Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
Β΄ ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ

Β΄ Βασιλειών, κεφάλαιο 22

51 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (24)
  1. 1

    ΚΑΙ ἐλάλησε Δαυὶδ τῷ Κυρίῳ τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐξείλετο αὐτὸν Κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς Σαούλ,

    Καὶ ἔψαλεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Κύριον τὰ λόγια τοῦ ὕμνου ποὺ ἀκολουθεῖ, ὅταν τὸν ἐλύτρωσε τελικῶς ὃ Κύριος ἀπὸ τὰ φονικὰ χέρια ὅλων τῶν ἐχθρῶν του καὶ ἀπὸ τὸ χέρι τὸν φθονεροῦ Σαούλ.

  2. 2

    καὶ εἶπεν· Κύριε, πέτρα μου καὶ ὀχύρωμά μου καὶ ἐξαιρούμενός με ἐμοί,

    Ἔψαλε καὶ εἶπε: «Κύριε, σὺ εἶσαι ὁ βράχος, ὅπου στηρίζομαι, καὶ τὸ φρούριον, ὅπου εὑρίσκω ἀσφάλειαν, καὶ Ἐκεῖνος ποὺ μὲ γλυτώνεις ἀπὸ κάθε κίνδυνον.

  3. 3

    ὁ Θεός μου φύλαξ μου ἔσται μοι, πεποιθὼς ἔσομαι ἐπ' αὐτῷ, ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου, ἀντιλήπτωρ μου καὶ καταφυγή μου σωτηρίας μου, ἐξ ἀδίκου σώσεις με.

    Ὁ Θεός μου θὰ εἶναι καὶ πάλιν φύλαξ καὶ προστάτης μου καὶ θὰ ἐμπιστευθῶ ἀπολύτως εἰς Αὐτόν. Ὁ Κύριος εἶναι ὁ ὑπερασπιστής μου καὶ ἡ δύναμις, ποὺ μοῦ ἑξασφαλίζει τὴν σωτηρίαν. Εἶναι ὁ βοηθός μου καὶ τὸ καταφύγιον, ὅπου εὑρίσκω ἄσυλον καὶ σωτηρίαν. Εἶμαι βέβαιος, Κύριε, ὅτι θὰ μὲ σώσῃς ἀπὸ κάθε ἄδικον.

  4. 4

    αἰνετὸν ἐπικαλέσομαι Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι.

    Θὰ ζητήσω τὴν βοήθειαν τοῦ Κυρίου, ποὺ εἶναι ἄξιος νὰ ὑμνῆται καὶ νὰ εὐλογῆται, καὶ θὰ γλυτώσω ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν μου.

  5. 5

    ὅτι περιέσχον με συντριμμοὶ θανάτου, χείμαρροι ἀνομίας ἐθάμβησάν με·

    Διότι μὲ ἔζωσαν ἀπὸ παντοῦ συμφοραί, ποὺ μὲ ἔφεραν εἰς τὸ χεῖλος τοῦ θανάτου, καὶ μὲ ἐζάλισαν οἱ ὁρμητικοὶ χείμαρροι τῆς παρανομίας τῶν ἁμαρτωλῶν ἀνθρώπων.

  6. 6

    ὠδῖνες θανάτου ἐκύκλωσάν με, προέφθασάν με σκληρότητες θανάτου.

    Μὲ περικύκλωσαν πόνοι ὀδυνηροί, ποὺ ὁδηγοῦν εἰς θάνατον, καὶ μὲ ἐκυρίευσαν σκληραὶ συμφοραί, ποὺ ὁδηγοῦν εἰς τὸν θάνατον.

  7. 7

    ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου βοήσομαι· καὶ ἐπακούσεται ἐκ ναοῦ αὐτοῦ φωνῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτοῦ.

    Καὶ τώρα ὅμως, ὅπως καὶ ἄλλοτε, θὰ ἐπικαλεσθῶ μὲ τὴν προσευχήν μου τὴν βοήθειαν τοῦ Κυρίου εἰς τὸν καιρὸν τῶν θλίψεών μου καὶ θὰ φωνάξω μὲ πόνον καὶ πίστιν πρὸς τὸν Θεόν μου. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἀκούσῃ τὴν φωνήν μου ἀπὸ τὸν ἅγιον Ναόν Του καὶ ἡ κραυγή μου θὰ φθάσῃ εἰς τὰ αὐτιά Του.

