Αριθμοί, κεφάλαιο 30
- 1
ΚΑΙ ἐλάλησε Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ.
Ο Μωϋσῆς ἐμίλησε πρὸς τοὺς Ἰσραηλῖτες καὶ τοὺς ἀνεκοίνωσε ὅλα, ὅσα τὸν διέταξεν ὁ Θεός.
- 2
καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῶν φυλῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ λέγων· τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ συνέταξε Κύριος·
Καὶ ὁ Μωϋσῆς ἐμίλησε πρὸς τοὺς ἄρχοντες τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ τοὺς εἶπε: «Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, ποὺ διέταξεν ὁ Θεὸς σχετικὰ μὲ τὰ ταξίματα.
- 3
ἄνθρωπος ἄνθρωπος, ὃς ἂν εὔξηται εὐχὴν Κυρίῳ ἢ ὀμόσῃ ὅρκον ἢ ὁρίσηται ὁρισμῷ περὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, οὐ βεβηλώσει τὸ ρῆμα αὐτοῦ· πάντα ὅσα ἂν ἐξέλθῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, ποιήσει·
Ἐὰν ἕνας ἄνδρας κάμῃ κάποιο τάξιμον εἰς τὸν Κύριον ἢ ὁρκισθῇ κάποιον δεσμευτικὸν ὅρκον, ὅτι θὰ στερηθῇ κάτι διὰ τὸν Θεὸν (π.χ. ἀποχὴν ἀπὸ τροφὲς ἢ ξύρισμα τῶν τριχῶν κλπ.), δὲν πρέπει νὰ παραβῇ τὸν λόγον του. Πρέπει νὰ πραγματοποιήσῃ ὅ,τι ὑπεσχέθη καὶ ὅσα ὑπεσχέθη μὲ τὸ στόμα του.
- 4
ἐὰν δὲ εὔξηται γυνὴ εὐχὴν Κυρίῳ ἢ ὁρίσηται ὁρισμὸν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἐν τῇ νεότητι αὐτῆς καὶ ἀκούσῃ ὁ πατὴρ αὐτῆς τὰς εὐχὰς αὐτῆς καὶ τοὺς ὁρισμοὺς αὐτῆς, οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς, καὶ παρασιωπήσῃ αὐτῆς ὁ πατήρ, καὶ στήσονται πᾶσαι αἱ εὐχαὶ αὐτῆς,
Ἐὰν δὲ μία γυναῖκα κάμῃ κάποιο τάξιμον εἰς τὸν Κύριον ἢ δεσμευθῇ μὲ ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ στερηθῇ κάτι διὰ τὸν Θεόν, ὅταν ἦταν ἀκόμη νέα καὶ εὑρίσκετο (ἀνύπανδρος) εἰς τὸ σπίτι τοῦ πατέρα της, ὁ δὲ πατέρας τῆς ἄκουσε τὰ ταξίματα καὶ τὶς ὑποσχέσεις της, μὲ τὰ ὁποῖα εἶχε δεσμευθῆ, καὶ (ὁ πατέρας της) ἐσιώπησε χωρὶς νὰ φέρῃ ἀντίρρησιν, τότε ὅλα τὰ ταξίματα τῆς (τῆς κόρης του) εἶναι ἔγκυρα,
- 5
καὶ πάντες οἱ ὁρισμοί, οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς, μενοῦσιν αὐτῇ.
καὶ ὅλες οἱ ἱερὲς ὑποσχέσεις, μὲ τὶς ὁποῖες ἐδεσμεύθη χάριν τοῦ Κυρίου, πρέπει νὰ πραγματοποιηθοῦν ἀπὸ αὐτήν.
- 6
ἐὰν δὲ ἀνανεύων ἀνανεύσῃ ὁ πατὴρ αὐτῆς, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀκούσῃ πάσας τὰς εὐχὰς αὐτῆς καὶ τοὺς ὁρισμούς, οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς, οὐ στήσονται· καὶ Κύριος καθαριεῖ αὐτήν, ὅτι ἀνένευσεν ὁ πατὴρ αὐτῆς.
Ἐὰν ὅμως ὁ πατέρας της ἀπορρίψῃ καὶ ἀρνηθῇ τὰ ταξίματα τῆς κόρης του, τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ ἀκούσῃ ὅλα τὰ ταξίματά της καὶ τὶς ὑποσχέσεις της, μὲ τὰ ὁποῖα εἶχε δεσμευθῆ ὅτι θὰ στερηθῇ κάτι διὰ τὸν Κύριον, τότε ὅλα αὐτὰ εἶναι ἄκυρα. Καὶ ὁ Κύριος Θὰ τὴν συγχωρήσῃ καὶ θὰ τὴν θεωρῇ ἁπαλλαγμένην, διότι ὁ πατέρας της δεν ἔχει ἐγκρίνει τὰ ταξίματά της.
