Αριθμοί, κεφάλαιο 15
- 1
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
Ο Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:
- 2
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτοῦς· ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν τῆς κατοικήσεως ὑμῶν, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν,
«Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτες καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς· ὅταν εἰσέλθετε εἰς τὴν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ἐγκατασταθῆτε καὶ κατοικήσετε ὁριστικῶς, τὴν χώραν τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὁ Θεὸς σᾶς δίδω,
- 3
καὶ ποιήσεις ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ, ὁλοκάρπωμα ἢ θυσίαν, μεγαλῦναι εὐχὴν ἢ καθ' ἑκούσιον ἢ ἐν ταῖς ἑορταῖς ὑμῶν ποιῆσαι ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ, εἰ μὲν ἀπὸ τῶν βοῶν ἢ ἀπό τῶν προβάτων,
θὰ προσφέρετε εἰς τὸν Κύριον θυσίες ὁλοκαυτωμάτων, θυσίαν αἱματηρὰν ἢ θυσίαν ἀναίμακτον διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν κάποιου ταξίματος ἢ ἄλλην ἐθελοντικὴν προσφορὰν ἢ θυσίαν εἰς τὶς καθωρισμένες ἐορτές σας, διὰ νὰ εἶναι ἡ θυσία αὐτὴ σὰν μυρωδιὰ ποὺ μοσχομυρίζει εἰς τὸν Κύριον. Εἴτε ἀπὸ τὰ βόδια εἶναι ἡ θυσία αὐτὴ εἴτε ἀπὸ τὰ πρόβατα,
- 4
καὶ προσοίσει ὁ προσφέρων τὸ δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ θυσίαν σεμιδάλεως δέκατον τοῦ οἰφὶ ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ ἐν τετάρτῳ τοῦ ἴν·
ἐκεῖνος ποὺ προσφερεῖ αὐτὴν τὴν αἱματηρὰν θυσίαν εἰς τὸν Κύριον, πρέπει νὰ προσφέρῃ καὶ τὴν σχετικὴν ἀναίμακτον θυσίαν ἀπὸ τρεῖς περίπου ὀκάδες (κατ' ἄλλους δύο περίπου κιλὰ) σιμιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι βάρους 500 περίπου δραμίων (κατ’ ἄλλους 840 περίπου γραμμαρίων).
- 5
καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ τέταρτον τοῦ ἲν ποιήσετε ἐπὶ τῆς ὁλοκαυτώσεως, ἢ ἐπὶ τῆς θυσίας· τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ ποιήσεις τοσοῦτο, κάρπωμα ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.
Εἰς τὴν αἱματηρὰν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος ἢ εἰς τὴν ἀναίμακτον θυσίαν θὰ προσφέρετε κρασὶ βάρους 500 περίπου δραμίων (κατ' ἄλλους 840 περίπου γραμμαρίων) ὡς θυσίαν σπονδῆς. Διὰ κάθε θυσίαν ἐνὸς ἀμνοῦ θὰ προσθέσῃς τὴν ἰδίαν ποσότητα κρασιοῦ, διὰ νὰ γίνῃ ἡ θυσία αὐτὴ σὰν μυρωδιά, ποὺ μοσχομυρίζει εἰς τὸν Κύριον.
- 6
καὶ τῷ κριῷ, ὅταν ποιῆτε αὐτὸν εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ εἰς θυσίαν, ποιήσεις θυσίαν σεμιδάλεως δύο δέκατα ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ, τὸ τρίτον τοῦ ἴν·
Καὶ διὰ κάθε θυσίαν κριαριοῦ, ὅταν τὸ προσφέρετε ὡς ὁλοκαύτωμα ἢ ὡς ἄλλην θυσίαν, θὰ προσθέσετε ὡς ἀναίμακτον θυσίαν ἕξι ὀκάδες καὶ τριάντα δράμια σιμιγδάλι ζυμωμένον μὲ 1,77 ὀκάδες λάδι.
- 7
καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ τρίτον τοῦ ἲν προσοίσετε εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.
Καὶ θὰ προσθέσετε εἰς τὴν θυσίαν τοῦ κριαριοῦ κρασὶ διὰ θυσίαν σπονδῆς 1,77 ὀκάδες, διὰ νὰ γίνῃ ἡ θυσία εὐπρόσδεκτος σὰν μυρωδιά, ποὺ μοσχομυρίζει εἰς τὸν Κύριον.
