Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
Β΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Β΄ Μακκαβαίων, κεφάλαιο 12

45 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (15)
  1. 1

    ΓΕΝΟΜΕΝΩΝ τῶν συνθηκῶν τούτων, ὁ μὲν Λυσίας ἀπῄει πρὸς τὸν βασιλέα, οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι περὶ τὴν γεωργίαν ἐγίνοντο.

    Όταν οἱ συνθῆκες (ποὺ ἀνεφέρθησαν εἰς τὸ προηγούμενον κεφάλαιον) εἶχαν πλέον συναφθῇ, ὁ μὲν Λυσίας μετέβη εἰς τὸν βασιλιᾶ, οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἐπέστρεψαν εἰς τὰ χωράφια των καὶ ἠσχολοῦντο μὲ τὰ γεωργικά των ἔργα.

  2. 2

    τῶν δὲ κατὰ τόπον στρατηγῶν Τιμόθεος καὶ ᾿Απολλώνιος ὁ τοῦ Γενναίους, ἔτι δὲ ῾Ιερώνυμος καὶ Δημοφῶν, πρὸς δὲ τούτοις Νικάνωρ ὁ Κυπριάρχης οὐκ εἴων αὐτοὺς εὐσταθεῖς καὶ τὰ τῆς ἡσυχίας ἄγειν.

    Ἀλλὰ μερικοὶ ἀπὸ τοὺς στρατηγοὺς τῶν διαφόρων περιοχῶν, ὁ Τιμόθεος καὶ ὁ Ἀπολλώνιος, ὁ υἱὸς τοῦ Γενναίου, ἀκόμη δὲ ὁ Ἱερώνυμος καὶ ὁ Δημοφῶν, ἐπιπροσθέτως δὲ ὁ Νικάνωρ, ὁ κυβερνήτης τῆς Κύπρου, δὲν ἄφηναν τοὺς Ἰουδαίους νὰ ζοῦν μὲ ἀσφάλειαν, εἰρήνην καὶ ἡσυχίαν.

  3. 3

    ᾿Ιοππῖται δὲ τηλικοῦτο συνετέλεσαν τὸ δυσσέβημα· παρακαλέσαντες τοὺς σὺν αὐτοῖς οἰκοῦντας ᾿Ιουδαίους ἐμβῆναι εἰς τὰ παρασταθέντα ὑπ᾿ αὐτῶν σκάφη σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις ὡς μηδεμιᾶς ἐνεστώσης πρὸς αὐτοὺς δυσμενείας,

    Μάλιστα δὲ οἱ κάτοικοι τῆς Ἰόππης διέπραξαν μίαν πολὺ μεγάλην ὠμότητα καὶ φρικαλεότητα: Παρεκάλεσαν τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι ἐζοῦσαν μαζί των εἰς τὴν πόλιν, νὰ ἐπιβιβασθοῦν μὲ τὶς γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά των εἰς πλοῖα, τὰ ὁποῖα ἐπρομήθευσαν καὶ ἐτοίμασαν, διὰ νὰ δείξουν ὅτι δὲν ὑπῆρχε μεταξὺ τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν ἐθνικῶν κατοίκων τῆς Ἰόππης καμμία ἐχθρότης (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Χωρὶς καμμίαν ἔνδειξιν ὅτι ὑπῆρχε κάποια κακὴ πρόθεσις τῶν ἐθνικῶν τῆς Ἰόππης κατὰ τῶν Ἰουδαίων).

  4. 4

    κατὰ δὲ τὸ κοινὸν τῆς πόλεως ψήφισμα, καὶ τούτων ἐπιδεξαμένων ὡς ἂν εἰρηνεύειν θελόντων καὶ μηδὲν ὕποπτον ἐχόντων, ἐπαναχθέντας αὐτοὺς ἐβύθισαν ὄντας οὐκ ἔλαττον τῶν διακοσίων.

    Ἐφ' ὅσον δὲ ὑπῆρχε δημοσία ἀπόφασις ἀπὸ ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως καὶ ἐπειδὴ οἱ Ἰουδαῖοι ἐπιθυμοῦσαν νὰ ζήσουν εἰρηνικὰ καὶ δὲν ὑπωπτεύθησαν κανένα κακόν, ἀπεδέχθησαν αὐτοὶ τὴν πρόσκλησιν καὶ ἐπεβιβάσθησαν εἰς τὰ πλοῖα.Ὅταν ὅμως τὰ πλοῖα ἐπροχώρησαν εἰς τὴν ἀνοικτὴν θάλασσαν, οἱ ἐθνικοὶ κάτοικοι τῆς Ἰόππης τὰ ἐβύθισαν ἔτσι ἔπνιξαν ὄχι ὀλιγωτέρους τῶν διακοσίων Ἰουδαίους.

  5. 5

    μεταλαβὼν δὲ ᾿Ιούδας τὴν γεγονυῖαν εἰς τοὺς ὁμοεθνεῖς ὠμότητα, παραγγείλας τοῖς περὶ αὐτὸν ἀνδράσι

    Ὅταν ὁ Ἰούδας ἐπληροφορήθη τὴν ὠμὴν αὐτὴν μεταχείρισιν, ποὺ ἔγινε εἰς τοὺς ὁμοεθνεῖς του, ἐκάλεσεν εἰς ἐπιφυλακὴν τοὺς ἄνδρας του,

  6. 6

    καὶ ἐπικαλεσάμενος τὸν δίκαιον κριτὴν Θεόν, παρεγένετο ἐπὶ τοὺς μιαιοφόνους τῶν ἀδελφῶν· καὶ τὸν μὲν λιμένα νύκτωρ ἐνέπρησε καὶ τὰ σκάφη κατέφλεξε, τοὺς δὲ ἐκεῖ συμφυγόντας ἐξεκέντησε.

