Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ

Δευτερονόμιον, κεφάλαιο 31

30 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (34)
  1. 1

    ΚΑΙ συνετέλεσε Μωυσῆς λαλῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραήλ,

    Ο Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε: Καὶ ἐτελείωσεν ὁ Μωϋσῆς ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ποὺ εἶχε νὰ εἰπῇ πρὸς ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας.

  2. 2

    καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἑκατὸν καὶ εἴκοσιν ἐτῶν ἐγώ εἰμι σήμερον· οὐ δυνήσομαι ἔτι εἰσπορεύεσθαι καὶ ἐκπορεύεσθαι, Κύριος δὲ εἶπε πρός με· οὐ διαβήσῃ τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον.

    Μετὰ δὲ ἀπὸ αὐτὰ τοὺς εἶπε: «Ἤδη ἐγὼ εἶμαι σήμερον ἑκατὸν εἴκοσι ἐτῶν. Δὲν θὰ ἠμπορῶ εἰς τὸ ἑξῆς νὰ πηγαίνω καὶ νὰ ἔρχωμαι ὡς ἀρχηγός σας. Ὁ δὲ Κύριος μοῦ τὸ εἶπε σαφῶς: «Δὲν θὰ περᾴσῃς αὐτὸν τὸν ποταμόν, τὸν Ἰορδάνην».

  3. 3

    Κύριος ὁ Θεός σου ὁ προπορευόμενος πρὸ προσώπου σου, αὐτὸς ἐξολοθρεύσει τὰ ἔθνη ταῦτα ἀπὸ προσώπου σου, καὶ κατακληρονομήσεις αὐτούς· καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ προπορευόμενος πρὸ προσώπου σου, καθὰ ἐλάλησε Κύριος.

    Ὁ Κύριος καὶ Θεός σου, ποὺ προπορεύεται εἰς τὴν πορείαν σου, αὐτὸς εἶναι ποὺ θὰ ἐξολοθρεύσῃ ἀπὸ ἐμπρός σου τοὺς λαοὺς αὐτούς. Καὶ θὰ πάρῃς σὺ ὡς κληρονομίαν σου κάθε τι, ποὺ κατέχουν τώρα αὐτοί. Ἐκεῖνος δὲ ποὺ θὰ προχωρῇ ἐπὶ κεφαλῆς σου ὡς ἡγέτης σου, συμφώνως πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ Κύριος, θὰ εἶναι ὁ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ.

  4. 4

    καὶ ποιήσει Κύριος ὁ Θεός σου αὐτοῖς καθὼς ἐποίησε Σηὼν καὶ ῎Ωγ, τοῖς δυσὶ βασιλεῦσι τῶν ᾿Αμορραίων, οἳ ἦσανπέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ τῇ γῇ αὐτῶν, καθότι ἐξωλόθρευσεν αὐτούς·

    Καὶ θὰ κάνῃ Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τοὺς λαοὺς αὐτοὺς ὅ,τι ἔκανε εἰς τὸν Σηὼν καὶ τὸν Ὤγ, εἰς τοὺς δύο ἐκείνους βασιλεῖς τῶν Ἀμορραίων, ποὺ ἦσαν πέραν τοῦ Ἰορδάνου, καὶ εἰς τὴν χώραν των. Θὰ τοὺς ἐξολοθρεύσῃ δηλαδὴ ὁπωσδήποτε, ὅπως ἐξωλόθρευσε καὶ ἐκείνους.

  5. 5

    καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος ὑμῖν, καὶ ποιήσετε αὐτοῖς, καθότι ἐνετειλάμην ὑμῖν.

    Καὶ ἤδη σᾶς τοὺς παρέδωσεν ὁ Κύριος καὶ πρέπει νὰ τοὺς φερθῆτε, ὅπως ἀκριβῶς σᾶς παρήγγειλα.

  6. 6

    ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε, μὴ φοβοῦ μηδὲ δειλιάσης μηδὲ πτοηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου ὁ προπορευόμενος μεθ᾿ ὑμῶν ἐν ὑμῖν, οὔτε μή σε ἀνῇ, οὔτε μή σε ἐγκαταλίπῃ.