  8. 8

    καὶ ἐταράχθη καὶ ἐσείσθη ἡ γῆ, καὶ τὰ θεμέλια τοῦ οὐρανοῦ συνεταράχθησαν καὶ ἐσπαράχθησαν, ὅτι ἐθυμώθη Κύριος αὐτοῖς.

    Ἐταράχθη καὶ ἐσείσθη σὰν ἀπὸ σεισμὸν ἢ γῆ· ἐταράχθησαν δὲ μαζί της καὶ τὰ θεμέλια τοῦ οὐρανοῦ καὶ συνετρίβησαν, διότι ὠργίσθη ἐναντίον τῶν παρανόμων ὁ Κύριος.

  9. 9

    ἀνέβη καπνὸς ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ, καὶ πῦρ ἐκ στόματος αὐτοῦ κατέδεται, ἄνθρακες ἐξεκαύθησαν ἀπ' αὐτοῦ.

    Κατὰ τὴν ὥραν τῆς δικαίας ὀργής Του ἀνέβη καπνὸς ἀπὸ τὸ πρόσωπόν Του. Ἐβγῆκε δὲ ἀπὸ τὸ στόμα Του φωτιά, ποὺ κατατρώγει τὰ πάντα, καὶ ἐκτινάχθηκαν ἀπὸ Αὐτὸν ἀναμμένα κάρβουνα.

  10. 10

    καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη, καὶ γνόφος ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ.

    Ἐχαμήλωσε δὲ τοὺς οὐρανοὺς καὶ κατέβη εἰς τὴν γῆν μὲ τὰ πόδια Του στηριγμένα εἰς ἕνα σκοτεινὸ σύννεφο, σύμβολον τῆς μυστηριώδους καὶ ἀκαταλήπτου φύσεώς Του.

  11. 11

    καὶ ἐπεκάθισεν ἐπὶ Χερουβὶμ καὶ ἐπετάσθη καὶ ὤφθη ἐπὶ πτερύγων ἀνέμου.

    Καὶ ἦτο καθισμένος σὰν εἰς ἄλλο ἅρμα ἐπάνω εἰς τὰ Χερουβὶμ καὶ ἐπετοῦσε καὶ ἐφαίνετο ἐπάνω εἰς τὰ πτερὰ τοῦ ἀνέμου, ὡς Κύριος τῶν πάντων.

  12. 12

    καὶ ἔθετο σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ κύκλῳ αὐτοῦ, ἡ σκηνὴ αὐτοῦ σκότος ὑδάτων· ἐπάχυνεν ἐν νεφέλαις ἀέρος.

    Ἔβαλε δὲ ὁλόγυρά Του τὸ σκοτάδι, διὰ νὰ κρύβεται τὸ ἀπλησίαστον μεγαλεῖον Του. Σκηνὴν δὲ καὶ κατοικίαν Του εἶχε τὰ σκοτεινὰ συννεφα, τὰ γεμᾶτα βροχήν, τὰ ὁποῖα ἐσωρεύοντο τὸ ἕνα ἐπάνω εἰς τὸ ἄλλο εἰς τὸν ἀέρα.

  13. 13

    ἀπὸ τοῦ φέγγους ἐναντίον αὐτοῦ ἐξεκαύθησαν ἄνθρακες πυρός.

    Ἀπὸ τὴν λάμψιν, ποὺ ἐξεπέμπετο ἐμπρός Του, ἄναψαν καὶ ἐκσφενδονίσθηκαν παντοῦ κατακόκκινα κάρβουνα.

  14. 14

    ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ Κύριος, καὶ ὁ ὕψιστος ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ

    Ἐβρόντησεν ὁ Κύριος ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ ἔδωσεν ἔτσι ὁ Ὕψιστος ἕνα δεῖγμα τῆς τρομερᾶς φωνῆς Του.

  15. 15

    καὶ ἀπέστειλε βέλη καὶ ἐσκόρπισεν αὐτούς, καὶ ἤστραψεν ἀστραπὴν καὶ ἐξέστησεν αὐτούς.

