Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
Α΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Α΄ Μακκαβαίων, κεφάλαιο 10

89 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (16)
  1. 1

    ΚΑΙ ἐν ἔτει ἑξηκοστῷ καὶ ἑκατοστῷ ἀνέβη ᾿Αλέξανδρος ὁ τοῦ ᾿Αντιόχου ὁ ᾿Επιφανὴς καὶ κατελάβετο Πτολεμαΐδα, καὶ ἐπεδέξαντο αὐτόν, καὶ ἐβασίλευσεν ἐκεῖ.

    Κατὰ τὸ ἑκατοστὸν ἑξηκοστὸν ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν (δηλαδὴ φθινόπωρον τοῦ 153 ἢ ἄνοιξιν τοῦ 152 π.Χ.) ὁ Ἀλέξανδρος, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀντιόχου Δ' τοῦ Ἐπιφανοῦς, ὁ ἐπονομαζόμενος Ἐπιφανής, ἀπεβιβάσθη εἰς τὴν Πτολεμαΐδα καὶ τὴν κατέλαβεν.Οἱ κάτοικοι τῆς Πτολεμαΐδος τὸν ὑπεδέχθησαν, αὐτὸς δὲ ἀνεκηρύχθη βασιλιᾶς ἐκεῖ.

  2. 2

    καὶ ἤκουσε Δημήτριος ὁ βασιλεὺς καὶ συνήγαγε δυνάμεις πολλὰς σφόδρα καὶ ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν αὐτῷ εἰς πόλεμον.

    Ὁ βασιλιᾶς Δημήτριος Α' ἐπληροφορήθη τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ σννεκέντρωσε πάρα πολὺ μεγάλην στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ ἐπροχώρησε διὰ νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον τοῦ Ἀλεξάνδρου.

  3. 3

    καὶ ἀπέστειλε Δημήτριος πρὸς ᾿Ιωνάθαν ἐπιστολὰς λόγοις εἰρηνικοῖς ὥστε μεγαλῦναι αὐτόν.

    Ταυτοχρόνως ὁ Δημήτριος Α' ἀπέστειλεν εἰς τὸν Ἰωνάθαν ἐπιστολὴν μὲ πολὺ φιλικὸν περιεχόμενον, διὰ τῆς ὁποίας τοῦ ὑπέσχετο ὅτι θὰ τὸν τιμήσῃ καὶ θὰ τὸν δοξάσῃ.

  4. 4

    εἶπε γάρ· προφθάσωμεν τοῦ εἰρήνην θεῖναι μετ᾿ αὐτοῦ, πρὶν ἢ θεῖναι αὐτὸν μετὰ ᾿Αλεξάνδρου καθ᾿ ἡμῶν·

    Διότι ὁ Δημήτριος ἐσκέφθη καὶ εἶπε καθ’ ἑαυτόν.· Ἂς βιασθῶμεν, ὥστε νὰ προλάβωμεν νὰ συνάψωμεν εἰρήνην μαζί του, πρὶν συνάψῃ ὁ Ἰωνάθαν εἰρήνην μὲ τὸν Ἀλέξανδρον ἐναντίον μας.

  5. 5

    μνησθήσεται γὰρ πάντων τῶν κακῶν, ὧν συνετελέσαμεν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ εἰς τὸ ἔθνος αὐτοῦ.

    Διότι ὁ Ἰωνάθαν θὰ ἐνθυμηθῇ ὅλα τὰ κακὰ καὶ τὴν βλάβην, ποὺ ἐκάμαμεν εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τοὺς ἀδελφούς του καὶ εἰς τὸ ἔθνος του.

  6. 6

    καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ἐξουσίαν συναγαγεῖν δυνάμεις καὶ κατασκευάζειν ὅπλα καὶ εἶναι αὐτὸν σύμμαχον αὐτοῦ, καὶ τὰ ὅμηρα τὰ ἐν τῇ ἄκρᾳ εἶπε παραδοῦναι αὐτῷ.

    Ἔτσι ὁ Δημήτριος Α' ἔδωκεν εἰς τὸν Ἰωνάθαν τὴν ἐξουσίαν νὰ συγκεντρώνῃ στρατιωτικὲς δυνάμεις καὶ νὰ κατασκευάζῃ ὅπλα καὶ νὰ ὀνομάζεται σύμμαχός του· ἐπίσης ὁ Δημήτριος ἔδωκε διαταγὴν νὰ παραδώσουν εἰς τὸν Ἰωνάθαν τοὺς ὁμήρους, ποὺ ἐκρατοῦντο εἰς τὴν ἀκρόπολιν τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὴν Συριακὴν φρουράν.

  7. 7

    καὶ ἦλθεν ᾿Ιωνάθαν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἀνέγνω τὰς ἐπιστολὰς εἰς τὰ ὦτα παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἐκ τῆς ἄκρας.

    Κατόπιν τούτων ὁ Ἰωνάθαν ἦλθεν ἀμέσως εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐδιάβασε τὴν ἐπιστολὴν τοῦ Δημητρίου εἰς ἐπήκοον ὅλου τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἀνδρῶν τῆς φρουρᾶς, ποὺ ἦσαν εἰς τὴν ἀκρόπολιν,

  8. 8

    καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν, ὅτι ἤκουσαν ὅτι ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς ἐξουσίαν συναγαγεῖν δυνάμεις.

    οἱ ὁποῖοι, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἐχθροὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ, ἐκυριεύθησαν ἀπὸ ὑπερβολικὸν φόβον, ὅταν ἄκουσαν ὅτι ὁ βασιλιᾶς ἔδωκεν ἐξουσίαν εἰς τὸν Ἰωνάθαν νὰ συγκεντρώνῃ στρατιωτικὲς δυνάμεις.

  9. 9

    καὶ παρέδωκαν οἱ ἐκ τῆς ἄκρας ᾿Ιωνάθαν τὰ ὅμηρα, καὶ ἀπέδωκεν αὐτοὺς τοῖς γονεῦσιν αὐτῶν.

    Οἱ Σύροι τῆς φρουρᾶς τῆς ἀκροπόλεως παρέδωκαν εἰς τὸν Ἰωνάθαν τοὺς ὁμήρους καὶ ὁ Ἰωνάθαν τοὺς ἀπέδωκεν εἰς τοὺς γονεῖς των.

  10. 10

    καὶ ᾤκησεν ᾿Ιωνάθαν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἤρξατο οἰκοδομεῖν καὶ καινίζειν τὴν πόλιν.

    Ὁ Ἰωνάθαν ἐγκατεστάθη εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἄρχισε νὰ ἀνοικοδομῇ καὶ νὰ ἀνακαινίζῃ τὴν πόλιν.

  11. 11

    καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ποιοῦντας τὰ ἔργα οἰκοδομεῖν τὰ τείχη καὶ τὸ ὄρος Σιὼν κυκλόθεν ἐκ λίθων τετραγώνων εἰς ὀχύρωσιν· καὶ ἐποίησαν οὕτως.

    Διέταξε δὲ ὅσους ἠσχολοῦντο μὲ τὰ οἰκοδομικὰ ἔργα, νὰ ἀνοικοδομήσουν τὰ τείχη τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ νὰ ὀχυρώσουν τὴν πόλιν γύρω - γύρω μὲ τείχη ἀπὸ τετραγωνισμένους λίθους διὰ μεγαλυτέραν ἀσφάλειαν οἱ τεχνῖται καὶ οἱ ἐργάται ἔκαμαν, ὅπως τοὺς διέταξεν ὁ Ἰωνάθαν.

  12. 12

    καὶ ἔφυγον οἱ ἀλλογενεῖς οἱ ὄντες ἐν τοῖς ὀχυρώμασιν, οἷς ᾠκοδόμησε Βακχίδης.

    Ἔπειτα οἱ ἀλλοεθνεῖς μισθοφόροι, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὰ ὀχυρὰ φρούρια, τὰ ὁποῖα εἶχεν οἰκοδομήσει ὁ Βακχίδης, ἔφυγαν.

  13. 13

    καὶ κατέλιπεν ἕκαστος τὸν τόπον αὐτοῦ καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ.

    Καθένας των ἐγκατέλειψε τὴν θέσιν του καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν χώραν του.

  14. 14

    πλὴν ἐν Βαιθσούρᾳ ὑπελείφθησάν τινες τῶν καταλιπόντων τὸν νόμον καὶ τὰ προστάγματα, ἦν γὰρ αὐτοῖς φυγαδευτήριον.