    Νὰ ἔχῃς ἀνδρείαν καὶ θάρρος. Μὴ φοβᾶσαι, οὔτε νὰ δειλιάσῃς. Οὔτε νὰ τρομάξῃς ἐμπρός των, διότι Κύριος ὁ Θεός σου, ποὺ προπορεύεται εἰς τὴν πορείαν σας, εἶναι μαζί σας καὶ κάνει αἰσθητὴν τὴν παρουσίαν Του μεταξύ σας μὲ τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης. Δὲν θὰ σὲ ἀφήσῃ Ἐκεῖνος μόνον σου, οὔτε θὰ σὲ ἐγκαταλείψῃ.

  7. 7

    καὶ ἐκάλεσε Μωυσῆς ᾿Ιησοῦν καὶ εἶπεν αὐτῷ ἔναντι παντὸς ᾿Ισραήλ· ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε, σὺ γὰρ εἰσελεύσῃ πρὸ προσώπου τοῦ λαοῦ τούτου εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσιν ὑμῶν δοῦναι αὐτοῖς, καὶ σὺ κατακληρονομήσεις αὐτὴν αὐτοῖς·

    Ἐκάλεσε δὲ κατόπιν ὁ Μωϋσῆς τὸν Ἰησοῦν τοῦ Ναυῆ καὶ τοῦ εἶπεν ἐνώπιον ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν: «Νὰ ἔχῃς ἀνδρείαν καὶ θάρρος, διότι σὺ πλέον εἶσαι ἐκεῖνος, ποὺ θὰ εἰσέλθῃς ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν ὡρκίσθη ὁ Κύριος εἰς τοὺς πατέρας σας ὅτι θὰ τοὺς τὴν χαρίσῃ. Σὺ θὰ τὴν κυριεύσῃς καὶ θὰ τὴν μοιράσῃς εἰς αὐτοὺς ὡς κληρονομίαν των.

  8. 8

    καὶ Κύριος ὁ συμπορευόμενος μετὰ σοῦ οὐκ ἀνήσει σε, οὐδὲ μή σε ἐγκαταλίπῃ· μὴ φοβοῦ μηδὲ δειλία.

    Νὰ εἶσαι δὲ βέβαιος ὅτι ὁ Κύριος, ποὺ συμπορεύεται μὲ σέ, δὲν θὰ σὲ ἀφήσῃ μόνον, οὔτε θὰ σὲ ἐγκαταλείψῃ. Μὴ φοβᾶσαι, οὔτε νὰ δειλιάζης».

  9. 9

    Καὶ ἔγραψε Μωυσῆς τὰ ρήματα τοῦ νόμου τούτου εἰς βιβλίον καὶ ἔδωκε τοῖς ἱερεῦσι τοῖς υἱοῖς Λευὶ τοῖς αἴρουσι τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης Κυρίου, καὶ τοῖς προσβυτέροις τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.

    Καὶ ἔγραψεν ὁ Μωϋσῆς εἰς βιβλίον τὰ λόγια τοῦ Νόμου αὐτοῦ καὶ τὸ ἔδωσεν εἰς τοὺς ἱερεῖς, τοὺς ἀπογόνους τοῦ Λευΐ, ποὺ εἶχαν ἀποστολὴν νὰ μεταφέρουν ἀπὸ τόπου εἰς τόπον τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου, καὶ εἰς τοὺς προεστοὺς τῶν Ἰσραηλιτῶν.

  10. 10

    καὶ ἐνετείλατο Μωυσῆς αὐτοῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων· μετὰ ἑπτὰ ἔτη ἐν καιρῷ ἐνιαυτοῦ ἀφέσεως ἐν ἑορτῇ σκηνοπηγίας,

    Τοὺς ἔδωσε δὲ καὶ ἐντολὴν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὁ Μωϋσῆς μὲ τὰ ἑξῆς λόγια: «Μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ χρόνια, ὅταν θὰ εὑρίσκεσθε εἰς τὸ ἔτος τῆς ἀφέσεως, κατὰ τὸ ὁποῖον παραγράφονται τὰ χρέη καὶ ἐλευθερώνονται οἱ δοῦλοι, καὶ ἐνῷ θὰ ἑορτάζετε τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας,

  11. 11

    ἐν τῷ συμπορεύεσθαι πάντα ᾿Ισραὴλ ὀφθῆναι ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἂν ἐκλέξηται Κύριος, ἀναγνώσεσθε τὸν νόμον τοῦτον ἐναντίον παντὸς ᾿Ισραὴλ εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν·

    τότε ποὺ θὰ πηγαίνουν ὅλοι μαζὶ οἱ Ἰσραηλῖται διὰ νὰ παρουσιασθοῦν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας εἰς τὸν τόπον, ποὺ θὰ διαλέξῃ διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν ὁ Κύριος, θὰ ἀναγνώσετε τὸν Νόμον αὐτὸν ἐνώπιον ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὥστε νὰ τὸν ἀκούσουν ὅλοι.

