BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//ΓΑΛΙΛΑΙΑ - ECPv5.4.0.2//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:ΓΑΛΙΛΑΙΑ
X-ORIGINAL-URL:https://galilea.gr
X-WR-CALDESC:ΓΑΛΙΛΑΙΑ - Εκδηλώσεις
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20240331T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20241027T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20241108T073000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20241108T093000
DTSTAMP:20260708T063104
CREATED:20241102T182421Z
LAST-MODIFIED:20241102T182421Z
UID:42516-1731051000-1731058200@galilea.gr
SUMMARY:ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ - ΤΩΝ ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΜΙΧΑΗΛ & ΓΑΒΡΙΗΛ 8 ΝΟΕΜ. 2024 (Ζωντανή μετάδοση).
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”36351″ img_size=”medium” alignment=”center”][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΩ το απολυτίκιο των Παμμεγίστων Ταξιαρχών” style=”gradient” gradient_color_2=”juicy-pink” shape=”round” align=”center” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dqea9ReFFl7M%26list%3DPL4E0FCC4F7EB4AEDC%26index%3D9″][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΘεία Λειτουργία 7:30 – 9:30 π.μ – Των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ & Γαβριήλ 8/11/2024 \n\n\n\n\n\n\nΖωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ   (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση). \nΔιαβάστε την ακολουθίας της Θείας Λειτουργίας ΕΔΩ \nἈπολυτίκιον\nἮχος δ’.  \n Τῶν οὐρανίωv στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι\, δυσωποῦμεv ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι\, ἵvα ταῖς ὑμῶv δεήσεσι\, τειχίσητε ἡμᾶς\, σκέπῃ τῶν πτερύγωv\, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης\, φρουροῦvτες ἡμᾶς προσπίπτοντας\, ἐκτεvῶς καὶ βοῶντας\, Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς\, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων. \n\n\n\n\n\n\n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΩΝ ΜΙΧΑΗΛ & ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΑΣΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΤΑΓΜΑΤΩΝ.\nἩ ψυχή μας συντονισμένη μέ τούς ἤχους τῆς γῆς καί τίς φωνές τοῦ κόσμου\, δέν ἔχει συνηθίσει ν’ἀκούει λόγο γιά τούς ἀγγέλους πού εἶναι ἄυλες καί ὐπερκόσμιες δυνάμεις.Ὥστόσο οἱ ἄγγελοι ὑπάρχουν\, ὅπως ὑπάρχουν καί δαίμονες. ὅπως μάς λένε οἱ θεοφώτιστοι Πατέρες\, τή στιγμή πού ὁ Θεός δημιουργοῦσε τήν ἀόρατη κτίση\, τό ἀναρίθμητο πλῆθος τῶν ἀγγέλων ἀπολάμβανε μέ χαρά τήν δημιουργία καί περιχορεύοντας ἀνέκραζε τόν ὕμνο: «Ἄγιος\, ἄγιος\, ἄγιος Κύριος Σαβαώθ\, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτού». Ὀ Ἐωσφόρος ὅμως τό πρῶτο στήν τάξη τότε οὐράνιο πνεῦμα πού βρισκόταν πλησιέστερα στό Θεό\, ὑπερηφανεύθηκε ἀπό τά προνόμια πού εἶχε λάβει\, θέλησε νά ὁμοιωθεῖ μέ τόν Ὕψιστο καί εἶπε στή διάνοιά του:«Εἰς τόν οὐρανόν ἀναβήσομαι\, ἐπάνω τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανού θήσω τόν θρόνον μου\, καθιῶ ἐν ὀρει ὑψηλῶ\, ἐπί τά ὅρη τά ὑψηλά τά πρός Βορρᾶν\, ἀναβήσομαι ἐπάνω τῶν νεφῶν\, ἀλλά ἀπό ὑπερηφάνεια στασίασε κατά τοῦ Δημιουργοῦ του. Ἦταν ὁ πρῶτος πού ἀπέρριψε