BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//ΓΑΛΙΛΑΙΑ - ECPv5.4.0.2//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:ΓΑΛΙΛΑΙΑ
X-ORIGINAL-URL:https://galilea.gr
X-WR-CALDESC:ΓΑΛΙΛΑΙΑ - Εκδηλώσεις
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20230326T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20231029T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20230925T213000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20230926T213000
DTSTAMP:20260710T043249
CREATED:20230916T211735Z
LAST-MODIFIED:20231012T060949Z
UID:35599-1695677400-1695763800@galilea.gr
SUMMARY:ΑΓΡΥΠΝΙΑ 25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2023 - ΜΕΤΑΣΤΑΣΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ (Ζωντανή μετάδοση)
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”23540″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΔευτέρα 25-9-2023  \n9:30μμ Ιερά Αγρυπνία – Μετάσταση Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου \nΖωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ\n(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση). \n[/vc_column_text][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΩ το απολυτίκιο της Μετάστασις του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (Νο 22)” style=”gradient” gradient_color_2=”pink” shape=”round” align=”center” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fgalilea.gr%2F%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25bd%25ce%25bf%25ce%25b9-%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25cf%2585%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25b9%25ce%25b1%2F”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ\nΑὐτός καταγόταν ἀπό ἕνα ταπεινό χωριό τῆς Γαλιλαίας\, πού λεγόταν Βησθαϊδά καί ἦταν υἱός ὡς πρός τόν πατέρα τοῦ Ζεβεδαίου τοῦ ψαρά καί πτωχοῦ ἀνθρώπου\, ὡς πρός τήν μητέρα\, τῆς Σαλώμης\, ἡ ὁποῖα ἦταν θυγατέρα τοῦ Ἰωσήφ τοῦ Μνήστορος τῆς Θεοτόκου. Διότι ὁ Ἰωσήφ εἶχε τέσσερις υἱούς\, τόν Ἰάκωβο\, τόν Ἰωσῆ\, τόν Ἰούδα καί τόν Σίμωνα καί θυγατέρες τρεῖς τήν Ἐσθήρ\, τήν Μάρθα καί τήν Σαλώμη\, ἡ ὁποία ἦταν γυναίκα τοῦ Ζεβεδαίου καί μητέρα αὐτοῦ τοῦ Ἰωάννου. Ἀπό αὐτό βγαίνει τό συμπέρασμα\, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἦταν θεῖος αὐτοῦ τοῦ Ἰωάννου\, ἐπειδή ἐθεωρεῖτο ἀδελφός τῆς Σαλώμης τῆς θυγατέρας τοῦ Ἰωσήφ καί μητέρας τοῦ Ἰωάννου. Ὁ δέ Ἰωάννης ἦταν ἀνεψιός τοῦ Κυρίου. Βοηθοῦσε λοιπόν ὁ θεῖος Ἰωάννης τόν πατέρα του Ζεβεδαῖο στήν ἁλιευτική τέχνη μαζί μέ τόν ἀδελφό του Ἰάκωβο.