    Ἔμειναν μόνον εἰς τὴν Βαιθσούραν ὡρισμένοι ἀπὸ τοὺς ἐξωμότες Ἰουδαίους, ὁ ὁποῖοι εἶχαν ἐγκαταλείψῃ τὸν Νόμον καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ· διότι ἡ Βαιθσούρα ἦταν δι’ αὐτοὺς ἀσφαλὲς καταφύγιον καὶ ἄσυλον.

  15. 15

    Καὶ ἤκουσεν ᾿Αλέξανδρος ὁ βασιλεὺς τὰς ἐπαγγελίας, ὅσας ἀπέστειλε Δημήτριος τῷ ᾿Ιωνάθαν, καὶ διηγήσαντο αὐτῷ τοὺς πολέμους καὶ τὰς ἀνδραγαθίας, ἃς ἐποίησεν αὐτὸς καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ τοὺς κόπους, οὓς ἔσχον,

    Ὁ βασιλιᾶς Ἀλέξανδρος ἐπληροφορήθη δι’ ὅλες τὶς ὑποσχέσεις, τὶς ὅποιες ἔδωκεν ὁ βασιλιᾶς Δημήτριος εἰς τὸν Ἰωνάθαν.Ἐπίσης εἰς τὸν βασιλιᾶ Ἀλέξανδρον διηγήθησαν καὶ ἀνέφεραν τοὺς πολέμους καὶ τὰ ἡρωϊκὰ κατορθώματα, τὰ ὁποῖα ἐπέτυχεν ὁ Ἰωνάθαν καὶ οἱ ἀδελφοί του, καθὼς καὶ τὶς ταλαιπωρίες καὶ κακουχίες, ποὺ ὑπέφεραν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς των.

  16. 16

    καὶ εἶπε· μὴ εὑρήσομεν ἄνδρα τοιοῦτον ἕνα; καὶ νῦν ποιήσομεν αὐτὸν φίλον καὶ σύμμαχον ἡμῶν.

    Τότε ὁ βασιλιᾶς Ἀλέξανδρος ἀνεφώνησε: Μήπως ἠμποροῦμεν νὰ εὕρωμεν ἄλλον ἕνα τέτοιον ἄνθρωπον, ὅπως εἶναι ὁ Ἰωνάθαν; Τώρα λοιπὸν ἂς κάμωμεν αὐτὸν φίλον καὶ σύμμαχοό μας.

  17. 17

    καὶ ἔγραψεν ἐπιστολὰς καὶ ἀπέστειλεν αὐτῷ κατὰ τοὺς λόγους τούτους λέγων·

    Διὰ τοῦτο ὁ Ἀλέξανδρος ἔγραψεν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν Ἰωνάθαν τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς ἦταν:

  18. 18

    «Βασιλεὺς ᾿Αλέξανδρος τῷ ἀδελφῷ ᾿Ιωνάθαν χαίρειν·

    Ὁ βασιλιᾶς Ἀλέξανδρος πρὸς τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθαν, εὔχεται εἰς αὐτὸν νὰ χαίρῃ.

  19. 19

    ἀκηκόαμεν περὶ σοῦ, ὅτι ἀνὴρ δυνατὸς ἰσχύϊ καὶ ἐπιτήδειος εἶ τοῦ εἶναι ἡμῖν φίλος.

    Ἔχομεν πληροφορηθῆ περὶ σοῦ, ὅτι εἶσαι ἄνδρας γενναῖος καὶ ἠρωϊκὸς καὶ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἀξίζεις νὰ γίνῃς καὶ νὰ εἶσαι φίλος μας.

  20. 20

    καὶ νῦν καθεστάκαμέν σε σήμερον ἀρχιερέα τοῦ ἔθνους σου καὶ φίλον βασιλέως καλεῖσθαί σε (καὶ ἀπέστειλεν αὐτῷ πορφύραν καὶ στέφανον χρυσοῦν) καὶ φρονεῖν τὰ ἡμῶν καὶ συντηρεῖν φιλίαν πρὸς ἡμᾶς».

    Ἕνεκα τούτου σὲ κατεστήσαμεν σήμερα ἀρχιερέα τοῦ ἔθνους σου καὶ ὁρίζομεν νὰ φέρῃς τὸν τίτλον Φίλος τοῦ βασιλέως (τοῦ ἀπέστειλε δὲ ὁ Ἀλέξανδρος ὡς ἐσθῆτα μάλλινον ροῦχον κόκκινον καὶ πανάκριβον, καθὼς ἐπίσης καὶ χρυσὸ στεφάνι) καὶ ἐπιθυμοῦμεν νὰ ὑποστήριζες τὰ συμφέροντα καὶ τὶς ὑποθέσείς μας καὶ νὰ διατηρῇς φιλικὲς σχέσεις μαζί μας.

  21. 21

    καὶ ἐνεδύσατο ᾿Ιωνάθαν τὴν ἁγίαν στολὴν τῷ ἑβδόμῳ μηνὶ ἔτους ἑξηκοστοῦ καὶ ἑκατοστοῦ ἐν ἑορτῇ σκηνοπηγίας καὶ συνήγαγε δυνάμεις καὶ κατεσκεύασεν ὅπλα πολλά.

    Ἔτσι ὁ Ἰωνάθαν ἐφόρεσε τὴν ἱερὰν ἀρχιερατικὴν στολὴν κατὰ τὸν ἕβδομον μῆνα (τὸν Τισρί, δηλαδὴ τὸν ἰδικόν μσς Σεπτέμβριον / Ὀκτώβριον) τοῦ ἑκατοστοῦ ἑξηκοστοῦ (160οῦ) ἔτους τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν (152 π.Χ.), κατὰ τὴν μεγάλην ἑβραϊκὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας.Συνεκέντρωσε δὲ στρατιωτικὲς δυνάμεις καὶ κατεσκεύασεν ὅπλα πολλά.

  22. 22

    Καὶ ἤκουσε Δημήτριος τοὺς λόγους τούτους καὶ ἐλυπήθη καὶ εἶπε·

    Ὅταν ὁ Δημήτριος ἐπληροφορήθη τὶς εἰδήσεις αὐτές, ἐλυπήθη, ἐπικράνθη καὶ εἶπε:

  23. 23

    τί τοῦτο ἐποιήσαμεν ὅτι προέφθακεν ἡμᾶς ὁ ᾿Αλέξανδρος τοῦ φιλίαν καταθέσθαι τοῖς ᾿Ιουδαίοις εἰς στήριγμα;

    Τί ἔχομεν κάμει - πῶς τὰ ἐκαταφέραμε - ὥστε νὰ μᾶς προλάβῃ ὁ Ἀλέξανδρος καὶ νὰ κερδίσῃ τὴν φιλίαν τῶν Ἰουδαίων καὶ νὰ ἐνισχύσῃ ἔτσι τὴν θέσιν του;

  24. 24

    γράψω αὐτοῖς κἀγὼ λόγους παρακλήσεως καὶ ὕψους καὶ δογμάτων, ὅπως ὦσι σὺν ἐμοὶ εἰς βοήθειαν.

    Θὰ ἀπευθύνω ὅμως καὶ ἐγὼ εἰς αὐτοὺς ἐπιστολὴν μὲ ἐνθαρρυντικὲς ὑποσχέσεις μεγάλων τιμῶν, ὑψηλῶν θέσεων καὶ μεγάλων δώρων ὡς ἐλκυστικὸν δόλωμα, διὰ νὰ εἶναι καὶ νὰ μείνουν μαζί μου ὡς ὑποστηρικταὶ καὶ βοηθοί μου.

  25. 25

    καὶ ἀπέστειλεν αὐτοῖς κατὰ τοὺς λόγους τούτους· «Βασιλεὺς Δημήτριος τῷ ἔθνει τῶν ᾿Ιουδαίων χαίρειν.

    Ἔτσι ἀπέστειλε πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ἐπιστολὴν μὲ τὸ ἀκόλουθον περιεχόμενον: Ὁ βασιλιᾶς Δημήτριος πρὸς τὸ ἔθνος τῶν Ἰουδαίων, εὔχεται εἰς αὐτοὺς νὰ χαίρουν.

  26. 26

    ἐπεὶ συνετηρήσατε τὰς πρὸς ἡμᾶς συνθήκας καὶ ἐνεμείνατε τῇ φιλίᾳ ἡμῶν καὶ οὐ προσεχωρήσατε τοῖς ἐχθροῖς ἡμῶν, ἠκούσαμεν καὶ ἐχάρημεν.