    Καὶ ἔρριξε τὰ βέλη Του ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ διεσκόρπισε τοὺς ἀσεβεῖς. Καὶ ἑξαπέλυσε τὴν ἀστραπὴν καὶ τοὺς ἐγέμισε μὲ ταραχὴν καὶ πανικόν.

  16. 16

    καὶ ὤφθησαν ἀφέσεις θαλάσσης, καὶ ἀπεκαλύφθη θεμέλια τῆς οἰκουμένης ἐν τῇ ἐπιτιμήσει Κυρίου, ἀπὸ πνοῆς πνεύματος θυμοῦ αὐτοῦ.

    Ἀπὸ τὴν ὁρμητικὴν ἔκρηξιν τῆς δικαίας ὀργῆς τοῦ Κυρίου καὶ τὴν ἐπιτίμησίν Του ἐξεσηκώθη ἡ θάλασσα, σὰν νὰ ἐφυσοῦσε ἰσχυρότατος ἄνεμος, τόσον, ὥστε ἐφάνη ὁ πυθμήν μὲ τὰς πηγὰς τῆς θαλάσσης καὶ ἔγιναν ὁρατὰ τὰ θεμέλια τῆς οἰκουμένης.

  17. 17

    ἀπέστειλεν ἐξ ὕψους καὶ ἔλαβέ με, εἵλκυσέ με ἐξ ὑδάτων πολλῶν·

    Εἰς αὐτὰς δὲ τὰς στιγμὰς τοῦ κοσμοχαλασμοῦ ἔστειλεν ὁ Κύριος τὴν βοήθειάν Του καὶ μὲ ἔπιασε μὲ τὸ χέρι Του. Μὲ ἐτράβηζε μέσα ἀπὸ τὰ πολλὰ νερὰ τῶν συμφορῶν, ποὺ μὲ ἀπειλοῦσαν μὲ καταποντισμόν.

  18. 18

    ἐρρύσατό με ἐξ ἐχθρῶν μου ἰσχύος, ἐκ τῶν μισούντων με, ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ.

    Μὲ ἐγλύτωσεν ἀπὸ ἐχθρούς μου δυνατούς, ποὺ μὲ ἐμισοῦσαν καὶ ἦσαν πολὺ δυνατώτεροί μου.

  19. 19

    προέφθασάν με ἡμέραι θλίψεώς μου καὶ ἐγένετο Κύριος ἐπιστήριγμά μου

    Ἔτρεξαν εἰς τὸν δρόμον τῆς ζωῆς μου καὶ μὲ ἐπρόλαβαν καὶ μὲ ἐκυρίευσαν ἡμέραι γεμᾶται θλίψεις, ἀλλ’ ἔγινε τότε ὁ Κύριος δι’ ἐμὲ τὸ ἀκλόνητον στήριγμά μου.

  20. 20

    καὶ ἐξήγαγέ με εἰς πλατυσμὸν καὶ ἐξείλετό με, ὅτι ηὐδόκησεν ἐν ἐμοί.

    Καὶ ἐνῷ ἤμουν κλεισμένος ἀπὸ παντοῦ μὲ ἔβγαλε εἰς εὐρυχωρίαν καὶ μοῦ ἐχάρισεν ἄνεσιν καὶ μὲ ἐγλύτωσε, διότι ἔδειξε εὔνοιαν καὶ ἀγάπην ἀπέναντί μου.

  21. 21

    καὶ ἀνταπέδωκέ μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου, καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταπέδωκέ μοι.

    Ἔτσι μοῦ ἀνταπέδωσεν ὁ Κύριος τὴν δικαιοσύνην καὶ ἀρετήν μου καὶ ἔτσι μοῦ ἐπλήρωσε τὴν καθαρότητα τῶν χεριῶν μου, τὸν ἀγῶνα μου δηλαδὴ νὰ μείνω ἀθῶος καὶ καθαρὸς ἀπὸ κακίας.

  22. 22

    ὅτι ἐφύλαξα ὁδοὺς Κυρίου καὶ οὐκ ἠσέβησα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ μου,

    Μὲ ἐπροστάτευσε, διότι εἰς τὴν ζωήν μου ἐφύλαξα τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου καὶ ἀσέβησα ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ μου.