\nὌταν ὅμως αὐτός προσκλήθηκε ἀπό τόν Κύριο\, ἐγκατέλειψε τόν πατέρα μαζί καί τό πλοῖο του καί ἑνώθηκε μέ τόν Κύριο πού τόν κάλεσε καί διδάχθηκε μέ ἀκρίβεια τούς νόμους του. Γι΄ αύτό ἐγκαταλείποντας τήν τέχνη τοῦ πῶς μπορεῖ νά συλλαμβάνη τά ψάρια\, ἔμαθε πῶς νά συλλαμβάνη μέ τήν διδασκαλία τίς λογικές ψυχές τῶν ἀνθρώπων. Καί ἐπειδή χρησιμοποιοῦσε ἀπόλυτη ἐγκράτεια σέ ὅλα ἐκεῖνα πού τόν βλάπτουν\, γι’αὐτό οἱκειώθηκε ὁλόκληρος μέ τήν παρθενία. Ἀπό αὐτό ἀπόκτησε καί τόν πλοῦτο νά ὀνομάζεται Παρθένος κατ’ἐξαίρεσι καί περισσότερο ἀπό ὅλους τούς ἄλλους ἀνθρώπους.\nἈπό αὐτό ἔγινε καί ἀγαπημένος ἰδαιτέρως στόν Βασιλέα Χριστό\, στό σημεῖο πού μόνος αὐτός ἔλαβε τήν ὀνομασία τοῦ ἀγαπημένου. Ἔτσι καί ὅταν ὁ Κύριος ἀνέβηκε στό Θαβώριο Ὄρος γιά νά μεταμορφωθῆ\, ἀνέβηκε μαζί καί ὁ ἀγαπημένος αὐτός Ἰωάννης καί εἶδε τήν θεότητα πού φάνηκε ἐκεῖ καί φανερώθηκε ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ Λόγου καί ἄκουσε τήν φωνή πού λέει· «Οὖτος ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός\, ἐν ὦ ηὐδόκησα αὐτοῦ ἀκούετε». Καί στόν μυστικό Δεῖπνο αὐτός κοντά στόν ἀγαπημένο του Διδάσκαλο κάθισε. Αὐτός καί ἐπάνω στό στῆθος του ἀνέπεσε ἐξ αἰτίας τῆς μεγάλης ἀγάπης πού εἶχε γι’ αὐτόν. Αὐτός τόν ρώτησε λέγοντας«Κύριε\, τίς ἐστιν ὁ παραδισούς σε;» Αὐτός ζήτησε καί νά καθίση στά δεξιά τοῦ Διδασκάλου του\, δείχνοντας μέ αὐτό φανερά τήν πολλή θερμή ἀγἀπη του πρός αὐτόν. Ἀλλά καί ὅταν συνελήφθη ὁ Κύριος ἀπό τούς Ἰουδαίους\, αὐτός τόν ἀκολουθοῦσε καί μπῆκε στήν αὐλή τοῦ ἀρχιερέως\, ὄντας γνωστός του. Καί ὅταν ἀκόμη σταυρώθηκε\, αὐτός παρευρισκόταν στόν Σταυρό μαζί μέ τήν Θεομήτορα. Καί ἡ μέν Θεοτόκος\, ἄκουσε ἀπό αὐτόν τό «Γύναι\, ἴδε ὁ υἱός σου»\, ἐνῶ αὐτός ὁ Ἰωάννης\, ἄκουσε τό «Ἰδού ἡ μήτηρ σου». Καί ἀπό τόν λόγο αὐτόν ἄλλος πιό μακάριος μπορεῖ νά βρεθῆ; Ἔτσι καί ἀπό ἐκείνη τήν ὥρα παρέλαβε μέ ἀξιοπρέπεια στόν οἶκο του τήν Μητέρα καί Παρθένο ὁ κατά τήν ψυχή καί τό σῶμα παρθένος. Καί ὅταν ὁ Κύριος ἀναστήθηκε\, αὐτός πῆγε πρίν ἀπό τόν κορυφαῖο Πέτρο καί\, ἀφοῦ ἔσκυψε πρῶτος στόν τάφο\, εἶδε τά ἐντάφια καί τόν ποθούμενο εἶδε καί δέχεται ἀπό αὐτόν τό ἐμφύσημα καί τῆς οἰκουμένης ὅλης προβάλλεται Ἀπόστολος. Αὐτός καί νά ἀναλαμβάνεται εἶδε τόν Κύριο. Αὐτός στήν συνέχεια καί τήν ἐπιφοίτησι τοῦ Παρακλήτου σέ μορφή πυρίνων γλωσσῶν δέχθηκε μέ τούς ἄλλους συμμαθητές\, τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. Αὐτός τέλος καί μέχρι τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου παρέμεινε στήν Ἱερουσαλήμ\, διακονῶντας αὐτήν σέ ὅ\,τι ἦταν ἀπαραίτητο.