    καὶ ἀψοῦ ἐζήτησε μὲ προσευχὴν τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, τοῦ δικαίου κριτοῦ, ἐπετέθη κατὰ τῶν σιχαμερῶν δολοφόνων τῶν ἀδελφῶν του.Καὶ τὸ μὲν περίφημον λιμάνι τῆς Ἰόππης - μὲ τὶς ἀποθῆκες, ἐμπορεύματα καὶ λοιπὲς ἐγκαταστάσεις - τὸ ἐπυρπόλησε κατὰ τὴν διαρκειαν τῆς νύκτας, κατέκαυσε δὲ καὶ τὰ πλοῖα· ὅσους δὲ κατέφυγαν ἐκεῖ, τοὺς ἐλόγχισε καὶ τοὺς ἐφόνευσεν.

  7. 7

    τοῦ δὲ χωρίου συγκλεισθέντος, ἀνέλυσεν ὡς πάλιν ἥξων καὶ τὸ σύμπαν τῶν ᾿Ιοππιτῶν ἐκριζῶσαι πολίτευμα.

    Ἐπειδὴ οἱ πύλες τῶν τειχῶν τῆς πόλεως ἦσαν κλειστές, ὁ Ἰούδας ἀνεχώρησε, μὲ τὴν πρόθεσιν ὅμως νὰ ἐπιστρέψῃ καὶ πάλιν, διὰ νὰ ξερριζώσῃ καὶ ἀφανίσῃ ὅλην τὴν κοινότητα τῶν κατοίκων τῆς Ἰόππης.

  8. 8

    μεταλαβὼν δὲ καὶ τοὺς ἐν ᾿Ιαμνείᾳ τὸν αὐτὸν ἐπιτελεῖν βουλομένους τρόπον τοῖς παροικοῦσιν ᾿Ιουδαίοις,

    Ἀλλ’ ὅταν ἐπληροφορήθη ὅτι καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἰαμνείας εἶχαν σκοπὸν νὰ κάμουν εἰς τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ ἐζοῦσαν μαζί των εἰς τὴν πόλιν, τὰ ἴδια ποὺ τοὺς ἔκαμαν οἱ κάτοικοι τῆς Ἰόππης,

  9. 9

    καὶ τοῖς ᾿Ιαμνίταις νυκτὸς ἐπιβαλὼν ὑφῆψε τὸν λιμένα σὺν τῷ στόλῳ, ὥστε φαίνεσθαι τὰς αὐγὰς τοῦ φέγγους εἰς τὰ ῾Ιεροσόλυμα, σταδίων ὄντων διακοσίων τεσσαράκοντα.

    ἐπετέθη καὶ ἐναντίον τῶν κατοίκων τῆς Ἰαμνείας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς νύκτας.Καὶ ἔβαλε φωτιὰ εἰς τὸ λιμάνι καὶ τὸν στόλον, ποὺ ὑπῆρχεν εἰς αὐτό.Ἡ φωτιὰ ἀπὸ τὴν πυρκαϊὰν ἦταν τόσον μεγάλη, ὥστε ἡ ἀναλαμπὴ ἀπὸ τὶς τεράστιες φλόγες ἦταν ὁρατὴ ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα, τὰ ὁποῖα ἀπέχουν διακόσια σαράντα (240) στάδια ἀπὸ τὴν Ἰάμνειαν (δηλαδὴ 30 μίλια ἢ 56 χιλιόμετρα).

  10. 10

    ᾿Εκεῖθεν δὲ ἀποσπασθέντων σταδίους ἐννέα, ποιουμένων τὴν πορείαν ἐπὶ τὸν Τιμόθεον, προσέβαλον ῎Αραβες αὐτῷ οὐκ ἐλάττους τῶν πεντακισχιλίων, ἱππεῖς δὲ πεντακόσιοι.

    Ὅταν ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἄνδρες του ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὴν Ἰάμνειαν ἐννέα στάδια (περισσότερον ἀπὸ ἕνα μίλι, ἢ Ι.853 μέτρα), καὶ καθὼς ἐβάδιζαν κατὰ τοῦ Τιμοθέου, τοὺς ἐπετέθησαν Ἄραβες ὄχι ὀλιγώτεροι ἀπὸ πέντε χιλιάδες (5.000) πεζοὶ καὶ πεντακόσιοι (500) ἱππεῖς.

  11. 11

    γενομένης δὲ καρτερᾶς μάχης καὶ τῶν περὶ τὸν ᾿Ιούδαν διὰ τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ βοήθειαν εὐημερησάντων, ἐλαττωθέντες οἱ νομάδες ῎Αραβες ἠξίουν δοῦναι τὸν ᾿Ιούδαν δεξιὰν αὐτοῖς, ὑπισχνούμενοι καὶ βοσκήματα δώσειν καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ὠφελήσειν αὐτούς.

    Ἀκολούθησε βιαία σύγκρουσις καὶ σκληρὴ μάχη, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἄνδρες του μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ ἀνεδείχθησαν νικηταὶ καὶ ἐθριάμβευσαν.Οἱ νομάδες Ἄραβες, ποὺ ἡττήθησαν, παρακαλοῦσαν τὸν Ἰούδαν νὰ συμφιλιωθῇ μαζί των, τοῦ ὑπέσχοντο δὲ νὰ τοῦ δώσουν ζῶα καὶ βοσκοτόπους καὶ νὰ τοῦ παράσχουν ὁποιανδήποτε βοήθειαν καὶ διευκόλυνσιν.

