Δευτερονόμιον, κεφάλαιο 22
- 1
ΜΗ ἰδὼν τὸν μόσχον τοῦ ἀδελφοῦ σου ἢ τὸ πρόβατον αὐτοῦ πλανώμενα ἐν τῇ ὁδῷ ὑπερίδῃς αὐτά· ἀποστροφῇ ἀποστρέψεις αὐτὰ τῷ ἀδελφῷ σου, καὶ ἀποδώσεις αὐτῷ.
Όταν ἰδῇς τὸ μοσχάρι τοῦ ἀδελφοῦ σου Ἰσραηλίτου ἢ τὸ πρόβατόν του νὰ περιφέρωνται χαμένα εἰς τὸν δρόμον, νὰ μὴ ἀδιαφορησης δι' αὐτά. Ἀντιθέτως πρέπει νὰ δείξῃς ἐνδιαφέρον καὶ νὰ τὰ ἐπιστρέψῃς εἰς τὸν ἀδελφόν σου καὶ νὰ τοῦ τὰ παραδώσῃς.
- 2
ἐὰν δὲ μὴ ἐγγίζῃ ὁ ἀδελφός σου πρὸς σὲ μηδὲ ἐπίστῃ αὐτόν, συνάξεις αὐτὰ ἔνδον εἰς τὴν οἰκίαν σου, καὶ ἔσται μετά σοῦ, ἕως ἂν ζητήσῃ αὐτὰ ὁ ἀδελφός σου, καὶ ἀποδώσεις αὐτῷ.
Ἐὰν ὅμως ὁ ἰδιοκτήτης τῶν ζώων αὐτῶν δὲν εἶναι συγγενὴς ἢ γείτονάς σου καὶ οὔτε τὸν γνωρίζῃς, θὰ πάρῃς τὰ ζῶα μέσα εἰς τὸ σπίτι σου καὶ θὰ παραμένουν εἰς σέ, ἕως ὅτου τὰ ζητήσῃ ὁ ἀδελφός σου Ἰσραηλίτης καὶ τότε θὰ τοῦ τὰ δώσῃς.
- 3
οὕτω ποιήσεις τὸν ὄνον αὐτοῦ καὶ οὕτω ποιήσεις τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ καὶ οὕτω ποιήσεις κατὰ πᾶσαν ἀπώλειαν τοῦ ἀδελφοῦ σου, ὅσα ἐὰν ἀπολῆται παρ᾿ αὐτοῦ καὶ εὕρῃς· οὐ δυνήσῃ ὑπεριδεῖν.
Αὐτὸ θὰ κάνης καὶ διὰ τὸν ὄνον του καὶ ἔτσι θὰ συμπεριφερθῇς καὶ διὰ τὸ τυχὸν χαμένον ἔνδυμά του. Τὸ ἴδιο ἐνδιαφέρον θὰ δείξῃς γενικῶς διὰ κάθε πρᾶγμα χαμένον, ποὺ ἀνήκει εἰς τὸν ἀδελφόν σου Ἰσραηλίτην. Διὰ κάθε τι ποὺ ἔχασεν ἐκεῖνος καὶ τὸ εὐρῆκες σύ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀδιαφορήσῃς δι’ αὐτά.
- 4
οὐκ ὄψῃ τὸν ὄνον τοῦ ἀδελφοῦ σου ἢ τὸν μόσχον αὐτοῦ πεπτωκότας ἐν τῇ ὁδῷ, μὴ ὑπερίδῃς αὐτούς· ἀνιστῶν ἀναστήσεις μετ᾿ αὐτοῦ.
Ὅταν θὰ ἰδῇς ἐπίσης τὸν ὄνον τοῦ ἀδελφοῦ σου Ἰσραηλίτου ἢ τὸ μοσχάρι του πεσμένα εἰς τὸν δρόμον, νὰ μὴ ἀδιαφορήσῃς δι’ αὐτά. Ἀντιθέτως πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇς ἀμέσως καὶ νὰ τὸν βοηθήσῃς, διὰ νὰ τὰ σηκώσῃς μαζί του.
- 5
Οὐκ ἔσται σκεύη ἀνδρὸς ἐπὶ γυναικί, οὐδὲ μὴ ἐνδύσηται ἀνὴρ στολὴν γυναικείαν, ὅτι βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σού ἐστι πᾶς ποιῶν ταῦτα.
