BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//ΓΑΛΙΛΑΙΑ - ECPv5.4.0.2//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:ΓΑΛΙΛΑΙΑ
X-ORIGINAL-URL:https://galilea.gr
X-WR-CALDESC:ΓΑΛΙΛΑΙΑ - Εκδηλώσεις
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20220327T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20221030T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20220602T070000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20220602T093000
DTSTAMP:20260710T233956
CREATED:20220528T145624Z
LAST-MODIFIED:20220528T145744Z
UID:28159-1654153200-1654162200@galilea.gr
SUMMARY:ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ - ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ 2 Ιουν. 2022 (Ζωντανή μετάδοση)
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”16234″ img_size=”medium” alignment=”center”][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΩ τον απολυτίκιο του Αγίου Νικηφόρου (Νο.13)” style=”gradient” gradient_color_1=”sandy-brown” gradient_color_2=”chino” shape=”round” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fgalilea.gr%2F%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25bd%25ce%25bf%25ce%25b9-%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25cf%2585%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25b9%25ce%25b1%2F”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΘεία Λειτουργία Αναλήψεως – Αγίου Νικηφόρου 2/6/2022 7:00-9:30π.μ.\nΖωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ\n(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση). \nἈπολυτίκιον\n Ήχος πλ. γ’ Θείας πίστεως \n“Νίκην ἤνεγκε\, τὴ Ἐκκλησία\, ἡ σὴ ἔνθεος\, ὁμολογία\, Νικηφόρε Ἱεράρχα θεόληπτε τὴν γὰρ Εἰκόνα τοῦ Λόγου σεβόμενος\, ὑπερορία ἀδίκως ὠμίλησας. Πάτερ Ὅσιε\, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε\, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος”. \n  \n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ\nἘπί σαράντα ἡμέρες μετά τήν Ἀνάσταση\, ὁ Χριστός ἐμφανιζόταν συνεχῶς στούς Μαθητές Του\, μέ τούς ὁποίους συνομιλοῦσε\, συνέτρωγε καί συνέπινε\, γιά νά κάνει βεβαιότερη τήν Ἀνάσταση Του. Τήν 40ή ἡμέρα ἀπό τοῦ ΠΑΣΧΑ\, ἐμφανίστηκε πάλι\, ἔδωσε τίς τελευταῖες ἐντολές (Κηρύξατε\, μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη\, ἀναμείνατε στήν Ἱερουσαλήμ γιά νά λάβετε τό Ἅγιο Πνεῦμα) καί «τούς ἐξήγαγε εἰς τό ὄρος τῶν ἐλαιῶν».