τό καλό καί διάλεξε τό κακό. Μόλις ὅμως εἶπε τά λόγια αὐτά\, ἐξέπεσε ἀπό τήν θέση καί βυθίστηκε στό χάος τῆς ἀβύσσου. Καθῶς σάν ἀστραπή ἔσχιζε τούς οὐρανούς παρέσυρε κι ἔνα μεγάλο πλῆθος ἀγγέλων κάθε τάξεως κι ἔγινε ἀρχηγός τους. Τότε ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ\, Ἀρχιστράτηγος τῶν οὐρανίων ταγμάτων\, ὁ ὁποῖος μέ τήν ταπεινοφροσύνη του καί τή φρόνιμη ὑποταγή του στόν Δημιουργό ἦταν ἰσχυρά στερεωμένος στό φῶς\, ρίχτηκε πρός τό ρῆγμαμ σύναξε τούς ἀγγέλους πού παρέμειναν πιστοί καί φώναξε:«Πρόσχωμεν! Στῶμεν εὐλαβῶς! Στῶμεν μετά φόβου!». Μέ ἄλλα λόγια:«Προσοχή\, ἄς γρηγοροῦμε ἐμεῖς τά δημιουργήματα πού ἔχουμε τό προνόιο νά στεκόμαστε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ἄς ἀναγωνρίσουμε ὅτι εἴμαστε λειτουργοί Του». Σεισμός μέγας στόν ἀόρατο κόσμο καί τό ἕνα ἀπό τά δέκα ἀγγελικά τάγματα\, τό πρῶτο σέ τάξη πού εῖχε ἀρχηγό τόν Ἐωσφόρο\, νικήθηκε ἀπό τήν ὑπερηφάνεια. Ἀμέσως ὅμως κατρακύλησε ἀπό τά ὕψη στά σκοτεινά βάθη καί μετατράπηκε σέ δαιμονικό τάγμα. Στή μνήμην αὐτῆς τῆς Συνάξεως\, τῆς συνάθροισης δηλαδή τῶν οὐρανίων ταγμάτων ὑπό τήν καθοδήγηση τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ\, οἱ Ἅγιοι πατέρες\, θέσπισαν τήν ἑορτή τῆς Συνάξεως τῶν Ἀρχιστρατήγων Μιχαήλ καί Γαβριήλ καί τῶν λοιπῶν οὐρανίων ἀσωμάτων Δυνάμεων. Πόσοι εἶναι οἱ ἄγγελοι δέν γνωρίζουμε\, ἐκεῖνο πού γνωρίζουμς εἶναι ὅτι εἶναι ἀμέτρητοι καί χωρίζονται σέ ἐννέα τάγματα. Ἐλάχιστα γνωρίζουμε γιά τή ζωή τους καί τήν ἀποστολή τους. Ἀπό τό πλῆθος τῶν ἀγγέλων ἀκόμα γνωρίζουμε τά ὀνόματα τριῶν Ἀρχαγγέλων τοῦ Μιχαῆλ\, τοῦ Γαβριήλ καί τοῦ Ραφαήλ.\nὉ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ ὁ πανένδοξος Ταξιάρχης τῶν οὐρανίων καί ἀσωμάτων Δυνάμεων ἐμφανίζεται συχνά στήν Ἁγία Γραφή. Αὐτόν στέλνει ὁ Θεός στούς ἀνθρώπους νά τούς ἀναγγείλει τά διατάγματα τῆς Δικαιοσύνης Του. Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ εἶναι αὐτός πού θά ἀναλάβει τόν ἐσχατο πόλεμο κατά τοῦ Ἀντιχρίστου καί τοῦ Διαβόλου καί πού ιά τόν κατακρημνίσει στήν κόλαση\, σύμφωνα μέ τό βιβλίο τῆς Ἀποκάλυψης. Τήν ἔσχατη ἡμέρα τῆς Κρίσεως θἀ σταθεῖ μέ μία ζυγαριά στό χέρι γιά νά ζυγίσει τά ἔργα μας πού θά τά κρίνει ὁ Θεός\, ὁ Δίκαιος Κριτής.\nΣτόν Θεό ὅμως\, ἡ δικαιοσύνη εἶναι ἀδιαχὠριστη ἀπό τό ἔλεος: «Ἔλεος καί ἀλήθεια συνάντησαν\, δικαιοσύνη καί εἰρήνη κατεφίλησαν»\, ψάλλει ὁ ψαλμωδός. Γι’αὐτό τόν λόγο δέν μπορεῖ κανείς νά μνημονεύει τόν Μιχαήλ τόν Ἀρχάγγελο τῆς Δικαιοσύνης ξεχωριστά ἀπό τόν Γαβριήλ τόν Ἀρχάγγελο τοῦ ἐλέους\, ὁ ὁποῖος ἀποστέλλεται ἀπό τόν Θεό γιά νά ἀναγγείλει στούς άνθρώπους τά θαυμάσια τῆς ἀγάπης Του γιά τήν σωτηρία τους\, ὅπως τήν γέννηση τοῦ Χριστοῦ\, τήν Ἀνάστασή Του καί ἄλλα σημαντικά γεγονότα.\nἨ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας διδάσκει ἀκόμα ὅ\,τι κάθε Χριστιανός ἔχει τόν προσωπικό του φύλακα ἄγγελο. Ἡ ἀρχή αὐτής τῆς παράδοσης ἀνάγεται στή μαρτυρία τοῦ Κυρίου: «Ὀρᾶτε μή καταφρονήσητε ἐνός τῶν μικρῶν τοιούτων\, λέγω γάρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διά παντός βλέπουσι τό πρόσωπο τοῦ πατρός μου». Ὁ ἄγγελος φύλακας στέκεται δίπλα μας στίς χαρές καί στίς θλίψεις μας\, καί μόνο τά πονηρά μας ἔργα τόν διώχνουν. Αὐτός λιγοστεύει τούς