- 8
ἐὰν δέ ποιῆτε ἀπὸ τῶν βοῶν εἰς ὁλοκαύτωσιν ἢ εἰς θυσίαν μεγαλῦναι εὐχήν, ἢ εἰς σωτήριον Κυρίῳ,
Ὅταν δὲ προσφέρετε ὡς θυσίαν ὁλοκαυτώματος ἀπὸ τὰ βόδια ἢ δι' ἄλλην θυσίαν διὰ νὰ ἐκπληρώσετε κάποιο τάξιμον ἢ ὡς εἰρηνικὴν θυσίαν σωτηρίου εἰς τὸν Κύριον,
- 9
καὶ προσοίσει ἐπὶ τοῦ μόσχου θυσίαν σεμιδάλεως τρία δέκατα ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ ἥμισυ τοῦ ἲν
τότε αὐτὸς ποὺ προσφέρει τὴν θυσίαν, θὰ προσφέρῃ μαζὶ μὲ τὸ μοσχάρι καὶ ὡς ἀναίμακτον θυσίαν 9 ὀκάδες καὶ 45 δράμια σιμιγδάλι ζυμωμένον μὲ 2,66 ὀκάδες λάδι·
- 10
καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ ἥμισυ τοῦ ἴν, κάρπωμα ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.
ἀκόμη θὰ προσθέσετε εἰς τὴν θυσίαν αὐτὴν καὶ 2,1/2 περίπου ὀκάδες κρασὶ διὰ θυσίαν σπονδῆς, διὰ να γίνῃ ἡ θυσία εὐπρόσδεκτος σὰν μυρωδιά, ποὺ μοσχομυρίζει εἰς τὸν Κύριον.
- 11
οὕτω ποιήσεις τῷ μόσχῳ τῷ ἑνὶ ἢ τῷ κριῷ τῷ ἑνὶ ἢ τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ ἐκ τῶν προβάτων ἢ ἐκ τῶν αἰγῶν·
Τὸ ἴδιον θὰ κάμῃς διὰ κάθε θυσίαν ἐνὸς μοσχαριοῦ ἢ ἐνὸς κριαριοῦ ἢ ἐνὸς ἀμνοῦ ἀπὸ τὰ πρόβατα ἢ ἀπὸ τὰ γίδια·
- 12
κατὰ τὸν ἀριθμὸν ὧν ἐὰν ποιήσητε, οὕτως ποιήσετε τῷ ἑνὶ κατὰ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν.
ἀνάλογα μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ζώων, ποὺ προσφέρετε ὡς θυσίαν εἰς τὸν Θεόν, ἔτσι θὰ κάμετε καὶ διὰ τὴν ἀνάλογον ἀναίμακτον προσφοράν, ποὺ θὰ συνοδεύῃ κάθε ἕνα ἀπὸ τὰ προσφερόμενα ζῶα.
- 13
πᾶς ὁ αὐτόχθων ποιήσει οὕτως τοιαῦτα, προσενέγκαι καρπώματα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.
Ὅλοι οἰ ἐντόπιοι, αὐτόχθονες Ἰσραηλῖται θὰ κάμουν ὅλα αὐτὰ κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, ὅταν πρόκειται νὰ προσφέρουν θυσίαν, διὰ νὰ γίνῃ ἡ θυσία εὐπρόσδεκτος σὰν μυρωδιά, ποὺ μοσχομυρίζει εἰς τὸν Κύριον.
- 14
ἐὰν δὲ προσήλυτος ἐν ὑμῖν προσγένηται ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, ἢ ὃς ἂν γένηται ἐν ὑμῖν ἐν ταῖς γενεαῖς ὑμῶν, καὶ ποιήσει κάρπωμα ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ, ὃν τρόπον ποιεῖτε ὑμεῖς, οὕτω ποιήσει ἡ συναγωγὴ Κυρίῳ.
Ἐὰν δὲ ἔλθῃ ξένος εἰς τὴν χώραν σας, ἢ ἐὰν εὑρεθῇ κάποιος ἄλλος μεταξύ σας εἰς τὶς μέλλουσες γενεὲς καὶ ἐπιθυμῇ νὰ προσφέρῃ θυσίαν εὐχάριστον σὰν μυρωδιά, ποὺ μοσχομυρίζει εἰς τὸν Κύριον, θὰ προσφέρῃ τὴν θυσίαν μὲ τὸν ἴδιον τρόπον, ποὺ τὴν προσφέρετε σεῖς. Ἔτσι θὰ θυσιάζῃ ὅλη ἡ συναγωγὴ τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς τὸν Κύριον.
