BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//ΓΑΛΙΛΑΙΑ - ECPv5.4.0.2//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:ΓΑΛΙΛΑΙΑ
X-ORIGINAL-URL:https://galilea.gr
X-WR-CALDESC:ΓΑΛΙΛΑΙΑ - Εκδηλώσεις
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20250330T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20251026T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20251108T073000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20251108T093000
DTSTAMP:20260706T135645
CREATED:20251101T125444Z
LAST-MODIFIED:20251101T131626Z
UID:49419-1762587000-1762594200@galilea.gr
SUMMARY:ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ - ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΜΙΧΑΗΛ & ΓΑΒΡΙΗΛ 8 Νοεμ. 2025 (Ζωντανή μετάδοση)
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”36351″ img_size=”medium”][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΩ το απολυτίκιο των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ” style=”3d” shape=”round” color=”sky” align=”center” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DdYw4uNZrSWg%26list%3DPL4E0FCC4F7EB4AEDC%26index%3D8″][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΘεία Λειτουργία 7:30 – 9:30 π.μ – Των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ  8/11/2025 \n\n\n\n\n\n\nΖωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ   (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση). \nἈπολυτίκιον \nΉχος δ΄. \nΤῶν οὐρανίωv στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι\, δυσωποῦμεv ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι\, ἵvα ταῖς ὑμῶv δεήσεσι\, τειχίσητε ἡμᾶς\, σκέπῃ τῶν πτερύγωv\, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης\, φρουροῦvτες ἡμᾶς προσπίπτοντας\, ἐκτεvῶς καὶ βοῶντας\, Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς\, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων.\n \n\n\n\n\n\n\n[/vc_column_text][vc_zigzag color=”sky” el_border_width=”15″][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ \nὉ Μιχαήλ\, ὁ ἐνδοξότατος και λαμπρότερος ταξιάρχης τῶν ἀσωμάτων Δυνάμεων\, πολλές εὐεργεσίες και χάριτες φαίνεται ὅτι ἔδειξε στό γένος τῶν ἀνθρώπων\, τόσο στήν Παλαιά Διαθήκη\, ὅσο καί στή Νέα Χάρι τοῦ Εὐαγγελίου. Διότι αὐτός ἐμφανίσθηκε πρῶτος στόν Πατριάρχη Ἀβραάμ. Ἔπειτα στόν Λώτ\, ὅταν τόν λύτρωσε μέ τίς θυγατέρες του ἀπό τό θεόσταλτο πῦρ καί ἀπό τήν καταστροφή τῶν Σοδόμων. Μετά ἀπόαὐτά ἐμφανίσθηκε στόν Πατριάρχη Ἰακώβ\, ὅταν τόν λύτρωσε ἀπό τά φονικά χέρια τοῦ ἀδελφοῦ του Ἠσαῦ. Αὐτός προπορευόταν τοῦ στρατοπέδου τοῦ λαοῦ τοῦ Ἰσραήλ\, ὅταν ἐλευθερώθηκαν ἀπό τήν σκλαβιά τῶν Αἰγυπτίων\, καί μέ τόν στῦλο τοῦ πυρός καί τῆς νεφέλης τούς διευκόλυνε στήν δύσκολη ὁδοιπορία (Ἑξ.13\,21). Αὐτός ἐμφανίσθηκε στόν μάντη Βαλαάμ\, ὅταν ἐκεῖνος πήγαινε\, γιά νά καταρασθῆ τόν Ἰσραηλιτικό λαό\, ἀπειλῶντας τόν καί φανερά ἐμποδίζοντας ἀπό τέτοια κίνησι (Ἀριθμ.22\,22). Αὐτός\, ὅταν τόν ρώτησε ὁ Ἰησοῦς του Ναυῆ\, ἀπάντησε “Ἐγῶ ώ ἀρχιστράτηγος Κυρίου νυνί παραγέγονα” (Ἰησ. 5\,13-15). Αὐτός καί στήν ἐποχή τῆς χάριτος χώνευσε τούς ποταμούς\, τούς ὁποίους μία φορά ἀπέλυσαν οἱ δυσσεβεῖς ἐναντίον τοῦ ἐν Χώναις ἁγιάσματός του καί ἐναντίον τοῦ θείου Ναοῦ του. Καί ἄλλα πολλά ἀκόμη άναφέρονται γι’αυτόν στίς θεόπνευστες Γραφές. Γι’αὐτό καί ἐμεῖς\, ἔχοντάς τον ὡς φύλακα καί προστάτη τῆς ζωῆς μας\, τήν πάνσεπτη πανήγυρί του ἑορτάζουμε σήμερα\, ἡ ὁποίας καί Σύναξις ὀνομάζεται γιά τήν ἑξῆς αἰτία.