πόνους μας\, συμπάσχει μαζί μας\, χαίρεται στήν πνευματική μας πρόοδο καί μᾶς προστατεύει ἀπό τούς ἀόρατους ἐχθρούς μας. Εἶναι μάλιστα τόσο δυνατός\, ὥστε καί μόνος του μπορεῖ νά παραβληθεῖ μέ ὁλόκληρο στραύτευμα δαιμόνων. Ὅλα ὄσα κάνουν οἱ ἄγγελοι γιά τόν ἄνθρωπο ἔχουν ἐσχατολογική προοπτική\, ἀποβλέπουν δηλαδή στήν εἰσοδό του στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Γι’αύτό\, ὅταν ἡ ψυχή χωρίζεται ἀπό τό σῶμα\, τότε περιστοιχίζεται ἀπό τόν φύλακα ἄγγελό της ἀλλά καί πονηρά πνεύματα. Ἀκόμα κι ἀπό ἄλλους ἀγγέλους πού εὐφραίνονται γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς καί τήν ὁδηγοῦν στό Χριστό\, γιά νά ἀπολαμβάνει μαζί τους τήν αἰώνια μακαριότητα. Ἀντίθετα ὄσες ψυχές προτίμησαν τήν ἀμαρτία καί τήν ἀποστασία ἀπό τόν Θεό\, παραλαμβάνονται ἀπό τούς δαίμονες καί ὀδηγοῦνται μακριά ἀπό τή χάρη τοῦ Θεοῦ\, στόν σκοτεινό «τόπο» τῆς κολάσεως κι ὁ ἄγγελος φύλακας θλιμμένος ἀποχωρίζεται αὐτήν τήν ψυχή. «Πρόσχωμεν!» λοιπόν καί «Στῶμεν Καλῶς! Στῶμεν μετά φόβου!» μᾶς βροντοφωνάζει ὁ Ἀρχιστράτηγος Μιχαήλ. Τά δύο αὐτά ἀρχαγγελικά παραγγέλματα δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι τά ἀκοῦμε στή Θεία Λειτουργία στή φρικτή ὥρα πού ὁ ἄρτος καί ὁ οἶνος μεταβάλλονται σέ Σῶμα καί Αἶμα Χριστοῦ. Θαῦμα μέ τό ὁποῖο ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ κατατροπώνει συνεχῶς τόν διάβολο. Θαῦμα πού κρατά τήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου ἀπόρθητη στίς ἐπιθέσεις τοῦ πονηροῦ θυμίζοντας σἐ ὅλους τήν ἀρχαγγελική προσταγή: «Πρόσχωμεν! Στῶμεν Καλῶς! Στώμεν μετά φόβου!». \nΠηγή:Μορφές από το Συναξάρι\, Ιωάννας Κατσούλα\, Εκδόσεις ΚΥΠΡΗ\, Αθήνα 2010.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_single_image image=”5924″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%b1-2024-%ce%bc%ce%b9%cf%87%ce%b1%ce%b7%ce%bb-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b3%ce%b1%ce%b2%cf%81%ce%b9%ce%b7%ce%bb/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20241108T180000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20241109T220000
DTSTAMP:20260708T063104
CREATED:20241102T184217Z
LAST-MODIFIED:20241106T053018Z
UID:42520-1731088800-1731189600@galilea.gr
SUMMARY:ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΕΝ ΑΙΓΙΝΗΣ 9 ΝΟΕΜ. 2024
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”30044″ img_size=”medium” alignment=”center”][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΩ το απολυτίκιο του Αγίου Νεκταρίου (Νο.4)” style=”gradient” shape=”round” align=”center” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fgalilea.gr%2F%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25bd%25ce%25bf%25ce%25b9-%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25cf%2585%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25b9%25ce%25b1%2F”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΕΝ ΑΙΓΙΝΗ  \n8 Νοεμ. 18:00μ.μ. Πανηγυρικός Αρχιερατικός Μέγας χοροστατούντος του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης\, Τεμπών\, Κιλελέρ και Τυρνάβου κ.Ιερωνύμου με αρτοκλασία και θείο Κήρυγμα\n9 Νοεμ. 7:30-10:00π.μ. Πανηγυρική Θ.Λειτουργία\n9 Νοεμ. 18:00μ.μ.Μεθεόρτιος Εσπερινός\, Ιερά Παράκλησις του Αγίου και Ιερά Λιτάνευση της Ι.