε καθ' ὁδόν».

  4. 4

    καὶ ἀκούσας ὁ λαὸς τὸ ρῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, κατεπένθησεν ἐν πενθικοῖς.

    Ὅταν δὲ ἤκουσεν ὁ λαὸς τὸν πικρὸν αὐτὸν λόγον, ἐλυπήθη πολὺ καὶ ἐφόρεσαν ὅλοι πένθιμα ἐνδύματα.

  5. 5

    καὶ εἶπε Κύριος τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς λαὸς σκληροτράχηλος· ὁρᾶτε, μὴ πληγὴν ἄλλην ἐπάξω ἐγὼ ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἐξαναλώσω ὑμᾶς. νῦν οὖν ἀφέλεσθε τὰς στολὰς τῶν δοξῶν ὑμῶν καὶ τόν κόσμον, καὶ δείξω σοι ἃ ποιήσω σοι.

    Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας: «Σεῖς εἶσθε λαὸς σκληροτράχηλος καὶ ἀτίθασος. Προσέχετε λοιπὸν εἰς τὸ ἑξῆς οὕτως, ὥστε νὰ μὴ σᾶς στείλω ἄλλην τιμωρίαν καὶ σᾶς ἐξοντώσω. Τώρα λοιπὸν βγάλετε ὁριστικῶς ἀπὸ ἐπάνω σας τὰς λαμπρὰς στολάς σας καὶ τὰ κοσμήματα καὶ θὰ σᾶς φανερώσω ὅσα θὰ κάνω διὰ σᾶς».

  6. 6

    καὶ περιείλαντο οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸν κόσμον αὐτῶν καὶ τὴν περιστολὴν ἀπὸ τοῦ ὄρους τοῦ Χωρήβ.

    Καὶ ἀπὸ τὴν ὥραν ἐκείνην τῆς ἀναχωρήσεώς των ἀπὸ τὸ Χωρὴβ ἔβγαλαν οἱ Ἰσραηλῖται τὰ κοσμήματα καὶ τὰς στολάς των.

  7. 7

    Καὶ λαβὼν Μωυσῆς τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἔπηξεν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, μακρὰν ἀπὸ τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐκλήθη σκηνὴ μαρτυρίου· καὶ ἐγένετο, πᾶς ὁ ζητῶν Κύριον ἐξεπορεύετο εἰς τὴν σκηνὴν τὴν ἔξω τῆς παρεμβολῆς.

    Ὁ δὲ Μωυσῆς, ἀφοῦ ἐπῆρε τὴν σκηνήν του, τὴν ἔστησεν ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον τῶν Ἰσραηλιτῶν μακρυὰ ἀπὸ τὴν κατασκήνωσιν των καὶ ὠνομάσθη ἡ σκηνὴ ἐκείνη σκηνὴ τοῦ μαρτυρίου. Εἰς τὸ ἑξῆς δὲ ὁποιοσδήποτε ἤθελε νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὸν Κύριον ἔβγαινε καὶ ἐπήγαινεν εἰς τὴν σκηνήν, ποὺ ἦτο ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον.

  8. 8

    ἡνίκα δ᾿ ἂν εἰσεπορεύετο Μωυσῆς εἰς τὴν σκηνὴν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, εἱστήκει πᾶς ὁ λαὸς σκοπεύοντες ἕκαστος παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ κατενοοῦσαν ἀπιόντος Μωυσῆ ἕως τοῦ εἰσελθεῖν αὐτὸν εἰς τὴν σκηνήν.

    Κάθε φορὰ δὲ ποὺ ἐπήγαινεν ὁ Μωυσῆς καὶ εἰσήρχετο εἰς τὴν σκηνήν, ποὺ ἦτο ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον, ἔστεκεν ὅλος ὁ λαός, καθένας κοντὰ εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς του καὶ ἔβλεπαν μὲ προσοχὴν καὶ μὲ ἐξεταστικὸν βλέμμα τὸν Μωϋσῆν, καθὼς ἐκεῖνος ἐβάδιζεν, ἕως ὅτου περάσῃ μέσα εἰς τὴν σκηνήν.

  9. 9

    ὡς δ᾿ ἂν εἰσῆλθε Μωυσῆς εἰς τὴν σκηνήν, κατέβαινεν ὁ στῦλος τῆς νεφέλης, καὶ ἵστατο ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς, καὶ ἐλάλει Μωυσῇ·

    Καὶ μόλις εἰσήρχετο ὁ Μωυσῆς εἰς τὴν σκηνήν, κατέβαινεν ὁ στῦλος τῆς νεφέλης καὶ ἔστεκεν εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ὁ Κύριος ὠμιλοῦσε πρὸς τὸν Μωϋσῆν.

