Α΄ Παραλειπομένων, κεφάλαιο 28
- 1
ΚΑΙ ἐξεκκλησίασε Δαυὶδ πάντας τοὺς ἄρχοντας ᾿Ισραήλ, ἄρχοντας τῶν κριτῶν, καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας τῶν ἐφημεριῶν τῶν περὶ τὸ σῶμα τοῦ βασιλέως καὶ ἄρχοντας τῶν χιλιάδων καὶ τῶν ἑκατοντάδων καὶ τοὺς γαζοφύλακας καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ καὶ πάσης τῆς κτήσεως τοῦ βασιλέως καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ σὺν τοῖς εὐνούχοις καὶ τοὺς δυνάστας καὶ τοὺς μαχητὰς τῆς στρατιᾶς ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
Ο Δαβὶδ συνεκέντρωσεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ὅλους τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰσραήλ, δηλαδὴ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν δώδεκα φυλῶν, τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν στρατιωτικῶν σωμάτων (σωματάρχας), ποὺ ἦσαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ βασιλιᾶ, τοὺς χιλιάρχους, τοὺς ἑκατοντάρχους, τοὺς ταμίας (θησαυροφύλακας), τοὺς ἐπόπτας (διαχειριστάς) τῆς περιουσίας καὶ ὅλων τῶν ὑπαρχόντων, ποὺ ἀνῆκαν εἰς τὸν βασιλιᾶ καὶ τοὺς υἱούς του· μαζὶ μὲ αὐτοὺς συνεκέντρωσε καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς αὐλῆς καὶ τοὺς περιφήμους πολεμιστὲς καὶ τοὺς γενναίους στρατιώτας, γενικῶς ὅλα τὰ διακεκριμένα πρόσωπα τοῦ βασιλείου του.
- 2
καὶ ἔστη Δαυὶδ ἐν μέσῳ τῆς ἐκκλησίας καὶ εἶπεν· ἀκούσατέ μου, ἀδελφοί μου καὶ λαός μου. ἐμοὶ ἐγένετο ἐπὶ καρδίαν οἰκοδομῆσαι οἶκον ἀναπαύσεως τῆς κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου καὶ στάσιν ποδῶν Κυρίου ἡμῶν, καὶ ἡτοίμασα τὰ εἰς τὴν κατασκήνωσιν ἐπιτήδεια·
Κατόπιν ὁ Δαβὶδ ἐσηκώθη ὄρθιος εἰς τὸ μέσον τῆς μεγάλης ἐκείνης συγκεντρώσεως καὶ εἶπεν: «Ἀκοῦστε με, ἀδελφοί μου καὶ λαός μου. Εἶχα πάρει τὴν ἀπόφασιν νὰ οἰκοδομήσω σταθερὸν καὶ μόνιμον οἶκον ἀναπαύσεως διὰ τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου καὶ ὑποπόδιον διὰ τὰ πόδια τοῦ Κυρίου μας. Ἐτοίμασα δὲ καὶ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα καὶ ἀπαραίτητα διὰ τὴν οἰκοδομὴν αὐτήν.
- 3
καὶ ὁ Θεὸς εἶπεν· οὐκ οἰκοδομήσεις ἐμοὶ οἶκον τοῦ ἐπονομάσαι τὸ ὄνομά μου ἐπ᾿ αὐτῷ, ὅτι ἄνθρωπος πολεμιστὴς εἶ σὺ καὶ αἷμα ἐξέχεας.
Ἀλλ’ ὁ Θεὸς μοῦ εἶπε· «δὲν πρέπει νὰ οἰκοδομήσῃς δι' ἐμὲ οἶκον ἐπ’ ὀνόματί μου, διότι σὺ εἶσαι ἄνθρωπος, ποὺ ἔκαμε πολλοὺς πολέμους καὶ ἔχεις χύσει πολλὰ αἵματα».
- 4
καὶ ἐξελέξατο Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἐν ἐμοὶ ἀπὸ παντὸς οἴκου πατρός μου εἶναι βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραὴλ εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ ἐν ᾿Ιούδᾳ ᾑρέτικε τὸ βασίλειον καὶ ἐξ οἴκου ᾿Ιούδα τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, καὶ ἐν τοῖς υἱοῖς τοῦ πατρός μου ἐν ἐμοὶ ἠθέλησε τοῦ γενέσθαι με εἰς βασιλέα ἐπὶ παντὶ ᾿Ισραήλ.