Εικόνος και Τ. Λειψάνου με τη συμμετοχή της Φιλαρμονικής μας και τέλος το ύψωμα του Αγίου. \nΔιαβάστε την ακολουθία της εορτής του Αγίου Νεκταρίου ΕΔΩ \n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_single_image image=”42581″ img_size=”large” alignment=”center” title=”ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \n\n\n\n\n\n\n \n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ  Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης\nΣηλυβρίας τὸν γόνον καὶ Αἰγίνης τὸν ἔφορον\, τὸν ἐσχάτοις χρόνοις φανέντα ἀρετῆς φίλον γνήσιον\, Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί\, ὡς ἔνθεον θεράποντα Χριστοῦ\, ἀναβλύζει γὰρ ἰάσεις παντοδαπὰς τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ\, δόξα τῷ σὲ θαυματώσαντι\, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα. \n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nΟ ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΠΙΣΚ. ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ:\nΠρόλογος:\nΟ Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως γεννήθηκε την Τρίτη 1 Οκτωβρίου του 1846 στην Σηλυβρία της Τουρκοκρατούμενης Θράκης\, από ευσεβείς και φτωχούς γονείς -τους Δήμο (Δημοσθένη) και Μπαλού (Βασιλική) Κεφαλά. Ο πατέρας του καταγόταν από τα Ιωάννινα\, ναυτικός στο επάγγελμα\, και η μητέρα του καταγόταν από την Σηλυβρία. Ήταν το πέμπτο παιδί της οικογένειας και κατά την βάπτισή του\, του δόθηκε το όνομα Αναστάσιος.\nΝεανικά χρόνια:\nΤα πρώτα γράμματα μαζί με χριστιανικές διδαχές τα έλαβε από τη μητέρα του. Στη Σηλυβρία τελείωσε το δημοτικό και το σχολαρχείο. Ήταν ένα ευφυέστατο παιδί με πολύ καλή μνήμη\, που έδειξε την διδασκαλική και θεολογική του κλίση από πολύ νωρίς. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι σε ηλικία μόλις επτά ετών\, έραβε φύλλα χαρτιού μεταξύ τους με σκοπό να φτιάξει βιβλία για να γράψει σε αυτά τα λόγια του Θεού\, όπως ο ίδιος είπε στην μητέρα του. Κατόπιν μετανάστευσε στην Κωνσταντινούπολη\, όπου εργάστηκε στην αρχή σε καπνοπωλείο\, τόσο για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά του\, όσο και για να μπορέσει να συνεχίσει τις σπουδές του. Εκείνο τον καιρό άρχισε να μελετά και να συλλέγει ρητά και αποφθέγματα Αγίων Πατέρων και κλασικών φιλοσόφων\, τα οποία αποτέλεσαν το δίτομο βιβλίο «Ιερών και φιλοσοφικών λογίων θησαύρισμα»\, που εξέδωσε το 1895. Τα συγκέντρωνε όχι μόνο για δική του χρήση\, αλλά και για να μπορέσει να τα μεταφέρει στους συνανθρώπους του και να τους ωφελήσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πλευράς του χαρακτήρα του είναι ότι έγραφε κάποια από αυτά τα γνωμικά στις χάρτινες καπνοσακούλες του καπνοπωλείου\, ώστε να τα διαβάσουν και να ωφεληθούν όσοι τις χρησιμοποιούσαν. Η πρακτική αυτή δε\, έλυνε και το πρόβλημα της δημοσίευσης τους από εκείνον\, ελλείψει χρηματικών πόρων. Πριν ακόμα συμπληρώσει το 20ο έτος της ηλικίας του\, προσελήφθη ως παιδονόμος στο εν Κωνσταντινούπολη σχολείο του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου (διευθυντής του σχολείου αυτού ήταν ο θείος του -από την πλευρά της μητέρας του- Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης)\, όπου συνέχισε