\nὉ διάβολος\, αὐτός πού ἀπό τήν ὑπερβολική του ὑπερηφάνεια σήκωσε τό ἀνάστημά του κατά τοῦ Ποιητοῦ καί Δημιουργοῦ τῶν πάντων καί καυχήθηκε ὅτι θά βάη τόν θρόνο ἐπάνω ἀπό τά σύννεφα τοῦ οὐρανοῦ\, καί θά γίνη ὅμοιος μέ τόν Ὕψιστο\, ὅπως γράφει γι’ αὐτόν ὁ Ἡσαϊας (Ἡσ.14\,14)\, αὐτός λέω\, μόλις διανοήθηκε καί σκέφθηκε αὐτά\, ἐξέπεσε ἀπό τήν οὐράνια δόξα καί ἀπό τό ἀρχαγγελικό του ἀξίωμα\, ὅπως εἶπε ὁ Κύριος στά Εὐαγγέλια “Ἐθεώρουν τόν Σατανᾶν ὡς ἀστραπήν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα”(Λουκ. 10\,18). Παρόμοια καί τό τάγμα τῶν ἀγγέλων πού ὑποτασσόταν σ’αὐτόν\, ἀποσκίρτισε ἀπό τόν Θεό λόγω ρῆς ὑπερηφάνειας καί γι’αὐτό ἐξέπεσε καί αὐτό μαζί μέ τόν ἀρχηγό του Διάβολο καί ἔγιναν ὅλοι μαζί σκοτεινοί ἀντί φωτεινοί καί δαίμονες ἀντί γιά Ἄγγελοι. Τότε λοιπόν\, λέγεται\, ὅτι ὁ μέγας αὐτός ἀρχιστράτηγος Μιχαήλ\, βλέποντας τἠν ἐλεεινή τῶν Ἀγγέλων ἔκπτωσι\, κατάλαβε τήν αἰτία τῆς πτώσεὠς τους αὐτής. Καί γι’ αὐτό μέ τήν ὑποταγή καί τήν ταπείνωσι\, τήν ὁποία ἔδειξε ὡς δοῦλος εὐχάριστος καί οἰκέτης πιστός στόν δικό του Κύριο και Θεό\, διαφύλαξε τόσο τήν δική του δόξα καί λαμπρότητα\, πού τοῦ χαρίσθηκε ἀπό τόν Θεό\, ὅσο καί τήν δόξα τῶν ἄλλων Ἀγγελικῶν ταγμάτων. Ἔτσι γιά τήν ὑποταγή του καί τήν εὐγνωμοσύνη του αὐτή ὡρίσθηκε ἀπό τόν παντοκράτορα Θεό\, νά εἶναι πρῶτος των Ἀγγελικὠν τάξεων.\nΔιότι\, ἀφοῦ συγκέντρωσε καί ἕνωσε σέ ἕνα τούς χορούς τῶν Ἀγγέλων\, φώναξε σ’αυτούς τό “Πρόσχωμεν”. Δηλαδή\, ἄς προσέξουμε καί ἄς ἐννοήσουμε\, τί ἔπαθαν αὐτοί οἱ ἐκπεσόντες δαίμονες γιά τήν ὑπερηφάνειά τους\, οἱ ὁποῖοι πρίν ἀπό λίγο ἦταν μαζί μέ ἐμᾶς Ἄγγελοι. Καί ἄς ἀναλογισθοῦμε τί εἶναι ὁ Θεός καί τί εἶναι ὁ Ἄγγελος. Διότι ὁ μέν Θεός εἶναι Δεσπότης καί Δημιουργός ἡμῶν τῶν Ἀγγέλων. Ἐνῶ ἐμεῖς οἱ Ἄγγελοι\, εἴμαστε δοῦλοι καί κτίσματα τοῦ Θεοῦ. Καί ἔτσι ἀνύμνησε καί δόξασε τόν τῶν ὅλων ΘΕό\, ἀναβοῶντας μέ ὅλους τούς Ἀγγέλους ἐκεῖνον τόν θεῖο καί ἀγγελικό ὕμνο “Ἅγιος\, Ἅγιος\, Ἅγιος Κύριος Σαβαώθ\, πλήρης ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ τής δόξης αὐτού”. Αὐτό λοιπόν τό μυστήριο παραλαμβάνοντας ἐμεῖς ἀπό ἀρχαία παράδοσι\, ἑορτάζουμε μέ τήν παροῦσα ἑορτή\, ὀνομάζοντας την Σύναξι τῶν Ἀγγέλων δηλαδή προσοχή\, ὅμόμοια καί ἕνωσι.\nΜαζί ὅμως μέ τόν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ ἑορτάζουμε σήμερα καί τόν ὡραιότατο καί χαριέστατο Ἀρχάγγελο Γαβριήλ. Γιατί καί αὐτός πολλές εὐεργεσίες προσέφερε στό ἀνθρώπινο γένος\, τόσο στήν Παλαιά\, ὅσο καί στήν Νέα Διαθήκη. Διότι στήν προφητεί τοῦ Δανιήλ φέρεται αὐτολεξεί τό ὄνομά του\, ὅταν ἐξήγησε στόν Δανιήλ τήν ὅρασι\, πού εἶδε γιά τούς βασιλεῖς τῶν Μήδων\, τῶν Περσῶν καί τῶν Ἑλλήνων «Γαβριήλ\, γάρ φησι\, συνέτισον ἐκεῖνον (τόν Δανιήλ δηλ.) τήν ὅρασιν» (δαν.8\,16). Καί πάλι ὁ ἴδιος ὁ Γαβριήλ φανέρωσε στόν ἴδιο τόν Δανιήλ\, ὅτι μετά ἀπό ἑβδομήντα ἑβδομάδες ἐτῶν\, δηλαδή μετά ἀπό τετρακόσια ἐννενήντα ἑπτά χρόνια θά ἔλθη ὁ Χριστός· «Καί ἰδού\, φησιν\, ἀνήρ Γαβριήλ\, ὅν εἶδον ἐν τῆ ὁράσει ἐν τῆ ἀρχῆ πετόμενος\, καί ἥψατό μου ὡσεί ὥραν θυσίας ἑσπερινῆς\, καί συνέτισέ με»\, καί τά ἑξῆς (Δαν.9\,21). Αὐτός εἶναι πού εὐαγγέλισε καί τήν γυναῖκα τοῦ Μανωέ\, ὅτι θά γεννήση τόν Σαμψών. Αὐτός εἶναι πού ἀνήγγειλε στόν Ἰωακείμ καί τήν Ἄννα\, ὅτι θά γεννήσουν τήν κυρία καί Δέσποινα Θεοτόκο.