- 15
νόμος εἷς ἔσται ὑμῖν καὶ τοῖς προσηλύτοις τοῖς προσκειμένοις ἐν ὑμῖν, νόμος αἰώνιος εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν· ὡς ὑμεῖς καὶ ὁ προσήλυτος ἔσται ἔναντι Κυρίου.
Ἕνας κοινὸς νόμος θὰ ἰσχύῃ τόσον διὰ σᾶς τοὺς ἐντοπίους Ἰουδαίους, ὅσον καὶ διὰ τοὺς ξένους, ποὺ διαμένουν μαζί σας, νόμος αἰώνιος, παντοτινὸς εἰς ὅλες τὶς γενεές σας· ὅπως ἐνεργεῖτε σεῖς οἱ ἐντόπιοι Ἰουδαῖοι, ἔτσι θὰ ἐνεργῇ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ὁ ξένος, ποὺ διαμένει μαζί σας.
- 16
νόμος εἷς ἔσται καὶ δικαίωμα ἓν ἔσται ὑμῖν καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν ὑμῖν.
Θὰ ἰσχύῃ ἕνας κοινὸς νόμος καὶ μία κοινὴ διάταξις, ἕνα κοινὸν καθῆκον θὰ ὑπάρχῃ διὰ σᾶς καὶ διὰ τὸν ξένον, ποὺ κατοικεῖ μεταξύ σας».
- 17
Καί ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:
- 18
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶς ἐκεῖ,
«Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτες καὶ να τοὺς εἰπῇς· ὅταν θὰ εἰσέλθετε καὶ θὰ κατοικήσετε μονίμως εἰς τὴν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὁ Θεὸς σᾶς ὁδηγῶ καὶ θὰ σᾶς εἰσαγάγω,
- 19
καὶ ἔσται ὅταν ἔσθητε ὑμεῖς ἀπὸ τῶν ἄρτων τῆς γῆς, ἀφελεῖτε ἀφαίρεμα ἀφόρισμα Κυρίῳ· ἀπαρχὴν φυράματος ὑμῶν
τότε, ὅταν θὰ τρώγετε ἀπὸ τὸ ψωμὶ τῆς χώρας ἐκείνης, θὰ ἀφαιρῆτε καὶ θὰ ξεχωρίζετε ἕνα μέρος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφιερώνετε εἰς τὸν Κύριον, τὴν ἀπαρχήν (τὸν πρῶτον καρπόν) τῶν ζυμωτῶν σας·
- 20
ἄρτον ἀφοριεῖτε ἀφαίρεμα αὐτό· ὡς ἀφαίρεμα ἀπὸ ἅλω, οὕτως ἀφελεῖτε αὐτόν,
θὰ ξεχωρίσετε ἕνα ψωμί, διὰ νὰ τὸ ἀφιερώσετε μὲ θυσίαν ὡς «ξεχώρισμα» εἰς τὸν Κύριον. Ὅπως θὰ προσφέρετε τὸν πρῶτον καρπὸν ἀπὸ τὸ ἁλώνι εἰς κόκκους, ἔτσι θὰ ξεχωρίσετε καὶ θὰ ἀφιερώσετε
- 21
ἀπαρχὴν φυράματος ὑμῶν, καὶ δώσετε Κυρίῳ ἀφαίρεμα εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν.
τὸ πρῶτον ἀπὸ τὸ ζυμωτὸν ψωμί σας· καὶ αὐτὸ θὰ τὸ προσφέρετε ὡς ἀφιέρωμα εἰς τὸν Κύριον. Αὐτὸ θὰ συνεχίζετε νὰ τὸ τηρῆτε καὶ εἰς ὅλες τὶς γενεές, ποὺ θὰ ἀκολουθήσουν μετὰ τὴν ἰδικήν σας.
- 22
῞Οταν δὲ διαμάρτητε καὶ μὴ ποιήσητε πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ἃς ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν,
Ὅταν δὲ ἁμαρτήσετε καὶ δὲν ἐφαρμόσετε ὅλες αὐτὲς τὶς ἐντολές, τὶς ὁποῖες ὁ Κύριος ἔδωκε πρὸς τὸν Μωϋσῆν.