  12. 12

    ᾿Ιούδας δὲ ὑπολαβὼν ὡς ἀληθῶς ἐν πολλοῖς αὐτοὺς χρησίμους, ἐπεχώρησεν εἰρήνην ἄξειν πρὸς αὐτούς· καὶ λαβόντες δεξιὰς εἰς τὰς σκηνὰς αὐτῶν ἐχωρίσθησαν.

    Ὁ Ἰούδας, ἐπειδὴ ἀντελήφθη ὅτι ἠμποροῦσαν πράγματι νὰ τοῦ φανοῦν χρήσιμοι εἰς πολλὰ καὲ μὲ πολλοὺς τρόπους, ἐσυμφώνησε νὰ συνάψῃ εἰρήνην μαζί των.Ἔτσι οἱ Ἄραβες, ἀφοῦ συνεφιλιώθησαν καὶ ἔλαβαν διαβεβαιώσεις ἀπὸ τὸν Ἰούδαν, ἀνεχώρησαν καὶ ἀπεσύρθησαν εἰς τὶς σκηνές των.

  13. 13

    ᾿Επέβαλε δὲ καὶ ἐπί τινα πόλιν γεφυροῦν ὀχυρὰν καὶ τείχεσι περιπεφραγμένην καὶ παμμειγέσιν ἔθνεσι κατοικουμένην, ὄνομα δὲ Κάσπιν.

    Ὁ Ἰούδας ἐπετέθη ἐπίσης καὶ ἐναντίον μιᾶς πόλεως, ἡ ὁποία ἦταν ὠχυρωμένη γύρω - γύρω μὲ τάφρον καὶ περιφραγμένη μὲ τείχη καὶ ἑκατοικεῖτο ἀπὸ ἀνάμεικτὰ καὶ ἑτερογενῆ ἔθνη· τὸ ὄνομα τῆς πόλεως ἦταν Κάσπιν.

  14. 14

    οἱ δ᾿ ἔνδον πεποιθότες τῇ τῶν τειχέων ἐρυμνότητι τῇ τε τῶν βρωμάτων παραθέσει, ἀναγωγότερον ἐχρῶντο τοῖς περὶ τὸν ᾿Ιούδαν λοιδοροῦντες καὶ προσέτι βλασφημοῦντες καὶ λαλοῦντες ἃ μὴ θέμις.

    Οἱ δὲ πολιορκούμενοι, ἐπειδὴ εἶχαν πεποίθησιν εἰς τὴν ἀντοχὴν τῶν ὠχυρωμένων τειχῶν των καὶ τὸ μεγάλο ἀπόθεμα τῶν ἐφοδίων καὶ τροφίμων, συμπεριεφέροντο μὲ τρόπον προκλητικόν, κακοήθη καὶ αὐθάδη πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἄνδρες του· τοὺς ὕβριζαν καὶ ἐπὶ πλέον ἐξετόξευαν ἐναντίον των βλασφημίες καὶ λόγια ἄπρεπα καὶ ἀσεβῆ.

  15. 15

    οἱ δὲ περὶ τὸν ᾿Ιούδαν ἐπικαλεσάμενοι τὸν μέγαν τοῦ κόσμου δυνάστην, τὸν ἄτερ κριῶν καὶ μηχανῶν ὀργανικῶν κατακρημνίσαντα τὴν ῾Ιεριχὼ κατὰ τοὺς ᾿Ιησοῦ χρόνους, ἐνέσεισαν θηριωδῶς τῷ τείχει.

    Ἀλλ’ ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἄνδρες του, ἀφοῦ ἐκάλεσαν εἰς βοήθειαν τὸν Κύριον, τὸν ὑπέρτατον Κυρίαρχον καὶ Ἐξουσιαστὴν τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος κατεκρήμνισε τὰ τείχη τῆς Ἱεριχοῦς χωρὶς κριοὺς καὶ πολιορκητικὲς μηχανὲς κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, ἐπετέθησαν μὲ θηριώδη ὁρμὴν κατὰ τῶν τειχῶν.

  16. 16

    καταλαβόμενοί τε τὴν πόλιν τῇ τοῦ Θεοῦ θελήσει, ἀμυθήτους ἐποιήσαντο σφαγάς, ὥστε τὴν παρακειμένην λίμνην, τὸ πλάτος ἔχουσαν σταδίων δύο, κατάρρυτον αἵματι πεπληρωμένην φαίνεσθαι.

    Καὶ ἀφοῦ κατέλαβαν τὴν πόλιν μὲ τὴν θέλησιν καὶ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, προέβησαν εἰς τόσον ἀνεκδιήγητες καὶ ἀπερίγραπτες σφαγές, ὥστε ἡ λίμνη, ποὺ εὑρίσκετο ἐκεῖ κοντά, καὶ ἡ ὁποία εἶχε πλάτος δύο στάδια (=1/4 μιλίου ἢ 460 μέτρα), ἐφαίνετο ὅτι ἐγέμισεν ἀπὸ τὸ αἷμα, ποὺ ἔτρεξεν ἀπὸ τὴν σφαγήν.

  17. 17

    ᾿Εκεῖθεν δὲ ἀποσπάσαντες σταδίους ἑπτακοσίους πεντήκοντα διήνυσαν εἰς τὸν Χάρακα πρὸς τοὺς λεγομένους Τουβιήνους ᾿Ιουδαίους.

    Ἀπὸ ἐκεῖ, ἀφοῦ ἐπροχώρησαν ἑπτακόσια πενῆντα στάδια (=95 μίλια ἢ 160 χιλιόμετρα), ἔφθασαν εἰς τὸν Χάρακα, ὅπου ἑκατοικοῦσαν οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ λεγόμενοι Τουβιανοί (ἢ Τουβιηνοὶ ἢ Τωβιανοί).