\nἘκεῖ μπρός στά μάτια ὅλων καί τῆς Παναγία Μητέρας Του\, ἀφοῦ τούς εὐλόγησε ΑΝΕΛΗΦΘΗ (ὡς Θεάνθρωπος\, ἀναβιβάζων μαζί Του καί τήν ἀνθρώπινη φύση – διότι ὡς Θεός ἦταν πάντοτε καί στούς οὐρανούς) «καθήμενος ἐπί νεφέλης». Τότε παρουσιάστηκαν δύο ἄγγελοι\, σάν νέοι λευκοφοροῦντες καί εἶπαν: «Ἄνδρες Γαλιλαίοι\, τί ἐστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τόν οὐρανόν; Οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀναληφθείς ἀφ’ ὑμῶν εἰς τόν οὐρανόν οὕτως ελεύσεται…» (Πρ. α΄\,11). Καί οἱ Μαθητές μετά ταῦτα ἐπέστρεψαν στήν Ἱερουσαλήμ «μετά χαράς μεγάλης». Εἴθε ἡ χαρά αὐτή νά γίνει βίωμα καί μόνιμη κατάσταση τῶν ψυχῶν ὅλων μας…\nὉ Ἅγιος Νικόδημος ὁ ἁγιορείτης ὑμνεῖ ὡραιότατα τή σημερινή ἑορτή ὡς ἑξῆς: «Ἐφθάσαμε καί εἰς τήν ἔνδοξον Ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καί καθώς ὁ Εὐαγγελισμός εἶναι ἡ ἀρχή ὅλων τῶν Δεσποτικῶν ἑορτῶν\, αὕτη (ἡ Ἀνάληψις) εἶναι τό τέλος. Καί ἐκείνη μέν ἦταν ἡ κατάβασις τοῦ Θεοῦ εἰς τήν γῆν\, αὕτη δέ εἶναι ἡ ἀνάβασις τοῦ αὐτοῦ Θεοῦ Λόγου ἀπό τήν γῆν εἰς τόν Οὐρανόν. Τότε μέν ἐκατέβη γυμνός ἀπό σάρκα\, τώρα δέ ἀναβαίνει φορώντας τήν ἀνθρώπινη φύσιν… Διά τοῦτο ἄς εὐφρανθῶμεν σήμερον ἀδελφοί\, βλέποντες τήν φθαρτήν καί θνητήν ἡμῶν φύσιν\, τήν κρημνισθεῖσαν ἀπό τόν Παράδεισον\, νά ἀναβαίνη ἐν τῷ Χριστῶ ἄφθαρτος καί ἀθάνατος καί μετά δόξης μεγάλης εἰς τούς Οὐρανούς ἄς πανηγυρίσωμεν λαμπρῶς καί ἄς εορτάσωμεν…» Δι’ αὐτό\, σύμφωνα μέ ὁρισμένους Διδασκάλους\, ἡ Ἀνάληψη εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ὅλων τῶν Δεσποτικῶν ἑορτῶν\, ἐπειδή πραγματοποιήθηκε ὁ σκοπός τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας\, δηλ. «ἡ ἀναβίβασις εἰς τούς οὐρανούς τῆς καταπεσούσης ἀνθρωπίνης φύσεώς μας».\nΧαιρόμαστε λοιπόν γιατί παρ’ ὅτι ὁ Χριστός ἀνελήφθηκε στούς οὐρανούς\, θά παραμείνει μαζί μᾶς χορηγεῖ «πάσας τάς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Ματ. κη΄\,20) μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα τό ὁποῖο μας χορηγεῖ τά ποικίλα Χαρίσματα. \nΠηγή: ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ Στοιχεῖα Ἀγωγῆς γιά τήν τάξη καί τή Λατρεία τῆς Ἐκκλησίας \, Γεώργιος Σ. Κουγιουμτζόγλου Πρεσβύτερος\, ΣΤ΄ΕΚΔΟΣΗ \n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ\nὉ ἅγιος ἡμῶν Νικηφόρος γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη περὶ τὸ 758\, κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ διωγμοῦ ποὺ ἐξαπέλυσε ὁ Κωνσταντίνος ὁ Κοπρώνυμος κατὰ τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Ὁ πατέρας του\, Θεόδωρος\, ἦταν πρῶτος γραμματέας τοῦ παλατίου (πρωτασηκρήτης). Ἔχοντας ἐκδηλώσει μὲ τόλμη τὴν ἀφοσίωσή του στὴν Ὀρθοδοξία\, παύθηκε τοῦ ἀξιώματός του καὶ ἐξορίστηκε στὴν Νίκαια ὅπου καὶ ἐτελεύτησε τὸν βίο του\, δίνοντας σὲ ὅλους τὸ παράδειγμα τῆς εὐσέβειας. Ἡ μητέρα τοῦ ἁγίου\, Εὐδοκία\, καλλιέργησε τὶς ἀγαθὲς κλίσεις τοῦ γιοῦ της καὶ ἀφοῦ τὸν ἐμπιστεύτηκε σὲ ἕναν γραμματέα τοῦ αὐτοκράτορα γιὰ νὰ μαθητεύσει κοντὰ του\, ἀποσύρθηκε σὲ μοναστήρι. \nὉ Νικηφόρος\, ἀφοῦ ὁλοκλήρωσε μὲ ἐπιτυχία ὅλες τὶς βαθμίδες τῆς θύραθεν παιδείας\, ἔγινε κι’ αὐτὸς μὲ τὴ σειρὰ του πρῶτος γραμματέας τοῦ νεαροῦ αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου ΣΤ΄ (780-797) καὶ τῆς ἀντιβασιλίσσης Εἰρήνης \, καὶ ἔλαβε ἐνεργὸ μέρος στὴν Ἕβδομη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τῆς Νίκαιας (787) ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ αὐτοκράτορα. \nΜετὰ τὴν προσωρινὴ ἀποκατάσταση τῆς Ὀρθοδοξίας\, ὁ Νικηφόρος\, ἀποδίδοντας μικρὴ σημασία στὴν δόξα καὶ στὶς διακρίσεις τοῦ κόσμου τούτου\, ἀνταποκρίθηκε στὴν ἐσωτερικὴ κλήση ποὺ τὸν ὠθοῦσε νὰ ἀσπαστεῖ τὸν μοναχικὸ βίο. Ἀποσύρθηκε στὴν ἐσχατιὰ τοῦ Βοσπόρου\, στὴν ἀσιατικὴ ἀκτή\, σὲ ἕνα προάστειο λεγόμενο τοῦ Ἀγαθοῦ\, ὅπου ἵδρυσε μονή. Παραμένοντας λαϊκός\, ἐπιδόθηκε\, ὡστόσο\, μὲ ζῆλο νυχθημερὸν στὴν προσευχὴ καὶ στὴν μελέτη. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸν ὄχι μόνο ἀπέκτησε βαθειά γνώση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ\, ἀλλὰ ἤξερε ἐπίσης νὰ θέτει στὴν ὑπηρεσία του τὴν φιλοσοφία καὶ τὴν ρητορική\, τὶς ὁποῖες κατεῖχε ἄριστα. Μακρὰν τοῦ νὰ γίνει ἀφορμὴ ἔπαρσης\, ἡ θύραθεν γνώση ἔδινε τὴν εὐκαιρία στὸν Νικηφόρο νὰ εὐχαριστεῖ  τὸν Κύριο καὶ νὰ προκόβει στὶς εὐαγγελικὲς ἀρετές. Ἀριστοκράτης ἐπιφανὴς καὶ λόγιος μὲ ὑπόληψη\, ἔδειχνε ἐλεύθερος ἀπὸ κάθε πρόσδεση στὸν κόσμο\, πράος\, νηφάλιος\, ἐλεήμων ἀπέναντι  σὲ ὅλους\, ἀνίκανος νὰ ἐνεργεῖ ἀπὸ ματαιοδοξία. \nὉ ἅγιος Ταράσιος (805) ἐκοιμήθη ὑποδεικνύοντας ὡς διάδοχό του τὸν Νικηφόρο\, ὁ ὁποῖος ἐξελέγη ὁμόφωνα στὸν πατριαρχικὸ θρόνο παρ’ ὅλες τὶς ἀντιστάσεις του καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἦταν ἀκόμα λαϊκός. Ὁ αὐτοκράτορας Νικηφόρος Α΄ ἀντιτιθέμενος ἀρχικὰ στὴν ἐκλογὴ αὐτή\, ἔγινε στὴν συνέχεια ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς του καὶ ἔβαλε στὴν ἐνέργεια ὅλη τὴν αὐθεντία του γιὰ νὰ ἀποσπάσει τὸν ἅγιο ἀπὸ τὴν ἡσυχία του. Ἀφοῦ ἐκάρη μοναχός\, ὁ Νικηφόρος ἀνῆλθε διαδοχικὰ σὲ ὅλους τοὺς βαθμοὺς τῆς ἱερωσύνης καὶ τέλος ἐνθρονίστηκε πατριάρχης τὸ Πάσχα τοῦ 806. Μετὰ τὴν τελετὴ τῆς ἐνθρόνισης\, ὁ ἱεράρχης κατέθεσε ἐπίσημα στὸ θυσιαστήριο τῆς Ἁγίας Σοφίας ἕνα βιβλίο ποὺ εἶχε συντάξει πρὸς ὑπεράσπισιν τῶν ἱερῶν εἰκόνων. \nἩ ἀσυνήθιστη αὐτὴ ἄνοδος ἑνὸς λαϊκοῦ στὴν κορυφὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱεραρχίας προκάλεσε τὴν ἀντίθεση τῶν μοναχῶν τῆς Μονῆς Στουδίου\, ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ ἁγίου Πλάτωνος [4 Ἀπρ.] καὶ τοῦ ἁγίου Θεοδώρου [11 Νοεμ.]. Ἡ ἔνταση αὐξήθηκε ἀκόμη περισσότερο\, ὅταν ὁ νέος πατριάρχης ἐπανέφερε στὶς τάξεις τῆς Ἐκκλησίας τὸν πρεσβύτερο Ἰωσὴφ ποὺ εἶχε καθαιρεθεῖ ἀπὸ τὸν Ταράσιο\, ἐπειδὴ τέλεσε τὸν παράνομο γάμο τοῦ Κωνσταντίνου ΣΤ΄. Οἱ μοναχοὶ διέκοψαν τὴν κοινωνία μὲ τὸν πατριάρχη καὶ τότε ὁ αὐτοκράτορας ἔλαβε αὐστηρὰ μέτρα καὶ τοὺς ἐξόρισε\, χωρὶς νὰ μπορέσει ὁ Νικηφόρος νὰ φέρει ἀντίσταση. Ἡ ἔνταση κόπασε μόνο μὲ τὴν ἄνοδο στὸν θρόνο τοῦ Μιχαὴλ Α΄ (811). Λαμβάνοντας τὸ στέμμα ἀπὸ τὸν πατριάρχη\, ὁ αὐτοκράτορας δεσμεύθηκε νὰ ὑπερασπίζεται τὴν Ὀρθοδοξία\, ἀνακάλεσε τοὺς ἐξόριστους καὶ γιὰ νὰ τεθεῖ τέρμα σὲ κάθε διχοστασία ὁ Νικηφόρος δέχθηκε νὰ καθαιρεθεῖ ἐκ νέου ὁ Ἰωσήφ. \nΣταθερὸς ὑπερασπιστὴς τῆς τιμῆς τῶν ἁγίων εἰκόνων\, ὁ ἅγιος ἱεράρχης μερίμνησε τὴν περίοδο αὐτὴ τῆς γαλήνης νὰ ἀπαλλάξει τὴν Ἐκκλησία\, μὲ τὸν λόγο καὶ τὰ συγγράμματά του\, ἀπὸ κάθε αἱρετικὴ  ἐπιρροή. Στερέωσε τὸν ἱερὸ  θεσμὸ τοῦ γάμου ἀπαγορεύοντας τοὺς εὐγενεῖς νὰ ἀποπέμπουν τὶς συζύγους τῶν καὶ προσπάθησε νὰ διορθώσει ὁρισμένες καταχρήσεις ποὺ εἶχαν ἐμφανισθεῖ σὲ μοναστήρια\, φροντίζοντας νὰ καταργηθοῦν οἱ «διπλὲς μονές». Σὲ ὅλη τὴν Ἐκκλησία κατάφερε νὰ βασιλεύει ἡ κανονικὴ τάξη\, πηγὴ χάριτος καὶ ἁρμονίας. \nΟἱ εὐνοϊκὲς αὐτὲς συνθῆκες δὲν κράτησαν ὡστόσο γιὰ πολύ. Μετὰ τὸν ἄτυχο πόλεμο κατὰ τῶν Βουλγάρων\, ὁ αὐτοκράτορας Μιχαὴλ παραιτήθηκε ἀπὸ τὸν θρόνο γιὰ νὰ ἐνδυθεῖ τὸ μοναχικὸ σχῆμα καὶ τὸν διαδέχθηκε ὁ Λέων ὁ Ἀρμένιος (813). Μόλις ὁ τελευταῖος  εἰσῆλθε στὴν Κωνσταντινούπολη\, ὁ ἅγιος Νικηφόρος τοῦ πρότεινε νὰ ὑπογράψει ὁμολογία Πίστεως\, μὲ τὴν ὁποία θὰ δεσμευόταν νὰ μὴν ἐπιφέρει νεωτερισμοὺς σὲ θρησκευτικὰ θέματα∙  ὁ Λέων ὅμως ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψει ὁτιδήποτε πρὶν τὴ στέψη του. Κατὰ τὴν τελετὴ τῆς στέψεως\, τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ Νικηφόρος ἐπέθετε τὸ στέμμα στὸ κεφάλι τοῦ ἡγεμόνα\, αἰσθάνθηκε πόνο σὰν νὰ ἀκουμποῦσε τὸ χέρι του πάνω σὲ ἕνα ἀγκαθερὸ βάτο. Δυὸ ἡμέρες ἀργότερα\, ὅταν ὁ πατριάρχης τοῦ ὑπέβαλε ἐκ νέου τὴν ὁμολογία Πίστεως\, ὁ Λέων ἀπροκάλυπτα ἀρνήθηκε νὰ τὴν ὑπογράψει\, ἐνῶ λίγο πρὶν τὰ Χριστούγεννα τοῦ 814 ἐξέδωσε διάταγμα κατὰ τῶν σεπτῶν εἰκόνων. Ὁ ἅγιος Νικηφόρος ὅρισε τότε νηστεία καὶ συνάθροισε  μέγα πλῆθος στὴν Ἁγία Σοφία γιὰ μία ἀγρυπνία μὲ σκοπὸ νὰ προσευχηθοῦν στὸν Θεὸ ὥστε νὰ ἀποτραπεῖ ἡ νέα αὐτὴ δοκιμασία τῆς Ἐκκλησίας. Μαθαίνοντας γιὰ τὴν σύναξη αὐτὴ καὶ φοβούμενος τὴν ἐπιρροὴ τοῦ ἁγίου\, ὁ αὐτοκράτορας τὸν κάλεσε τὸ πρωὶ στὸ παλάτι καὶ τὸν κατηγόρησε ὅτι διαταράσσει τὴν δημόσια τάξη. Ὁ Νικηφόρος ὑπερασπίσθηκε τὸν ἑαυτὸ του ἀρνούμενος κάθε ἐνέργεια κατὰ τῆς ἐξουσίας τοῦ ἡγεμόνα\, ἀλλὰ τοῦ καταλόγισε ὅτι ἀναμειγνύεται μὲ ἀθέμιτο τρόπο στὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα καὶ διαταράσσει τὴν εἰρήνη ἐνσταλάζοντας τὸ δηλητήριο τῆς αἱρέσεως. Ἀκολούθησε μακρὰ θεολογικὴ συζήτηση\, κατὰ τὴν ὁποία ὁ Νικηφόρος κατέδειξε τὸ θεολογικὸ ἔρεισμα τῆς τιμῆς τῶν ἁγίων εἰκόνων. Ἡ τιμὴ αὐτὴ δὲν εἶναι εἰδωλολατρία\, ἀπάντησε στὸν αὐτοκράτορα\, διότι ἀφοῦ ὁ Θεὸς ἔγινε ὁρατὸς διὰ τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ\, ἡ ἀπεικόνιση τῆς ἀνθρωπότητας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ\, ὅπως ἐμφανίστηκε στὴν γῆ\, ἰσοδυναμεῖ μὲ ὁμολογία τῆς Ἐνανθρωπήσεώς του καὶ τῆς Σωτηρίας μας. \nΜετὰ τὴν λαμπρὴ ἀναίρεση ἐκ μέρους τοῦ ἁγίου ὅλων τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ ἡγεμόνα\, ὁ Λέων\, μετὰ τὴν ἑορτὴ τῶν Θεοφανίων\, κατάφερε νὰ πάρει μὲ τὸ μέρος τοῦ ἀρκετοὺς ἐπισκόπους καὶ κληρικούς\, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ κοινοῦ μὲ εἰκονομάχους θεολόγους ἦλθαν νὰ πιέσουν τὸν Νικηφόρο νὰ ὑποταχθεῖ. Ὁ ἱεράρχης τοὺς ἀποκρίθηκε ὅτι ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ὅλες οἱ Ἐκκλησίες εἶχαν ἑνωθεῖ στὸ θέμα τῶν εἰκόνων ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Δευτέρας Συνόδου τῆς Νικαίας δὲν μποροῦσε ἐκεῖνος νὰ ἀνοίξει συζήτηση μὲ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι μὲ τὴ θέλησή τους εἶχαν ἀποκλείσει ἑαυτοὺς ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία. Πρόσθεσε ὅτι ἂν ὁ αὐτοκράτορας ἐπιθυμοῦσε νὰ συνεχίσει τὶς πιέσεις του\, ἐκεῖνος ἦταν ἕτοιμος νὰ ὑποβάλει τὴν παραίτησή του. Ἡ συζήτηση δὲν εἶχε κανένα ἀποτέλεσμα καὶ ὁ ἅγιος προχώρησε στὴν καθαίρεση τῶν κληρικῶν ποὺ εἶχαν ἀσπαστεῖ τὴν αἵρεση∙ αἰσθανόμενος δὲ ὅτι πλησίαζε ἡ ὥρα τοῦ βίαιου διωγμοῦ\, ἔγραψε στὴν σύζυγό του αὐτοκράτορα καὶ στοὺς ὑπουργοὺς του νὰ ἐνεργήσουν ὥστε νὰ μὴν χυθεῖ νέο αἷμα. Στὶς ἀρχὲς τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς\, ὁ Νικηφόρος