  12. 12

    ἐκκλησιάσας τὸν λαόν, τοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ ἔκγονα καὶ τὸν προσήλυτον τὸν ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν, ἵνα ἀκούσωσι καὶ ἵνα μάθωσι φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, καὶ ἀκούσονται ποιεῖν πάντας τούς λόγους τοῦ νόμου τούτου·

    Θὰ συγκαλέσῃς δηλαδὴ καὶ θὰ συγκεντρώσῃς τὸν λαόν, τοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδιὰ καὶ κάθε ξένον, ποὺ διαμένει εἰς τὰς πόλεις σας καὶ σέβεται τὴν Θρησκείαν σας, διὰ νὰ ἀκούσουν τὸν Νόμον καὶ νὰ μάθουν νὰ φοβοῦνται Κύριον τὸν Θεόν σας. Καὶ θὰ ἀκούσουν καὶ θὰ διδαχθοῦν ὅτι πρέπει νὰ τηροῦν ὅλας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τοῦ Νόμου.

  13. 13

    καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν, οἳ οὐκ οἴδασιν, ἀκούσονται καὶ μαθήσονται φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεόν σου πάσας τὰς ἡμέρας, ὅσας αὐτοὶ ζῶσιν ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.

    Μαζὶ μὲ αὐτοὺς θὰ ἀκούσουν τὸν Νόμον καὶ τὰ παιδιά των, ποὺ δὲν τὸν γνωρίζουν ἀκόμη, καὶ θὰ μάθουν νὰ φοβοῦνται Κύριον τὸν Θεόν σου. Θὰ μάθουν νὰ Τὸν φοβοῦνται καθ ὅλον τὸ χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ ζοὺν αὐτοὶ εἰς τὴν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εἰσέλθετε διὰ νὰ τὴν κληρονομήσετε, ἀφοῦ διαβῆτε τὸν Ἰορδάνην».

  14. 14

    Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἰδοὺ ἐγγίκασιν αἱ ἡμέραι τοῦ θανάτου σου· κάλεσον ᾿Ιησοῦν καὶ στῆτε παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἐντελοῦμαι αὐτῷ. καὶ ἐπορεύθη Μωυσῆς καὶ ᾿Ιησοῦς εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔστησαν παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.

    Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Ἰδοὺ ἔχει πλησιάσει ὁ καιρὸς τοῦ θανάτου σου. Κάλεσε λοιπὸν τὸν Ἰησοῦν τοῦ Ναυῆ καὶ σταθῆτε κοντὰ εἰς τὰς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ τοῦ δώσω ἐντολάς». Καὶ ἐπῆγεν ἀμέσως ὁ Μωϋσῆς μὲ τὸν Ἰησοῦν τοῦ Ναυῆ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ ἐστάθησαν κοντὰ εἰς τὰς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

  15. 15

    καὶ κατέβη Κύριος ἐν νεφέλῃ καὶ ἔστη παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔστη ὁ στύλος τῆς νεφέλης παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.

    Κατέβη δὲ ὁ Κύριος ἐν εἴδει νεφέλης καὶ ἐστάθη εἰς τὰς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Καὶ ἐστάθη ὁ στῦλος τῆς νεφέλης πλησίον τῶν θυρῶν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

  16. 16

    καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἰδοὺ σὺ κοιμᾷ μετὰ τῶν πατέρων σου, καὶ ἀναστὰς οὗτος ὁ λαὸς ἐκπορνεύσει ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τῆς γῆς, εἰς ἣν οὗτος εἰσπορεύεται, καὶ καταλείψουσί με καὶ διασκεδάσουσι τὴν διαθήκην μου, ἣν διεθέμην αὐτοῖς.

    Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Ἰδοὺ ἐντὸς ὀλίγου θὰ κοιμηθῇς καὶ σὺ τὸν ὕπνον τοῦ θανάτου μαζὶ μὲ τοὺς προγόνους σου. Θὰ σηκωθῇ δὲ ὁ λαὸς αὐτὸς καὶ θὰ προδώσῃ τὴν ἀγάπην μου καὶ θὰ ἀκολουθήσῃ θεοὺς ξένους, θεοὺς τῆς χώρας αὐτῆς, εἰς τὴν ὁποίαν εἰσέρχεται αὐτὸς τώρα. Καὶ θὰ μὲ ἐγκαταλείψουν καὶ θὰ διαλύσουν καὶ θὰ ἀκυρώσουν τὴν συμφωνίαν, ποὺ ἔκανα μαζί των.

  17. 17

    καὶ ὀργισθήσομαι θυμῷ εἰς αὐτοὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ καταλείψω αὐτοὺς καὶ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἔσται κατάβρωμα, καὶ εὑρήσουσιν αὐτὸν κακὰ πολλὰ καὶ θλίψεις, καὶ ἐρεῖ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· διότι οὐκ ἔστι Κύριος ὁ Θεός μου ἐν ἐμοί, εὕροσάν με τὰ κακὰ ταῦτα.

    Θὰ ὀργισθῶ δὲ ἐναντίον των μὲ μεγάλον θυμὸν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ θὰ τοὺς ἐγκαταλείψω. Καὶ θὰ ἀποστρέψω ἀπὸ αὐτοὺς τὸ πρόσωπόν μου καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ καταστροφή. Θὰ εὔρουν τότε τὸν λαὸν αὐτὸν συμφοραὶ πολλαὶ καὶ θλίψεις καὶ θὰ εἴπῃ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην: «Μὲ εὑρῆκαν αὐταὶ αἱ συμφοραὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι πλέον μαζί μου Κύριος ὁ Θεός μου».

  18. 18

    ἐγὼ δὲ ἀποστροφῇ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διὰ πάσας τὰς κακίας, ἃς ἐποίησαν, ὅτι ἀπέστρεψαν ἐπὶ θεοὺς ἀλλοτρίους.

    Ἐγὼ δὲ θὰ στρέψω ἐξωργισμένος τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ αὐτοὺς κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην δι' ὅλας τὰς κακίας, ποὺ διέπραξαν ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι ἔφυγαν ἀπὸ ἐμὲ καὶ ἐστράφησαν πρὸς ξένους θεούς.

  19. 19

    καὶ νῦν γράψατε τὰ ρήματα τῆς ᾠδῆς ταύτης καὶ διδάξατε αὐτὴν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐμβαλεῖτε αὐτὴν εἰς τὸ στόμα αὐτῶν, ἵνα γένηταί μοι ἡ ᾠδὴ αὕτη κατὰ πρόσωπον μαρτυροῦσα ἐν υἱοῖς ᾿Ισραήλ.

    Νὰ γράψετε λοιπὸν τώρα τὰ λόγια τῆς ᾠδῆς αὐτῆς, ποὺ θὰ ἐπακολουθήσῃ, καὶ νὰ τὴν διδάξετε εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας. Καὶ νὰ τὴν βάλετε εἰς τὸ στόμα των, διὰ νὰ μοῦ χρησιμεύσῃ ἡ ᾠδὴ αὐτὴ ὡς μάρτυς κατηγορίας ἐναντίον τῶν ἀχαρίστων Ἰσραηλιτῶν, ποὺ δὲν ἐπρόσεξαν τὰ λόγια μου.

  20. 20

    εἰσάξω γὰρ αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν δοῦναι αὐτοῖς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, καὶ φάγονται καὶ ἐμπλησθέντες κορήσουσι· καί ἐπιστραφήσονται ἐπὶ θεοὺς ἀλλοτρίους καὶ λατρεύσουσιν αὐτοῖς καὶ παροξυνοῦσί με καὶ διασκεδάσουσι τὴν διαθήκην μου.