  18. 18

    καὶ Τιμόθεον μὲν ἐπὶ τῶν τόπων οὐ κατέλαβον, ἄπρακτόν τε ἀπὸ τῶν τόπων ἐκλελυκότα, καταλελοιπότα δὲ φρουρὰν ἔν τινι τόπῳ καὶ μάλα ὀχυράν.

    Καὶ εἰς μὲν τοὺς τόπους ἐκείνους δὲν εὑρῆκαν τὸν Τιμόθεον, ἐπειδὴ αὐτὸς εἶχεν ἐν τῷ μεταξὺ ἐγκαταλείψει τὴν περιοχὴν ἄπρακτος, χωρὶς νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἔχῃ κάποιαν ἐπιτυχίαν, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι ἄφησε στρατιωτικὴν φρουρὰν εἰς κάποιον τόπον, καὶ μάλιστα ἀρκετὰ ἰσχυράν.

  19. 19

    Δοσίθεος δὲ καὶ Σωσίπατρος τῶν περὶ τὸν Μακκαβαῖον ἡγεμόνων ἐξοδεύσαντες ἀπώλεσαν τοὺς ὑπὸ Τιμοθέου καταλειφθέντας ἐν τῷ ὀχυρώματι πλείους τῶν μυρίων ἀνδρῶν.

    Ὁ Δοσίθεος δὲ καὶ ὁ Σωσίπατρος, δύο ἀπὸ τοὺς στρατηγοὺς τοῦ Μακκαβαίου, ἐπροχώρησαν, ἐπετέθησαν κατὰ τοῦ φρουρίου καὶ ἐφόνευσαν ἀπὸ τοὺς στρατιώτας, ποὺ εἶχεν ἀφήσει εἰς τὸ φρούριον ὁ Τιμόθεος, ἄνω τῶν δέκα χιλιάδων (10.000) ἀνδρῶν.

  20. 20

    ὁ δὲ Μακκαβαῖος διατάξας τὴν ἑαυτοῦ στρατιὰν σπειρηδόν, κατέστησεν αὐτοὺς ἐπὶ τῶν σπειρῶν καὶ ἐπὶ τὸν Τιμόθεον ὥρμησεν ἔχοντα περὶ αὐτὸν μυριάδας δώδεκα πεζῶν, ἱππεῖς δὲ χιλίους πρὸς τοῖς πεντακοσίοις.

    Ἐξ ἄλλου ὁ Μακκαβαῖος, ἀφοῦ συνεκέντρωσε καὶ διήρεσε τὴν στρατιωτικήν του δύναμιν εἰς διάφορα σώματα, ὥρισε τὸν Δοσίθεον καὶ τὸν Σωσίπατρον ἐπὶ κεφαλῆς τῶν σωμάτων αὐτῶν καὶ ὥρμησε κατὰ τοῦ Τιμοθέου, ὁ ὁποῖος εἶχε στρατόν, ποὺ ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδες (120.000) πεζοὺς καὶ χιλίους πεντακοσίους (1.500) ἱππεῖς.

  21. 21

    τὴν δὲ ἔφοδον μεταλαβὼν ᾿Ιούδα, ὁ Τιμόθεος προσεξαπέστειλε τὰς γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα καὶ τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν εἰς τὸ λεγόμενον Καρνίον· ἦν γὰρ δυσπολιόρκητον καὶ δυσπρόσιτον τὸ χωρίον διὰ τὴν τῶν πάντων τῶν τόπων στενότητα.

    Ὅταν ὁ Τιμόθεος ἐπληροφορήθη διὰ τὴν ἕφοδον αὐτὴν τοῦ Ἰούδα, ἀπεμάκρυνε καὶ ἔστειλε πρὸς ἀσφάλειαν τὶς γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά, ποὺ ἀκολουθοῦσαν τὸ στράτευμά του, μαζὶ μὲ ὅλες τὶς ἀποσκευές των εἰς κάποιον τόπον, ποὺ ὠνομάζετο Καρνίον· διότι ὁ τόπος ἐκεῖνος ἦταν δύσκολον νὰ πολιορκηθῇ καὶ δύσκολον νὰ τὸν πλησιάσῃ κανείς, ἐπειδὴ ὅλες οἱ προσβάσεις πρὸς τὸ μέρος ἐκεῖνο ἦσαν στενές.

  22. 22

    ἐπιφανείσης δὲ τῆς ᾿Ιούδα σπείρας πρώτης καὶ γενομένου δέους ἐπὶ τοὺς πολεμίους, φόβου τε ἐκ τῆς τοῦ πάντα ἐφορῶντος ἐπιφανείας γενομένου ἐπ᾿ αὐτούς, εἰς φυγὴν ὥρμησαν ἄλλος ἀλλαχῇ φερόμενος, ὥστε πολλάκις ὑπὸ τῶν ἰδίων βλάπτεσθαι καὶ ταῖς τῶν ξιφῶν ἀκμαῖς ἀναπείρεσθαι.