    Ἐπειδὴ ἐπληροφορήθημεν μὲ ἰκανοποίησιν, ὅτι ἐτηρήσατε τὶς συμφωνίες φιλίας, ποὺ συνήψατε μαζί μας, καὶ ἐμείνατε πιστοὶ καὶ σταθεροὶ εἰς τὴν φιλίαν μας αὐτὴν καὶ δὲν προσεχωρήσατε πρὸς τοὺς ἐχθρούς μας, ἐχαρήκαμε πάρα πολύ.

  27. 27

    καὶ νῦν ἐμμείνατε ἔτι τοῦ συντηρῆσαι πρὸς ἡμᾶς πίστιν, καὶ ἀνταποδώσομεν ὑμῖν ἀγαθὰ ἀνθ᾿ ὧν ποιεῖτε μεθ᾿ ἡμῶν.

    Συνεχίστε λοιπὸν καὶ τώρα νὰ μένετε πιστοὶ καὶ σταθεροὶ εἰς τὴν φιλίαν μας, καὶ ἠμεῖς θὰ σᾶς ἀνταμείψωμεν μὲ ἀγαθά, δι’ ὅσα ἐργάζεσθε μὲ ἀφοσίωσιν καὶ πιστότητα μαζί μας.

  28. 28

    καὶ ἀφήσομεν ὑμῖν ἀφέματα πολλὰ καὶ δώσομεν ὑμῖν δόματα.

    Ἠμεῖς θὰ σᾶς παραχωρήσωμεν πολλὲς φορολογικὲς ἁπαλλαγὲς καὶ θὰ σᾶς δώσωμεν πολλὰ δῶρα.

  29. 29

    καὶ νῦν ἀπολύω ὑμᾶς καὶ ἀφίημι πάντας τοὺς ᾿Ιουδαίους ἀπὸ τῶν φόρων καὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἁλὸς καὶ ἀπὸ τῶν στεφάνων,

    Καὶ διὰ τοῦ παρόντος σᾶς ἀπαλλάσσω ἀπὸ τώρα καὶ ἐξαιρῶ ὅλους τοὺς Ἰουδαίους ἀπὸ τοὺς φόρους καὶ ἀπὸ τὸν φόρον τοῦ ἅλατος καὶ τὸν στεφανίτην (ἢ στεφανιτικόν) φόρον.

  30. 30

    καὶ ἀντὶ τοῦ τρίτου τῆς σπορᾶς καὶ ἀντὶ τοῦ ἡμίσους τοῦ καρποῦ τοῦ ξυλίνου τοῦ ἐπιβάλλοντός μοι λαβεῖν, ἀφίημι ἀπὸ τῆς σήμερον καὶ ἐπέκεινα τοῦ λαβεῖν ἀπὸ τῆς γῆς ᾿Ιούδα καὶ ἀπὸ τῶν τριῶν νομῶν τῶν προστιθεμένων αὐτῇ ἀπὸ τῆς Σαμαρείτιδος καὶ Γαλιλαίας, καὶ ἀπὸ τῆς σήμερον ἡμέρας καὶ εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον.

    Ἐπίσης ἀπὸ σήμερα καὶ εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον σᾶς ἀπαλλάσσω ἀπὸ τὸ ἕνα τρίτον τῆς συγκομιδῆς τῶν γεννημάτων (σπόρων) τῆς γῆς καὶ ἀπὸ τὸ ἥμισυ τῆς συγκομιδῆς τῶν καρπῶν τῶν δένδρων, ὁ ὁποῖος, μοῦ ἀνήκει ὡς πρόσοδος.Ἀπὸ σήμερα καὶ εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον δὲν θὰ ἀπαιτήσω τοὺς φόρους αὐτοὺς ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας καὶ ἀπὸ τοὺς τρεῖς διοικητικοὺς νομούς, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦσαν προηγουμένως τμῆμα τῆς Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας καὶ τοὺς ὁποίους ἐνώνω τώρα καὶ προσθέτῳ εἰς τὴν Ἰουδαίαν

  31. 31

    καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἤτω ἁγία καὶ ἀφειμένη καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς, αἱ δεκάται καὶ τὰ τέλη.

    Ἡ δὲ Ἱερουσαλὴμ θὰ εἶναι ἁγία καὶ ἁπαλλαγμένη ἀπὸ φόρους, μαζὶ μὲ τὰ περίχωρά της, καὶ ἀπὸ τὶς προσόδους τῆς δεκάτης καὶ τῶν ἄλλων φόρων.

  32. 32

    ἀφίημι καὶ τὴν ἐξουσίαν τῆς ἄκρας τῆς ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ δίδωμι τῷ ἀρχιερεῖ, ὅπως ἂν καταστήσῃ ἐν αὐτῇ ἄνδρας, οὓς ἂν ἐκλέξηται αὐτὸς τοῦ φυλάσσειν αὐτήν.

    Ἐπίσης παραιτοῦμαι ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τῆς ἀκροπόλεως τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ παραδίδω τὴν ἐξουσίαν αὐτὴν εἰς τὸν ἀρχιερέα, διὰ νὰ ἐγκαταστήσῃ εἰς αὐτὴν ἄνδρας, τοὺς ὁποίους θὰ ἐκλέξῃ ὁ ἴδιος καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ φρουροῦν τὴν ἀκρόπολιν.

  33. 33

    καὶ πᾶσαν ψυχὴν ᾿Ιουδαίων τὴν αἰχμαλωτισθεῖσαν ἀπὸ γῆς ᾿Ιούδα εἰς πᾶσαν βασιλείαν μου ἀφίημι ἐλευθέραν δωρεάν· καὶ πάντες ἀφιέτωσαν τοὺς φόρους καὶ τῶν κτηνῶν αὐτῶν.

    Ὅλους τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι ὠδηγήθησαν εἰς αἰχμαλωσίαν ἀπὸ τὴν Ἰουδαίαν εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς βασιλείας μου, ἀφήνω ἐλευθέρους χωρὶς λύτρα.Ὅλοι δὲ ἂς χαρίσουν τοὺς φόρους εἰς τοὺς Ἰουδαίους, ἀκόμη καὶ αὐτοὺς τοὺς φόρους ἐπὶ τῶν ζώων των.

  34. 34

    καὶ πᾶσαι αἱ ἑορταὶ καὶ τὰ σάββατα καὶ νουμηνίαι καὶ ἡμέραι ἀποδεδειγμέναι καὶ τρεῖς ἡμέραι πρὸ ἑορτῆς καὶ τρεῖς ἡμέραι μετὰ ἑορτὴν ἔστωσαν πᾶσαι αἱ ἡμέραι ἀτελείας καὶ ἀφέσεως πᾶσι τοῖς ᾿Ιουδαίοις τοῖς οὖσιν ἐν τῇ βασιλείᾳ μου.

    Εἰς ὅλες δὲ τὶς ἐπίσημες ἐορτές των, τὰ σάββατα, τὶς νουμηνίες καὶ τὶς καθωρισμένες ἑόρτιες ἡμέρες, ὅπως ἐπίσης τρεῖς ἡμέρες πρὸ τῶν ἑορτῶν αὐτῶν καὶ τρεῖς ἡμέρες μετά, θὰ εἶναι ἁπαλλαγμένοι ἀπὸ κάθε εἶδος φόρων ὅλοι οἰ Ἰουδαῖοι εἰς τὸ βασίλειόν μου,

  35. 35

    καὶ οὐχ ἕξει ἐξουσίαν οὐδεὶς πράσσειν καὶ παρενοχλεῖν τινα αὐτῶν περὶ παντὸς πράγματος.

    καὶ κατὰ τὶς ἡμέρες αὐτὲς κανεὶς δὲν θὰ ἔχῃ ἐξουσίαν νὰ ἀπαιτήσῃ ἐκβιαστικῶς πληρωμὴν ἢ νὰ ἐνοχλήσῃ ἢ νὰ βλάψῃ οἰονδήποτε ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους δι’ ὁποιανδήποτε ὑπόθεσιν.

  36. 36

    καὶ προγραφήτωσαν τῶν ᾿Ιουδαίων εἰς τὰς δυνάμεις τοῦ βασιλέως εἰς τριάκοντα χιλιάδας ἀνδρῶν, καὶ δοθήσεται αὐτοῖς ξένια ὡς καθήκει πάσαις ταῖς δυνάμεσι τοῦ βασιλέως.