\nΣτήν Νέα Διαθήκη πάλι\, αὐτός εἶναι πού ἀνήγγειλε στόν Ζαχαρία\, «ἑστώς ἐκ δεξιών ἐπί τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος»\, ὅτι θά γεννήση τόν μέγα Ἰωάννη τόν Πρόδρομο. Αὐτός ἔτρεφε καί τήν Ἀειπάρθενο Μαριάμ δώδεκα χρόνια μέσα στά Ἅγια των Ἁγίων μέ τροφή οὐράνια.Αὐτός λοιπόν\, καί ποιός ἀμφιβάλλει\, εὐαγγέλισε σ’αὐτήν τήν Θεοτόκο\, ὅτι θά γεννήση ἐκ Πνεύματος Ἁγίου τόν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ. Αὐτός φάνηκε στό ὅραμα τοῦ Ἰωσήφ\, ὅπως ἀναφέρουν πολλοί\, καί τοῦ εἶπε νά μή φοβηθῆ\, ἀλλά νά παραλάβη τήν ΜΑριάμ τήν γυναῖκα του\, «ἐπειδή τό ἐν αὐτή γεννηθέν ἐκ Πνεύματος ἐστιν Ἁγίου». Αὐτός φάνηκε καί στούς ποιμένες καί τούς ἀνήγγειλε\, ὅτι «ἐτέχθη ὁ Σωτήρ τοῦ κόσμου Χριστός». Καί αὐτός σέ ὅραμα εἶπε στόν Ἰωσήφ νά πάρη τό Παιδί καί τήν Μητέρα του καί νά φύγη στήν Αἴγυπτο. Καί πάλι αὐτός ὁ ἴδιος τοῦ εἶπε νά ἐπιστρέψη στήν γῆ τοῦ Ἰσραήλ. Πολλοί ἀκόμη ἀπό τούς ἱερούς διδασκάλους καό ἀσματογράφους ἔχουν τήν γνώμη\, ὅτι ὁ θεῖος Γαβριήλ\, ἦταν ἐκεῖνος ὁ Ἅγγελος ντυμένος στά λευκά\, ὁ ὁποῖος κατέβηκε ἀπό τόν Οὐρανό\, ἀποκύλισε τόν λίθο ἀπό τήν θύρα τοῦ μνημείου τοῦ ζωοδότου Ἰησοῦ καί καθόταν ἐπάνω σ’αὐτόν. Καί αὐτός ἦταν πού ἀνήγγειλε στίς Μυροφόρες τά περί τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Καί γιά νά μιλήσουμε γενικά ὁ θειότατος Γαβριλη ὑπηρέτησε στό Μυστήριο τῆς ἔνσαρκης οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ Λόγου ἀπό τήν ἀρχή μέχρι τό τἐλος. Γι’ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ παρέλαβε νά τόν συνεορτάζη μαζί μέ τόν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ καί νά ἐπικαλὴται τήν χάρι καί βοήθειά του. \nΠηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου\, Τόμος Β’ \, Έκδοσις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου\, Ιερά Καλύβη “Άγιος Σπυρίδων Α΄”\, Νέα Σκήτη Άγιον Όρος.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”blue” style=”shadow” border_width=”5″][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%b1%cf%81-2025/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20251108T180000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20251108T193000
DTSTAMP:20260706T135645
CREATED:20251101T193801Z
LAST-MODIFIED:20251101T194131Z
UID:49455-1762624800-1762630200@galilea.gr
SUMMARY:ΜΕΓΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ κ.ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ 8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2025 (Ζωντανή μετάδοση)
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”15912″ img_size=”medium”][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_column_text] Το Σάββατο 8 Νοεμβρίου 18:00-20:00 μ.μ. θα τελεστεί ο μέγας πανηγυρικός εσπερινός του Αγίου Νεκταρίου χοροστατούντος του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης\, Τεμπών\, Κιλελέρ και Τυρνάβου\, στο ιερό παρεκκλήσιο του Αγίου Νεκταρίου της οδού Ερετρίας. \nΤΟ ΙΕΡΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΘΑ\nΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ\nΑΠΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΕΩΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΡΑΔΥ\nΠΡΟΣ ΕΥΛΟΓΙΑΝ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ \n[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”49456″ img_size=”medium”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΟ ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΠΙΣΚ. ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ\nΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ:\nΠρόλογος:\nΟ Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως γεννήθηκε την Τρίτη 1 Οκτωβρίου του 1846 στην Σηλυβρία της Τουρκοκρατούμενης Θράκης\, από ευσεβείς και φτωχούς γονείς -τους Δήμο (Δημοσθένη) και Μπαλού (Βασιλική) Κεφαλά. Ο πατέρας του καταγόταν από τα Ιωάννινα\, ναυτικός στο επάγγελμα\, και η μητέρα του καταγόταν από την Σηλυβρία. Ήταν το πέμπτο παιδί της οικογένειας και κατά την βάπτισή του\, του δόθηκε το όνομα Αναστάσιος.\nΝεανικά χρόνια:\nΤα πρώτα γράμματα μαζί με χριστιανικές διδαχές τα έλαβε από τη μητέρα του. Στη Σηλυβρία τελείωσε το δημοτικό και το σχολαρχείο. Ήταν ένα ευφυέστατο παιδί με πολύ καλή μνήμη\, που έδειξε την διδασκαλική και θεολογική του κλίση από πολύ νωρίς. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι σε ηλικία μόλις επτά ετών\, έραβε φύλλα χαρτιού μεταξύ τους με σκοπό να φτιάξει βιβλία για να γράψει σε αυτά τα λόγια του Θεού\, όπως ο ίδιος είπε στην μητέρα του. Κατόπιν μετανάστευσε στην Κωνσταντινούπολη\, όπου εργάστηκε στην αρχή σε καπνοπωλείο\, τόσο για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά του\, όσο και για να μπορέσει να συνεχίσει τις σπουδές του. Εκείνο τον καιρό άρχισε να μελετά και να συλλέγει ρητά και αποφθέγματα Αγίων Πατέρων και κλασικών φιλοσόφων\, τα οποία αποτέλεσαν το δίτομο βιβλίο «Ιερών και φιλοσοφικών λογίων θησαύρισμα»\, που εξέδωσε το 1895. Τα συγκέντρωνε όχι μόνο για δική του χρήση\, αλλά και για να μπορέσει να τα μεταφέρει στους συνανθρώπους του και να τους ωφελήσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πλευράς του χαρακτήρα του είναι ότι έγραφε κάποια από αυτά τα γνωμικά στις χάρτινες καπνοσακούλες του καπνοπωλείου\, ώστε να τα διαβάσουν και να ωφεληθούν όσοι τις χρησιμοποιούσαν. Η πρακτική αυτή δε\, έλυνε και το πρόβλημα της δημοσίευσης τους από εκείνον\, ελλείψει χρηματικών πόρων. Πριν ακόμα συμπληρώσει το 20ο έτος της ηλικίας του\, προσελήφθη ως παιδονόμος στο εν Κωνσταντινούπολη σχολείο του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου (διευθυντής του σχολείου αυτού ήταν ο θείος του -από την πλευρά της μητέρας του- Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης)\, όπου συνέχισε τις σπουδές του\, ενώ ταυτόχρονα εργαζόταν διδάσκοντας τις μικρότερες τάξεις. Την ίδια περίοδο έλαβε χώρα και το πρώτο θαύμα του Αγίου Νεκταρίου. Ενώ βρισκόταν σε ιστιοφόρο και ταξίδευε για να πάει από την Κωνσταντινούπολη στην ιδιαίτερη πατρίδα του\, για να εορτάσει μαζί με την οικογένεια του τα Χριστούγεννα\, έπιασε μεγάλη τρικυμία. Με την παραίνεση και τις προσευχές όμως του Αγίου\, το πλοίο κατάφερε να φτάσει στον προορισμό του και έτσι γλύτωσαν την ζωή τους οι συνεπιβάτες του και φυσικά ο ίδιος.