    Ἀλλ’ ὅταν παρουσιάσθη τὸ πρῶτον στρατιωτικὸν σῶμα τοῦ Ἰούδα, οἱ ἐχθροὶ ἐκυριεύθησαν ἀπὸ φόβον, τρόμον καὶ πανικόν, τὸν ὁποῖον τοὺς ἐνέβαλεν ἡ παρουσία Ἐκείνου, ὁ Ὁποῖος ἐποπτεύει τὰ πάντα.Ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν τοῦ πανικοῦ ἐτράπησαν εἰς ἄτακτον φυγὴν καὶ ὥρμησαν πρὸς κάθε κατεύθυνσιν ὁ ἕνας ἔτρεχε πρὸς τὰ ἐδῶ, ὁ ἄλλος πρὸς τὰ ἐκεῖ, ὥστε πολλὲς φορὲς ἐπληγώνοντο ἀπὸ τοὺς συντρόφους των καὶ ἀλληλοεφονεύοντο, διότι ἐσουβλίζοντο καὶ διετρυπῶντο ἀπὸ τὶς αἰχμὲς τῶν ἰδικῶν τους ξιφῶν.

  23. 23

    ἐποιεῖτο δὲ τὸν διωγμὸν εὐτονώτερον ᾿Ιούδας συγκεντῶν τοὺς ἀλιτηρίους διέφθειρέ τε εἰς μυριάδας τρεῖς ἀνδρῶν.

    Ὁ δὲ Ἰούδας τοὺς κατεδίωκε μὲ περισσοτέραν ὁρμήν, ἐσούβλιζε καὶ ἐτρυποῦσε τοὺς ἀσεβεῖς καὶ κακούργους καὶ ἐφόνευσε κάπου τριάντα χιλιάδες (30.000) ἀνδρῶν.

  24. 24

    αὐτὸς δὲ ὁ Τιμόθεος ἐμπεσὼν τοῖς περὶ τὸν Δοσίθεον καὶ Σωσίπατρον, ἠξίου μετὰ πολλῆς γοητείας ἐξαφεῖναι σῷον αὐτὸν διὰ τὸ πλειόνων μὲν γονεῖς, ὧν δὲ ἀδελφοὺς ἔχειν καὶ τούτους ἀλογηθῆναι συμβήσεται, εἰ ἀποθάνοι.

    Ὁ ἴδιος δὲ ὁ Τιμόθεος, ἀφοῦ συνελήφθη αἰχμάλωτος ἀπὸ τοὺς ἄνδρας τοῦ Δοσιθέου καὶ τοῦ Σωσιπάτρου, τοὺς παρακαλοῦσε μὲ πολλὴν πονηρίαν νὰ τὸν ἀφήσουν ἐλεύθερον καὶ σῶον μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς εἶχαν γονεῖς καὶ ὡρισμένοι ἀπὸ αὐτοὺς ἀδελφούς, ποὺ ἦσαν εἰς τὰ χέρια του αἰχμάλωτοι, καὶ ἐὰν ἐφονεύετο, θὰ ἐπεριφρονοῦντο, ὁ δὲ Τιμόθεος δὲν θὰ εὑρίσκετο ἐκεῖ νὰ τοὺς ὑπερασπίσῃ (ἢ κατ’ ἄλλην γραφήν: Ἐὰν ἐφονεύετο, οἱ (δικοί του ἄνθρωποι θὰ τοὺς ἐκακοποιοῦσαν, ὥστε δὲν θὰ ἠκούετο τίποτε πλέον δι’ αὐτούς).

  25. 25

    πιστώσαντος δὲ αὐτοῦ διὰ πλειόνων τὸν ὁρισμὸν ἀποκαταστήσειν τούτους ἀπημάντους, ἀπέλυσαν αὐτὸν ἕνεκα τῆς τῶν ἀδελφῶν σωτηρίας.

    Καὶ ἀφοῦ μὲ πολλὲς παρακλήσεις καὶ λόγια τοὺς ἐβεβαίωσεν ὅτι θὰ τηρήσῃ τὴν ὑπόσχεσίν του καὶ θὰ ἀποκαταστήσῃ τοὺς αἰχμαλώτους αὐτοὺς ἀβλαβεῖς καὶ ἀκεραίους, ἐπέτυχεν, ὥστε οἰ Ἰουδαῖοι νὰ τὸν ἀφήσουν ἐλεύθερον χάριν τῆς σωτηρίας τῶν ἀδελφῶν των.

  26. 26

    ᾿Εξελθὼν δὲ ἐπὶ τὸ Καρνίον καὶ τὸ ᾿Αταργατεῖον κατέσφαξε μυριάδας σωμάτων δύο καὶ πεντακισχιλίους.

    Ὀ δὲ Ἰούδας, ἀφοῦ ἐπροχώρησε καὶ ἐπετέθη ἐναντίον τοῦ Καρνίου καὶ τοῦ ἱεροῦ τῆς Ἀταργάτης, κατέσφαξεν εἴκοσι πέντε χιλιάδες (25.000) ἄνδρες.

  27. 27

    μετὰ δὲ τὴν τούτων τροπὴν καὶ ἀπώλειαν ἐπεστράτευσεν ᾿Ιούδας καὶ ἐπὶ ᾿Εφρὼν πόλιν ὀχυράν, ἐν ᾗ κατῴκει Λυσίας καὶ πάμφυλα πλήθη· νεανίαι δὲ πρὸ τῶν τειχῶν καθεστῶτες ρωμαλέοι ἀπεμάχοντο εὐρώστως, ἔνθα δὲ ὀργάνων καὶ βελῶν πολλαὶ παραθέσεις ὑπῆρχον

    Μετὰ δὲ τὴν ἧτταν τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ τὴν σφαγήν των ὁ Ἰούδας ἐβάδισε μὲ τὸν στρατόν του καὶ ἐναντίον τῆς Ἔφρων, ἡ ὁποία ἦταν πόλις ὀχυρά, ὅπου κατοικοῦσε ὁ Λυσίας καὶ πλῆθος, ποὺ ἀνῆκεν εἰς πολλὰ καὶ ἑτερογενῆ ἔθνη.Γενναῖοι δὲ καὶ ἀποφασιστικοὶ νέοι εἶχαν καταλάβει θέσεις πρὸ τῶν τειχῶν (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ἐπάνω εἰς τὰ τείχη) καὶ ἐπολεμοῦσαν μὲ γενναιότητα, ἐνῷ μέσα εἰς τὴν πόλιν ὑπῆρχε μεγάλη προμήθεια καὶ ποσότητες ἀπὸ βέλη καὶ πολεμικὲς μηχανές.