    Ἂς ἐγγραφοῦν καὶ ἂς καταταγοῦν ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους εἰς τὶς στρατιωτικὲς δυνάμεις τοῦ βασιλιᾶ τριάντα χιλιάδες (30.000) ἄνδρες· εἰς αὐτοὺς θὰ δοθῇ ἱματισμός, μισθὸς καὶ διατροφή, ὅπως ἀκριβῶς ἁρμόζει καὶ ὅπως δίδεται εἰς ὅλον τὸν ὑπόλοιπον στρατὸν τοῦ βασιλιᾶ.

  37. 37

    καὶ κατασταθήσεται ἐξ αὐτῶν ἐν τοῖς ὀχυρώμασι τοῦ βασιλέως τοῖς μεγάλοις, καὶ ἐκ τούτων κατασταθήσεται ἐπὶ χρειῶν τῆς βασιλείας τῶν οὐσῶν εἰς πίστιν· καὶ οἱ ἐπ᾿ αὐτῶν καὶ οἱ ἄρχοντες ἔστωσαν ἐξ αὐτῶν καὶ πορευέσθωσαν τοῖς νόμοις αὐτῶν. καθὰ καὶ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς ἐν γῇ ᾿Ιούδα.

    Ἀπὸ τοὺς στρατιώτας αὐτοὺς ὡρισμένοι θὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὰ μεγάλα (τὰ κυριώτερα) βασιλικὰ φρούρια· ἄλλοι δὲ ἀπὸ αὐτοὺς θὰ τοποθετηθοῦν εἰς ἐμπιστευτικὲς θέσεις τοῦ βασιλείου.Οἱ διοικηταί - ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν θὰ προέρχωνται ἀπὸ τὸ ἴδιον ἔθνος μὲ αὐτούς, θὰ ζοῦν δὲ καὶ θὰ ἀναστρέφωνται σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους τῆς θρησκείας των, ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ βασιλιᾶς διὰ τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας.

  38. 38

    καὶ τοὺς τρεῖς νομοὺς τοὺς προστεθέντας τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ἀπὸ τῆς χώρας Σαμαρείας προστεθήτω τῇ ᾿Ιουδαίᾳ πρὸς τὸ λογισθῆναι τοῦ γενέσθαι ὑφ᾿ ἕνα, τοῦ μὴ ὑπακοῦσαι ἄλλης ἐξουσίας ἀλλ᾿ ἢ τοῦ ἀρχιερέως.

    Καὶ οἱ τρεῖς νόμοι, ποὺ προσετέθησαν (προσηρτήθησαν) εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀπὸ τὴν περιοχὴν τῆς Σαμαρείας, θὰ προσαρτηθοῦν εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ὥστε νὰ εἶναι κάτω ἀπὸ μίαν ἑνιαίαν ἀρχὴν καὶ νὰ μὴ ὑπακούουν εἰς ἄλλην ἐξουσίαν, παρὰ μόνον εἰς ἐκείνην τοῦ ἀρχιερέως.

  39. 39

    Πτολεμαΐδα καὶ τὴν προσκυροῦσαν αὐτῇ δέδωκα δόμα τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν ῾Ιερουσαλὴμ εἰς τὴν προσήκουσαν δαπάνην τοῖς ἁγίοις.

    Τὴν Πτολεμαΐδα καὶ τὴν γύρω περιοχήν, ποὺ ἀνήκει εἰς αὐτήν, τὴν προσφέρω ὡς δῶρον εἰς τὸν Ναὸν τῆς Ἱερουσαλὴμ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐξόδων, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν δημοσίαν λατρείαν.

  40. 40

    κἀγὼ δίδωμι κατ᾿ ἐνιαυτὸν δεκαπέντε χιλιάδας σίκλων ἀργυρίου ἀπὸ τῶν λόγων τοῦ βασιλέως ἀπὸ τῶν τόπων τῶν ἀνηκόντων.

    Ἐγὼ δὲ προσωπικῶς θὰ προσφέρω ἐτησίως δεκαπέντε χιλιάδες ἀσημένιους σίκλους, οἱ ὁποῖοι θὰ λαμβάνωνται ἀπὸ τὰ βασιλικὰ ἔσοδα, ποὺ προέρχονται ἀπὸ περιοχές, οἱ ὁποῖες ἀνήκουν εἰς ἐμὲ καὶ εἶναι κατάλληλες (προσφορώτερες) διὰ τὴν εἴσπραξιν αὐτήν (διότι εἶναι εὔπορες οἰκονομικῶς).

  41. 41

    καὶ πᾶν τὸ πλεονάζον, ὃ οὐκ ἀπεδίδοσαν οἱ ἀπὸ τῶν χρειῶν, ὡς ἐν τοῖς πρώτοις ἔτεσιν, ἀπὸ τοῦ νῦν δώσουσιν εἰς τὰ ἔργα τοῦ οἴκου.

    Καὶ ὅλον τὸ ποσόν, ποὺ ὠφείλετο (καθυστερεῖτο) καὶ τὸ ὁποῖον δὲν κατεβλήθη ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ δημοσίου ταμείου, ὅπως κατὰ τὰ προηγούμενα χρόνια, ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ καταβληθῇ διὰ τὶς ἀνάγκες τῶν ἔργων τοῦ Ναοῦ.

  42. 42

    καὶ ἐπὶ τούτοις πεντακισχιλίους σίκλους ἀργυρίου, οὓς ἐλάμβανον ἀπὸ τῶν χρειῶν τοῦ ἁγίου ἀπὸ τοῦ λόγου κατ᾿ ἐνιαυτόν, καὶ ταῦτα ἀφίεται διὰ τὸ ἀνήκειν αὐτὰ τοῖς ἱερεῦσι τοῖς λειτουργοῦσι.

    Ἐπιπροσθέτως τὸ ποσὸν τῶν πέντε χιλιάδων ἀσημένιων σίκλων, ποὺ ἐλάμβανα ἀπὸ τὶς ἐτήσιες εἰσπράξεις τοῦ Ναοῦ, ὅπως φαίνεται εἰς τοὺς ἐτησίους ἀπολογισμούς, παραχωρεῖται καὶ αὐτὸ καὶ προσφέρεται, διότι τοῦτο ἀνήκει εἰς τοὺς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸν Ναόν.

  43. 43

    καὶ ὅσοι ἐὰν φύγωσιν εἰς τὸ ἱερὸν τὸ ἐν ῾Ιεροσολύμοις καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτοῦ ὀφείλοντες βασιλικὰ καὶ πᾶν πρᾶγμα, ἀπολελύσθωσαν καὶ πάντα, ὅσα ἐστὶν αὐτοῖς ἐν τῇ βασιλείᾳ μου.

    Καὶ ὅσοι τυχὸν καταφύγουν εἰς τὸν Ναὸν τῶν Ἱεροσολύμων ἢ εἰς οἰονδήποτε τμῆμα τοῦ ἱεροῦ περιβόλου του, διότι ὀφείλουν φόρους εἰς τὸν βασιλιᾶ ἢ οἰονδήποτε ἄλλο χρέος, θὰ εἶναι ἐλεύθεροι ἀπὸ ὁποιανδήποτε προσωπικὴν κράτησιν ἢ κατάσχεσιν τῆς περιουσίας των μέσα εἰς τὰ ὅρια τῆς βασιλείας μου.

  44. 44

    καὶ τοῦ οἰκοδομηθῆναι καὶ τοῦ ἐπικαινισθῆναι τὰ ἔργα τῶν ἁγίων, καὶ ἡ δαπάνη δοθήσεται ἐκ τοῦ λόγου τοῦ βασιλέως.

    Ἡ δὲ δαπάνη διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ τὴν ἐπιδιόρθωσιν τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ θὰ λαμβάνεται ἀπὸ τὰ ἔσοδα τοῦ βασιλικοῦ ταμείου.

  45. 45

    καὶ τοῦ οἰκοδομηθῆναι τὰ τείχη ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ὀχυρῶσαι κυκλόθεν, καὶ ἡ δαπάνη δοθήσεται ἐκ τοῦ λόγου τοῦ βασιλέως, καὶ τοῦ οἰκοδομηθῆναι τὰ τείχη τὰ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ».

    Ὅπως ἐπίσης ἡ ἐπισκευὴ τῶν τειχῶν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τῶν γύρω - γύρω ἀπὸ αὐτὴν ὀχυρωματικῶν ἔργων, καθὼς καὶ τῶν ὀχυρωματικῶν τειχῶν τῶν ἄλλων πόλεων τῆς Ἰουδαίας, θὰ γίνωνται δι' ἐξόδων, ποὺ θὰ λαμβάνωνται ἀπὸ τὶς προσόδους τοῦ βασιλικοῦ ταμείου.-

  46. 46

    ῾Ως δὲ ἤκουσεν ᾿Ιωνάθαν καὶ ὁ λαὸς τοὺς λόγους τούτους, οὐκ ἐπίστευσαν αὐτοῖς οὐδὲ ἐπεδέξαντο, ὅτι ἐπεμνήσθησαν τῆς κακίας τῆς μεγάλης, ἧς ἐποίησεν ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ἔθλιψεν αὐτοὺς σφόδρα.

    Ὅταν ὁ Ἰωνάθαν καὶ ὁ Ἰουδαϊκὸς λαὸς ἄκουσαν τὶς προτάσεις αὐτὲς τοῦ βασιλιᾶ Δημητρίου, δὲν τοὺς ἔδωκαν ἐμπιστοσύνην οὔτε καὶ τὶς ἀπεδέχθησαν, διότι ἐνεθυμήθησαν τὰ φοβερὰ δεινά, τὰ ὁποῖα ὁ βασιλιᾶς Δημήτριος ἐπροξένησε εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, ὅπως ἐπίσης καὶ τὴν τυραννικὴν καταπίεσιν, μὲ τὴν ὁποίαν τοὺς ἔθλιψε πάρα πολύ.

  47. 47

    καὶ εὐδόκησαν ἐν ᾿Αλεξάνδρῳ, ὅτι αὐτὸς ἐγένετο αὐτοῖς ἀρχηγὸς λόγων εἰρηνικῶν, καὶ συνεμάχουν αὐτῷ πάσας τὰς ἡμέρας.

    Διὰ τοῦτο ἐφάνησαν εὐνοϊκοὶ ὑπὲρ τῶν προτάσεων τοῦ βασιλιᾶ Ἀλεξάνδρου, διότι αὐτὸς ὑπῆρξεν ὁ πρῶτος, ποὺ τοὺς προσέφερε πρὶν ἀπὸ τὸν Δημήτριον προτάσεις εἰρηνικές· ἔτσι οἱ Ἰουδαῖοι ἔγιναν μόνιμοι σύμμαχοί του, καθ' ὅλην τὴν διαρκειαν τῆς βασιλείας του.

  48. 48

    Καὶ συνήγαγεν ᾿Αλέξανδρος ὁ βασιλεὺς δυνάμεις μεγάλας καὶ παρενέβαλεν ἐξεναντίας Δημητρίου.

    Ὁ βασιλιᾶς Ἀλάξανδρος συνεκέντρωσεν ἰσχυρὰν στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ ἐβάδισεν ἐναντίον τοῦ βασιλιὰ Δημητρίου Α'.

  49. 49

    καὶ συνῆψαν πόλεμον οἱ δύο βασιλεῖς, καὶ ἔφυγεν ἡ παρεμβολὴ Δημητρίου, καὶ ἐδίωξεν αὐτὸν ὁ ᾿Αλέξανδρος καὶ ἴσχυσεν ἐπ᾿ αὐτούς.

    Καὶ οἱ δύο βασιλεῖς συνεκρούσθησαν, ὁ δὲ στρατὸς τοῦ Δημητρίου ἐτράπη εἰς φυγήν.Τότε ὁ στρατὸς τοῦ Ἀλεξάνδρου τὸν κατεδίωξε καὶ ὑπερίσχυσε τοῦ στρατοῦ τοῦ Δημητρίου.

  50. 50

    καὶ ἐστερέωσε τὸν πόλεμον σφόδρα, ἕως ἔδυ ὁ ἥλιος, καὶ ἔπεσεν ὁ Δημήτριος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.

    Ὁ Ἀλέξανδρος ἐπολέμησε μὲ γενναιότητα καὶ σφοδρότητα, μέχρις ὅτου ἔδυσεν ὁ ἥλιος, ὁ δὲ Δημήτριος Α' ἐφονεύθη κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην.

  51. 51

    καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αλέξανδρος πρὸς Πτολεμαῖον βασιλέα Αἰγύπτου πρέσβεις κατὰ τοὺς λόγους τούτους λέγων·

    Τότε ὁ Ἀλέξανδρος ἔστειλε πρέσβεις εἰς τὸν Πτολεμαῖον ΣΤ' τὸν Φιλομήτορα, βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου, μὲ τὸ ἀκόλουθον μήνυμα, τὸ ὁποῖον ἔλεγεν:

  52. 52

    «᾿Επεὶ ἀνέστρεψα εἰς γῆν βασιλείας μου καὶ ἐκάθισα ἐπὶ θρόνου πατέρων μου καὶ ἐκράτησα τῆς ἀρχῆς, καὶ συνέτριψα τὸν Δημήτριον καὶ ἐπεκράτησα τῆς χώρας ἡμῶν

    Ἐπειδὴ ἐπέστρεψα εἰς τὴν χώραν τοῦ βασιλείου μου καὶ ἐκάθισα πλέον εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον τῶν προγόνων μου καὶ κατέλαβα τὴν ἐξουσίαν, ἀφοῦ συνέτριψα τὸν Δημήτριον καὶ ἔγινα κύριος τῆς χώρας μας.

  53. 53

    καὶ συνῆψα πρὸς αὐτὸν μάχην, καὶ συνετρίβη αὐτὸς καὶ ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ ὑφ᾿ ἡμῶν, καὶ ἐκαθίσαμεν ἐπὶ θρόνου βασιλείας αὐτοῦ·

    διότι συνῆψα μαζί του πόλεμον, εἰς τὸν ὁποῖον συνετρίβη αὐτὸς καὶ ἡ στρατιωτική του δύναμις ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἔτσι ἐκάθισα εἰς τὸν βασιλικὸν του θρόνον·

  54. 54

    καὶ νῦν στήσωμεν πρὸς ἑαυτοὺς φιλίαν, καὶ νῦν δός μοι τὴν θυγατέρα σου εἰς γυναῖκα, καὶ ἐπιγαμβρεύσω σοι καὶ δώσω σοι δόματα καὶ αὐτῇ ἄξιά σου».

    διὰ τοῦτο ἂς συνάψωμεν τώρα συνθήκην συμμαχίας καὶ φιλίας.Δός μου λοιπὸν τώρα τὴν θυγατέρα σου ὡς σύζυγον ἐγὼ δὲ θὰ γίνω γαμβρός σου καὶ θὰ δώσω εἰς σὲ καὶ εἰς αὐτὴν δῶρα ἀντάξια τῆς βασιλικῆς σου ἰδιότητος καὶ δυνάμεως.

  55. 55

    Καὶ ἀπεκρίθη Πτολεμαῖος ὁ βασιλεὺς λέγων· «᾿Αγαθὴ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἀνέστρεψας εἰς γῆν πατέρων σου καὶ ἐκάθισας ἐπὶ θρόνου βασιλείας αὐτῶν.

    Ὁ βασιλιᾶς Πτολεμαῖος ἀπάντησε ὡς ἀκολούθως: Εὐτυχισμένη εἶναι ἡ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπέστρεψες εἰς τὴν χώραν τῶν προγόνων σου καὶ ἐκάθισες εἰς τὸν βασιλικόν των θρόνον!

  56. 56

    καὶ νῦν ποιήσω σοι ἃ ἔγραψας, ἀλλ᾿ ἀπάντησον εἰς Πτολεμαΐδα, ὅπως ἴδωμεν ἀλλήλους, καὶ ἐπιγαμβρεύσω σοι, καθὼς εἴρηκας».

    Καὶ τώρα θὰ κάμω διὰ σὲ ὅσα προτείνεις διὰ τῆς ἐπιστολῆς σου.Ἔλα ὅμως νὰ μὲ συναντήσῃς εἰς τὴν Πτολεμαΐδα, διὰ νὰ ἴδωμεν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, καὶ ἐκεῖ ἐγὼ θὰ σὲ κάμω γαμβρόν μου, σύμφωνα μὲ ὅσα μοῦ ἐζήτησες.