\nὍταν πάλι  οἱ Ἀπόστολοι ἔβαλαν κλήρους\, γιἀ νά γνωρίσουν\, ποῦ ἐπρόκειτο ὁ καθένας νά πάη\, γιά νά κηρύξη τό Εὐαγγέλιο\, ἔπεσε ὁ κλῆρος νά πάη ὁ Ἰωάννης αὐτός στήν Μικρά Ἀσία\, ἡ ὁποῖα ἦταν γεμάτη ἀπό εἴδωλα καί ὄλη ἦταν παραδομένη στήν εἰδωλολατρική πλάνη. Ἀπό αὐτό τό πρᾶγμα λυπήθηκε ὁ Ἀπόστολος και\, ἀγωνιῶντας ὡς ἄνθρωπος\, προσέκρουσε στόν Θεό\, ἐπειδή δέν ἔλπισε ὁλοκληρωτικά στήν ἀκαταμάχητη δύναμι τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτό ἐπιτράπηκε ἀπό τόν Θεό νά πέση σέ πειρασμό\, ὥστε μέ τόν πειρασμό νά τοῦ συγχωρηθῆ τό ἄνθρώπινο σφάλμα του. Διότι οἱ μεγάλοι καί τέλειοι στήν ἀρετή ἀπαιτοῦνται νά διαφυλάσσουν τήν ἀκρίβεια μέχρι καί στά πιό ἀσήμαντα πράγματα.\nΠρολέγει λοιπόν ὁ Ἰωάννης στόν μαθητή του Πρόχορο τήν τρικυμἴα καί θαλασσοταραχή\, πού καί οἱ δύο ἐπρόκειτο νά δεχθοῦν. Καί ὅτι μόνος ὁ Ἰωάννης ἐπρόκειτο νά δοκιμασθῆ στήν θάλασσα σαράντα ἡμέρες. Ἔτσι ὅταν ἔγινε ἡ φουρτούνα\, σύμφωνα μέ τά προλεγόμενα τοῦ Ἀποστόλου\, ἐκβράσθηκε ὁ Πρόχορος ἀπό τά κύματα τῆς θαλάσσης στήν Σελεύκεια\, ὅπου συκοφαντήθηκε\, ὅτι εἶναι μάγος καί ὅτι πῆρε χρήματα ἀπό τό καραβοτσακισμένο πλοῖο καί ἔχει καί τά ξοδεύει. Ἀπό τήν Σελεύκεια κατόπιν\, σέ διάστημα σαράντα ἡμερῶν\, πῆγε σέ ἕναν τόπο τῆς Ἀσίας πού λέγεται Μαρμαρεώτης.\nἘκεῖ πηγαίνοντας\, βρίσκει τόν δάσκαλό του Ἰωάννη\, τόν ὁποῖο εἶχε ξεράσει ἐκεῖ ἡ θάλασσα. Ἔτσι καί οἱ δύο δόξασαν καί εὐχαρίστησαν τόν Θεό πού τούς λύτρωσε. Κατόπιν πηγαίνουν καί οἱ δύο στήν Ἔφεσο\, ὅπου καί συναντοῦν μία γυναίκα\, Ρωμάνα ὀνόματι\, ἡ ὁποῖα ἦταν ἀρραβωνιασμένη μέ ἕναν ἄρχοντα\, πού λεγόταν Πριβάτος. Γυναίκα\, περιβόητη στήν κακία καί γνωστή μέχρι καί σ’αὐτήν τήν Ρώμη. Αὐτή λοιπόν\, παίρνοντας τόν μέγα Ἰωάννη καί τόν Πρόχορο τόν μαθητή του\, τούς ἀνάγκαζε νά δουλεύουν σέ ἕνα λουτρό δικό της.