\nΜετά την Κωνσταντινούπολη ήρθε η σειρά της Χίου να φιλοξενήσει τον «Άγιο του 20ου αιώνα». Στην αρχή εργάστηκε ως δημοδιδάσκαλος στο χωριό Λιθί\, ενώ παράλληλα κήρυττε σε Ιερούς ναούς της περιοχής. Μετά την πάροδο επτά ετών\, εισήλθε ως δόκιμος μοναχός στην «Νέα Μονή»\, της Χίου\, σε ηλικία 27 ετών. Τρία χρόνια αργότερα έγινε μοναχός (στις 7 Νοεμβρίου 1876) και έλαβε το όνομα Λάζαρος\, ενώ άρχισε να εργάζεται ως γραμματέας του μοναστηριού. Λίγους μήνες αργότερα (στις 15 Ιανουαρίου 1877) χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος από τον τότε Μητροπολίτη Χίου\, Γρηγόριο. Κατά την χειροτονία του\, ήταν που έλαβε το όνομα Νεκτάριος. Το ίδιο έτος (1877) έφυγε από την Νέα Μονή με άδεια και πήγε στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Αξίζει σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε ότι τα έξοδα των σπουδών του αυτών κάλυψαν οι αδερφοί Χωρέμη -ο Ιωάννης και ο Δημοσθένης Χωρέμης. Στο νησί της Χίου επέστρεψε μετά από τρία έτη\, έχοντας στις αποσκευές του το πτυχίο του Γυμνασίου.\nΣτα τέλη Σεπτέμβρη του 1882 μετέβη στην Αλεξάνδρεια όπου παρουσιάστηκε στον Πατριάρχη Σωφρόνιο και του εξέθεσε την επιθυμία του να συνεχίσει τις σπουδές του\, δίνοντας του και μια συστατική επιστολή από τον Ηγούμενο της Νέας Μονής\, Νικηφόρο. Ο Σωφρόνιος όντως τον βοήθησε (αναλαμβάνοντας το Πατριαρχείο τα ένα μέρος από τα έξοδα των σπουδών\, τα υπόλοιπα τα κάλυψαν οι αδερφοί Χωρέμη) θέτοντάς του\, όμως\, ως όρο μετά το πέρας των σπουδών του\, να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια και να εργαστεί για το Πατριαρχείο.\nΈτσι ο Άγιος Νεκτάριος\, πήρε για άλλη μια φορά τον δρόμο για την Αθήνα\, όπου γράφτηκε στην Θεολογική Σχολή Αθηνών\, από την οποία αποφοίτησε τρία χρόνια αργότερα. Στην Θεολογική Σχολή διδάχθηκε: Δογματική\, Ηθική\, Παλαιά Διαθήκη\, Εβραϊκά\, Καινή Διαθήκη\, Ποιμαντική\, Πατρολογία\, Χριστιανική Αρχαιολογία\, Κατηχητική\, Συμβολική και Ιστορία Δογμάτων. Την περίοδο των σπουδών του υπηρέτησε ως διάκονος στους ναούς: της Αγίας Ειρήνης (Αιόλου)\, της Παντάνασσας (Μοναστηράκι) και στου Αγίου Νικολάου (Πευκάκια).\nΑλεξάνδρεια:\nΉταν τέλη του 1885\, ή αρχές του 1886\, όταν επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια έχοντας τελειώσει τις σπουδές του στην Θεολογική Σχολή Αθηνών. Φτάνοντας εκεί ανέλαβε αμέσως καθήκοντα ιεροκήρυκα. Στις 23 Μαρτίου του 1886 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στον Ναό του Αγίου Σάββα από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας\, ενώ τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου ανήλθε στο αξίωμα του Αρχιμανδρίτη. Εργάστηκε ως γραμματέας του Πατριαρχείου και κατόπιν ως Πατριαρχικός Επίτροπος στο Κάιρο. Τον Ιανουάριο του 1889 ο Πατριάρχης Σωφρόνιος\, αναγνωρίζοντας την αξία του Αγίου και βλέποντας την αγάπη με την οποία τον περιέβαλαν οι πιστοί\, τον χειροτόνησε Μητροπολίτη Πενταπόλεως. Ο Άγιος ασκούσε τα καθήκοντα του με ζήλο και υποδειγματικό τρόπο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα\, το ποίμνιό του να τον αγαπά όλο και περισσότερο\, ενώ στον αντίποδα κάποιοι στο Πατριαρχικό περιβάλλον άρχισαν να τον συκοφαντούν\, ζήλευαν την αγάπη που του είχαν οι χριστιανοί\, αλλά και το μεγαλείο του χαρακτήρα του.