  57. 57

    Καὶ ἐξῆλθε Πτολεμαῖος ἐξ Αἰγύπτου, αὐτὸς καὶ Κλεοπάτρα ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ, καὶ εἰσῆλθον εἰς Πτολεμαΐδα ἔτους δευτέρου καὶ ἑξηκοστοῦ καὶ ἑκατοστοῦ.

    Ὁ Πτολεμαῖος ΣΤ' ὁ Φιλομήτωρ ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, αὐτὸς καὶ ἡ Κλεοπάτρα, ἡ θυγατέρα του, καὶ ἔφθασαν εἰς τὴν Πτολεμαΐδα κατὰ τὸ ἑκατοστὸν ἑξηκοστὸν δεύτερον (162ον) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν (δηλαδὴ τὸ 150 π.Χ.).

  58. 58

    καὶ ἀπήντησεν αὐτῷ ᾿Αλέξανδρος ὁ βασιλεύς, καὶ ἐξέδοτο αὐτῷ Κλεοπάτραν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ καὶ ἐποίησε τὸν γάμον αὐτῆς ἐν Πτολεμαΐδι καθὼς οἱ βασιλεὶς ἐν δόξῃ μεγάλῃ.

    Ὁ δὲ βασιλιᾶς Ἀλέξανδρος τὸν προϋπάντησε, καὶ ὁ Πτολεμαῖος ἔδωκεν εἰς αὐτὸν τὴν θυγατέρα του Κλεοπάτραν ὡς σύζυγον.Ὁ γάμος τῆς Κλεοπάτρας ἐτελέσθη εἰς τὴν Πτολεμαΐδα μὲ κάθε μεγαλοπρέπειαν, ὅπως συνήθιζαν οἱ βασιλεῖς να τελοῦν τοὺς γάμους των.

  59. 59

    καὶ ἔγραψεν ᾿Αλέξανδρος ὁ βασιλεὺς τῷ ᾿Ιωνάθαν ἐλθεῖν εἰς συνάντησιν αὐτῷ.

    Κατόπιν ὁ βασιλιᾶς Ἀλέξανδρος ἔγραψεν εἰς τὸν Ἰωνάθαν νὰ ἔλθῃ διὰ νὰ τὸν συναντήσῃ.

  60. 60

    καὶ ἐπορεύθη μετὰ δόξης εἰς Πτολεμαΐδα καὶ ἀπήντησε τοῖς δυσὶ βασιλεῦσι· καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ τοῖς φίλοις αὐτῶν καὶ δόματα πολλὰ καὶ εὗρε χάριν ἐναντίον αὐτῶν.

    Καὶ ὁ Ἰωνάθαν ἐπῆγε εἰς τὴν Πτολεμαΐδα μὲ μεγάλην πομπὴν καὶ συνοδείαν, ἀνταξίαν τῶν προσώπων ποὺ θὰ ἐσυναντοῦσε, καὶ συνήντησε τοὺς δύο βασιλεῖς.Ἔδωκε δὲ εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς τοὺς φίλους των ἀσῆμι καὶ χρυσάφι καὶ δῶρα πολλά· ἔτσι ὁ Ἰωνάθαν ἀπέκτησε τὴν εὔνοιαν καὶ ἐκέρδισε τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν δύο βασιλέων.

  61. 61

    καὶ ἐπισυνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ἄνδρες λοιμοὶ ἐξ ᾿Ισραήλ, ἄνδρες παράνομοι, ἐντυχεῖν κατ᾿ αὐτοῦ, καὶ οὐ προσέσχεν αὐτοῖς ὁ βασιλεύς.

    Τότε ὅμως συνωμότησαν κατὰ τοῦ Ἰωνάθαν, συνεκεντρώθησαν καὶ παρουσιάσθησαν εἰς τὸν βασιλιᾶ ἄνδρες παράνομοι καὶ ἐξωμότες Ἰουδαῖοι, διὰ νὰ τὸν κατηγορήσουν εἰς τὸν Ἀλέξανδρον· ὁ βασιλιᾶς ὅμως δὲν ἔδωκε προσοχὴν εἰς αὐτούς.

  62. 62

    καὶ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐξέδυσαν ᾿Ιωνάθαν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν πορφύραν, καὶ ἐποίησαν οὕτως.

    Ἀπ' ἐναντίας ὁ βασιλιᾶς διέταξε νὰ ἐκδύσουν τὸν Ἰωνάθαν ἀπὸ τὰ συνηθισμένα του ἐνδύματα καὶ νὰ τοῦ φορέσουν ἐπίσημον μάλλινον ἔνδυμα, κόκκινον καὶ πανάκριβον.Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔκαμαν.

  63. 63

    καὶ ἐκάθισεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς μετ᾿ αὐτοῦ καὶ εἶπε τοῖς ἄρχουσιν αὐτοῦ· ἐξέλθετε μετ᾿ αὐτοῦ εἰς μέσον τῆς πόλεως καὶ κηρύξατε τοῦ μηδένα ἐντυγχάνειν κατ᾿ αὐτοῦ περὶ μηδενὸς πράγματος, καὶ μηδεὶς αὐτῷ παρενοχλείτω περὶ παντὸς λόγου.

    Ἔπειτα ὁ βασιλιᾶς ἔβαλε τὸν Ἰωνάθαν νὰ καθίσῃ πλάϊ του καὶ εἶπεν εἰς τοὺς ἀξιωματούχους τῆς αὐλῆς του: Ἐξέλθετε μαζί του εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως καὶ διακηρύξετε, ὅτι κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ παραπονῆται εἰς ἑμὲ ἐναντίον του διὰ κανένα πρᾶγμα ἢ ζήτημα καὶ κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸν ἐνοχλήσῃ ἢ νὰ τὸν βλάψῃ δι’ ὁποιανδήποτε αἰτίαν.

  64. 64

    καὶ ἐγένετο ὡς εἶδον οἱ ἐντυγχάνοντες τὴν δόξαν αὐτοῦ, καθὼς ἐκήρυξε, καὶ περιβεβλημένον αὐτὸν πορφύραν, καὶ ἔφυγον πάντες.

    Μόλις δὲ οἱ κατήγοροί του εἶδαν τὴν μεγάλην τιμήν, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Ἰωνάθαν ἐδοξάσθη καὶ ἡ ὁποία διεκηρύχθη μὲ τὸν τόσον πανηγυρικὸν τρόπον καὶ μόλις τὸν εἶδαν νὰ φορῇ ἐπίσημον μάλλινον ἔνδυμα, κόκκινον καὶ πανάκριβον, ἐτράπησαν ὅλοι εἰς φυγήν.

  65. 65

    καὶ ἐδόξασεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς καὶ ἔγραψεν αὐτὸν τῶν πρώτων φίλων καὶ ἔθετο αὐτὸν στρατηγὸν καὶ μεριδάρχην.

    Ἔτσι ἐτίμησε καὶ ἐδόξασεν ὁ βασιλιᾶς τὸν Ἰωνάθαν καὶ ἀκόμη τὸν ἐνέγραφεν εἰς τὸν κατάλογον τῶν Πρώτων (τῶν πολὺ στενῶν) το Φίλων καὶ τὸν κατέστησε στρατηγὸν καὶ διοικητὴν ἐπαρχίας - στρατιωτικὸν καὶ πολιτικὸν κυβερνήτην τῆς Ἰουδαίας ὑπὸ τὴν Συριακὴν αὐτοκρατορίαν.

  66. 66

    καὶ ἐπέστρεψεν ᾿Ιωνάθαν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ μετ᾿ εἰρήνης καὶ εὐφροσύνης.

    Κατόπιν ὁ Ἰωνάθαν ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ εἰρηνικὸς καὶ γεμᾶτος χαρὰν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν καὶ τὴν εὐδοκίμησίν του.

  67. 67

    Καὶ ἐν ἔτει πέμπτῳ καὶ ἑξηκοστῷ καὶ ἑκατοστῷ ἦλθε Δημήτριος υἱὸς Δημητρίου ἐκ Κρήτης εἰς τὴν γῆν τῶν πατέρων αὐτοῦ.

    Καὶ κατὰ τὸ ἑκατοστὸν ἑξηκοστὸν πέμπτον (165ον) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν (δηλαδὴ τὸ 147 π.Χ.) ὁ Δημήτριος Β', ὁ (νεώτερος) υἱὸς τοῦ βασιλιᾶ Δημητρίου Α’, ἔφθασεν ἀπὸ τὴν Κρήτην εἰς τὴν χώραν τῶν προπατόρων του.