  10. 10

    καὶ ἑώρα πᾶς ὁ λαὸς τὸν στῦλον τῆς νεφέλης ἑστῶτα ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς, καὶ στάντες πᾶς ὁ λαὸς προσεκύνησαν ἕκαστος ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ.

    Ἔβλεπε δὲ ὅλος ὁ λαὸς τὸν στῦλον τῆς νεφέλης νὰ στέκεται εἰς τὴν εἴσοδον τῆς σκηνῆς. Καὶ ἐστάθησαν ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται καὶ προσεκύνησάν με εὐλάβειαν καθένας ἀπὸ τὴν εἴσοδον τῆς σκηνῆς του.

  11. 11

    καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐνώπιος ἐνωπίῳ, ὡς εἴ τις λαλήσει πρὸς τὸν ἑαυτοῦ φίλον. καὶ ἀπελύετο εἰς τὴν παρεμβολήν, ὁ δὲ θεράπων ᾿Ιησοῦς υἱὸς Ναυῆ νέος οὐκ ἐξεπορεύετο ἐκ τῆς σκηνῆς.

    Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν μὲ οἰκειότητα, πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, ὅπως θὰ ὡμιλοῦσε κάποιος πρὸς τὸν φίλον του. Μετὰ δὲ τὴν συνομιλίαν ὁ Μωϋσῆς ἐπέστρεφεν εἰς τὸ στρατόπεδον. Ὁ δὲ νεαρὸς βοηθός του, ὁ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ, δεν ἔβγαινε καὶ δὲν ἀπεμακρύνετο ἀπὸ τὴν σκηνήν.

  12. 12

    Καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς Κύριον· ἰδοὺ σύ μοι λέγεις· ἀνάγαγε τὸν λαὸν τοῦτον, σὺ δὲ οὐκ ἐδήλωσάς μοι, ὃν συναποστελεῖς μετ᾿ ἐμοῦ· σὺ δέ μοι εἶπας· οἶδά σε παρὰ πάντας, καὶ χάριν ἔχεις παρ᾿ ἐμοί.

    Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον. «Νά, σὺ μοῦ λέγεις· ὁδήγησε τὸν λαὸν αὐτόν! Δὲν μοῦ ἐφανέρωσες ὅμως αὐτόν, ποὺ θὰ στείλῃς μαζί μου σὰν ὁδηγόν. Μοῦ εἶπες δὲ καὶ τὸ ἑξῆς: Σὲ γνωρίζω καὶ σὲ θεωρῷ ὡς πιστόν μου ἄνθρωπον καλύτερον ἀπὸ κάθε ἄλλον καὶ σὲ ἐκτιμῶ καὶ σὲ ἀγαπῶ ἰδιαιτέρως.

  13. 13

    εἰ οὖν εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου, ἐμφάνισόν μοι σεαυτὸν γνωστῶς, ἵνα ἴδω σε, ὅπως ἂν ὦ εὑρηκὼς χάριν ἐναντίον σου, καὶ ἵνα γνῶ ὅτι λαός σου τὸ ἔθνος τὸ μέγα τοῦτο.

    Ἐὰν λοιπὸν εὑρῆκα ἰδιαιτέραν χάριν ἐνώπιόν σου καὶ μὲ συμπαθῇς, φανέρωσε τὸν ἑαυτόν σου εἰς ἐμέ μὲ τρόπον σαφῆ καὶ καταληπτόν, διὰ νὰ σὲ ἴδω καὶ νὰ βεβαιωθῶ ὅτι πράγματι ἔχω εὐρεῖ χάριν ἐνώπιόν σου καὶ διὰ νὰ καταλάβω ὅτι τὸ μέγα αὐτὸ ἔθνος τῶν Ἰσραηλιτῶν εἶναι πράγματι ἐκλεκτὸς λαός σου».

  14. 14

    καὶ λέγει· αὐτὸς προπορεύσομαί σου καὶ καταπαύσω σε.

    Καὶ ἀπαντᾷ ὁ Θεὸς πρὸς αὐτόν: «Ἐγὼ ὁ ἴδιος θὰ προχωρῶ πρὶν ἀπὸ σὲ καὶ θὰ σοῦ χαρίσω ἀναψυχήν».

  15. 15

    καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· εἰ μὴ αὐτὸς σὺ συμπορεύῃ, μή με ἀναγάγῃς ἐντεῦθεν·

    Ὁ δὲ Μωϋσῆς λέγει πρὸς τὸν Θεόν: «Ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ προχωρῇς σὺ ὁ ἴδιος μαζί μου, τότε νὰ μὴ μὲ μετακινήσῃς ἀπὸ ἐδῶ.