    Διότι Ἐγὼ μὲν θὰ τοὺς βάλω μέσα εἰς τὴν πλουσίαν καὶ εὔφορον χώραν, τὴν ὁποίαν ὠρκίσθηκα εἰς τοὺς προγόνους των ὅτι θὰ τοὺς τὴν χαρίσω· μίαν χώραν ὅπου τρέχει γάλα καὶ μέλι. Αὐτοὶ ὅμως, ὅταν φάγουν τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς καὶ χορτάσουν καὶ γεμίσουν τὴν κοιλίαν των, θὰ στραφοῦν καὶ θὰ ἀκολουθήσουν ξένους θεούς. Θὰ τοὺς λατρεύσουν καὶ θὰ μὲ ἐξοργίσουν καὶ θὰ διαλύσουν καὶ θὰ ἀκυρώσουν τὴν Διαθήκην μου, ποὺ ἔκανα μαζί των.

  21. 21

    καὶ ἀντικαταστήσεται ἡ ᾠδὴ αὕτη κατὰ πρόσωπον μαρτυροῦσα, οὐ γὰρ μὴ ἐπιλησθῇ ἀπὸ στόματος αὐτῶν καὶ ἀπὸ στόματος τοῦ σπέρματος αὐτῶν· ἐγὼ γὰρ οἶδα τὴν πονηρίαν αὐτῶν, ὅσα ποιοῦσιν ὧδε σήμερον πρὸ τοῦ εἰσαγαγεῖν με αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν.

    Θὰ σταθῇ λοιπὸν τότε ἐναντίον των ὡς μάρτυς ἡ ᾠδὴ αὐτὴ καὶ θὰ τοὺς κατηγορῇ κατὰ πρόσωπον, διότι δὲν θὰ ξεχασθῇ καὶ δὲν θὰ παύσῃ νὰ ἐκφωνῆται ἀπὸ τὸ στόμα των καὶ ἀπὸ τὸ στόμα τῶν παιδιῶν των. Ξεύρω τί λέγω διὰ τὸ μέλλον, διότι ξεύρω τὴν πονηρίαν των. Γνωρίζω αὐτὰ ποὺ κάνουν καὶ ἐδῶ σήμερον, πρὶν ἀκόμη νὰ τοὺς βάλω μέσα εἰς τὴν πλουσίαν καὶ εὔφορον χώραν, τὴν ὁποίαν ὑποσχέθηκα ἐνόρκως εἰς τοὺς προγόνους των ὅτι θὰ τὴν δώσω».

  22. 22

    καὶ ἔγραψε Μωυσῆς τὴν ᾠδὴν ταύτην ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ ἐδίδαξεν αὐτὴν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ.

    Καὶ ἔγραψεν ὁ Μωϋσῆς κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τὴν ᾠδὴν αὐτὴν καὶ τὴν ἐδίδαξεν εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας.

  23. 23

    καὶ ἐνετείλατο Μωυσῆς ᾿Ιησοῖ καὶ εἶπεν· ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε, σὺ γὰρ εἰσάξεις τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν αὐτοῖς Κύριος, καὶ αὐτὸς ἔσται μετὰ σοῦ.

    Καὶ ἐτόνωσεν ὁ Μωϋσῆς τὸν Ἰησοῦν τοῦ Ναυῆ καὶ τοῦ παρήγγειλε καὶ εἶπε: «Νὰ ἔχῃς ἀνδρείαν καὶ θάρρος, διότι σὺ πλέον θὰ ὁδηγήσῃς τοὺς Ἰσραηλίτας μέσα εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν τοὺς ὑπεσχέθη ενόρκως ὁ Κύριος. Ὁ δὲ Κύριος θὰ εἶναι μαζί σου».

  24. 24

    ῾Ηνίκα δὲ συνετέλεσε Μωυσῆς γράφων πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου εἰς βιβλίον ἕως εἰς τέλος,

    Ὅταν δὲ ἔγραψεν ὁ Μωϋσῆς μέχρι τέλους ὅλα τὰ λόγια τοῦ Νόμου αὐτοῦ εἰς βιβλίον καὶ ἐτελείωσεν,

  25. 25

    καὶ ἐνετείλατο τοῖς Λευίταις τοῖς αἴρουσι τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης Κυρίου λέγων·

    ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τοὺς Λευΐτας, ποὺ εἶχαν ἀποστολὴν νὰ σηκώνουν καὶ νὰ μεταφέρουν ἀπὸ τόπου εἰς τόπον τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου, καὶ τοὺς εἶπε:

  26. 26

    λαβόντες τὸ βιβλίον τοῦ νόμου τούτου θήσετε αὐτὸ ἐκ πλαγίων τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, καὶ ἔσται ἐκεῖ ἐν σοὶ εἰς μαρτύριον.