Ἐνδύματα καὶ πράγματα, ποὺ ἁρμόζουν εἰς τὸν ἄνδρα, δὲν θὰ τὰ βάλῃ ἐπάνω της ἡ γυναῖκα. Καὶ δὲν θὰ φορέσῃ ὁ ἄνδρας γυναικεῖα φορέματα. Διότι ὁποιοσδήποτε τὰ κάνει αὐτά, εἶναι σιχαμερὸς ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
- 6
᾿Εὰν δὲ συναντήσῃς νοσσιᾷ ὀρνέων πρὸ προσώπου σου ἐν τῇ ὁδῷ ἢ ἐπὶ παντὶ δένδρῳ ἢ ἐπὶ τῆς γῆς, νεοσσοῖς ἢ ὠοῖς, καὶ ἡ μήτηρ θάλπῃ ἐπὶ τῶν νεοσσῶν ἢ ἐπὶ τῶν ὠῶν, οὐ λήψῃ τὴν μητέρα μετὰ τῶν τέκνων·
Ἐὰν δὲ συναντήσῃς ἐμπρός σου, καθὼς βαδίζεις εἰς τὸν δρόμον, ἢ ἐπάνω εἰς ὁποιοδήποτε δένδρον ἢ κατὰ γῆς φωλιὰ μικρῶν πουλιῶν, ποὺ ἔχει μέσα πουλιὰ ἢ αὐγά, καὶ ἢ μητέρα των κάθεται καὶ σκεπάζει τὰ πουλιὰ ἢ τὰ αὐγὰ καὶ τὰ ζεσταίνει, δὲν πρέπει νὰ πάρῃς τὴν μητέρα μαζὶ μὲ τὰ παιδιά της.
- 7
ἀποστολῇ ἀποστελεῖς τὴν μητέρα, τὰ δὲ παιδία λήψῃ σεαυτῷ, ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ πολυήμερος γένῃ.
Θὰ ἀφήσῃς τὴν μητέρα νὰ φύγῃ καὶ θὰ πάρῃς διὰ τὸν ἑαυτόν σου μόνον τὰ πουλιά της. Ἔτσι θὰ ζήσῃς εὐτυχὴς καὶ ἐπὶ πολλὰ χρόνια.
- 8
᾿Εὰν δὲ οἰκοδομήσῃς οἰκίαν καινήν, καὶ ποιήσεις στεφάνην τῷ δώματί σου· καὶ οὐ ποιήσεις φόνον ἐν τῇ οἰκίᾳ σου, ἐὰν πέσῃ ὁ πεσὼν ἀπ᾿ αὐτοῦ.
Ὅταν δὲ κτίσῃς καινούργιο σπίτι, θὰ κάνῃς εἰς τὴν ταράτσαν σου καὶ κιγκλίδωμα, διὰ νὰ μὴ διαπράξῃς ἀκουσίως φόνον εἰς τὸ σπίτι σου, μὲ τὸ νὰ πέσῃ κάποιος ἀπὸ αὐτὸ λόγῳ ἐλλείψεως κιγκλιδώματος.
- 9
Οὐ κατασπερεῖς τὸν ἀμπελῶνά σου διάφορον, ἵνα μὴ ἁγιασθῇ τὸ γένημα καὶ τὸ σπέρμα, ὃ ἐὰν σπείρῃς μετὰ τοῦ γενήματος τοῦ ἀμπελῶνός σου.
Δὲν θὰ σπείρῃς εἰς τὸ ἀμπέλι σου διαφορετικοὺς σπόρους, διὰ νὰ μὴ θεωρηθοῦν «ἅγια» τὰ προϊόντα του. Ἐὰν δηλαδὴ τὸ κάνῃς αὐτό, καὶ οἱ σπόροι ποὺ θὰ σπείρῃς καὶ οἱ καρποὶ ἀπὸ τὸ ἀμπέλι σου θὰ ἀνήκουν πλέον εἰς τὸν Θεὸν καὶ θὰ δοθοῦν εἰς τὸν τόπον τῆς λατρείας. Δὲν θὰ ἔχῃς σὺ κανένα δικαίωμα εἰς αὐτά.
- 10
οὐκ ἀροτριάσεις ἐν μόσχῳ καὶ ὄνῳ ἐπὶ τὸ αὐτό.
Δὲν θὰ ὀργώσῃς τὸ χωράφι σου μὲ τὸ νὰ ζεύξῃς μαζὶ μοσχάρι καὶ ὄνον, ὅπως κάνουν οἱ εἰδωλολάτραι.
- 11
οὐκ ἐνδύσῃ κίβδηλον, ἔρια καὶ λίνον, ἐν τῷ αὐτῷ.
Δὲν θὰ φορέσῃς ἔνδυμα, ποὺ ὑφανθη μὲ τρόπον νοθευμένον, δηλαδὴ μὲ μαλλὶ καὶ λινὸν συγχρόνως.