  68. 68

    καὶ ἤκουσεν ᾿Αλέξανδρος βασιλεὺς καὶ ἐλυπήθη σφόδρα καὶ ὑπέστρεψεν εἰς ᾿Αντιόχειαν.

    Ὁ βασιλιᾶς Ἀλέξανδρος ἐπληροφορήθη τὴν εἴδηση, ἐλυπήθη πάρα πολὺ καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν.

  69. 69

    καὶ κατέστησε Δημήτριος ᾿Απολλώνιον τὸν ὄντα ἐπὶ Κοίλης Συρίας, καὶ συνήγαγε δύναμιν μεγάλην καὶ παρενέβαλεν ἐν ᾿Ιαμνείᾳ. καὶ ἀπέστειλε πρὸς ᾿Ιωνάθαν τὸν ἀρχιερέα λέγων·

    Ὁ Δημήτριος Β’ (Νικάτωρ) ἐγκατέστησεν ὡς στρατηγόν του τὸν Ἀπολλώνιον, ὁ ὁποῖος ἦταν κυβερνήτης τῆς Κοίλης Συρίας· ὁ στρατηγὸς Ἀπολλώνιος συνεκέντρωσε μεγάλην στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ ἐστρατοπέδευσε κοντὰ εἰς τὴν Ἰάμνειαν.Ἀπὸ ἐκεῖ δὲ ἀπέστειλε πρὸς τὸν ἀρχιερέα Ἰωνάθαν μήνυμα, διὰ τοῦ ὁποίου τοῦ ἔλεγε:

  70. 70

    «Σὺ μονώτατος ἐπαίρῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς, ἐγὼ δὲ ἐγενήθην εἰς καταγέλωτα καὶ εἰς ὀνειδισμὸν διὰ σέ· καὶ διατί σὺ ἐξουσιάζῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς ἐν τοῖς ὄρεσι;

    Σὺ μόνος ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ὑπερηφανεύεσαι, διότι ἀνθίστασαι ἐναντίον μας, ἐγὼ δὲ κατήντησα ἀντικείμενον γέλωτος καὶ χλευασμοῦ ἐξ αἰτίας σου! Διατὶ σὺ μᾶς προκαλεῖς μὲ τὸ να ἀσκῇς τὴν ἐξουσίαν σου ἀνεξάρτητος ἐκεῖ εἰς τὰ ὅρη;

  71. 71

    νῦν οὖν εἰ πέποιθας ἐπὶ ταῖς δυνάμεσί σου, κατάβηθι πρὸς ἡμᾶς εἰς τὸ πεδίον, καὶ συγκριθῶμεν ἑαυτοῖς ἐκεῖ, ὅτι μετ᾿ ἐμοῦ ἐστι δύναμις τῶν πόλεων.

    Τώρα λοιπόν, ἐὰν ἔχῃς πεποίθησιν εἰς τὶς στρατιωτικές σου δυνάμεις, κατέβα εἰς τὴν πεδιάδα πρὸς τὸ μέρος μας καὶ ἔλα νὰ ἀντιπαραβληθῶμεν, διότι μαζί μου εἶναι ἡ στρατιωτικὴ δύναμις τῶν παραλίων πόλεων.

  72. 72

    ἐρώτησον καὶ μάθε τίς εἰμι καὶ οἱ λοιποὶ οἱ βοηθοῦντες ἡμῖν, καὶ λέγουσιν· οὐκ ἔστιν ὑμῖν στάσις ποδὸς κατὰ πρόσωπον ἡμῶν, ὅτι δὶς ἐτροπώθησαν οἱ πατέρες σου ἐν γῇ αὐτῶν.

    Ἐρώτησε καὶ πληροφόρησον ποῖος εἶμαι ἐγὼ καὶ ποῖοι εἶναι οἱ σύμμαχοί μου.Θὰ σοῦ εἴπουν, ὅτι δὲν θὰ ἠμπορέσῃς νὰ σταθῇς εἰς τὰ πόδια σου διὰ νὰ μᾶς ἀντιμετωπίσῃς· διότι οἰ προπάτορές σου δύο φορὲς ἔχουν κατατροπωθῆ καὶ τραπῇ εἰς φυγὴν ἀπ' ἐμπρός μας εἰς τὴν χώραν των.

  73. 73

    καὶ νῦν οὐ δυνήσῃ ὑποστῇναι τὴν ἵππον καὶ δύναμιν τοιαύτην ἐν τῷ πεδίῳ, ὅπου οὐκ ἔστι λίθος οὐδὲ κόχλαξ οὐδὲ τόπος τοῦ φυγεῖν».

    Τώρα δὲ δὲν θὰ ἠμπορέσῃς νὰ ἀντισταθῇς καὶ νὰ ἀντικρούσῃς τὸ ἱππικόν μου καὶ τέτοιαν στρατιωτικὴν δύναμιν, ὅπως ἡ ἰδική μου, εἰς τὴν πεδιάδα, ὅπου δὲν ὑπάρχει οὔτε πέτρα οὔτε χαλίκι, πίσω ἀπὸ τὰ ὁποῖα νὰ καλυφθῇς, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἄλλος τόπος, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ καταφύγῃς διὰ νὰ σωθῇς.

  74. 74

    ῾Ως δὲ ἤκουσεν ᾿Ιωνάθαν τῶν λόγων ᾿Απολλωνίου, ἐκινήθη τῇ διανοίᾳ καὶ ἐπέλεξε δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν καὶ ἐξῆλθεν ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ συνήντησεν αὐτῷ Σίμων ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐπὶ βοήθειαν αὐτοῦ.

    Ὅταν ὁ Ἰωνάθαν ἄκουσε τὰ ἀλαζονικὰ αὐτὰ λόγια τοῦ μηνύματος τοῦ Ἀπολλωνίου, ἐνωχλήθη καὶ ἀγανάκτησε πολύ.Ἐδιάλεξε δέκα χιλιάδες (10.000) ἄνδρες καὶ ἐβγῆκε ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, ὁ δὲ ἀδελφός του Σίμων ἦλθε καὶ ἐνώθη μαζί του ἐνισχύων τὴν στρατιωτικήν του δύναμιν.

  75. 75

    καὶ παρενέβαλεν ἐπὶ ᾿Ιόππην, καὶ ἀπέκλεισαν αὐτὸν ἐκ τῆς πόλεως, ὅτι φρουρὰ ᾿Απολλωνίου ἐν ᾿Ιόππῃ, καὶ ἐπολέμησαν αὐτήν.

    Ὁ Ἰωνάθαν ἐστρατοπέδευσε μὲ τὴν δύναμίν του ἔξω ἀπὸ τὴν Ἰόππην· ἀλλ’ οἱ κάτοικοί της τοῦ ἔκλεισαν τὶς πόρτες τῆς πόλεως, διότι μέσα εἰς τὴν Ἰόππην ὑπῆρχε φρουρὰ τοῦ Ἀπολλωνίου· ὅταν ὅμως οἱ Ἰουδαῖοι ἄρχισαν νὰ πολιορκοῦν καὶ νὰ ἐπιτίθενται κατὰ τῆς Ἰόππης,

  76. 76

    καὶ φοβηθέντες ἤνοιξαν οἱ ἐκ τῆς πόλεως, καὶ ἐκυρίευσεν ᾿Ιωνάθαν ᾿Ιόππης.

    οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως, ἐπειδὴ ἐτρομοκρατήθησαν, ἄνοιξαν τὶς πύλες τῆς πόλεως· ἔτσι ὁ Ἰωνάθαν ἔγινε κύριος τῆς Ἰόππης.

  77. 77

    καὶ ἤκουσεν ᾿Απολλώνιος, καὶ παρενέβαλε τρισχιλίαν ἵππον καὶ δύναμιν πολλὴν καὶ ἐπορεύθη εἰς ῎Αζωτον ὡς διοδεύων καὶ ἅμα προῆγεν εἰς τὸ πεδίον διὰ τὸ ἔχειν αὐτὸν πλῆθος ἵππου καὶ πεποιθέναι ἐπ᾿ αὐτῇ.