- 7
ἐὰν δὲ γενομένη γένηται ἀνδρὶ καὶ αἱ εὐχαὶ αὐτῆς ἐπ' αὐτῇ κατὰ τὴν διαστολὴν τῶν χειλέων αὐτῆς, οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς,
Ἐὰν δὲ ἡ γυναῖκα ἔχῃ ὑπανδρευθῆ καὶ τὰ ταξίματα καὶ οἱ ὑποσχέσεις της, ποὺ ἔκαμε μὲ τὸ ἴδιον τὸ στόμα της, ἔγιναν πρὶν ἀκόμη ὑπανδρευθῆ, καὶ ἔτσι ἔχῃ δεσμεύσει μόνη της τὸν ἑαυτόν της,
- 8
καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ παρασιωπήσῃ αὐτῇ, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀκούσῃ, καὶ οὕτω στήσονται πᾶσαι αἱ εὐχαὶ αὐτῆς καὶ οἱ ὁρισμοὶ αὐτῆς, οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς, στήσονται.
καὶ ὁ σύζυγός της ἀκούσῃ (μετὰ τὸν γάμον των) διὰ τὰ ταξίματά της καὶ σιωπήσῃ καὶ δὲν τῆς εἰπῇ τίποτε, ὅταν τὰ πληροφορηθῇ, τότε ὅλα τὰ ταξίματα καὶ οἱ ἱερὲς ὑποσχέσεις της καὶ οἱ δεσμεύσεις, ποὺ ἀνέλαβε διὰ τὸν Κύριον, ἰσχύουν καὶ πρέπει νὰ πραγματοποιηθοῦν ἀπὸ αὐτήν.
- 9
ἐὰν δὲ ἀνανεύων ἀνανεύσῃ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, ᾗ ἐὰν ἡμέρᾳ ἀκούσῃ, πᾶσαι αἱ εὐχαὶ αὐτῆς καὶ οἱ ὁρισμοὶ αὐτῆς, οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς, οὐ μενοῦσιν, ὅτι ὁ ἀνὴρ ἀνένευσεν ἀπ' αὐτῆς, καὶ Κύριος καθαριεῖ αὐτήν.
Ἐὰν ὅμως ὁ ἄνδρας της ἀπορρίψῃ καὶ ἀρνηθῇ τὰ ταξίματα τῆς συζύγου του, τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ πληροφορηθῇ σχετικῶς, τότε ὅλα τὰ ταξίματά της καὶ οἱ ὑποσχέσεις, μὲ τὰ ὁποῖα εἶχε δεσμευθῆ νὰ στερηθῇ κάτι διὰ τὸν Κύριον, θὰ εἶναι ἄκυρα. Διότι ὁ ἄνδρας της δὲν τὰ ἐδέχθη καὶ ὁ Κύριος θὰ τὴν συγχωρήσῃ καὶ θὰ τὴν θεωρῇ ἁπαλλαγμένην ἀπὸ τὰ ταξίματά της.
- 10
καὶ εὐχὴ χήρας καὶ ἐκβεβλημένης ὅσα ἐὰν εὔξηται κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς, μενοῦσιν αὐτῇ.
Ὅμως τὸ τάξιμον τῆς χήρας καὶ τῆς διαζευγμένης ποὺ ἔκαμε καὶ ὅσα αὐτὴ ἔταξε καὶ ἐδέσμευσε τὸν ἑαυτόν της, θὰ εἶναι ἔγκυρα καὶ πρέπει νὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ ἐκπληρωθοῦν ἀπὸ αὐτήν.
- 11
ἐὰν δὲ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἡ εὐχὴ αὐτῆς ἢ ὁ ὁρισμὸς κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς μεθ' ὅρκου
Ἐὰν ἔκαμε τὸ τάξιμον καὶ ἐδέσμευσε τὸν ἑαυτὸν τῆς μὲ ὅρκον, δτι θὰ στερηθῇ κάτι διὰ τὸν Κύριον, εἰς τὸ σπίτι τοῦ συζύγου της μετὰ τὸν γάμον,
- 12
καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ παρασιωπήσῃ αὐτῇ καὶ μὴ ἀνανεύσῃ αὐτῇ, καὶ στήσονται πᾶσαι αἱ εὐχαὶ αὐτῆς, καὶ πάντες οἱ ὁρισμοὶ αὐτῆς, οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς, στήσονται κατ' αὐτῆς.
καὶ ὁ σύζυγός της (πρὶν ἀπὸ τὸν θάνατόν του) ἀκούσῃ διὰ τὰ ταξίματά της καὶ σιωπήσῃ καὶ δὲν προβάλῃ ἄρνησιν, τότε ὅλα τὰ ταξίματά της καὶ ὅλες οἱ ἱερὲς ὑποσχέσεις, μὲ τὶς ὁποῖες ἐδέσμευσε τὸν ἑαυτόν της, θὰ εἶναι ἔγκυρα καὶ πρέπει νὰ πραγματοποιηθοῦν ἀπὸ αὐτήν.