- 12
Στρεπτὰ ποιήσεις σεαυτῷ ἐπὶ τῶν τεσσάρων κρασπέ‘δων τῶν περιβολαίων σου, ἃ ἐὰν περιβάλῃ ἐν αὐτοῖς.
Θὰ φτιάξῃς διὰ τὸν ἑαυτόν σου κρόσσια, ποὺ θὰ τὰ ράψῃς εἰς τὰ τέσσερα κάτω ἄκρα τῶν ἐνδυμάτων σου, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἐνδύεσαι.
- 13
᾿Εὰν δέ τις λάβῃ γυναῖκα καὶ συνοικήσῃ αὐτῇ καὶ μισήσῃ αὐτὴν
Ἐὰν δὲ πάρῃ κάποιος μίαν γυναῖκα Καὶ κατοικήσῃ μαζί της καὶ κατόπιν τὴν βαρεθῇ καὶ τὴν ἀποστραφῇ,
- 14
καὶἐπιθῇ αὐτῇ προφασιστικοὺς λόγους καὶ κατενέγκῃ αὐτῆς ὄνομα πονηρὸν καὶ λέγῃ· τὴν γυναῖκα ταύτην εἴληφα καὶ προσελθὼν αὐτῇ οὐκ εὕρηκα αὐτῆς τὰ παρθένια,
καὶ, διὰ νὰ δικαιολογηθῇ, ἀρχίσῃ νὰ διαδίδη εἰς βάρος της πλαστὰς κατηγορίας καὶ δυσφημήσῃ τὸ ὄνομά της καὶ τὸ παρουσιάσῃ ὡς πονηρόν· ἐὰν δηλαδὴ λέγῃ ὅτι ἐπῆρε αὐτὴν τὴν γυναῖκα καί, ὅταν τὴν ἐπλησίασε, δὲν τὴν εὑρῆκε παρθένον, θὰ γίνῃ τὸ ἑξῆς:
- 15
καὶ λαβὼν ὁ πατὴρ τῆς παιδὸς καὶ ἡ μήτηρ ἐξοίσουσι τὰ παρθένια τῆς παιδὸς πρὸς τὴν γερουσίαν ἐπὶ τὴν πύλην,
Θὰ πάρουν ὁ πατέρας καὶ ἡ μητέρα τῆς κόρης τὰ σημάδια τῆς παρθενίας τοῦ παιδιοῦ των, ποὺ τὰ ἐφύλασσαν ἀπὸ τὴν ἡμέραν τοῦ γάμου, καὶ θὰ τὰ φέρουν ἔξω εἰς τὴν πύλην τῆς πόλεως, ὅπου κάθονται καὶ κρίνουν τὰς διαφόρους ὑποθέσεις οἱ προεστοί.
- 16
καὶ ἐρεῖ ὁ πατὴρ τῆς παιδὸς τῇ γερουσίᾳ· τὴν θυγατέρα μου ταύτην δέδωκα τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ γυναῖκα, καὶ μισήσας αὐτὴν
Καὶ θὰ εἰπῇ ὁ πατέρας τῆς κόρης εἰς τοὺς προεστοὺς τῆς πόλεως: «Τὴν κόρην μου αὐτὴν τὴν ἔδωσα εἰς αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον ὡς σύζυγόν του καὶ αὐτός, ἐπειδὴ τὴν ἐμίσησε,
- 17
νῦν οὗτος ἐπιτίθησιν αὐτῇ προφασιστικοὺς λόγους λέγων· οὐχ εὕρηκα τῇ θυγατρί σου παρθένια, καὶ ταῦτα τὰ παρθένια τῆς θυγατρός μου· καὶ ἀναπτύξουσι τὸ ἱμάτιον ἐναντίον τῆς γερουσίας τῆς πόλεως.
προφασίζεται τώρα καὶ τὴν κατηγορεῖ μὲ πλαστὰς καὶ ψευδεῖς κατηγορίας καὶ λέγει· «Δὲν εὑρῆκα παρθένον τὴν κόρην σου». Ὅμως ἐγὼ ἰδοὺ σᾶς παρουσιάζω τὰ σημάδια τῆς παρθενίας τῆς κόρης μου». Καὶ θὰ ἀνοίξουν οἱ γονεῖς τὸ κλινοσκέπασμα ἐμπρὸς εἰς τοὺς προεστοὺς τῆς πόλεως.
- 18
καὶ λήψεται ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ παιδεύσουσιν αὐτὸν
Κατόπιν τούτου θὰ συλλάβουν οἱ προεστοὶ τῆς πόλεως ἐκείνης τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ θὰ τὸν τιμωρήσουν.