\nἘπειδή ὅμως ὁ Ἰωάννης\, ὄντας ἄπειρος σέ παρόμοιο διακόνημα\, τύχαινε νά σφάλλη κάπως σέ κανένα ἔργο\, αὐτή ἡ κάκιστη τούς συμπεριφερόταν μέ τόση μεγάλη ὠμότητα καί ἀπανθρωπιά\, σάν νά τούς εἶχε ἐξαγορασμένους δούλους. Ἔτσι καί ἀνάγκαζε νά ἔχη τόν μέν Ἰωάννη ὠςὑπηρέτη\, γιά νά καίη τό λουτρό ἐνῶ τόν Πρόχορο ὑπηρέτη\, γιά νά χύνη τό νερό σέ ὅσους λούζονται. ΚΑτοικοῦσε ἀκόμη μέσα στό λουτρό ἐκεῖνο καί ἕνας δαίμονας ἄγριος\, ὁ ὁποῖος τρεῖς φορές τόν χρόνο συνήθιζε νά πνίγη ἕναν νέο ἤ μία νέα. Πῆρε αὐτή τήν ἐξουσία καί ἄδεια ὁ Διάβολος νά κάνη τόν παρόμοιο φόνο\, διότι\, ὅταν θεμελιωνόταν τό λουτρό ἐκεῖνο\, κατέπεισε ὁ μιαρός ἐκείνους πού τό ἔκτιζαν νά θάψουν ἕνα νέο καί μία νέα μέσα στά θεμέλια\, μέ σκοπό νά ἀντιλαλῆ καί νά βγάζη μεγάλο ἦχο τό λουτρό. Ἀπό αὐτό τό γεγονός λοιπόν\, παίρνοντας ἀφορμή ὁ ἀνθρωποκτόνος\, ἔπνιγε ἐκεῖ συχνά τούς ἀνθρώπους. Μετά ἀπό τρεῖς μῆνες λοιπόν ἀπό τότε πού πῆγαν στό λουτρό ὁ Ἰωάννης καί ὁ Πρόχορος μπαίνοντας στό λουτρό\, γιά να λουσθῆ κάποιος Δόμνος\, υἱός τοῦ Διοσκορίδη τοῦ κυρίου τῆς Ρωμάνας\, πνίγηκε ἀπό τόν δαίμονα. Τότε ἡ μέν Ρωμάνα θρηνοῦσε ἀπαρηγόρητα γιά τόν θάνατο τοῦ Δόμνου\, ὁ δέ πατέρας του Διοσκορίδης\, ὅταν ἔμαθε ξαφνικά τόν θάνατό του ἀπό τήν ὑπερβολική του λύπη πέθανε. Παρακαλοῦσε λοιπόν ἡ Ρωμάνα τήν ψευδοθεά Ἄρτεμι νά ἀναστήση τόν Δόμνο καί καταξέσχιζε τίς σάρκες της. Ἀλλ΄ ὅμως ἄδικα τά ἔκαμνε ὅλα αὐτά. Ὁ Ἰωάννης ρώτησε τόν Πρόχορο γιά ποιά αἰτία θρηνοῦσε ἡ Ρωμάνα. Βλέποντάς τους αὐτή νά συνομιλοῦν\, συνέλαβε τόν Ἰωάννη καί τόν στενοχώρησε πάρα πολύ\, συκοφαντῶντας τον\, ὅτι εἶναι μάγος καί στο τέλος ἀπειλῶντας τον\, ὅτι θά τόν θανατώσει\, ἐάν δέν προσπαθήση μέ κάθε τρόπο νά ἀναστήση τόν Δόμνο.\nἜτσι ἀναγκάσθηκε ὁ Ἀπόστολος\, προσευχήθηκε και\, ὤ τοῦ θαύματος! ἀμέσως ἀνέστησε τόν Δόμνο. Αὐτό τό θαῦμα βλέποντας ἡ Ρωμάνα\, ἔμεινε ἐκστατική καί ὠνόμαζε τόν Ἰωάννη θεό καί θεοῦ γυιό. Στήν συνέχεια ἐξωμολογήθηκε καθαρά τίς ἀμαρτίες της καί ἀφοῦ ζήτησε συγχώρησι γιά τίς ταλαιπωρίες\, πού προξένησε στόν Ἀπόστολο καί στόν μαθητή του\, πίστευσε στόν Χριστό καί βαπτίσθηκε. Ἀνέστησε μάλιστα ἱ Ἰωάννης μετά ἀπό τόν Δόμνο καί τόν πατέρα του Διοσκορίδη\, τόν ὁποῖο καί βάπτισε. Παρόμοι βάπτισε καί τόν ἀναστημένο υἱό του καί ὅλους τούς ἄλλους πού ἐκεῖ συνέδραμαν. Ἔδιωξε ἀκόμη καί τό πονηρό δαίμονα\, πού κατοικοῦσε στό λουτρό.\nἘπειδή λοιπόν καί ἄλλα πολλά θαύματα ἔκανε ὁἸωάννης μέ ἀποτέλεσμα ἀμέτρητο πλῆθος Ἑλλήνων νά προσέλθουν στήν πίστι τοῦ Χριστοῦ καί κατόπιν\, ἐπειδή ἡ φήμη τους ἔφθασε στά αὐτιά τοῦ τότε αὐτοκράτορα Δομετιανοῦ\, πού βασίλευε κατά τό ἔτος 82 γι’ αὐτό ὁ Δομετιανός στέλνει καί φέρνει μπροστά του τόν μέγα Ἰωάννη μαζί μέ τόν Πρόχορο. Ρωτῶντας τους ὅμως καί βλέποντας τό θάρρος πού ἔδειξαν γιά τήν πίστι τους στόν Χριστό\, τούς ἐξόρισε στό νησί τῆς Πάτμου. Ὁ Κύριος ὅμως νωρίτερα ἀπεκάλυψε μέ ὅραμα στόν Ἰωάννη τά σχετικά μέ τήν ὑπόθεσι αὐτή ὅ.