  23. 23

    ὅτι πάντα τὰ κρίματα αὐτοῦ κατεναντίον μου, καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, οὐκ ἀπέστην ἀπ' αὐτῶν.

    Εἶχα διαρκῶς ἐμπρός μου τὰ προστάγματά Του καὶ τὰς ἐντολάς Του καὶ δὲν ἐξέφυγα ποτὲ ἀπὸ αὐτά.

  24. 24

    καὶ ἔσομαι ἄμωμος αὐτῷ καὶ προφυλάξομαι ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου.

    Ὅπως δὲ τότε, ἔτσι καὶ τώρα καὶ πάντα θὰ εἶμαι ἀκατηγόρητος καὶ ἄμεμπτος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ θὰ προφυλαχθῶ ἀπὸ ὀτιδήποτε μὲ κάμνει νὰ εἶμαι παράνομος.

  25. 25

    καὶ ἀποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.

    Καὶ θὰ μοῦ ἀνταποδώσῃ ὁ Κύριος σνμφώνως πρὸς τὴν προσπάθειάν μου νὰ εἶμαι δίκαιος καὶ ἐνάρετος καὶ σνμφώνως πρὸς τὴν καθαρότητα τῶν χεριῶν μου καὶ τὴν ἀθωότητά μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν Του, ποὺ βλέπουν τὰ πάντα.

  26. 26

    μετὰ ὁσίου ὁσιωθήσῃ καὶ μετὰ ἀνδρὸς τελείου τελειωθήσῃ

    Σύ, Κύριε, φέρεσαι πάντοτε μὲ ὁσιότητα καὶ εὐσπλαγχνίαν πρὸς ἐκεῖνον ποὺ εἶναι ὅσιος καὶ σπλαγχνικός, καὶ μὲ τέλειον τρόπον ἀπέναντι εἰς τὸν ἄνθρωπον ποὺ ἀγωνίζεται νὰ εἶναι τέλειος καθ’ ὅλα.

  27. 27

    καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ στρεβλωθήσῃ.

    Μὲ τὸν ἐκλεκτὸν ἄνθρωπον ἤσουν καὶ θὰ εἶσαι πάντα ἐκλεκτός, ἐνῷ ἀντιθέτως μὲ τὸν στρεβλὸν καὶ διεστραμμένον φέρεσαι ἀναλόγως.

  28. 28

    καὶ τὸν λαὸν τὸν πτωχὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς ἐπὶ μετεώρων ταπεινώσεις.

    Τὸν λαὸν τὸν πτωχὸν καὶ κατατρεγμένον, ποὺ καταφεύγει εἰς Σέ, τὸν σώζεις Σὺ μὲ τὴν δύναμίν Σου, ἐνῷ ἀντιθέτως ταπεινώνεις καὶ ὑποχρεώνεις νὰ χαμηλώσουν τὰ ὑπερήφανα μάτια τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ὀρθώνονται ἀγέρωχοι.

  29. 29

    ὅτι σὺ ὁ λύχνος μου, Κύριε, καὶ Κύριος ἐκλάμψει μοι τὸ σκότος μου.

    Διότι Σύ, Κύριε, εἶσαι ὁ λύχνος καὶ τὸ φῶς μου καὶ Σύ, ὁ Κύριος, εἶσαι Ἐκεῖνος ποὺ θὰ λάμψῃ μὲ τὸ φῶς Του ἐμπρός μου καὶ θὰ φωτίσῃ τὸ σκοτάδι τῆς συμφορᾶς μου.

  30. 30

    ὅτι ἐν σοὶ δραμοῦμαι μονόζωνος καὶ ἐν τῷ Θεῷ μου ὑπερβήσομαι τεῖχος.

    Μὲ τὴν ἰδικήν Σου βοήθειαν θὰ τρέξω γρήγορα σὰν τὸν ἐλαφρὰ ὡπλισμένον στρατιώτην καὶ μὲ τὴν συμπαράστασίν Σου τοῦ Θεοῦ μου, θὰ ξεπεράσω ὁποιονδήποτε ἐμπόδιον, ποὺ σὰν ἄλλο τεῖχος φράσσει τὸν δρόμον μου.