- 13
ἐὰν δὲ περιελὼν περιέλῃ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀκούσῃ, πάντα ὅσα ἐὰν ἐξέλθῃ ἐκ τῶν χειλέων αὐτῆς κατὰ τὰς εὐχὰς αὐτῆς καὶ κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τοὺς κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς, οὐ μενεῖ αὐτῇ· ὁ ἀνὴρ αὐτῆς περιεῖλε, καὶ Κύριος καθαριεῖ αὐτήν.
Ἐὰν ὅμως ὁ ἄνδρας της (ὅταν ἐζοῦσε) ἀρνηθῇ τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ ἀκούσῃ, ὅλα ὅσα βγοῦν ἀπὸ τὰ χείλη της ὡς ταξίματα καὶ ὑποσχέσεις, μὲ τὰ ὁποῖα ἐδέσμευσε τὸν ἑαυτόν της χάριν τοῦ Κυρίου, τότε ὅλα αὐτὰ θὰ εἶναι ἄκυρα. Διότι ὁ σύζυγός της δὲν ἔδωσε συγκατάθεσιν, ἀρνήθηκε, δι αὐτὸ καὶ ὁ Κύριος θὰ τὴν συγχωρήσῃ καὶ θὰ τὴν θεωρῇ ἁπαλλαγμένην ἀπὸ τὰ ταξίματά της.
- 14
πᾶσα εὐχὴ καὶ πᾶς ὅρκος δεσμοῦ κακῶσαι ψυχήν, ὁ ἀνὴρ αὐτῆς στήσει αὐτῇ καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς περιελεῖ.
Κάθε τάξιμον καὶ κάθε δεσμευτικὸν ὅρκον διὰ τὴν στέρησιν τῆς ψυχῆς της ἀπὸ κάτι, ὁ σύζυγός της τὸν καθιστᾷ ἔγκυρον καὶ ὑποχρεωτικὸν ἢ τὸν ἀρνεῖται καὶ τὸν καθιστᾷ ἄκυρον.
- 15
ἐὰν δὲ σιωπῶν παρασιωπήσῃ αὐτῇ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας, καὶ στήσει αὐτῇ πάσας τὰς εὐχὰς αὐτῆς, καὶ τοὺς ὁρισμοὺς τοὺς ἐπ' αὐτῆς στήσει αὐτῇ, ὅτι ἐσιώπησεν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἤκουσεν.
Ἐὰν ὁ σύζυγός της (ὅταν ἐζοῦσε) σιωπήσῃ ὁλωσδιόλου καὶ ἐπὶ ἀρκετὲς ἡμέρες χωρὶς νὰ εἰπῇ τίποτε εἰς τὴν σύζυγόν του διὰ τὰ ταξίματά της, τότε καθιστᾷ (μὲ τὴν σιωπήν του) ἔγκυρα ὅλα τὰ ταξίματά της καὶ τὶς ὑποσχέσεις, μὲ τὶς ὁποῖες ἐδέσμευσε τὸν ἑαυτόν της, διότι ἐσιώπησε καὶ δὲν τὰ ἀρνήθηκε τὴν ἡμέραν, ποὺ ἄκουσε τὰ ταξίματά της.
- 16
ἐὰν δὲ περιελὼν περιέλῃ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς μετὰ τὴν ἡμέραν, ἣν ἤκουσε, καὶ λήψεται τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ.
Ἐὰν ὅμως ὁ σύζυγός της (ὅταν ἐζοῦσε) ἀρνηθῇ τὰ ταξίματα τῆς συζύγου του μετὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ τὰ ἄκουσε, τότε θὰ εἶναι ὁ ἴδιος ὑπεύθυνος ἐμπρὸς εἰς τὸν Θεὸν διὰ τὴν πραγματοποίησίν των».
- 17
ταῦτα τὰ δικαιώματα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ, ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς αὐτοῦ καὶ ἀναμέσον πατρὸς καὶ θυγατρὸς ἐν νεότητι ἐν οἴκῳ πατρός.
Αὐτοὶ εἶναι οἱ νόμοι, τοὺς ὁποίους ἔδωσεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Μωϋσῆν, καὶ οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τὰ ταξίματα, τοὺς ὅρκους καὶ τὶς ἱερὲς ὑποσχέσεις γυναικὸς (ὑπανδρευμένης) ἐμπρὸς εἰς τὸν ἄνδρα της καὶ θυγατρὸς ἐμπρὸς εἰς τὸν πατέρα της, ὅταν ἀκόμη αὐτὴ εἶναι νέα (ἀνύπανδρος) εἰς τὸ σπίτι τοῦ πατέρα της.