Παρὰ ταῦτα ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἐμὲ ἐδιάλεξε ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν πατρικήν μου οἰκογένειαν, διὰ νὰ βασιλεύσω ἐπὶ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ διὰ παντός. Καὶ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα ἐδιάλεξε ἀπὸ ὅλες τὶς φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ, ὥστε αὐτὴ νὰ ἔχῃ τὸ βασιλικὸν στέμμα· ἀπὸ δὲ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα τὴν πατρικήν μου οἰκογένειαν ἐδιάλεξε καὶ ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τοῦ πατέρα μου εἰς ἐμὲ εὐδόκησε νὰ γίνω βασιλιᾶς ὁλοκλήρου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.
- 5
καὶ ἀπὸ πάντων τῶν υἱῶν μου (ὅτι πολλοὺς υἱοὺς ἔδωκέ μοι Κύριος) ἐξελέξατο ἐν Σαλωμὼν τῷ υἱῷ μου καθίσαι αὐτὸν ἐπὶ θρόνου βασιλείας Κυρίου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ·
Καὶ τώρα ἀπὸ ὅλους τοὺς υἱούς μου - διότι πολλοὺς υἱοὺς μοῦ ἐχάρισεν ὁ Κύριος - ἐδιάλεξε τὸν υἱόν μου Σολομῶντα, διὰ νὰ μὲ διαδεχθῇ καὶ νὰ καθίσῃ εἰς τὸν θρόνον τῆς βασιλείας τοῦ Κυρίου ὡς βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.
- 6
καὶ εἶπέ μοι ὁ Θεός· Σαλωμὼν ὁ υἱός σου οἰκοδομήσει τὸν οἶκόν μου καὶ τὴν αὐλήν μου, ὅτι ᾑρέτικα ἐν αὐτῷ εἶναί μου υἱόν, κἀγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα
Ἐπὶ πλέον ὁ Θεὸς μοῦ εἶπεν: «Ὁ Σολομών, ὁ υἱός σου, εἶναι ἐκεῖνος ποὺ θὰ οἰκοδομήσῃ τὸν Ναόν μου καὶ τὴν ἱερὰν αὐλὴν τοῦ Ναοῦ μου, διότι τὸν ἐδιάλεξα διὰ νὰ εἶναι υἱός μου, ἐγὼ δὲ θὰ εἶμαι ὁ πατέρας του.
- 7
καὶ κατορθώσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ ἕως αἰῶνος, ἐὰν ἰσχύσῃ τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ κρίματά μου ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
θὰ ἀσφαλίσω δὲ καὶ θὰ στερεώσω τὴν βασιλείαν του εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας, ἐὰν μὲ ἀποφασιστικότητα, σταθερότητα καὶ γενναιότητα φυλάξῃ μὲ προσοχὴν τὶς ἐντολές μου καὶ τὶς ἀποφάνσεις καὶ τὶς δίκαιες κρίσεις μου, ὅπως τὶς φυλάσσει μέχρι σήμερα».
- 8
καὶ νῦν κατὰ πρόσωπον πάσης ἐκκλησίας Κυρίου καὶ ἐν ὠσὶ Θεοῦ ἡμῶν φυλάξασθε καὶ ζητήσατε πάσας τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἵνα κληρονομήσητε τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν καὶ κατακληρονομήσητε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν μεθ᾿ ὑμᾶς ἕως αἰῶνος.
Τώρα λοιπὸν ἐμπρὸς εἰς ὅλην τὴν συγκέντρωσιν τὸν Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, τὸν λαοῦ τοῦ Κυρίου, καὶ εἰς ἐπήκοον τοῦ Θεοῦ μας, σᾶς παραγγέλλω καὶ σᾶς καλῶ νὰ φυλάξετε μὲ πιστότητα καὶ ἀκρίβειαν καὶ νὰ ζητήσετε νὰ μάθετε καὶ νὰ ἐφαρμόσετε ὅλες τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας, ὥστε νὰ συνεχίσετε νὰ κατέχετε αὐτὴν τὴν ὡραίαν καὶ εὔφορον χώραν καὶ εἰς τὴν συνέχειαν νὰ τὴν παραδώσετε ὡς μόνιμον κληρονομίαν εἰς τοὺς ἀπογόνους σας εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας.
- 9
καὶ νῦν, Σαλωμὼν υἱέ μου, γνῶθι τὸν Θεὸν τῶν πατέρων σου καὶ δούλευε αὐτῷ ἐν καρδίᾳ τελείᾳ καὶ ψυχῇ θελούσῃ, ὅτι πάσας καρδίας ἐτάζει Κύριος καὶ πᾶν ἐνθύμημα γινώσκει· ἐὰν ζητήσῃς αὐτόν, εὑρεθήσεταί σοι, καὶ ἐὰν καταλείψῃς αὐτόν, καταλείψει σε εἰς τέλος.