τι\, δηλαδή\, θά πάθη πολλούς πειρασμούς καί ὅτι θά ἐξορισθῆ σἐ ἔνα νησί\, τό ὁποῖο ἔχει μεγάλη ἀνάγκη τῆς παρουσίας του.\nΠλέοντας λοιπόν στήν θάλασσα ὁ Ἀπόστολος μαζί μέ τούς προτικτόρους τοῦ αὐτοκράτορα\, ἀνέστησε ἔναν στρατιώτη\, πού πέθανε καθ’ὁδόν\, μετά ἀπό μεγάλη παράκλησι τῶν προτικτόρων. Ἀλλά καί τήν τρικυμία πού συνέβη μετά ἀπό αὐτά στήν θάλασσα\, σέ γαλήνη τήν μετέβαλε καί ἀκόμη θεράπευσε καί ἔναν ἀπό τούς προτίκτορες\, πού ἔπασχε ἀπό δυσεντερία καί σέ λίγο κινδύνευε νά πεθάνη. Ὁπότε\, βλέποντας ὅλα αὐτά οἱ προτίκτορες\, πίστευσαν ὅλοι στόν Χριστό καί βαπτίσθηκαν.\nὉταν ὁ Ἰωάννης ἔφθασε στήν Πάτμο\, ἐλευθέρωσε τόν Ἀπολλωνίδη υἱό τοῦ Μύρωνα\, ἀπό τό πνεῦμα τοῦ οπυθωνα πού κατοικο΄[υσε μέσα του\, τό ὁποῖο καί τό ἐξώρισε μακριά ἀπό τό νησί. Τότε ἀπό τό θαῦμα αὐτό πίστεψαν στόν Χριστό καί βαπτίσθηκαν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι\, οἱ ὁποῖοι βρίσκονταν στήν οἰκία τοῦ Μύρωνα\, ὅπως καί ὁ Ἀπολλωνίδης\, πού ἐλευθερώθηκε καί ἡ θυγατέρα του\, πού ὠνομαζόταν Χρυσίπη\, μαζί μέ τούς ἀνθρώπους της. Στό τέλος βαπτίσθηκε καί αὐτός ὁ ἀνθύπατος\, δηλαδή ὁ ἄρχοντας τῆς χώρας τῆς Πάτμου.\nΤόν καιρό πού βρισκόυαν ὁ μεγάλος Ἰωάννης στήν Πάτμο\, τοῦ στέλνει ἐπιστολή ἀπό τήν Ἀθήνα ὁ μακάριος Διονύσιος ὁ Ἀρεαπαγίτης\, ῆταν τότε ἐννενῆντα ἐτῶν γέροντας\, στήν ὁποῖα ἐγκωμιάζει αὐτόν τόν μέγα Ἀπόστολο\, λέγοντας «Ἐσένα\, τήν ἱερή ψυχή\, προσφωνῶ ὡς ἀγαπημένη. Καί αὐτό εἶναι γιά μένα τό ἰδιαίτερο γνώρισμά σου ἀπό τούς πολλούς ἀλλους. Χαῖρε ἀληθινά\, ἀγαπημένε\, πολύ ἀγαπημένε στόν ὄντως ἐραστό καί ἐφετό καί πολύ ἀγαπητό. Ποιό εἶναι τό παράξενο\, ὅταν βγαίνουν ἀληθινά τά λόγια τοῦ Χριστοῦ καί οἱ ἄδικοι διώχνουν ἀπό τίς πόλεις τους μαθητές τοῦ Χριστοῦ\, οἱ ἴδιοι δίνοντας στόν ἐαυτό τους αὐτό πού τούς ἀξίζει καί ξεχωρίζουν καί ἀπομακρύνονται ἀπό τούς ἁγίους οἱ ἔνοχοι;» Προσθέτοντας τόν μέγα Θεολόγο\, προφητεύει στό τέλος τῆς ἐπιστολής\, ὅτι θά λυτρωθῆ ἀπό τήν ἐξορία καί θά γυρίση πάλι στόν τόπο τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί ὅτι ἐκεῖ θᾶ προσφέρη πολλά ἀγαθά.