    «Πάρετε τὸ βιβλίον αὐτοῦ τοῦ Νόμου καὶ τοποθετήσατέ το παραπλεύρως τῆς Κιβωτοῦ τῆς Διαθήκης Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας. Θὰ εἶναι δὲ ἐκεῖ, διὰ νὰ ὁμιλῇ κατὰ κάποιον τρόπον καὶ νὰ σοῦ δίδῃ μαρτυρίαν δι' ὅσα ἔκανε ὑπὲρ σοῦ ὁ Θεὸς καὶ δι' ὅσα θὰ πάθῃς, ἐὰν ἀποστατήσῃς ἀπὸ Ἐκεῖνον.

  27. 27

    ὅτι ἐγὼ ἐπίσταμαι τὸν ἐρεθισμόν σου καὶ τὸν τράχηλόν σου τὸν σκληρόν· ἔτι γὰρ ἐμοῦ ζῶντος μεθ᾿ ὑμῶν σήμερον, παραπικραίνοντες ἦτε τὰ πρὸς τὸν Θεόν, πῶς οὐχὶ καὶ ἔσχατον τοῦ θανάτου μου;

    Τὰ λέγω αὐτά, διότι ξεύρω πόσον εὐερέθιστοι ἐγωϊσταὶ καὶ σκληροτράχηλοι εἶσθε. Διότι, ἐφ' ὅσον φέρεσθε συνεχῶς ἔναντι τοῦ Θεοῦ ἔτσι, ὥστε νὰ τὸν πικραίνετε ἀκόμη καὶ τώρα, ποὺ ζῶ ἀνάμεσά σας, πῶς δὲν θὰ κάνετε τὰ ἴδια καὶ μετὰ τὸν θάνατόν μου;

  28. 28

    ἐκκλησιάσατε πρός με τοὺς φυλάρχους ὑμῶν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους ὑμῶν καὶ τοὺς κριτὰς ὑμῶν καὶ τοὺς γραμματοεισαγωγεῖς ὑμῶν, ἵνα λαλήσω εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους, καὶ διαμαρτύρωμαι αὐτοῖς τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν·

    Καλέσατε καὶ συγκεντρώσατε ἐδῶ κοντά μου τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν φυλῶν σας καὶ τοὺς προεστούς σας καὶ τοὺς Κριτάς σας καὶ τοὺς γραμματεῖς σας. Θέλω νὰ τοὺς μιλήσω ἐντόνως, ὥστε νὰ ἀκούσουν μὲ τὰ αὐτιά των ὅλα αὐτὰ τὰ λόγια καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶ ἐνώπιόν των ὡς μάρτυρας καὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.

  29. 29

    οἶδα γὰρ ὅτι ἔσχατον τῆς τελευτῆς μου ἀνομίᾳ ἀνομήσετε καὶ ἐκκλινεῖτε ἐκ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετειλάμην ὑμῖν, καὶ συναντήσεται ὑμῖν τὰ κακὰ ἔσχατον τῶν ἡμερῶν, ὅτι ποιήσετε τὰ πονηρὰ ἐναντίον Κυρίου παροργίσαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ὑμῶν.

    Γνωρίζω καλὰ ὅτι μετὰ τὸν θάνατόν μου θὰ παρανομήσετε πολὺ καὶ θὰ ξεφύγετε ἀπὸ τὸν δρόμον, τᾶν ὁποῖον σᾶς παρήγγειλα νὰ ἀκολουθῆτε. Κατὰ δὲ τὰς ἐσχάτας ἡμέρας θὰ σᾶς εὔρουν μεγάλαι συμφοραί, διότι θὰ ἔχετε διαπράξει πονηρίας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ θὰ Τὸν ἐξοργίσετε μὲ τὰ ἔργα, ποὺ θὰ κάνουν τὰ χέρια σας».

  30. 30

    καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς εἰς τὰ ὦτα πάσης ἐκκλησίας τὰ ρήματα τῆς ᾠδῆς ταύτης ἕως εἰς τέλος.

    Καὶ διεκήρυξεν ὁ Μωϋσῆς εἰς ἐπήκοον ὅλης τῆς συνάξεως τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἀνήγγειλεν ὅλα τὰ λόγια τῆς ἐν συνεχείᾳ ᾠδῆς μέχρι τέλους.