  31. 31

    ὁ ἰσχυρός, ἄμωμος ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, τὸ ρῆμα Κυρίου κραταιόν, πεπυρωμένον, ὑπερασπιστής ἐστι πᾶσι τοῖς πεποιθόσιν ἐπ' αὐτόν.

    Σύ, Κύριε, εἶσαι ὁ ἰσχυρὸς καὶ δυνατός. Κάθε μέθοδος καὶ ἐνέργεια τοῦ Κυρίου εἶναι ἄψογος καὶ τελεία. Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου εἶναι κραταιὸς καὶ παντοδύναμος. Εἶναι χρυσάφι, ποὺ καθαρίσθηκε εἰς τὴν φωτιάν. Ὁ κραταιὸς Κύριος εἶναι ὁ ὑπερασπιστὴς καὶ προστάτης ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐμπιστεύονται εἰς αὐτόν.

  32. 32

    τίς ἰσχυρὸς πλὴν Κυρίου; καὶ τίς κτίστης ἔσται πλὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν;

    Ποιὸς ἄλλος εἶναι τόσον ἰσχυρὸς ἐκτὸς τοῦ Κυρίου; Καὶ ποιὸς ἄλλος εἶναι ὁ Δημιουργὸς καὶ Κτίστης τοῦ σύμπαντος πλὴν τοῦ Θεοῦ μας;

  33. 33

    ὁ ἰσχυρὸς ὁ κραταιῶν με δυνάμει, καὶ ἐξετίναξεν ἄμωμον τὴν ὁδόν μου·

    Ὁ παντοδύναμος Κύριος εἶναι Ἐκεῖνος, ποὺ μὲ τονώνει καὶ μὲ κάμνει δυνατὸν καὶ ἔδωσε τέτοιαν ὤθησιν εἰς τὴν ζωήν μου, ὥστε νὰ εἶναι ἄμωμος καὶ ἄψογος ἡ συμπεριφορά μου.

  34. 34

    τιθεὶς τοὺς πόδας μου ὡς ἐλάφων καὶ ἐπὶ τὰ ὕψη ἱστῶν με·

    Ἐκεῖνος ἔκανε τὰ πόδια μου σὰν τὰ πόδια τῶν ἐλαφιῶν, ποὺ τρέχουν γρήγορα, καὶ μὲ ἀνύψωσε καὶ μὲ ἀσφάλισε εἰς τὰ ὕψη.

  35. 35

    διδάσκων χεῖράς μου εἰς πόλεμον καὶ κατάξας τόξον χαλκοῦν ἐν βραχίονί μου.

    Ὁ Κύριος εἶναι Αὐτὸς ποὺ διδάσκει τὰ χέρια μου νὰ πολεμοῦν καὶ ὠδήγησε καὶ κατεύθυνε τὸ χάλκινο τόξον εἰς τὸν βραχίονα μου, ποὺ Ἐκεῖνος τὸν ἐδυνάμωσε ἔτσι,ὥστε νὰ τοξεύω μὲ ἐπιτυχίαν.

  36. 36

    καὶ ἔδωκάς μοι ὑπερασπισμὸν σωτηρίας μου, καὶ ἡ ὑπακοή σου ἐπλήθυνέ με

    Σύ, Κύριέ μου, μοῦ ἐχάρισες τὴν προστασίαν Σου, ποὺ μὲ ἔσωσε, καὶ Σύ, ποὺ συγκατέβης καὶ ἐπρόσεξες τὴν διάθεσιν τῆς καρδίας μου, μὲ ἐμεγάλυνες καὶ μὲ ἐδόξασες.

  37. 37

    εἰς πλατυσμὸν εἰς τὰ διαβήματά μου ὑποκάτω μου, καὶ οὐκ ἐσαλεύθησαν τὰ σκέλη μου.

    Σὺ ἐπίσης ἔβγαλες κάθε παγίδα ἀπὸ τοὺς δρόμους μου διὰ νὰ βαδίζω μὲ ἄνεσιν, καὶ ἐστερέωσες τὸ ἔδαφος κάτω ἀπὸ τὰ πόδια μου καὶ ἔτσι δὲν ἐσαλεύθηκαν τὰ σκέλη μου.