  28. 28

    ἐπικαλεσάμενοι δὲ τὸν Δυνάστην τὸν μετὰ κράτους συντρίβοντα τὰς τῶν πολεμίων ἀλκάς, ἔλαβον τὴν πόλιν ὑποχείριον καὶ κατέστρωσαν τῶν ἔνδον εἰς μυριάδας δύο καὶ πεντακισχιλίους.

    Ἀλλ’ οἱ Ἰουδαῖοι, ἀφοῦ ἐζήτησαν διὰ τῆς προσευχῆς τὴν ἐπέμβασιν τοῦ ὑπερτάτου Κυριάρχου καὶ Ἐξουσιαστοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος συντρίβει μὲ τὴν παντοδυναμίαν του ὅλες τὶς δυνάμεις τῶν ἐχθρῶν, ἐκυρίευσαν τὴν πόλιν καὶ ἔστρωσαν κατὰ γῆς εἴκοσι πέντε χιλιάδες (25.000) νεκροὺς ἀπὸ τοὺς ὑπερασπιστὰς τῆς πόλεως.

  29. 29

    ἀναζεύξαντες δὲ ἐκεῖθεν ὥρμησαν ἐπὶ Σκυθῶν πόλιν ἀπέχουσαν ἀπὸ ῾Ιεροσολύμων σταδίους ἐξακοσίους.

    Ἀφοῦ δὲ ἀνεχώρησαν ἀπὸ ἐκεῖ, ἐβάδισαν μὲ ὁρμὴν πρὸς τὴν πόλιν τῶν Σκυθῶν (Σκυθόπολιν), ἡ ὁποία ἀπέχει ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα ἑξακόσια (600) στάδια (=75 μίλια ἢ 138 χιλιόμετρα).

  30. 30

    ἀπομαρτυρησάντων δὲ τῶν ἐκεῖ κατοικούντων ᾿Ιουδαίων, ἣν οἱ Σκυθοπολῖται ἔσχον πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν καὶ ἐν τοῖς τῆς ἀτυχίας καιροῖς ἥμερον ἀπάντησιν ἐποιοῦντο.

    Ἀλλ’ οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦσαν ἐκεῖ, ἐβεβαίωσαν μὲ τὶς μαρτυρίες των τὸν Ἰούδαν, ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Σκυθοπόλεως τοὺς ἐφέρθησαν πάντοτε μὲ ἀγαθὴν καὶ φιλικὴν διάθεσιν καὶ ὅτι ὑπῆρξαν ἰδιαιτέρως περιποιητικοὶ ἀπέναντί των κατὰ τοὺς δυσκόλους καιροὺς τῆς ζωῆς των.

  31. 31

    εὐχαρηστήσαντες αὐτοῖς καὶ προσπαρακαλέσαντες καὶ εἰς τὰ λοιπὰ πρὸς τὸ γένος εὐμενεῖς εἶναι, παρεγένοντο εἰς ῾Ιεροσόλυμα τῆς τῶν ἑβδομάδων ἑορτῆς οὔσης ὑπογύου.

    Ἕνεκα τούτου ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἄνδρες του, ἀφοῦ εὐχαρίστησαν τοὺς κατοίκους τῆς Σκυθοπόλεως καὶ ἀφοῦ ἐπὶ πλέον τοὺς παρεκίνησαν ὅπως συνεχίσουν καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ εἶναι τὸ ἴδιον φιλικοὶ πρὸς τὸ Ἰουδαικὸν γένος, ἐπέστρεψαν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα ἐγκαίρως, ὀλίγον πρὶν ἀπὸ τὴν ἑορτὴν τῶν Ἑβδομάδων, δηλαδὴ τῆς Πεντηκοστῆς.

  32. 32

    Μετὰ δὲ τὴν λεγομένην Πεντηκοστὴν ὥρμησαν ἐπὶ Γοργίαν τὸν τῆς ᾿Ιδουμαίας στρατηγόν.

    Ἔπειτα δὲ ἀπὸ τὴν ἑορτὴν τῆς Πεντηκοστῆς ἐβάδισαν μὲ ὁρμὴν ἐναντίον τοῦ Γοργία, τοῦ στρατηγοῦ τῆς Ἰδουμαίας,

  33. 33

    ἐξῆλθε δὲ μετὰ πεζῶν τρισχιλίων, ἱππέων δὲ τετρακοσίων,

    ὁ ὁποῖος ἐβγῆκε νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ μὲ τρεῖς χιλιάδες (3.000) πεζοὺς καὶ τετρακοσίους (400) ἱππεῖς.

  34. 34

    καὶ παραταξαμένων συνέβη πεσεῖν ὀλίγους τῶν ᾿Ιουδαίων.

    Κατὰ τὴν σύγκρουσιν τῶν δύο στρατῶν συνέβη νὰ φονευθοῦν ὀλίγοι ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους.

  35. 35

    Δοσίθεος δέ τις τῶν τοῦ Βακήνορος, ἔφιππος ἀνὴρ καὶ καρτερός, εἴχετο τοῦ Γοργίου καὶ λαβόμενος τῆς χλαμύδος ἦγεν αὐτὸν εὐρώστως καὶ βουλόμενος τὸν κατάρατον λαβεῖν ζωγρίαν, τῶν ἱππέων Θρακῶν τινος ἐπενεχθέντος αὐτῷ καὶ τὸν ὦμον καθελόντος διέφυγεν ὁ Γοργίας εἰς Μαρισά.