- 23
καθὰ συνέταξε Κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν χειρὶ Μωυσῆ ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ᾗ συνέταξε Κύριος πρὸς ὑμᾶς καὶ ἐπέκεινα εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν,
ὅπως ὥρισε τὶς ἐντολὲς αὐτὲς ὁ Κύριος διὰ τοῦ Μωϋσῆ διὰ νὰ τὶς ἐφαρμόζετε, ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ὁ Κύριος ἐνομοθέτησε τὶς ἐντολὲς αὐτὲς πρὸς σᾶς καὶ πρὸς ὅλους τοὺς μετέπειτα ἀπογόνους σας,
- 24
καὶ ἔσται ἐὰν ἐξ ὀφθαλμῶν τῆς συναγωγῆς γενηθῇ ἀκουσίως, καὶ ποιήσει πᾶσα ἡ συναγωγὴ μόσχον ἕνα ἐκ βοῶν ἄμωμον εἰς ὁλοκαύτωμα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ καὶ θυσίαν τούτου καὶ σπονδὴν αὐτοῦ κατὰ τὴν σύνταξιν καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας.
καὶ τὴν ἁμαρτίαν αὐτὴν δὲν τὴν προσέξει ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός, καὶ ἁμαρτήσῃ χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ, τότε ὅλον τὸ πλῆθος τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ πρέπει νὰ προσφέρῃ ἕνα βόδι μὲ ἀκέραια καὶ ὑγιῆ ὅλα τὰ μέλη του ὡς θυσίαν ὁλοκαυτώματος, διὰ νὰ γίνῃ ἡ θυσία αὐτὴ σὰν μυρωδιά, ποὺ μοσχομυρίζει εἰς τὸν Κύριον. Εἰς τὴν αἱματηρὰν αὐτὴν θυσίαν θὰ προσθέσετε καὶ τὴν ἀνάλογον ἀναίμακτον θυσίαν, τὴν σχετικὴν θυσίαν σπονδῆς τοῦ κρασιοῦ, σύμφωνα μὲ τὴν τάξιν, ποὺ ὡρίσθη προηγουμένως, καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν ὡς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας, διὰ τὴν συγχώρησίν της.
- 25
καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ πάσης συναγωγῆς υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἀφεθήσεται αὐτοῖς· ὅτι ἀκούσιόν ἐστι, καὶ αὐτοὶ ἤνεγκαν τὸ δῶρον αὐτῶν κάρπωμα Κυρίῳ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν ἔναντι Κυρίου, περὶ τῶν ἀκουσίων αὐτῶν.
Τότε ὁ ἱερεὺς θὰ ἐξιλεώσῃ μὲ τὶς θυσίες αὐτὲς εἰς τὸν Θεὸν ὅλον τὸ πλῆθος τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, καὶ ὁ Θεὸς θὰ συγχωρήσῃ τὴν ἁμαρτίαν των, διότι εἶναι ἀθέλητον ἁμάρτημα, καὶ διότι αὐτοὶ ποὺ ἔχουν ἁμαρτήσει, ἔφεραν τὴν προσφοράν, ποὺ ὁρίζει ὁ νόμος, ὡς θυσίαν εἰς τὸν Κύριον διὰ τὸ ἀθέλητον ἁμάρτημά των.
- 26
καὶ ἀφεθήσεται κατὰ πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ πρὸς ὑμᾶς, ὅτι παντὶ τῷ λαῷ ἀκούσιον.
Καὶ θὰ δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν σογχώρησις εἰς ὅλον τὸ πλῆθος τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ εἰς τὸν ξένον, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ μεταξύ σας· διότι τὸ ἀθέλητον αὐτὸ ἁμάρτημα βαρύνει ὅλον τὸν λαόν.
- 27
ἐάν τε ψυχὴ μία ἁμάρτῃ ἀκουσίως, προσάξει αἶγα μίαν ἐνιαυσίαν περὶ ἁμαρτίας,
Ἐὰν ἕνας ἄνθρωπος ἁμαρτήσῃ χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ ἕνεκα τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας, θὰ προσφέρῃ μίαν αἶγα, ἡλικίας ἐνὸς ἔτους, ὡς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας·
- 28
καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ψυχῆς τῆς ἀκουσιασθείσης καὶ ἁμαρτούσης ἀκουσίως ἔναντι Κυρίου ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ.
Καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ ἐξιλεώσῃ μὲ τὴν θυσίαν αὐτὴν εἰς τὸν Θεὸν τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἁμάρτησε ἀπὸ ἄγνοιαν καὶ χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ, ἕνεκα τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας του, ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος θὰ λάβῃ συγχώρησιν ἀπὸ τὸν Θεόν.
- 29
τῷ ἐγχωρίῳ ἐν υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν αὐτοῖς νόμος εἷς ἔσται αὐτοῖς, ὃς ἐὰν ποιήσῃ ἀκουσίως.
Διὰ τὸν ἐντόπιον Ἰσραηλίτην καὶ διὰ τὸν ξένον, ποὺ κατοικεῖ μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ θὰ ὑπάρχῃ καὶ θὰ ἰσχύῃ ἕνας κοινὸς νόμος δι’ ὅλους, διὰ τὴν περίπτωσιν ποὺ θὰ ἁμαρτήσῃ κάποιος ἀπὸ αὐτοὺς ἀπὸ ἄγνοιαν καὶ χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ.
- 30
καὶ ψυχή, ἥτις ποιήσει ἐν χειρὶ ὑπερηφανίας ἀπὸ τῶν αὐτοχθόνων ἢ ἀπὸ τῶν προσηλύτων, τὸν Θεὸν οὗτος παροξυνεῖ, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς,
Ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ποὺ θὰ ἁμαρτήσῃ συνειδητά, μὲ τὴν ἐλευθέραν θέλησίν του, κινούμενος ἀπὸ ἐγωϊσμόν, ἐνῷ ἔχει γνῶσιν τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ, εἴτε εἶναι ἐντόπιος Ἰσραηλίτης εἴτε εἶναι ξένος, αὐτὸς περιφρονεῖ πεισματικά, ὑβρίζει καὶ ἐξοργίζει τὸν Θεόν· διὰ τοῦτο θὰ καταστραφῇ, θὰ ἐξολοθρευθῇ ὁ ἐγωϊστὴς καὶ ὑβριστὴς ἐκεῖνος ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν λαόν του,
- 31
ὅτι τὸ ρῆμα Κυρίου ἐφαύλισε καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ διεσκέδασεν· ἐκτρίψει ἐκτριβήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη, ἡ ἁμαρτία αὐτῆς ἐν αὐτῇ.
ἐπειδὴ ἐπεριφρόνησε, κατεπάτησε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ παρέβη, ἀπέρριψε τὶς ἐντολές του· ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς θὰ συντριβῇ καὶ θὰ ἐξαφανισθῇ ὁπωσδήποτε, διότι εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ὑπεύθυνος, ἀφοῦ ἁμάρτησε συνειδητά, μὲ τὴν ἐλευθέραν θέλησίν του, μὲ τρόπον ἐγωϊστικόν».
- 32
Καὶ ἦσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ εὗρον ἄνδρα συλλέγοντα ξύλα τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων.
Ὅταν οἱ Ἰσραηλῖται εὑρίσκοντο εἰς τὴν ἔρημον, εὑρῆκαν ἕνα ἄνδρα νὰ μαζεύῃ ξύλα τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου καὶ νὰ παραβαίνῃ ἔτσι τὴν θείαν ἐντολὴν διὰ τὴν ἀργίαν τῆς ἡμέρας τοῦ Σαββάτου.
- 33
καὶ προσήγαγον αὐτὸν οἱ εὑρόντες συλλέγοντα ξύλα τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν καὶ πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
Καὶ αὐτοὶ ποὺ τὸν εὐρῆκαν νὰ μαζεύῃ ξύλα τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου, τὸν ἔπιασαν, τὸν ὡδήγησαν καὶ τὸν παρουσίασαν εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἰς ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτες, ποὺ ἦσαν συγκεντρωμένοι διὰ τὴν λατρείαν τοῦ Θεοῦ.
- 34
καὶ ἀπέθεντο αὐτὸν εἰς φυλακήν, οὐ γὰρ συνέκριναν τί ποιήσωσιν αὐτόν.
Καὶ αὐτοὶ τὸν ἔβαλαν εἰς τὴν φυλακὴν κάτω ἀπὸ ἐπιτήρησιν καὶ φρούρησιν, διότι δεν ἐγνώριζαν οὔτε ἐτολμοῦσαν νὰ βγάλουν ἀπόφασιν διὰ τὸ πῶς νὰ τὸν τιμωρήσουν.