τις σπουδές του\, ενώ ταυτόχρονα εργαζόταν διδάσκοντας τις μικρότερες τάξεις. Την ίδια περίοδο έλαβε χώρα και το πρώτο θαύμα του Αγίου Νεκταρίου. Ενώ βρισκόταν σε ιστιοφόρο και ταξίδευε για να πάει από την Κωνσταντινούπολη στην ιδιαίτερη πατρίδα του\, για να εορτάσει μαζί με την οικογένεια του τα Χριστούγεννα\, έπιασε μεγάλη τρικυμία. Με την παραίνεση και τις προσευχές όμως του Αγίου\, το πλοίο κατάφερε να φτάσει στον προορισμό του και έτσι γλύτωσαν την ζωή τους οι συνεπιβάτες του και φυσικά ο ίδιος.\nΜετά την Κωνσταντινούπολη ήρθε η σειρά της Χίου να φιλοξενήσει τον «Άγιο του 20ου αιώνα». Στην αρχή εργάστηκε ως δημοδιδάσκαλος στο χωριό Λιθί\, ενώ παράλληλα κήρυττε σε Ιερούς ναούς της περιοχής. Μετά την πάροδο επτά ετών\, εισήλθε ως δόκιμος μοναχός στην «Νέα Μονή»\, της Χίου\, σε ηλικία 27 ετών. Τρία χρόνια αργότερα έγινε μοναχός (στις 7 Νοεμβρίου 1876) και έλαβε το όνομα Λάζαρος\, ενώ άρχισε να εργάζεται ως γραμματέας του μοναστηριού. Λίγους μήνες αργότερα (στις 15 Ιανουαρίου 1877) χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος από τον τότε Μητροπολίτη Χίου\, Γρηγόριο. Κατά την χειροτονία του\, ήταν που έλαβε το όνομα Νεκτάριος. Το ίδιο έτος (1877) έφυγε από την Νέα Μονή με άδεια και πήγε στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Αξίζει σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε ότι τα έξοδα των σπουδών του αυτών κάλυψαν οι αδερφοί Χωρέμη -ο Ιωάννης και ο Δημοσθένης Χωρέμης. Στο νησί της Χίου επέστρεψε μετά από τρία έτη\, έχοντας στις αποσκευές του το πτυχίο του Γυμνασίου.\nΣτα τέλη Σεπτέμβρη του 1882 μετέβη στην Αλεξάνδρεια όπου παρουσιάστηκε στον Πατριάρχη Σωφρόνιο και του εξέθεσε την επιθυμία του να συνεχίσει τις σπουδές του\, δίνοντας του και μια συστατική επιστολή από τον Ηγούμενο της Νέας Μονής\, Νικηφόρο. Ο Σωφρόνιος όντως τον βοήθησε (αναλαμβάνοντας το Πατριαρχείο τα ένα μέρος από τα έξοδα των σπουδών\, τα υπόλοιπα τα κάλυψαν οι αδερφοί Χωρέμη) θέτοντάς του\, όμως\, ως όρο μετά το πέρας των σπουδών του\, να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια και να εργαστεί για το Πατριαρχείο.\nΈτσι ο Άγιος Νεκτάριος\, πήρε για άλλη μια φορά τον δρόμο για την Αθήνα\, όπου γράφτηκε στην Θεολογική Σχολή Αθηνών\, από την οποία αποφοίτησε τρία χρόνια αργότερα. Στην Θεολογική Σχολή διδάχθηκε: Δογματική\, Ηθική\, Παλαιά Διαθήκη\, Εβραϊκά\, Καινή Διαθήκη\, Ποιμαντική\, Πατρολογία\, Χριστιανική Αρχαιολογία\, Κατηχητική\, Συμβολική και Ιστορία Δογμάτων. Την περίοδο των σπουδών του υπηρέτησε ως διάκονος στους ναούς: της Αγίας Ειρήνης (Αιόλου)\, της Παντάνασσας (Μοναστηράκι) και στου Αγίου Νικολάου (Πευκάκια).\nΑλεξάνδρεια:\nΉταν τέλη του 1885\, ή αρχές του 1886\, όταν επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια έχοντας τελειώσει τις σπουδές του στην Θεολογική Σχολή Αθηνών. Φτάνοντας εκεί ανέλαβε αμέσως καθήκοντα ιεροκήρυκα. Στις 23 Μαρτίου του 1886 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στον Ναό του Αγίου Σάββα από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας\, ενώ τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου ανήλθε στο αξίωμα του Αρχιμανδρίτη. Εργάστηκε ως γραμματέας του Πατριαρχείου και κατόπιν ως