    Κάποιος δὲ γενναῖος ἱππεύς, ὀνόματι Δοσίθεος, ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ Βακήνορος, ἐπλησίασε τὸν Γοργίαν καί, ἀφοῦ τὸν ἔπιασε καὶ τὸν ἐκράτησε σφιχτὰ ἀπὸ τὴν χλαμύδα, τὸν ἔσυρε μὲ δύναμιν πολλήν, ἐπειδὴ ἐσκόπευε νὰ συλλάβῃ ζωντανὸν τὸν καταράμενον ἐκεῖνον ἄνθρωπον τότε ὅμως ἕνας ἀπὸ τοὺς Θρᾶκες ἱππεῖς ὥρμησεν ἐναντίον τοῦ Δοσιθέου καὶ τοῦ ἀπέκοψε μὲ ἕνα κτύπημα τοῦ ξίφους τὸν ὦμον καὶ τὸν βραχίονα, καὶ ἔτσι ὁ Γοργίας ἐσώθη καὶ διέφυγεν εἰς τὴν Μαρισά.

  36. 36

    τῶν δὲ περὶ τὸν ῎Εσδριν ἐπὶ πλεῖον μαχομένων καὶ κατακόπων ὄντων, ἐπικαλεσάμενος ὁ ᾿Ιούδας τὸν Κύριον σύμμαχον φανῆναι καὶ προοδηγὸν τοῦ πολέμου,

    Ἐν τῷ μεταξύ, καὶ ἐπειδὴ ὁ Ἔσδρις καὶ οἱ ἄνδρες του ἐμάχοντο ἐπὶ πολὺν χρόνον καὶ ἦσαν ἑξαντλημένοι ἀπὸ τὸν κόπον, ὁ Ἰούδας προσηυχήθη καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Κύριον νὰ παρουσιασθῇ ὡς σύμμαχος, ἀρχηγὸς καὶ ὁδηγός των εἰς τὸν πόλεμον.

  37. 37

    καταρξάμενος τῇ πατρίῳ φωνῇ τὴν μεθ᾿ ὕμνων κραυγήν, ἀναβοήσας καὶ ἐνσείσας ἀπροσδοκήτως τοῖς περὶ τὸν Γοργίαν, τροπὴν αὐτῶν ἐποιήσατο.

    Καὶ ἀφοῦ ἄρχισε πρῶτος εἰς τὴν γλῶσσαν τῶν πατέρων του μὲ ὕμνους καὶ πολεμικὴν κραυγήν, καὶ ἀφοῦ ἐφώναξε δυνατά, ὥρμησε μὲ ἀπροσδόκητον αἰφνιδιαστικὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον τοῦ στρατοῦ τοῦ Γοργία, τοὺς ἔτρεψεν εἰς φυγὴν καὶ τοὺς κατετρόπωσεν.

  38. 38

    ᾿Ιούδας δὲ ἀναλαβὼν τὸ στράτευμα ἦγεν εἰς ᾿Οδολλὰμ πόλιν· τῆς δὲ ἑβδομάδος ἐπιβαλλούσης, κατὰ τὸν ἐθισμὸν ἁγνισθέντες αὐτόθι τὸ σάββατον διήγαγον.

    Ὁ δὲ Ἰούδας, ἀφοῦ ἀνασυνέταξε τὸν στρατόν του, ὠδήγησε τοὺς ἄνδρες του εἰς τὴν πόλιν Ὀδολλάμ· ἐκεῖ δέ, ἐπειδὴ ἔφθασεν ἡ ἑβδόμη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος, ἀφοῦ ἐκαθαρίσθησαν, κατὰ τὴν συνήθειαν ποὺ ἐπέβαλλεν ὁ Νόμος, ἐτήρησαν τὴν ἀργίαν τοῦ Σαββάτου.

  39. 39

    τῇ δὲ ἐχομένῃ ἦλθον οἱ περὶ τὸν ᾿Ιούδαν καθ᾿ ὃν τρόπον τὸ τῆς χρείας ἐγεγόνει, τὰ τῶν προπεπτωκότων σώματα ἀνακομίσασθαι καὶ μετὰ τῶν συγγενῶν ἀποκαταστῆσαι εἰς τοὺς πατρῴους τάφους.

    Κατὰ δὲ τὴν ἑπομένην ἡμέραν ἦλθαν οἱ ἄνδρες τοῦ Ἰούδα, ὥστε, ὅπως τὸ ἐπέβαλλε τὸ προχωρημένον τῆς ὥρας καὶ οἱ διατάξεις τοῦ Νόμου, νὰ μαζεύσουν καὶ νὰ μεταφέρουν τὰ πτώματα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχαν φονευθῇ, καὶ νὰ τὰ ἐνταφιάσουν μαζὶ μὲ τοὺς συγγενεῖς των εἰς τοὺς τάφους τῶν πατέρων των.

  40. 40

    εὗρον δὲ ἑκάστου τῶν τεθνηκότων ὑπὸ τοὺς χιτῶνας ἱερώματα τῶν ἀπὸ ᾿Ιαμνείας εἰδώλων, ἀφ᾿ ὧν ὁ νόμος ἀπείργει τοὺς ᾿Ιουδαίους· τοῖς δὲ πᾶσι σαφὲς ἐγένετο διὰ τήνδε τὴν αἰτίαν τούσδε πεπτωκέναι.