    Ὅταν ὁ Ἀπολλώνιος ἐπληροφορήθη τὸ γεγονὸς αὐτό, συνεκέντρωσε καὶ παρέταξε τρεῖς χιλιάδες (3.000) ἱππικὸν καὶ μεγάλην δύναμιν πεζικοῦ καὶ κατηυθύνθη εἰς τὴν Ἄζωτον, ὡσὰν νὰ μὴ ὑπῆρχεν ἐχθρὸς καὶ ὡσὰν νὰ ἔκαμνε παρέλασιν ταυτοχρόνως ἐπροχωροῦσε εἰς τὴν πεδιάδα χωρὶς προφυλάξεις, διότι εἶχε πλῆθος ἱππικοῦ καὶ εἶχε πεποίθησιν εἰς τὴν στρατιωτικὴν αὐτὴν δύναμιν.

  78. 78

    καὶ κατεδίωξεν ᾿Ιωνάθαν ὀπίσω αὐτοῦ εἰς ῎Αζωτον, καὶ συνῆψαν αἱ παρεμβολαὶ εἰς πόλεμον.

    Ὁ Ἰωνάθαν τὸν κατεδίωξε μέχρι τῆς Ἀζώτου, ὅπου οἱ δύο στρατοὶ συνεκρούσθησαν εἰς πόλεμον.

  79. 79

    καὶ ἀπέλιπεν ᾿Απολλώνιος χιλίαν ἵππον ἐν κρυπτῷ κατόπισθεν αὐτῶν.

    Ἀλλ’ ὁ Ἀπολλώνιος εἶχεν ἀφήσει κρυφὰ εἰς τὰ νῶτα τοῦ στρατοῦ τοῦ Ἰωνάθαν χιλίους (1.000) ἱππεῖς.

  80. 80

    καὶ ἔγνω ᾿Ιωνάθαν ὅτι ἔστιν ἔνεδρον κατόπισθεν αὐτοῦ, καὶ ἐκύκλωσαν αὐτοῦ τὴν παρεμβολὴν καὶ ἐξετίναξαν τὰς σχίζας εἰς τὸν λαὸν ἐκ πρωΐθεν ἕως ἑσπέρας·

    Ὅμως ὁ Ἰωνάθαν ἀντελήφθη ὅτι πίσω του ὑπῆρχεν ἐνέδρα· τὸ ἱππικὸν τοῦ Ἀπολλωνίου περιεκύκλωσαν τὸν στρατὸν τοῦ Ἰωνάθαν καὶ ἐξετόξευαν τὰ βέλη των ἐναντίον τῶν ἀνδρῶν του ἀπὸ τὸ πρωῒ μέχρι τὸ βράδυ.

  81. 81

    ὁ δὲ λαὸς εἱστήκει καθὼς ἐπέταξεν ᾿Ιωνάθαν, καὶ ἐκοπίασαν οἱ ἵπποι αὐτῶν.

    Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὁ Ἰουδαϊκὸς στρατὸς ἐστέκετο σταθερὸς καὶ ἀνυποχώρητος, ὅπως εἶχε διατάξει ὁ Ἰωνάθαν.Οἱ ἱππεῖς ὅμως τοῦ Ἀπολλωνίου ἐκουράσθησαν·

  82. 82

    καὶ εἵλκυσε Σίμων τὴν δύναμιν αὐτοῦ καὶ συνῆψε πρὸς τὴν φάραγγα, ἡ γὰρ ἵππος ἐξελύθη, καὶ συνετρίβησαν ὑπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔφυγον.

    ὁπότε ὁ Σίμων ὠδήγησε τὸν στρατόν του εἰς τὴν μάχην καὶ ἐκτύπησε τὴν ἐχθρικὴν φάλαγγα, διότι τὸ ἱππικὸν εἶχεν ἑξαντληθῆ, ἀποκάμει καὶ ἀχρηστευθῆ.Οἱ Σύροι συνετρίβησαν ἀπὸ τὸν Σίμωνα καὶ ἐτράπησαν εἰς φυγήν.

  83. 83

    καὶ ἡ ἵππος ἐσκορπίσθη ἐν τῷ πεδίῳ, καὶ ἔφυγον εἰς ῎Αζωτον καὶ εἰσῆλθον εἰς Βηθδαγὼν τὸ εἰδωλεῖον αὐτῶν τοῦ σωθῆναι.

    Τὸ ἱππικὸν διεσκορπίσθη μέσα εἰς τὴν πεδιάδα καὶ ἐτράπη εἰς φυγὴν εἰς τὴν Ἄζωτον, οἱ δὲ Σύροι κατέφυγαν εἰς Βηθδαγών, εἰς τὸν οἶκον (εἰδωλολατρικὸν ναὸν) τοῦ Δαγῶν διὰ νὰ σωθοῦν.

  84. 84

    καὶ ἐνεπύρισεν ᾿Ιωνάθαν τὴν ῎Αζωτον καὶ τὰς πόλεις τὰς κύκλῳ αὐτῆς καὶ ἔλαβε τὰ σκῦλα αὐτῶν καὶ τὸ ἱερὸν Δαγὼν καὶ τοὺς συμφυγόντας εἰς αὐτὸ ἐνεπύρισε πυρί.

    Ἀλλ’ ὁ Ἰωνάθαν ἐπυρπόλησε τὴν Ἄζωτον καὶ τὶς γύρω ἀπὸ αὐτὴν πόλεις, ἀφοῦ προηγουμένως τὶς ἐλαφυραγώγησε· τὸν δὲ εἰδωλολατρικὸν ναὸν τοῦ Δαγὼν καὶ ὅσους κατέφυγαν εἰς αὐτὸν διὰ νὰ σωθοῦν, τοὺς παρέδωκεν εἰς τὴν φωτιά.

  85. 85

    καὶ ἐγένοντο οἱ πεπτωκότες μαχαίρᾳ σὺν τοῖς ἐμπυρισθεῖσιν εἰς ἄνδρας ὀκτακισχιλίους.

    Ὁ ἀριθμὸς ἐκείνων ποὺ ἐφονεύθησαν μὲ τὴν μάχαιραν, μαζὶ μὲ ἐκείνους ποὺ ἐκάησαν, ἔφθασε τὶς ὀκτὼ χιλιάδες (8.000) ἄνδρες.

  86. 86

    καὶ ἀπῇρεν ἐκεῖθεν ᾿Ιωνάθαν καὶ παρενέβαλεν ἐπὶ ᾿Ασκάλωνα, καὶ ἐξῆλθον οἱ ἐκ τῆς πόλεως εἰς συνάντησιν αὐτῷ ἐν δόξῃ μεγάλῃ.

    Κατόπιν ὁ Ἰωνάθαν ἀνεχώρησεν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἔξω ἀπὸ τὸν Ἀσκάλωνα· ἐβγῆκαν δὲ ἀπὸ τὴν πόλιν οἱ κάτοικοί της, διὰ νὰ τὸν προϋπαντήσουν μὲ μεγάλην πομπὴν καὶ τιμές.

  87. 87

    καὶ ἐπέστρεψεν ᾿Ιωνάθαν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ σὺν τοῖς παρ᾿ αὐτοῦ ἔχοντες σκῦλα πολλά.

    Ἔπειτα ὁ Ἰωνάθαν ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ μαζὶ μὲ τοὺς ἄνδρες του, φορτωμένοι μὲ πολλὰ λάφυρα.

  88. 88

    καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ᾿Αλέξανδρος ὁ βασιλεὺς τοὺς λόγους τούτους, καὶ προσέθετο δοξάσαι τὸν ᾿Ιωνάθαν.

    Συνέβη δὲ τοῦτο: Ὅταν ὁ βασιλιᾶς Ἀλέξανδρος ἐπληροφορήθη τὰ γεγονότα αὐτά, ἐτίμησε τὸν Ἰωνάθαν μὲ ἀκόμη περισσότερες τιμές·

  89. 89

    καὶ ἀπέστειλεν αὐτῷ πόρπην χρυσῆν, ὡς ἔθος ἐστὶ δίδοσθαι τοῖς συγγενέσι τῶν βασιλέων, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὴν ᾿Ακκαρὼν καὶ πάντα τὰ ὅρια αὐτῆς εἰς κληροδοσίαν.

    ἔτσι τοῦ ἀπέστειλε χρυσῆν πόρπην, ἡ ὁποία ἦταν συνήθεια νὰ δίδεται εἰς τοὺς Συγγενεῖς τῶν Βασιλέων.Τοῦ ἔδωκεν ἀκόμη ὡς πλήρη ἰδιοκτησίαν τὴν πόλιν Ἀκκαρὼν μαζὶ μὲ ὅλα τὰ περίχωρά της.