\nΟι συκοφάντες έριξαν τους σπόρους τους κι εκείνοι βρήκαν γόνιμο έδαφος στον υπερήλικο Πατριάρχη και φύτρωσαν. Αποτέλεσμα; Να αφαιρεθούν από τον Άγιο Νεκτάριο τα αξιώματά του\, και να του επιτραπεί μόνο να διαμένει στο δωμάτιο του\, χωρίς να μπορεί να κινείται στην περιοχή του Καΐρου και στις γύρω κωμοπόλεις. Οι συκοφάντες όμως δεν έμειναν ικανοποιημένοι. Συνέχισαν το βδελυρό τους έργο και έτσι\, στις 11 Ιουλίου του 1890\, εξεδόθη από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας «απολυτήριο»\, με το οποίο υποχρέωναν τον Άγιο να εγκαταλείψει την Αίγυπτο\, παρόλο που εκείνος είχε συμμορφωθεί απόλυτα και χωρίς διαμαρτυρίες στις εντολές του Σωφρόνιου. Αξίζει να σημειωθεί ότι το «απολυτήριο» δεν ήταν σύμφωνο με τους κανόνες της Εκκλησίας -δεν είχε γίνει εκκλησιαστική δίκη- αλλά και δεν του καταβλήθηκαν οι μισθοί που του χρωστούσε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας από την μέρα που χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Πενταπόλεως έως και την ημέρα που τον ανάγκασαν να αποχωρήσει από την Αίγυπτο.\nΑθήνα:\nΈτσι ο Άγιος Νεκτάριος πήρε για τρίτη φορά τον δρόμο για την Αθήνα. Οι συκοφάντες είχαν πετύχει το στόχο τους. Από την στιγμή που έφτασε στην ελληνική πρωτεύουσα\, άρχισε να αναζητά κάποια θέση που θα του επέτρεπε να προσφέρει ξανά τις υπηρεσίες του στους ανθρώπους. Μετά από ένα δύσκολο χρόνο\, λόγω της άσχημης οικονομικής του κατάστασης\, διορίστηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος ιεροκήρυκας Ευβοίας\, στις 15 Φεβρουαρίου του 1891. Κοντά στους εκεί χριστιανούς έμεινε δυόμισι χρόνια\, έως τον Αύγουστο του 1893\, όπου μετατέθηκε στο νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος. Στην νέα του θέση παρέμεινε μόλις μισό χρόνο. Το ήθος του\, ο εξαίσιος χαρακτήρας του\, η ευσέβεια του\, αλλά και οι πράξεις του\, έκαναν το ποίμνιο του να τον αγαπά σαν πατέρα και την φήμη του να εξαπλώνεται συνεχώς. Όταν αυτή η φήμη έφτασε στα αρμόδια “αυτιά” στην Αθήνα\, αποφασίστηκε ο Άγιος Νεκτάριος να διοριστεί διευθυντής της Ριζαρείου σχολής\, πράγμα που έγινε τον Μάρτιο του 1894.\nΡιζάρειος Σχολή:\nΣτην διεύθυνση της Ριζαρείου παρέμεινε για 14 ολόκληρα χρόνια. Στο διάστημα αυτών των ετών έδωσε νέα πνοή στο ίδρυμα και βοήθησε στην εκπαίδευση και την ανάδειξη πλήθους κληρικών και επιστημόνων. Παράλληλα συνέχισε -με μεγαλύτερη μάλιστα ένταση- το συγγραφικό του έργο. Μια ασχολία που τον συνόδευε από τα νεανικά του χρόνια και που χάρισε σε εμάς πνευματικούς θησαυρούς γεννημένους στο μυαλό και την ψυχή του Αγίου Νεκταρίου. Τις περισσότερες ώρες της ημέρας εργαζόταν για τις ανάγκες της σχολής και τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του τον μοίραζε στην προσευχή\, στην μελέτη\, στην συγγραφή και στην αγαπημένη του ασχολία: την φροντίδα λουλουδιών και δέντρων.