    Ἀλλ' εἰς κάθε ἕνα ἀπὸ τοὺς νεκροὺς εὑρῆκαν κάτω ἀπὸ τὰ ἐσωτερικά των χιτώνια ἀφιερώματα, ποὺ προήρχοντο ἀπὸ τὰ εἴδωλα τῆς Ἰαμνείας καὶ τὰ ὁποῖα ὁ Νόμος ἀπηγόρευεν εἰς τοὺς Ἰουδαίους.Ἔτσι ἔγινε φανερὸν εἰς ὅλους, ὅτι αὐτὴ ἦταν ἡ αἰτία, διὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι ἐφονεύθησαν κατὰ τὴν μάχην.

  41. 41

    πάντες οὖν εὐλογήσαντες τὰ τοῦ δικαιοκρίτου Κυρίου τοῦ τὰ κεκρυμμένα φανερὰ ποιοῦντος,

    Ἕνεκα τούτου, ἀφοῦ ὕμνησαν ὅλοι καὶ ἐδοξολόγησαν τὸν δικαιοκρίτην Θεόν, ὁ ὁποῖος ἀποκαλύπτει καὶ καθιστᾷ φανερὰ αὐτὰ ποὺ εἶναι κρυμμένα,

  42. 42

    εἰς ἱκετείαν ἐτράπησαν ἀξιώσαντες τὸ γεγονὸς ἁμάρτημα τελείως ἐξαλειφθῆναι. ὁ δὲ γενναῖος ᾿Ιούδας παρεκάλεσε τὸ πλῆθος συντηρεῖν ἑαυτοὺς ἀναμαρτήτους εἶναι, ὑπ᾿ ὄψιν ἑωρακότας τὰ γεγονότα διὰ τὴν τῶν προπεπτωκότων ἁμαρτίαν.

    ἐστράφησαν εἰς ἱκεσίαν καὶ ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν Θεὸν να εὐδοκήση, ὥστε ἡ ἁμαρτία, ποὺ διεπράχθη ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους ἐκείνους στρατιῶτες μὲ τὸ νὰ ἔχουν ἐπάνω τοὺς εἴδωλα, νὰ συγχωρηθῇ καὶ νὰ ἑξαλειφθῇ τελείως.Ὁ δὲ γενναῖος Ἰούδας παρεκάλεσε καὶ συνέστησεν εἰς τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ νὰ διατηροῦν τοὺς ἑαυτούς των καθαροὺς ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν, ἀφοῦ εἶδαν μὲ τὰ ἰδικά των μάτια τὶς ὀλέθριες συνέπειες τῆς ἁμαρτίας εἰς ἐκείνους, ποὺ ἔπεσαν εἰς αὐτήν.

  43. 43

    ποιησάμενός τε κατ᾿ ἀνδραλογίαν κατασκευάσματα εἰς ἀργυρίου δραχμὰς δισχιλίας, ἀπέστειλεν εἰς ῾Ιεροσόλυμα προσαγαγεῖν περὶ ἁμαρτίας θυσίαν, πάνυ καλῶς καὶ ἀστείως πράττων ὑπὲρ ἀναστάσεως διαλογιζόμενος·

    Κατόπιν ὁ Ἰούδας ἐζήτησεν εἰσφορὰν ἀπὸ κάθε ἕνα ἄνδρα καὶ ἀπέστειλε τὸ συνολικὸν ποσὸν τῶν δύο χιλιάδων (2.000) ἀργυρῶν δραχμῶν, ποὺ συνεκέντρωσεν, εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, διὰ νὰ προσφερθῇ θυσία ἐξιλαστήριος ὑπὲρ τῶν πεσόντων στρατιωτῶν.Ἡ ἐνέργειά του ἦταν ὡραιοτάτη, εὐγενὴς καὶ ἁρμόζουσα πρᾶξις, ἡ ὁποία προήρχετο ἀπὸ τὴν πίστιν του εἰς τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν.

  44. 44

    εἰ γὰρ μὴ τοὺς προπεπτωκότας ἀναστῆναι προσεδόκα, περισσὸν ἂν ἦν καὶ ληρῶδες ὑπὲρ νεκρῶν προσεύχεσθαι.

    Διότι ἂν δὲν ἐπίστευεν ὅτι οἱ στρατιῶται, ποὺ ἔπεσαν εἰς τὸν πόλεμον, θὰ ἀναστηθοῦν, θὰ ἦταν περιττόν, ἀνωφελὲς καὶ μάταιον νὰ προσεύχωνται ὑπὲρ τῶν νεκρῶν.

  45. 45

    εἶτ᾿ ἐμβλέπων τοῖς μετ᾿ εὐσεβείας κοιμωμένοις κάλλιστον ἀποκείμενον χαριστήριον, ὁσία καὶ εὐσεβὴς ἡ ἐπίνοια· ὅθεν περὶ τῶν τεθνηκότων τὸν ἐξιλασμὸν ἐποιήσαντο τῆς ἁμαρτίας ἀπολυθῆναι.

    Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐλάμβανεν ὑπ’ ὄψιν τὴν θαυμασίαν ἀνταμοιβήν, ἡ ὁποία ἐπεφυλάσσετο δι’ ἐκείνους, ποὺ ἀποθνήσκουν μὲ θεοφιλῆ θάνατον, ἡ σκέψις του καὶ ἡ ἐνέργειά του ἦταν ὁσία, ἁγία καὶ εὐσεβής.Καὶ αὐτὸς ἦταν ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον προσέφεραν τὴν ἐξιλαστήριον θυσίαν ὥστε οἱ νεκροὶ αὐτοὶ νὰ συγχωρηθοῦν καὶ ἁπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν ἐνοχὴν διὰ τὴν ἁμαρτίαν των.