Πατριαρχικός Επίτροπος στο Κάιρο. Τον Ιανουάριο του 1889 ο Πατριάρχης Σωφρόνιος\, αναγνωρίζοντας την αξία του Αγίου και βλέποντας την αγάπη με την οποία τον περιέβαλαν οι πιστοί\, τον χειροτόνησε Μητροπολίτη Πενταπόλεως. Ο Άγιος ασκούσε τα καθήκοντα του με ζήλο και υποδειγματικό τρόπο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα\, το ποίμνιό του να τον αγαπά όλο και περισσότερο\, ενώ στον αντίποδα κάποιοι στο Πατριαρχικό περιβάλλον άρχισαν να τον συκοφαντούν\, ζήλευαν την αγάπη που του είχαν οι χριστιανοί\, αλλά και το μεγαλείο του χαρακτήρα του.\nΟι συκοφάντες έριξαν τους σπόρους τους κι εκείνοι βρήκαν γόνιμο έδαφος στον υπερήλικο Πατριάρχη και φύτρωσαν. Αποτέλεσμα; Να αφαιρεθούν από τον Άγιο Νεκτάριο τα αξιώματά του\, και να του επιτραπεί μόνο να διαμένει στο δωμάτιο του\, χωρίς να μπορεί να κινείται στην περιοχή του Καΐρου και στις γύρω κωμοπόλεις. Οι συκοφάντες όμως δεν έμειναν ικανοποιημένοι. Συνέχισαν το βδελυρό τους έργο και έτσι\, στις 11 Ιουλίου του 1890\, εξεδόθη από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας «απολυτήριο»\, με το οποίο υποχρέωναν τον Άγιο να εγκαταλείψει την Αίγυπτο\, παρόλο που εκείνος είχε συμμορφωθεί απόλυτα και χωρίς διαμαρτυρίες στις εντολές του Σωφρόνιου. Αξίζει να σημειωθεί ότι το «απολυτήριο» δεν ήταν σύμφωνο με τους κανόνες της Εκκλησίας -δεν είχε γίνει εκκλησιαστική δίκη- αλλά και δεν του καταβλήθηκαν οι μισθοί που του χρωστούσε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας από την μέρα που χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Πενταπόλεως έως και την ημέρα που τον ανάγκασαν να αποχωρήσει από την Αίγυπτο.\nΑθήνα:\nΈτσι ο Άγιος Νεκτάριος πήρε για τρίτη φορά τον δρόμο για την Αθήνα. Οι συκοφάντες είχαν πετύχει το στόχο τους. Από την στιγμή που έφτασε στην ελληνική πρωτεύουσα\, άρχισε να αναζητά κάποια θέση που θα του επέτρεπε να προσφέρει ξανά τις υπηρεσίες του στους ανθρώπους. Μετά από ένα δύσκολο χρόνο\, λόγω της άσχημης οικονομικής του κατάστασης\, διορίστηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος ιεροκήρυκας Ευβοίας\, στις 15 Φεβρουαρίου του 1891. Κοντά στους εκεί χριστιανούς έμεινε δυόμισι χρόνια\, έως τον Αύγουστο του 1893\, όπου μετατέθηκε στο νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος. Στην νέα του θέση παρέμεινε μόλις μισό χρόνο. Το ήθος του\, ο εξαίσιος χαρακτήρας του\, η ευσέβεια του\, αλλά και οι πράξεις του\, έκαναν το ποίμνιο του να τον αγαπά σαν πατέρα και την φήμη του να εξαπλώνεται συνεχώς. Όταν αυτή η φήμη έφτασε στα αρμόδια “αυτιά” στην Αθήνα\, αποφασίστηκε ο Άγιος Νεκτάριος να διοριστεί διευθυντής της Ριζαρείου σχολής\, πράγμα που έγινε τον Μάρτιο του 1894.\nΡιζάρειος Σχολή:\nΣτην διεύθυνση της Ριζαρείου παρέμεινε για 14 ολόκληρα χρόνια. Στο διάστημα αυτών των ετών έδωσε νέα πνοή στο ίδρυμα και βοήθησε στην εκπαίδευση και την ανάδειξη πλήθους κληρικών και επιστημόνων. Παράλληλα συνέχισε -με μεγαλύτερη μάλιστα ένταση- το συγγραφικό του έργο. Μια ασχολία που τον συνόδευε από τα νεανικά του χρόνια και που χάρισε σε εμάς πνευματικούς θησαυρούς γεννημένους στο μυαλό και την ψυχή του Αγίου Νεκταρίου. Τις περισσότερες ώρες της ημέρας εργαζόταν για τις ανάγκες της σχολής και τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του τον μοίραζε στην προσευχή\, στην μελέτη\, στην συγγραφή και στην αγαπημένη του ασχολία: την φροντίδα λουλουδιών και δέντρων.