Καὶ τώρα, παιδί μου Σολομών, σοῦ παραγγέλλω καὶ σὲ καλῶ νὰ εὐρίσκεσαι συνεχῶς εἰς στενὴν ζωντανὴν ἐπικοινωνίαν μὲ τὸν Θεὸν τῶν πατέρων σου, τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, καὶ ἔτσι νὰ γίνῃς θεοδίδακτος καὶ νὰ τὸν ὑπηρετῇς χωρὶς ἀμφιταλαντεύσεις καὶ διγνωμίες, μὲ ὁλοπρόθυμον καὶ ἀφωσιωμένην ψυχήν, διότι τὶς ἐπιθυμίες καὶ σκέψεις, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὰ βάθη ὅλων τῶν καρδιῶν τῶν ἀνθρώπων, τὶς ἐξετάζει ὁ Κύριος καὶ γνωρίζει πολὺ καλὰ ὅλα τὰ σχέδια, ποὺ ἐπινοοῦν καὶ σοφίζονται. Ἐὰν μὲ πόθον πολὺν ζητήσῃς τὸν Κύριον, θὰ σοῦ ἀποκαλυφθῇ καὶ θὰ σὲ δεχθῆ, ἐὰν δὲ τὸν ἐγκαταλείψῃς, θὰ σὲ ἐγκαταλείψῃ καὶ θὰ σὲ ἀποδοκιμάσῃ διὰ παντός.
- 10
ἰδὲ νῦν ὅτι Κύριος ᾑρέτικέ σε οἰκοδομῆσαι αὐτῷ οἶκον εἰς ἁγίασμα· ἴσχυε καὶ ποίει.
Πρόσεξε λοιπὸν τώρα καλά, διότι ὁ Κύριος σὲ ἐδιάλεξε διὰ νὰ οἰκοδομήσῃς πρὸς τιμήν του Ναόν, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι τὸ ἅγιον κατοικητήριόν του. Ἔχε ἑπομένως θάρρος καὶ προχώρησε μὲ ἀποφασιστικότητα εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ».
- 11
καὶ ἔδωκε Δαυὶδ Σαλωμὼν τῷ υἱῷ αὐτοῦ τὸ παράδειγμα τοῦ ναοῦ καὶ τῶν οἴκων αὐτοῦ καὶ τῶν ζακχῶν αὐτοῦ καὶ τῶν ὑπερῴων καὶ τῶν ἀποθηκῶν τῶν ἐσωτέρων καὶ τοῦ οἴκου τοῦ ἐξιλασμοῦ.
Κατόπιν ὁ Δαβὶδ ἔδωκεν εἰς τὸν Σολομῶντα, τὸν υἱόν του, τὸ σχέδιον (προτύπον) τοῦ Ναοῦ καὶ τῶν γύρω ἀπὸ αὐτὸν κτισμάτων καὶ τῶν θησαυροφυλακίων καὶ τῶν ὑπερώων δωματίων (ἀνωγείων) καὶ τῶν ἐσωτερικῶν δωματίων (τοῦ προνάου καὶ τῶν Ἁγίων) καὶ τοῦ Ἁγίου τῶν Ἁγίων, ὅπου θὰ εἰσήρχετο ὁ ἀρχιερεὺς μίαν φορὰν τὸν χρόνον, διὰ νὰ προσευχηθῇ πρὸς ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ.
- 12
καὶ τὸ παράδειγμα, ὃ εἶχεν ἐν πνεύματι αὐτοῦ, τῶν αὐλῶν οἴκου Κυρίου καὶ πάντων τῶν παστοφορίων τῶν κύκλῳ τῶν εἰς τὰς ἀποθήκας οἴκου Κυρίου καὶ τῶν ἀποθηκῶν τῶν ἁγίων καὶ τῶν καταλυμάτων
Ὁ Δαβὶδ ἔδωκεν ἐπίσης εἰς τὸν Σολομῶντα τὸ σχέδιον (πρότυπον), ποὺ εἶχε συλλάβει μὲ τὸν νοῦν του φωτιζόμενος ἀπὸ τὸν Θεόν, διὰ τὶς αὐλὲς τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ δι’ ὅλα τὰ γύρω - γύρω δωμάτια, ποὺ προωρίζοντο ὡς θησαυροφυλάκια τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ ὡς θησαυροφυλάκια τῶν ἱερῶν θησαυρῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀφιερωμένοι εἰς τὸν Κύριον, καὶ διὰ τὰ καταλύματα.