\nΚατά την διάρκεια των θερινών διακοπών της σχολής\, το καλοκαίρι του 1898\, ο Άγιος Νεκτάριος επισκέφθηκε το Άγιο Όρος\, όπου και περιόδευσε στις εκεί μονές για σχεδόν δύο μήνες. Στο διάστημα αυτό μελέτησε εκτενώς τα χειρόγραφα στις βιβλιοθήκες των μονών\, προς αναζήτηση υλικού για τις επιστημονικές εργασίες του. Παράλληλα με τα καθήκοντα του διευθυντού της Ριζαρείου\, αναλαμβάνει και φιλανθρωπική δράση\, συνδράμοντας όσους είχαν ανάγκη σε πνευματικό και υλικό επίπεδο. Η έντονη σωματική και πνευματική δράση εκείνων των ετών έδρασε αρνητικά στην υγεία του Αγίου\, ο οποίος αρρώσταινε όλο και πιο συχνά. Τότε ήταν που στο μυαλό του γεννήθηκε η ιδέα της επιστροφής στον μοναστικό βίο και ζήτησε από την Νέα Μονή Χίου το απολυτήριο του\, ώστε να μπορέσει να μονάσει όπου ήθελε. Το εν λόγω απολυτήριο εστάλη από την Νέα Μονή στον Άγιο Νεκτάριο στις 24 Νοεμβρίου του 1900.\nΑίγινα:\nΌταν κάποια στιγμή ο Άγιος γνωρίστηκε με την Χρυσάνθη Στρογγυλού (μετέπειτα Ηγουμένη Ξένη)\, μια τυφλή και ευσεβή γυναίκα\, μπήκε το πρώτο λιθαράκι για την δημιουργία της μονής στην Αίγινα. Η Χρυσάνθη μαζί με μερικές ακόμα γυναίκες επιθυμούσαν να μονάσουν και αναζητούσαν ένα πνευματικό οδηγό\, τον οποίο βρήκαν στο πρόσωπο του Αγίου Νεκταρίου. Με παραίνεσή του άρχισαν να αναζητούν τόπο για την δημιουργία ενός μοναστηριού\, και τελικά κατέληξαν σε μια ερειπωμένη μονή -αφιερωμένη στη Ζωοδόχο Πηγή και διαλυμένη από το 1834 με διάταγμα των Βαυαρών- στην Αίγινα. Όταν επισκέφθηκε και ο Άγιος τον τόπο εκείνο\, αποφασίστηκε να επισκευαστούν τα παλαιά κτήρια της μονής και να ξανατεθεί το μοναστήρι σε λειτουργία. Οι εργασίες για τον σκοπό αυτό ξεκίνησαν το 1904\, η δε μονή θα ήταν αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα. Ο Άγιος από την Αθήνα -ήταν ακόμα διευθυντής στην Ριζάρειο- καθοδηγούσε τις μοναχές και\, όποτε έβρισκε χρόνο\, επισκεπτόταν την μονή στην οποία έμελλε να περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του.\nΜετά από τέσσερα χρόνια\, έχοντας πλέον αποφασίσει να αποσυρθεί στο μοναστήρι της Αίγινας και να ασχοληθεί με την οργάνωση του και την πνευματική καθοδήγηση των καλογριών που το στελέχωναν\, υπέβαλε την παραίτηση του στο διοικητικό συμβούλιο της Ριζαρείου στις 7 Φεβρουαρίου του 1908. Η παραίτηση έγινε δεκτή από το συμβούλιο\, το οποίο τον συνταξιοδότησε\, ως ελάχιστη αναγνώριση του έργου του\, με το σημαντικό για την εποχή ποσό\, των 250 δραχμών το μήνα. Στη μονή εγκαταστάθηκε μετά το Πάσχα του ιδίου έτους\, μιας και παρέμεινε στην θέση του διευθυντή της Ριζαρείου μέχρι να βρεθεί αντικαταστάτης. Με δικά του έξοδα έκτισε μια οικία πλησίον\, αλλά εκτός της μονής\, στην οποία θα κατοικούσε. Αξιοσημείωτο είναι ότι έλαβε ενεργά μέρος στο κτίσιμο\, κουβαλώντας χώμα ή λάσπη και σκάβοντας\, βοηθώντας τους τεχνίτες. Ποτέ\, σε όλη του τη ζωή\, δεν θεώρησε κάποια εργασία ανάξια του. Πάντα έκανε ό\,τι περνούσε από το χέρι του με ιδιαίτερη χαρά\, ζήλο και ταπεινοφροσύνη! Μια υπόθεση στην οποία αφιέρωσε κόπο και χρόνο ήταν αυτή της επίσημης αναγνώρισης της Μονής από την Εκκλησία της