- 35
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· θανάτῳ θανατούσθω ὁ ἄνθρωπος, λιθοβολήσατε αὐτὸν λίθοις πᾶσα ἡ συναγωγή.
Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε: «Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς νὰ τιμωρηθῇ ὁπωσδήποτε μὲ θάνατον· νὰ τὸν θανατώσετε μὲ λιθοβολισμόν, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ πάρῃ μέρος ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός».
- 36
καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐλιθοβόλησεν αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ λίθοις ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
Ἔτσι ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς τὸν ὠδήγησαν ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον, ποὺ ἦσαν στρατοπεδευμένοι, καὶ ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς τὸν ἐλιθοβόλησαν μὲ πέτρες ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον, ὅπως ἀκριβῶς ὁ Κύριος διέταξε τὸν Μωϋσῆν.
- 37
Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:
- 38
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτοὺς καὶ ποιησάτωσαν ἑαυτοῖς κράσπεδα ἐπὶ τὰ πτερύγια τῶν ἱματίων αὐτῶν εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὰ κράσπεδα τῶν πτερυγίων κλῶσμα ὑακίνθινον.
«Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τοὺς Ἰσραηλῖτες καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς νὰ κατασκευάζουν εἰς ὅλες τὶς γενεές τους καὶ νὰ ράβουν γύρω ἀπὸ τὰ ἐξωτερικὰ ἐνδύματά τους εἰς τὸ κάτω μέρος μίαν γιρλάντα, καὶ ἀπὸ τὶς ἄκρες της νὰ βάλουν, ὥστε νὰ κρέμωνται κρόσσια, φοῦντες ἀπὸ γαλάζιες κλωστές.
- 39
καὶ ἔσται ὑμῖν ἐν τοῖς κρασπέδοις καὶ ὄψεσθε αὐτὰ καὶ μνησθήσεσθε πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου καὶ ποιήσετε αὐτάς, καὶ οὐ διαστραφήσεσθε ὀπίσω τῶν διανοιῶν ὑμῶν καὶ τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν, ἐν οἷς ὑμεῖς ἐκπορνεύετε ὀπίσω αὐτῶν,
Τὰ κρόσσια, οἱ φοῦντες αὐτές, θὰ εὐρίσκωνται εἰς τὶς ἄκρες τῶν ἐξωτερικῶν ἐνδυμάτων, καὶ θὰ βλέπετε τὴν γιρλάνταν αὐτὴν μὲ τὶς φοῦντες καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε ὅλες τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ ἐφαρμόζετε τὶς ἐντολὲς αὐτὲς καὶ ἔτσι δὲν θὰ διαφθαρῆτε παρασυρόμενοι ἀπὸ τὶς ἁμαρτωλὲς ἐπιθυμίες τῆς καρδιᾶς καὶ τῶν ματιῶν σας, ἐξ ἀφορμῆς τῶν ὁποίων ἀπομακρύνεσθε καὶ χωρίζεσθε ἀπὸ τὸν Θεὸν μὲ ἄπιστη καὶ παραστρατημένην ζωήν.
- 40
ὅπως ἂν μνησθῆτε καὶ ποιήσητε πάσας τὰς ἐντολάς μου καὶ ἔσεσθε ἅγιοι τῷ Θεῷ ὑμῶν.
Ὅταν θὰ ἔχετε συνεχῶς ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια σας τὴν γιρλάνταν αὐτὴν μὲ τὰ κρόσσια, θὰ ἐνθυμῆσθε τὶς θεῖες ἐντολὲς καὶ θὰ ἐφαρμόζετε ὅλες τὶς ἐντολές μου, καὶ θὰ εἶσθε χωρισμένοι ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες, ἅγιοι δὲ καὶ ἀφιερωμένοι εἰς τὸν ἀληθινὸν Θεόν σας.
- 41
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ὁ ἐξαγωγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου εἶναι ὑμῶν Θεός, ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
Διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐχάρισα τὴν ἐλευθερίαν καὶ σᾶς ἔβγαλα ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ εἶμαι ὁ μόνος Θεός σας· ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σσς καὶ ἐγὼ σᾶς δίδω ἐντολὲς δι' ὅλα αὐτά».