- 13
καὶ τῶν ἐφημεριῶν τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν εἰς πᾶσαν ἐργασίαν λειτουργίας οἴκου Κυρίου καὶ τῶν ἀποθηκῶν τῶν λειτουργησίμων σκευῶν τῆς λατρείας οἴκου Κυρίου,
Ἐπίσης τοῦ ἔδωκε τὰ σχέδια διὰ τὶς ἐφημερίες τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευϊτῶν, διὰ κάθε εἶδος ἱερὰς διακονίας εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου καὶ δι’ ὅλα τὰ λειτουργικὰ σκεύη, ποὺ θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο κατὰ τὴν λατρείαν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου.
- 14
καὶ τὸν σταθμὸν τῆς ὁλκῆς αὐτῶν τῶν τε χρυσῶν καὶ ἀργυρῶν,
Τοῦ ἔδωκεν ἐπίσης ὁδηγίες διὰ τὸ πόσον βάρος χρυσοῦ καὶ ἀργύρου ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν λειτουργικῶν σκευῶν,
- 15
λυχνιῶν τὴν ὁλκὴν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ τῶν λύχνων.
ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ κάθε λυχνίαν καὶ λυχνοστάτην.
- 16
ἔδωκεν αὐτῷ ὁμοίως τὸν σταθμὸν τῶν τραπεζῶν τῆς προθέσεως, ἑκάστης τραπέζης χρυσῆς καὶ ὡσαύτως τῶν ἀργυρῶν,
Τοῦ ἔδωκεν ἐπίσης ὁδηγίες διὰ τὸ βάρος τοῦ χρυσοῦ, ποὺ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὶς διάφορες τράπεζες τοῦ Ναοῦ καὶ ἰδίως διὰ τὴν τράπεζαν τῆς Προθέσεως - κάθε τράπεζα ἦταν χρυσῆ - καθὼς ἐπίσης καὶ διὰ τὸ βάρος τοῦ ἀργύρου, ποὺ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὶς ἀργυρὲς τράπεζες.
- 17
καὶ τῶν κρεαγρῶν καὶ σπονδείων καὶ τῶν φιαλῶν τῶν χρυσῶν καὶ τὸν σταθμὸν τῶν χρυσῶν καὶ ἀργυρῶν, καὶ θυΐσκων κεφφουρὲ ἑκάστου σταθμοῦ.
Ὁ Δαβὶδ ἔδωκεν ἐπίσης ὁδηγίες διὰ τὸ πόσον βάρος χρυσοῦ καὶ ἀργύρου ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὶς κρεάγρες (τὰ μεγάλα πηρούνια διὰ τὰ κρέατα τῶν θυσιῶν), διὰ τὰ σπονδεῖα (ἀγγεῖα, μὲ τὰ ὁποῖα προσέφεραν θυσίαν σπονδῆς), διὰ τὶς χρυσὲς φιάλες, καὶ διὰ τὰ σκεύη, τὰ ὁποῖα ἦσαν χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, μέσα εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεμείγνυαν τὸ σιμιγδάλι μὲ τὸ λάδι· ἐπίσης διὰ τὸ βάρος τοῦ κάθε θυμιατηρίου.
- 18
καὶ τὸν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν θυμιαμάτων ἐκ χρυσίου δοκίμου σταθμὸν ὑπέδειξεν αὐτῷ καὶ τὸ παράδειγμα τοῦ ἅρματος τῶν Χερουβὶμ τῶν διαπεπετασμένων ταῖς πτέρυξι καὶ σκιαζόντων ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου.
Ἐπίσης ὁ Δαβὶδ ἔδωκεν ὁδηγίες εἰς τὸν Σολομῶντα διὰ τὸ βάρος τοῦ καθαροῦ χρυσοῦ, ποὺ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὸ θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων· ἐπίσης τοῦ ἔδωκε τὸ σχέδιον (πρότυπον) διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἅρματος τῶν Χερουβείμ, ποὺ εἶχαν ἀνοικτὰ τὰ μεγάλα πτερά των, μὲ τὰ ὁποῖα ἐσκέπαζαν ἀπὸ πάνω τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου.
- 19
πάντα ἐν γραφῇ χειρὸς Κυρίου ἔδωκε Δαυὶδ Σαλωμὼν κατὰ τὴν περιγενηθεῖσαν αὐτῷ σύνεσιν τῆς κατεργασίας τοῦ παραδείγματος.