  38. 38

    διώξω ἐχθρούς μου καὶ ἀφανιῶ αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀναστρέψω ἕως ἂν συντελέσω αὐτούς·

    Μὲ τὴν βοήθειάν Σου θὰ καταδιώξω τοὺς ἐχθρούς μου καὶ θὰ τοὺς ἐξαφανίσω · καὶ δὲν θὰ γυρίσω πίσω, ἕως ὅτου τοὺς ἐξοντώσω τελείως.

  39. 39

    καὶ θλάσω αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀναστήσονται καὶ πεσοῦνται ὑπὸ τοὺς πόδας μου.

    Θὰ τοὺς τσακίσω καὶ δὲν θὰ ἠμποροῦν νὰ σηκωθοῦν, ἀλλὰ θὰ πέσουν ἀνίσχυροι κάτω ἀπὸ τὰ πόδια μου.

  40. 40

    καὶ ἐνισχύσεις με δυνάμει εἰς πόλεμον, κάμψεις τοὺς ἐπιστανομένους μοι ὑποκάτω μου·

    Θὰ μὲ ἐνδυναμώσῃς Σύ, Κύριε, καὶ θὰ μὲ τονώσῃς διὰ νὰ ἠμπορῶ νὰ πολεμῶ καὶ θὰ ἀναγκάσῃς νὰ λυγίσουν κάτω ἀπὸ τὴν δύναμίν μου ὅσοι ξεσηκώνονται ἐναντίον μου.

  41. 41

    καὶ τοὺς ἐχθρούς μου ἔδωκάς μοι νῶτον, τοὺς μισοῦντάς με, καὶ ἐθανάτωσας αὐτούς.

    Τοὺς ἐχθρούς μου, αὐτοὺς ποὺ μὲ μισοῦν, τοὺς ἔτρεψες εἰς φυγήν, ἔστρεψαν τὰ νῶτα των ἐμπρός μου, καὶ τοὺς ἐθανάτωσες.

  42. 42

    βοήσονται, καὶ οὐκ ἔστι βοηθός, πρὸς Κύριον, καὶ οὐκ ἐπήκουσεν αὐτῶν.

    Θὰ φωνάξουν καὶ θὰ ζητοῦν βοήθειαν, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι κανεὶς κοντά των διὰ νὰ τοὺς βοηθήσῃ. Θὰ καταφεύγουν εἰς τὸν Κύριον, ἀλλὰ δὲν θὰ τοὺς ἀκούῃ, ὅπως δὲν τοὺς ἄκουσε καὶ ἄλλοτε.

  43. 43

    καὶ ἐλέανα αὐτοὺς ὡς χοῦν γῆς, ὡς πηλὸν ἐξόδων ἐλέπτυνα αὐτούς.

    Συνέτριψα τοὺς ἐχθρούς μου, τοὺς ἔλειωσα σὰν σκόνη. Τοὺς ἐλέπτυνα καὶ τοὺς ἔκανα σὰν τὸ χῶμα καὶ τὴν λάσπην τῶν δρόμων εἰς τὰς ἐξόδους τῶν πόλεων, ὅπου περνοῦν καὶ πατοῦν πολλοί.

  44. 44

    καὶ ρύσῃ με ἐκ μάχης λαῶν, φυλάξεις με εἰς κεφαλὴν ἐθνῶν. λαός, ὃν οὐκ ἔγνω, ἐδούλευσάν μοι,

    Σύ, Κύριε, καὶ πάλιν θὰ μὲ σώσῃς ἀπὸ διαμάχας καὶ φιλονικίας λαῶν καὶ φυλῶν. Θὰ μὲ προστατέυσῃς καὶ θὰ μὲ κάνῃς ἄρχοντα καὶ κύριον πολλῶν ἐθνῶν καὶ πρῶτον ἀνάμεσα εἰς τὰ ἔθνη. Ἄνθρωποι ποὺ ἀνῆκαν εἰς ἔθνος, ποὺ δὲν τὸ ἐγνώριζα καὶ δὲν εἶχα σχέσεις μαζί του, θὰ γίνουν δοῦλοι μου.