Ελλάδος. Αναγνώριση\, που τελικά επιτεύχθηκε τέσσερα χρόνια μετά την κοίμηση του\, και ανακοινώθηκε στις μοναχές με επιστολή του Αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου\, στις 15 Μαΐου του 1924. \nΤα τελευταία χρόνια της ζωής του\, ο Άγιος Νεκτάριος έπασχε από χρόνια προστατίτιδα\, η οποία του δημιουργούσε αφόρητους πόνους. Τελικά συμφώνησε στις συστάσεις των γιατρών και ήρθε στην Αθήνα στο Αρεταίειο νοσοκομείο. Εκεί νοσηλεύτηκε -στον 2ο θάλαμο του 2ου ορόφου (ήταν θάλαμος Γ θέσης: απορίας)- για δύο σχεδόν μήνες. Στο πλευρό του\, καθ’ όλη την διάρκεια της νοσηλείας του\, ήταν συνεχώς -και εναλλάσσονταν σε βάρδιες- οι μοναχές Ευφημία και Αγαπία. Τελικά γύρω στα μεσάνυχτα της 8ης προς 9ης Νοεμβρίου του 1920 αναχώρησε για τους Ουρανούς\, σε ηλικία 74 ετών. \nΤο σκήνωμα του Αγίου μεταφέρθηκε στην Αίγινα και από το λιμάνι μέχρι την Μονή το μετέφεραν στα χέρια τους οι πιστοί. Όλο το νησί θρηνούσε\, μα περισσότερο απ’ όλους οι μοναχές που έχασαν τον Πατέρα και Οδηγό τους. Το ιερό του σκήνωμα ήδη είχε αρχίσει να αναδίδει ευωδία. Η ταφή του έγινε στο προαύλιο της Μονής\, δίπλα στο αγαπημένο του πεύκο. \nΌταν μετά από έξι μήνες άνοιξαν το μνήμα για να τοποθετηθεί μια επιτύμβια πλάκα -δωρεά της Ριζαρείου- το σκήνωμά του εξακολουθούσε να ευωδιάζει χωρίς να παρουσιάζει το παραμικρό σημάδι αλλοίωσης. Ενάμιση χρόνο αργότερα το μνήμα ξανανοίχτηκε και το ιερό σκήνωμά του εξακολουθούσε να παραμένει άφθαρτο και ευωδιάζον. Το ίδιο συνέβη και τρία χρόνια μετά την κοίμηση του. Συνολικά το σκήνωμά του παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση για είκοσι ολόκληρα χρόνια! Τριάντα δύο χρόνια\, δε\, μετά την κοίμηση του έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του\, στις 2 Σεπτεμβρίου του 1953\, από τον Μητροπολίτη Προκόπιο. \nΗ επίσημη αναγνώριση του\, ως Αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας έγινε το 1961 με Πατριαρχική Συνοδική Πράξη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τότε καθορίστηκε και η 9η Νοεμβρίου ως ημέρα εορτής του Αγίου Νεκταρίου.\nἈπολυτίκιον (Κατέβασμα) Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.\nΣηλυβρίας τὸν γόνον καὶ Αἰγίνης τὸν ἔφορον\, τὸν ἐσχάτοις χρόνοις φανέντα ἀρετῆς φίλον γνήσιον\, Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί\, ὡς ἔνθεον θεράποντα Χριστοῦ\, ἀναβλύζει γὰρ ἰάσεις παντοδαπὰς τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ\, δόξα τῷ σὲ θαυματώσαντι\, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.\nΚοντάκιον Ἦχος πλ. δ’. Τῇ Ὑπερμάχῳ.\nὈρθοδοξίας τὸν ἀστέρα τὸν νεόφωτον\, καὶ Ἐκκλησίας τὸ νεόδμητον προτείχισμα Ἀνυμνήσωμεν καρδίας ἐν εὐφροσύνῃ. Δοξασθεὶς γὰρ ἐνεργείᾳ τῇ τοῦ Πνεύματος. Ἰαμάτων ἀναβλύζει χάριν ἄφθονον τοῖς κραυγάζουσι· χαίροις Πάτερ Νεκτάριε. \n  \n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%cf%83-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b7%ce%b3%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%83-%ce%b5%cf%83%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%83-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b5/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
END:VCALENDAR