\nΚατά την διάρκεια των θερινών διακοπών της σχολής\, το καλοκαίρι του 1898\, ο Άγιος Νεκτάριος επισκέφθηκε το Άγιο Όρος\, όπου και περιόδευσε στις εκεί μονές για σχεδόν δύο μήνες. Στο διάστημα αυτό μελέτησε εκτενώς τα χειρόγραφα στις βιβλιοθήκες των μονών\, προς αναζήτηση υλικού για τις επιστημονικές εργασίες του. Παράλληλα με τα καθήκοντα του διευθυντού της Ριζαρείου\, αναλαμβάνει και φιλανθρωπική δράση\, συνδράμοντας όσους είχαν ανάγκη σε πνευματικό και υλικό επίπεδο. Η έντονη σωματική και πνευματική δράση εκείνων των ετών έδρασε αρνητικά στην υγεία του Αγίου\, ο οποίος αρρώσταινε όλο και πιο συχνά. Τότε ήταν που στο μυαλό του γεννήθηκε η ιδέα της επιστροφής στον μοναστικό βίο και ζήτησε από την Νέα Μονή Χίου το απολυτήριο του\, ώστε να μπορέσει να μονάσει όπου ήθελε. Το εν λόγω απολυτήριο εστάλη από την Νέα Μονή στον Άγιο Νεκτάριο στις 24 Νοεμβρίου του 1900.\nΑίγινα:\nΌταν κάποια στιγμή ο Άγιος γνωρίστηκε με την Χρυσάνθη Στρογγυλού (μετέπειτα Ηγουμένη Ξένη)\, μια τυφλή και ευσεβή γυναίκα\, μπήκε το πρώτο λιθαράκι για την δημιουργία της μονής στην Αίγινα. Η Χρυσάνθη μαζί με μερικές ακόμα γυναίκες επιθυμούσαν να μονάσουν και αναζητούσαν ένα πνευματικό οδηγό\, τον οποίο βρήκαν στο πρόσωπο του Αγίου Νεκταρίου. Με παραίνεσή του άρχισαν να αναζητούν τόπο για την δημιουργία ενός μοναστηριού\, και τελικά κατέληξαν σε μια ερειπωμένη μονή -αφιερωμένη στη Ζωοδόχο Πηγή και διαλυμένη από το 1834 με διάταγμα των Βαυαρών- στην Αίγινα. Όταν επισκέφθηκε και ο Άγιος τον τόπο εκείνο\, αποφασίστηκε να επισκευαστούν τα παλαιά κτήρια της μονής και να ξανατεθεί το μοναστήρι σε λειτουργία. Οι εργασίες για τον σκοπό αυτό ξεκίνησαν το 1904\, η δε μονή θα ήταν αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα. Ο Άγιος από την Αθήνα -ήταν ακόμα διευθυντής στην Ριζάρειο- καθοδηγούσε τις μοναχές και\, όποτε έβρισκε χρόνο\, επισκεπτόταν την μονή στην οποία έμελλε να περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του.\nΜετά από τέσσερα χρόνια\, έχοντας πλέον αποφασίσει να αποσυρθεί στο μοναστήρι της Αίγινας και να ασχοληθεί με την οργάνωση του και την πνευματική καθοδήγηση των καλογριών που το στελέχωναν\, υπέβαλε την παραίτηση του στο διοικητικό συμβούλιο της Ριζαρείου στις 7 Φεβρουαρίου του 1908. Η παραίτηση έγινε δεκτή από το συμβούλιο\, το οποίο τον συνταξιοδότησε\, ως ελάχιστη αναγνώριση του έργου του\, με το σημαντικό για την εποχή ποσό\, των 250 δραχμών το μήνα. Στη μονή εγκαταστάθηκε μετά το Πάσχα του ιδίου έτους\, μιας και παρέμεινε στην θέση του διευθυντή της Ριζαρείου μέχρι να βρεθεί αντικαταστάτης. Με δικά του έξοδα έκτισε μια οικία πλησίον\, αλλά εκτός της μονής\, στην οποία θα κατοικούσε. Αξιοσημείωτο είναι ότι έλαβε ενεργά μέρος στο κτίσιμο\, κουβαλώντας χώμα ή λάσπη και σκάβοντας\, βοηθώντας τους τεχνίτες. Ποτέ\, σε όλη του τη ζωή\, δεν θεώρησε κάποια εργασία ανάξια του. Πάντα έκανε ό\,τι περνούσε από το χέρι του με ιδιαίτερη χαρά\, ζήλο και ταπεινοφροσύνη! Μια υπόθεση στην οποία αφιέρωσε κόπο και χρόνο