  45. 45

    υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι, εἰς ἀκοὴν ὠτίου ἤκουσάν μου·

    Ξένοι λαοὶ ἔδειξαν ἀρχικῶς ὑποκριτικὴν συμπεριφορὰν ἀπέναντί μου. Τελικῶς ὅμως ἐμπρὸς εἰς τὴν δύναμίν μου, ποὺ ἐγνωστοποιήθη ἀμέσως, ὑπετάγησαν εἰς ἐμὲ μὲ τὸ πρῶτον πρόσταγμά μου.

  46. 46

    υἱοὶ ἀλλότριοι ἀπορριφήσονται καὶ σφαλοῦσιν ἐκ τῶν συγκλεισμῶν αὐτῶν.

    Ξένοι λαοί, ποὺ δὲν συνεμάχησαν μαζί μου, θὰ πεταχθοῦν ἀπὸ τὰς πόλεις των καὶ θὰ ἐγκαταλείψουν μὲ ταραχὴν καὶ τρόμον τὰ φρούρια των, ὅπου ἐνόμιζαν ὅτι ἦσαν ἀσφαλισμένοι.

  47. 47

    ζῇ Κύριος, καὶ εὐλογητὸς ὁ φύλαξ μου, καὶ ὑψωθήσεται ὁ Θεός μου, ὁ φύλαξ τῆς σωτηρίας μου.

    Ζῇ ὁ Κύριός μου! Καὶ εἶναι ἄξιον καὶ δίκαιον νὰ εὐλογῆται καὶ νὰ ὑμνῆται ὁ προστάτης μου. Καὶ θὰ ὑψωθῇ καὶ θὰ μεγαλυνθῇ πράγματι ἀπὸ πλήθη λαοῦ ὁ Θεός μου, ποὺ μὲ ἐφύλαξε καὶ μὲ ἔσωσε.

  48. 48

    ἰσχυρὸς Κύριος ὁ διδοὺς ἐκδικήσεις ἐμοί, παιδεύων λαοὺς ὑποκάτω μου

    Ὁ Κύριος, ποὺ μὲ ὑπερασπίζεται μὲ τὸ νὰ ἐκδικῆται τὸ δίκαιόν μου, εἶναι παντοδύναμος. Βάζει κάτω ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν μου λαούς, διὰ νὰ τοὺς τιμωρήσῃ καὶ νὰ τοὺς παιδαγωγήσῃ.

  49. 49

    καὶ ἐξάγων με ἐξ ἐχθρῶν μου, καὶ ἐκ τῶν ἐπεγειρομένων μοι ὑψώσεις με, ἐξ ἀνδρὸς ἀδικημάτων ρύσῃ με.

    Σύ, Κύριε, μὲ βγάζεις σῶον καὶ ἀβλαβῆ μέσα ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς μου. Καὶ θὰ μὲ ὑψώσῃς καὶ τώρα, ὅπως καὶ ἄλλοτε, ὑπεράνω ἐκείνων, ποὺ σηκώνουν ἐναντίον μου τὸ ἀνάστημά των. Θὰ μὲ γλυτώσῃς ἀπὸ τὸν ἄνθρωπον τὸν ἄδικον καὶ παράνομον.

  50. 50

    διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ,

    Δι' ὅλας αὐτὰς τὰς εὐεργεσίας Σου, Κύριε, θὰ Σὲ δοξάζω ἐν μέσῳ ὅλων τῶν ἐθνῶν καὶ θὰ ψάλλω ὕμνους εἰς τὸ Ὄνομά Σου.

  51. 51

    μεγαλύνων τὰς σωτηρίας βασιλέως αὐτοῦ καὶ ποιῶν ἔλεος τῷ χριστῷ αὐτοῦ, τῷ Δαυὶδ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ ἕως αἰῶνος.

    Θὰ δοξολογῶ τὸν Κύριον καὶ θὰ τονίζω τὰς μεγαλειώδεις καὶ θαυμαστὰς ἐπεμβάσεις Του, μὲ τὰς ὁποίας ἔσωσε ἐκεῖνον ποὺ ἐδιάλεξε ὡς βασιλέα Του, καὶ εὐσπλαγχνίσθη αὐτόν, ποὺ ἐχρίσθη ἀπὸ Ἐκεῖνον διὰ νὰ εἶναι ἄρχων τοῦ λαοῦ Του, τὸν Δαβὶδ δηλαδὴ καὶ τοὺς ἀπογόνους του εἰς τοὺς αἰῶνας»