  16. 16

    καὶ πῶς γνωστὸν ἔσται ἀληθῶς, ὅτι εὕρηκα χάριν παρὰ σοί, ἐγώ τε καὶ ὁ λαός σου, ἀλλ᾿ ἢ συμπορευομένου σου μεθ᾿ ἡμῶν; καὶ ἐνδοξασθήσομαι ἐγώ τε καὶ ὁ λαός σου παρὰ πάντα τὰ ἔθνη, ὅσα ἐπὶ τῆς γῆς ἐστι.

    Διότι μὲ ποῖον ἄλλον τρόπον θὰ καταλάβω ὅτι ἔχω εὕρει χάριν ἐνώπιόν σου καὶ συμπαθεῖς καὶ ἐμὲ καὶ τὸν λαόν σου, παρὰ μὲ τὸ νὰ προχωρῇς καὶ σὺ μαζί μας; Καὶ ἔτσι θὰ δοξασθῶ καὶ ἐγὼ καὶ ὁ λαός σου περισσότερον ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα ἔθνη, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὴν γῆν».

  17. 17

    καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· καὶ τοῦτόν σοι τὸν λόγον, ὃν εἴρηκας, ποιήσω· εὕρηκας γὰρ χάριν ἐνώπιον ἐμοῦ, καὶ οἶδά σε παρὰ πάντας.

    Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Καὶ αὐτὴν τὴν ἐπιθυμίαν, ποὺ ἐξέφρασες, θὰ σοῦ τὴν ἐκπληρώσω. Διότι ἔχεις εὕρει χάριν ἐνώπιόν μου καὶ σὲ ἐκτιμῶ ἰδιαιτέρως περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλον».

  18. 18

    καὶ λέγει· ἐμφάνισόν μοι σεαυτόν,

    Καὶ λέγει πάλιν ὁ Μωϋσῆς: «Φανέρωσε τὸν ἑαυτόν σου εἰς ἐμέ».

  19. 19

    καὶ εἶπεν· ἐγὼ παρελεύσομαι πρότερός σου τῇ δόξῃ μου καὶ καλέσω τῷ ὀνόματί μου, Κύριος ἐναντίον σου· καὶ ἐλεήσω ὃν ἂν ἐλεῶ, καὶ οἰκτειρήσω ὃν ἂν οἰκτείρω.

    Καὶ εἶπεν ὁ Θεός: «Θὰ περάσω ἐγὼ πρὶν ἀπὸ σὲ μὲ τὴν λάμψιν τῆς δόξης μου καὶ θὰ ἀναγγείλω τὸ ὄνομά μου: «Ὁ Κύριος εἶναι ἐμπρός σου». Καὶ θὰ ἐλεήσω ἐγὼ αὐτόν, ποὺ κρίνω ἄξιον τοῦ ἐλέους μου καὶ θὰ εὐσπλαγχνισθῶ αὐτόν, ποὺ θεωρῶ ἄξιον τῆς εὐσπλαγχνίας μου».

  20. 20

    καὶ εἶπεν· οὐ δυνήσῃ ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου· οὐ γὰρ μὴ ἴδῃ ἄνθρωπος τὸ πρόσωπόν μου καὶ ζήσεται.

    Καὶ εἶπεν ἐπίσης ὁ Θεός:»Δεν θὰ ἠμπορέσῃς νὰ ἰδῇς τὸ πρόσωπόν μου. Διότι δεν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰδῇ ἄνθρωπος τὸ πρόσωπόν μου καὶ νὰ ζήσῃ».

  21. 21

    καὶ εἶπε Κύριος· ἰδοὺ τόπος παρ᾿ ἐμοί, στήσῃ ἐπὶ τῆς πέτρας·

    Καὶ εἶπε πάλιν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Βλέπεις αὐτὸν τὸν τόπον ἐδῶ κοντά μου; Στάσου λοιπὸν εἰς αὐτὸν τὸν βράχον.

  22. 22

    ἡνίκα δ᾿ ἂν παρέλθῃ ἡ δόξα μου, καὶ θήσω σε εἰς ὀπὴν τῆς πέτρας καὶ σκεπάσω τῇ χειρί μου ἐπὶ σέ, ἕως ἂν παρέλθω·

    Καὶ ὅταν θὰ περάσῃ ἡ λάμψις τῆς δόξης μου,θὰ σὲ βάλω μέσα εἰς μίαν σχισμὴν (τρῦπαν) τοῦ βράχου καὶ θὰ σὲ σκεπάσω μὲ τὸ χέρι μου, μέχρι νὰ περάσω.

  23. 23

    καὶ ἀφελῶ τὴν χεῖρα, καὶ τότε ὄψει τὰ ὀπίσω μου, τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ὀφθήσεταί σοι.

    Καὶ θὰ σηκώσω κατόπιν τὸ χέρι μου καὶ τότε θὰ ἰδῇς τὰ νῶτα μου. Δὲν πρόκειται ὅμως νὰ ἰδῇς τὸ πρόσωπόν μου».