ήταν αυτή της επίσημης αναγνώρισης της Μονής από την Εκκλησία της Ελλάδος. Αναγνώριση\, που τελικά επιτεύχθηκε τέσσερα χρόνια μετά την κοίμηση του\, και ανακοινώθηκε στις μοναχές με επιστολή του Αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου\, στις 15 Μαΐου του 1924. \nΤα τελευταία χρόνια της ζωής του\, ο Άγιος Νεκτάριος έπασχε από χρόνια προστατίτιδα\, η οποία του δημιουργούσε αφόρητους πόνους. Τελικά συμφώνησε στις συστάσεις των γιατρών και ήρθε στην Αθήνα στο Αρεταίειο νοσοκομείο. Εκεί νοσηλεύτηκε -στον 2ο θάλαμο του 2ου ορόφου (ήταν θάλαμος Γ θέσης: απορίας)- για δύο σχεδόν μήνες. Στο πλευρό του\, καθ’ όλη την διάρκεια της νοσηλείας του\, ήταν συνεχώς -και εναλλάσσονταν σε βάρδιες- οι μοναχές Ευφημία και Αγαπία. Τελικά γύρω στα μεσάνυχτα της 8ης προς 9ης Νοεμβρίου του 1920 αναχώρησε για τους Ουρανούς\, σε ηλικία 74 ετών. \nΤο σκήνωμα του Αγίου μεταφέρθηκε στην Αίγινα και από το λιμάνι μέχρι την Μονή το μετέφεραν στα χέρια τους οι πιστοί. Όλο το νησί θρηνούσε\, μα περισσότερο απ’ όλους οι μοναχές που έχασαν τον Πατέρα και Οδηγό τους. Το ιερό του σκήνωμα ήδη είχε αρχίσει να αναδίδει ευωδία. Η ταφή του έγινε στο προαύλιο της Μονής\, δίπλα στο αγαπημένο του πεύκο. \nΌταν μετά από έξι μήνες άνοιξαν το μνήμα για να τοποθετηθεί μια επιτύμβια πλάκα -δωρεά της Ριζαρείου- το σκήνωμά του εξακολουθούσε να ευωδιάζει χωρίς να παρουσιάζει το παραμικρό σημάδι αλλοίωσης. Ενάμιση χρόνο αργότερα το μνήμα ξανανοίχτηκε και το ιερό σκήνωμά του εξακολουθούσε να παραμένει άφθαρτο και ευωδιάζον. Το ίδιο συνέβη και τρία χρόνια μετά την κοίμηση του. Συνολικά το σκήνωμά του παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση για είκοσι ολόκληρα χρόνια! Τριάντα δύο χρόνια\, δε\, μετά την κοίμηση του έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του\, στις 2 Σεπτεμβρίου του 1953\, από τον Μητροπολίτη Προκόπιο. \nΗ επίσημη αναγνώριση του\, ως Αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας έγινε το 1961 με Πατριαρχική Συνοδική Πράξη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τότε καθορίστηκε και η 9η Νοεμβρίου ως ημέρα εορτής του Αγίου Νεκταρίου.\nἈπολυτίκιον (Κατέβασμα) Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.\nΣηλυβρίας τὸν γόνον καὶ Αἰγίνης τὸν ἔφορον\, τὸν ἐσχάτοις χρόνοις φανέντα ἀρετῆς φίλον γνήσιον\, Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί\, ὡς ἔνθεον θεράποντα Χριστοῦ\, ἀναβλύζει γὰρ ἰάσεις παντοδαπὰς τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ\, δόξα τῷ σὲ θαυματώσαντι\, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.\nΚοντάκιον Ἦχος πλ. δ’. Τῇ Ὑπερμάχῳ.\nὈρθοδοξίας τὸν ἀστέρα τὸν νεόφωτον\, καὶ Ἐκκλησίας τὸ νεόδμητον προτείχισμα Ἀνυμνήσωμεν καρδίας ἐν εὐφροσύνῃ. Δοξασθεὶς γὰρ ἐνεργείᾳ τῇ τοῦ Πνεύματος. Ἰαμάτων ἀναβλύζει χάριν ἄφθονον τοῖς κραυγάζουσι· χαίροις Πάτερ Νεκτάριε. \n\n\n\n\n\n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”blue” style=”shadow” border_width=”10″][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1-%ce%b5%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%84%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%85-2024/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
END:VCALENDAR