- 19
καὶ ζημιώσουσιν αὐτὸν ἑκατὸν σίκλους καὶ δώσουσι τῷ πατρὶ τῆς νεάνιδος, ὅτι ἐξήνεγκεν ὄνομα πονηρὸν ἐπὶ παρθένον ᾿Ισραηλῖτιν· καὶ αὐτοῦ ἔσται γυνή, οὐ δυνήσεται ἐξαποστεῖλαι αὐτὴν τὸν ἅπαντα χρόνον.
Καὶ θὰ τοῦ ἐπιβάλουν νὰ πληρώσῃ ἀποζημίωσιν ἑκατὸν σίκλους ἀσῆμι καὶ θὰ δώσουν τὸ ποσὸν αὐτὸ εἰς τὸν πατέρα τῆς κόρης, διότι διέδωσε κακὴν φήμην εἰς βάρος μιᾶς παρθένου Ἰσραηλίτιδος. Θὰ εἶναι δὲ εἰς τὸ ἑξῆς ἀναγκαστικῶς γυναῖκα του καὶ δὲν θὰ ἠμπορῇ οὐδέποτε νὰ τὴν διώξῃ ἀπὸ τὸ σπίτι του.
- 20
ἐὰν δὲ ἐπ᾿ ἀληθείας γένηται ὁ λόγος οὗτος καὶ μὴ εὑρεθῇ παρθένια τῇ νεάνιδι,
Ἐὰν ὅμως ἢ κατηγορία αὐτὴ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου ἀποδειχθῇ ἀληθινὴ καὶ δὲν ἔχῃ πράγματι ἡ κόρη τὰ σημάδια τῆς παρθενίας,
- 21
καὶ ἐξάξουσι τὴν νεᾶνιν ἐπὶ τὰς θύρας τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὐτῆς, καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὴν ἐν λίθοις, καὶ ἀποθανεῖται, ὅτι ἐποίησεν ἀφροσύνην ἐν υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἐκπορνεῦσαι τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτῆς· καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
θὰ βγάλουν τὴν κόρην ἐμπρὸς εἰς τὴν θύραν τῆς οἰκίας τοῦ πατέρα της καὶ θὰ τὴν λιθοβολήσουν. Θὰ θανατωθῇ δὲ ἐπὶ τόπου, διότι διέπραξεν ἀφροσύνην μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν, μὲ τὸ νὰ διαφθαρῇ καὶ νὰ μολύνῃ τὸ σπίτι τοῦ πατέρα της. Καὶ θὰ βγάλῃς ἔτσι τὸν πονηρὸν ἄνθρωπον ἀπὸ ἀνάμεσά σας.
- 22
᾿Εὰν δὲ εὑρεθῇ ἄνθρωπος κοιμώμενος μετὰ γυναικὸς συνῳκισμένης ἀνδρί, ἀποκτενεῖτε ἀμφοτέρους, τὸν ἄνδρα τὸν κοιμώμενον μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ τὴν γυναῖκα· καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ᾿Ισραήλ.
Ἐὰν δὲ συλληφθῇ κάποιος ἄνθρωπος νὰ κοιμᾶται μὲ μίαν γυναῖκα ὑπανδρευμένην, θὰ θανατώσετε καὶ τοὺς δύο. Καὶ τὸν ἄνδρα, ποὺ κοιμᾶται μὲ τὴν γυναῖκα, καὶ τὴν γυναῖκα. Καὶ Θὰ βγάλετε ἔτσι ἀπὸ τὴν Ἰσραηλιτικὴν κοινωνίαν τὸν πονηρὸν ἄνθρωπον.
- 23
᾿Εὰν δὲ γένηται παῖς παρθένος μεμνηστευμένη ἀνδρὶ καὶ εὑρὼν αὐτὴν ἄνθρωπος ἐν πόλει κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς,
Ἐὰν δὲ κάποιος ἄνθρωπος εὑρῃ εἰς τὴν πόλιν μίαν παρθένον κόρην, ποὺ ἦτο μνηστευμένη μὲ κάποιον ἄλλον ἄνδρα, καὶ ἔλθῃ εἰς σαρκικὴν σχέσιν μαζί της,
- 24
ἐξάξετε ἀμφοτέρους ἐπὶ τὴν πύλην τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ λιθοβοληθήσονται ἐν λίθοις καὶ ἀποθανοῦνται· τὴν νεᾶνιν, ὅτι οὐκ ἐβόησεν ἐν τῇ πόλει, καὶ τὸν ἄνθρωπον, ὅτι ἐταπείνωσε τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον· καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
θὰ βγάλετε καὶ τοὺς δύο εἰς τὴν πύλην τῆς πόλεως καὶ θὰ τοὺς λιθοβολήσουν. Καὶ θὰ θανατωθοῦν μὲ τὸν λιθοβολισμὸν ἐπὶ τόπου. Τὴν μὲν κόρην θὰ τὴν φονεύσετε διότι δὲν ἐφώναξε δυνατά, διὰ να τρέξουν εἰς βοήθειάν της οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως, τὸν δὲ ἄνδρα διότι διέφθειρε καὶ ἐξηυτέλισε τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον του. Καὶ ἔτσι θὰ βγάλετε ἀπὸ ἀνάμεσά σας τὸν πονηρόν.