\nΣύμφωνα λοιπόν μέ τήν πρόρρησι αὐτή τοῦ θείου Διονυσίου\, ὅταν ὁ βασιλιάς Τραιανός βασίλευσε ὔστερα ἀπό τόν Νερούα κατά τό ἔτος 98 στάλθηκαν γράμματα βασιλικά στήν Πάτμο\, τά ὁποῖα ἀνακαλοῦσαν τόν μέγα Ἰωάννη ἀπό τήν ἐξορία. Τότε ὁ μέν Ἰωάννης ἤθελε νά ἀναχωρήση ἀπό τήν Πάτμο καί νά πάη στήν Ἔφεσο\, ἐνῶ οἱ Χριστιανοί τῆς Πάτμου θρηνοῦσαν καί ὠδύρονταν γιά τόν ἀποχωρισμό του. Καί ποιόν τρόπο δέν χρησιμοποιοῦσαν γιά νά μή στερηθοῦν τέτοιον καλό ποιμένα. Ἐπειδή ὅμως δέν μποροῦσαν νά τόν ἐμποδίσουν\, γι’αὐτό θέτουν ἔνα ζήτημα δεύτερο πρός τόν μέγα Ἀπόστολο·δηλαδή\, τό νά ἀφήση σ’αὐτούς ἀντί τοῦ ἑαυτοῦ του\, τούς δικούς του λόγους καί τό νά γράφῆ σέ βιβλίο τό μυστήριο ὅλης τῆς οἰκονομίας τοῦ Χριστοῦ πού ἔγινε γιά μᾶς.\nὉ μέγας Ἰωάννης\, ἀφενός μέν ὑπακούοντας στό δίκαιο αἴτημά τους\, ἀφετἐρου βέβαια κινούμενος καί ἀπό τήν θεία Πρόνοια\, πρῶτα μέν νηστεύει τρεῖς ἡμέρες\, ἔχοντας καί τούς ἄλλους Χριστιανούς νηστεύοντας καί συμβοηθῶντας τον μέ τήν προσευχή· Δεύτερον\, ἀνεβαίνει στό ἐκεῖ βουνό μαζί μέ τόν μαθητή του Πρόχορο καί ὅλον τόν νοῦ τοῦ ἀνεβάζει πρός τόν Θεό. Καί\, ὥ τοῦ θαύματος!\, ἀμέσως γίνονται βροντές καί άστραπές φοβερές καί σείεται ὅλο τό βουνό\, σέ σημείο πού ὁ μαθητής του Πρόχορος ἔπεσε ἀπό τόν φόβο του μέ τό πρόσωπο στήν γῆ καί .εγινε σάν νεκρός.\nὉ Ἰωάννης ὅμως δέν φοβεῖται\, άλλά στέκεται ἀμετακίνητος\, διότι ἡ τέλεια ἀγάπη\, πού εἶχε στόν Θεό\, ἔδιωχνε τόν φόβο ἔξω ἀπό τήν καρδιά του\, καθώς πάλι αὐτός ὁ ἴδιος εἶπε «Ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον» (Α’Ἰω.4\,18). Γι΄ αὐτό καί ἀκούει μία βροντερή φωνή\, ἡ ὁποία ἔλεγε τά ἐξῆς «Ἐν ἀρχῆ ἦν ὁ λόγος\, καί ὁ λόγος ἦν πρός τόν Θεόν\, καί ὁ Θεός ἦν ὁ λόγος» (Ἰω.1\,1). Ἀφοῦ ἄκουσε πάλι αὐτήν τήν φωνή ὁ Ἰωάννης τήν φανερώνει στόν μαθητή του Πρόχορο\, ἀφοῦ προηγουμένως τόν σήκωσε ἀπό τό χέρι του καί ἔδιωξε ἀπό αὐτόν λίγο τόν φόβο. Ἀφοῦ τελείωσε ὅλο τό θεῖο Εὐαγγέλιο καί τό ἔγραψε μέ τό χέρι τοῦ Πρόχορου\, τό παρέδωσε στούς Χριστιανούς\, πού τό ζήτησαν\, ὄπως καί ὁ Μωυσῆς παρέδωσε τίς θεοχἀρακτες πλάκες στόν λαό τοῦ Ἰσραήλ. Ἀπό ἐκεῖ κατόπιν διαδόθηκε σέ ὅλα τά πέρατα τοῦ κόσμου.