Ὅλα αὐτὰ τὰ ἔδωκεν ὁ Δαβὶδ εἰς τὸν Σολομῶντα, ὅπως τοῦ εἶχαν παραδοθῇ ἀπὸ τὸν Κύριον γραπτῶς καὶ ἰδιοχείρως. Τὰ παρέδωκε σύμφωνα μὲ τὰ σχέδια (πρότυπα), ποὺ τοῦ ἀπεκάλυψεν ὁ Θεός, καὶ τὴν σύνεσιν, ποὺ τοῦ ἔδωκεν ὁ Θεὸς διὰ τὴν κατεργασίαν ὅλων αὐτῶν τῶν ἱερῶν σκευῶν τοῦ Ναοῦ.
- 20
καὶ εἶπε Δαυὶδ Σαλωμὼν τῷ υἱῷ αὐτοῦ· ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου καὶ ποίει, μὴ φοβοῦ μηδὲ πτοηθῇς, ὅτι Κύριος ὁ Θεός μου μετὰ σοῦ, οὐ ἀνήσει σε καὶ οὐ μή σε ἐγκαταλίπῃ ἕως τοῦ συντελέσαι σε πᾶσαν ἐργασίαν λειτουργίας οἴκου Κυρίου. καὶ ἰδοὺ τὸ παράδειγμα τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ζακχὼ αὐτοῦ καὶ τὰ ὑπερῷα καὶ τὰς ἀποθήκας τὰς ἐσωτέρας καὶ τὸν οἶκον τοῦ ἱλασμοῦ καὶ τὸ παράδειγμα οἴκου Κυρίου.
Κατόπιν ὁ Δαβὶδ εἶπε πρὸς τὸν Σολομῶντα, τὸν υἱόν του: «Ἔχε θάρρος καὶ προχώρησε μὲ ἀποφασιστικότητα ὡς γενναῖος ἄνδρας εἰς τὸ νὰ ἐπιτελέσῃς τὸ ἔργον αὐτό· μὴ φοβηθῇς, οὔτε νὰ κυριευθῇς ἀπὸ ἀγωνίαν καὶ ταραχήν, ὥστε νὰ τὰ χάσῃς, διότι ὁ Κύριος καὶ Θεός μου εἶναι μαζί σου. Δὲν θὰ σὲ ἀφήσῃ καὶ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψῃ, πρὶν τελειώσῃς ὅλες τὶς ἐργασίες, ποὺ πρέπει νὰ ὁλοκληρώσῃς διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου. Καὶ νά· σοῦ παρέδωκα τὸ σχέδιον (πρότυπον) τοῦ Ναοῦ καὶ τῶν γύρω ἀπὸ αὐτὸν κτισμάτων καὶ τοῦ θησαυροφυλακίου του καὶ τῶν ὑπερώων δωματίων (ἀνωγείων) καὶ τῶν ἐσωτερικῶν ἀποθηκῶν καὶ τοῦ χώρου, ὅπου θὰ εὑρίσκωνται τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ εἰσέρχεται ὁ ἀρχιερεύς, διὰ νὰ προσευχηθῇ πρὸς ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ· ὅλα δὲ αὐτὰ σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιον (πρότυπον) τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου.
- 21
καὶ ἰδοὺ αἱ ἐφημερίαι τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν εἰς πᾶσαν λειτουργίαν οἴκου Κυρίου καὶ μετὰ σοῦ ἐν πάσῃ πραγματείᾳ καὶ πᾶς πρόθυμος ἐν σοφίᾳ κατὰ πᾶσαν τέχνην καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ πᾶς ὁ λαὸς εἰς πάντας τοὺς λόγους σου.
Ἐπὶ πλέον, νά· οἱ διάφορες τάξεις τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευϊτῶν εἶναι ἔτοιμες νὰ βοηθήσουν μὲ ὅλην τὴν δύναμίν των εἰς κάθε εἶδος ἐργασίας τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου. Μαζί σου εἶναι ἐπίσης, διὰ νὰ βοηθήσουν μὲ προθυμίαν εἰς κάθε εἶδος ἐργασίας, καὶ οἱ σοφοὶ καὶ ἱκανοὶ διὰ κάθε τέχνην ἐργάται καὶ ἔμπειροι τεχνῖται. Ὅπως ἐπίσης οἱ ἄρχοντες καὶ ὅλος ὁ λαὸς εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου στὶς διαταγές σου».