- 25
ἐὰν δὲ ἐν πεδίῳ εὕρῃ ἄνθρωπος τὴν παῖδα τὴν μεμνηστευμένην καὶ βιασάμενος κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, ἀποκτενεῖτε τὸν κοιμώμεμον μετ᾿ αὐτῆς μόνον
Ἐὰν ὅμως εὕρῃ ὁ ἄνδρας τὴν κόρην, ποὺ ἦτο μνηστευμένη, ἔξω εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ κοιμηθῇ μαζί της διὰ τῆς βίας, θὰ θανατώσετε μόνον αὐτὸν ποὺ τὴν ἐβίασε.
- 26
καὶ τῇ νεάνιδι οὐ ποιήσετε οὐδέν· οὐκ ἔστιν ἁμάρτημα θανάτου, ὅτι ὡς εἴ τις ἐπαναστῇ ἄνθρωπος ἐπὶ τὸν πλησίον καὶ φονεύσῃ αὐτοῦ ψυχήν, οὕτω τὸ πρᾶγμα τοῦτο,
Δὲν θὰ κάνετε τίποτε εἰς βάρος τῆς κόρης. Δὲν εἶναι ἔνοχος ἁμαρτήματος, ποὺ τιμωρεῖται μὲ θάνατον. Ἡ περίπτωσίς της εἶναι σὰν να ἐπετέθη ξαφνικὰ κάποιος ἐναντίον ἐνὸς ἀόπλου συνανθρώπου του καὶ τὸν ἐθανάτωσε.
- 27
ὅτι ἐν τῷ ἀγρῷ εὗρεν αὐτήν, ἐβόησεν ἡ νεᾶνις ἡ μεμνηστευμένη, καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθήσων αὐτῇ.
Δὲν ἔχει ἐνοχὴν ἡ ἰδία, διότι ὁ βιαστὴς τὴν εὑρῆκε ἔξω εἰς τοὺς ἀγρούς. Μολονότι δὲ ἐφώναξε καὶ ἐζήτησε βοήθειαν ἡ κόρη ποὺ ἦτο μνηστευμένη, δὲν ὑπῆρχε κανεὶς διὰ να σπεύσῃ εἰς βοήθειά της.
- 28
᾿Εὰν δέ τις εὕρῃ τὴν παῖδα τὴν παρθένον, ἥτις οὐ μεμνήστευται, καὶ βιασάμενος κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς καὶ εὑρεθῇ,
Καὶ ἐὰν εὕρῃ κάποιος μίαν κόρην παρθένον, ποὺ δὲν εἶναι μνηστευμένη, καὶ κοιμηθῇ μαζί της διὰ τῆς βίας καὶ ἀνακαλυφθῇ ὁ ἔνοχος, θὰ γίνῃ τὸ ἑξῆς:
- 29
δώσει ὁ ἄνθρωπος ὁ κοιμηθεὶς μετ᾿ αὐτῆς τῷ πατρὶ τῆς νεάνιδος πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου, καὶ αὐτοῦ ἔσται γυνή, ἀνθ᾿ ὧν ἐταπείνωσεν αὐτήν· οὐ δυνήσεται ἐξαποστεῖλαι αὐτὴν τὸν ἅπαντα χρόνον.
Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐκοιμήθη μαζί της, θὰ πληρώσῃ ὡς ἀποζημίωσιν εἰς τὸν πατέρα τῆς κόρης πενῆντα δίδραχμα ἀσημένια. Θὰ εἶναι δὲ αὐτὴ εἰς τὸ ἑξῆς σύζυγός του, διότι τὴν διέφθειρε καὶ τὴν ἐταπείνωσε. Δὲν θὰ ἠμπορῇ νὰ τὴν διώξῃ ἀπὸ τὸ σπίτι του ποτέ.