\nΜέ τέτοιο λοιπόν τρόπο ἀφοῦ ἔζησε ὁ Ἀπόστολος τοῦ Κυρίου καί ἀγωνίσθηκε γιά τήν εὐσέβεια μέχρι καί νά δώση τό αἶμα του καί άφοῦ ἔκανε πάρα πολλά θαύματα καί ἀμέτρητα πλήθη ἀπίστων ἀπό διάφορα ἔθνη τά ἔφερε στήν πίστι τοῦ Χριστοῦ\, στό τέλος ζῶντας στήν οἰκία τοῦ Δόμνου\, τόν ¨οποῖο ἀνέστησε μέ τούς έπτά μαθητές του\, βγῆκε μαζί μέ αὐτούς ἔξω ‘σπό τήν οἰκία. Καί φθάνοντας σέ ἔναν τόπο\, στούς μαθητές του παρήγγειλε νά καθίσουν ἐκεῖ\, ἐνῶ ὁ ἴδιος\, προχωρῶντας «ἕως λίθου βολἠν»\, προσευχήθηκε. Ἦταν ὁ καιρός πρός τόν ὄρθρο. Ἔπειτα ἐπιστρέφοντας διατάζει τούς μαθητές του νά σκάψουν τήν γῆ σέ σχῆμα σταυροῦ τόσο\, ὅσο ἦταν τό μέγεθος τοῦ σώματός του. Τότε\, ἀφοῦ ξάπλωσε σ’ἐκεῖνον τόν σκαμμένο τόπο\, ἀποχαιρέτησε τούς μαθητές του\, οἱ ὁποῖοι θρηνοῦσαν πολύ καί τούς εἶπε «Τραβῆξτε τό χῶμα τῆς γῆς\, τῆς δικῆς μου μητέρας καί μέ αὐτό σκεπάστε με». Ἐκεῖνοι ἀφοῦ τόν ἀσπάσθηκαν καί τόν ἀποχαιρέτησαν σκέπασαν τό σῶμα του μέχρι τά γόνατα. Ἔπειτα πάλι\, ἀφοῦ τόν ἀσπάσθηκαν τόν σκέπασαν μέχρι τόν τράχηλο. Καί πάλι\, γιά τρίτη φορά ἀφοῦ τόν άσπάσθηκαν\, τοποθέτησαν ἐπάνω στό πρόσωπό του\, ἔνα μανδήλι. Καί ἔτσι κλαίγοντας πικρά\, σκέπασαν ὅλο τό σῶμα του. Τότε καί ὁ ἥλιος ἀνέτειλε καί αὐτός παρέδωσε τό πνεὺμα του.\nἈφοῦ θρήνησαν οἱ μαθητές τόν ἀπορφανισμό τοῦ δασκάλου τους\, ἐπέστρεψαν ατήν πόλι διηγοῦμενοι τά περί τοῦ Ἀποστόλου. Οἱ δέ ἀδελφοί\, ἀφοῦ ἄκουσαν\, πῆγαν στόν τάφο και\, ὅταν ἔσκαψαν\, δέν βρῆκαν τίποτε. Τότε ἐπέστρεψαν κλαίγοντας θερμά γιά τήν στέρησι τέτοιου ποιμένα. Ὁ δέ Πρόχορος πῆγε στά Ἰεροσόλυμα γιά νά τελειώση ἐκεῖ τήν ζωή του\, ὅπως διατἀχθηκε ἀπό τόν δάσκαλό του Ἰωάννη.  \nΠηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου\, Τόμος Α’\, Ἐκδοσις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου\, Ιερά Καλύβη ἉΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ Α”\, Νέα Σκήτη Αγιον Όρος.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”pink” style=”shadow” border_width=”8″][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%b1%ce%b3%cf%81%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%b9%ce%b1-25-%cf%83%ce%b5%cf%80%cf%84%ce%b5%ce%bc%ce%b2%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%85-2023-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b9%cf%83-%ce%b9%cf%89/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ORGANIZER;CN="%CE%95%CE%9D%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%20%CE%99.%CE%9D%20%CE%9C%CE%95%CE%93%20%CE%91%CE%93%CE%99%CE%9F%CE%A5%20%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%A1%CE%93%CE%99%CE%9F%CE%A5%20%CE%9B%CE%91%CE%A1%CE%99%CE%A3%CE%97%CE%A3":MAILTO:info@galilea.gr
END:VEVENT
END:VCALENDAR