ἀρρώστησε βαριὰ καὶ ὁ αὐτοκράτορας ἀφαίρεσε ἀπὸ τὸν πατριάρχη τὴν διαχείριση τοῦ θησαυροφυλακείου τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας ἀναθέτοντας τὴν σὲ ἕναν πατρίκιο. Κατόπιν δὲ συνεκάλεσε μία παράνομη σύνοδο εἰκονομάχων\, στὴν ὁποία κάλεσε τὸν Νικηφόρο\, ὁ ὁποῖος προέβη σὲ φλογερὴ ὑπεράσπιση ἀληθινῆς Πίστεως. Μάταια ὅμως∙ οἱ ποιμένες  τῆς Ἐκκλησίας\, ποὺ εἶχαν γίνει ἄγριοι λύκοι\, καθαίρεσαν τὸν ἅγιο. Στὶς 13 Μαΐου\, μέσα στὴν νύχτα\, ἐνῶ ἕνας ἀπειλητικὸς ὄχλος εἶχε συγκεντρωθεῖ γύρω ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο\, ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς φρουρὰς ἦρθε νὰ τὸν σηκώσει ἀπὸ τὸ κρεβάτι τοῦ πόνου. Μόλις ποὺ πρόφθασε νὰ ἀναπέμψει μία τελευταία προσευχὴ στὴν Ἁγία Σοφία γιὰ νὰ ἐναποθέσει τὴν φροντίδα τῆς Ἐκκλησίας του στὴν Σοφία τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν ἔρριξαν σὲ πλοῖο γιὰ νὰ τεθεῖ ἐν συνεχεία ὑπὸ περιορισμὸ στὴν Μονὴ Ἀγαθοῦ\, ὅπου εἶχε περάσει τὰ πρῶτα χρόνια τῆς μοναχικῆς ζωῆς του. Λίγο ἀργότερα τὸν ἔστειλαν ἀκόμη πιὸ μακριά\, σὲ ἄλλη μονὴ ποὺ εἶχε ὁ ἴδιος ἱδρύσει ἀφιερωμένη στὸν ἅγιο Θεόδωρο. \nἘν τῷ μεταξύ\, κι’ ἐνῶ ὁ Νικηφόρος εἶχε ὑποβάλει τὴν παραίτηση τοῦ\, ὁ Λέων ἀνέβασε στὸν θρόνο τὸν Θεόδοτο Κασσιτερᾶ\, ἕναν ἄσπονδο ἐχθρὸ τῶν ἱερῶν εἰκόνων\, ὁ ὁποῖος συγκάλεσε σύναξη αἱρετικῶν ἐπισκόπων γιὰ νὰ ἐπικυρώσουν τὶς ἀποφάσεις τῆς συνόδου τῆς Ἱερείας (754). Καταργήθηκε ἐπισήμως ἡ τιμὴ τῶν ἱερῶν εἰκόνων\, ἀναθεματίστηκαν τὰ ὀνόματα τοῦ Ταρασίου καὶ τοῦ Νικηφόρου καὶ ξέσπασε ἐκ νέου διωγμὸς κατὰ τῶν ὁμολογητῶν τῆς Πίστεως σὲ ὅλη τὴν Αὐτοκρατορία. \nἩ ἀξιοθρήνητη αὐτὴ κατάσταση διήρκεσε μέχρι τὴν δολοφονία τοῦ Λέοντος ἀπὸ τὸν Μιχαὴλ Β΄ (820). Ἀναλαμβάνοντας τὴν ἐξουσία ὁ τελευταῖος\, κατόπιν αἰτήματος τοῦ Νικηφόρου\, κήρυξε ἄκυρες τὶς ἀποφάσεις τῶν εἰκονομαχικῶν συνόδων καὶ ἀνακάλεσε ἀπὸ τὴν ἐξορία τὸν ὅσιο Θεόδωρο Στουδίτη καὶ τοὺς ἄλλους ὁμολογητές∙ οἱ νόμοι ὅμως κατὰ τῆς τιμῆς τῶν εἰκόνων παρέμεναν ἐν ἰσχύι καὶ τοὺς ἀπαγορεύτηκε  ἡ εἴσοδος στὴν Κωνσταντινούπολη. Ὁ Θεόδωρος\, ποὺ εἶχε συμφιλιωθεῖ μὲ τὸν Νικηφόρο πρὶν τὴν ἔναρξη τοῦ διωγμοῦ\, ἐπισκέφτηκε πολλὲς φορὲς τὸν πατριάρχη καὶ τοῦ ἔγραφε ἐνθαρρυντικὲς ἐπιστολὲς ὅπου τὸν ἐπαινεῖ ὡς: «μέγα ἥλιο τῆς Ὀρθοδοξίας\, τοῦ ὁποίου οἱ τῆς ὁμολογίας ἀκτίνες φωτοβολοῦν τὴν οἰκουμένη». \nὉ Μιχαὴλ Β΄ πρότεινε στὸν ἅγιο Νικηφόρο\, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶχε γράψει γιὰ νὰ τὸν παροτρύνει νὰ ἀποκαταστήσει πλήρως τὴν Ὀρθοδοξία\, νὰ τὸν ἀνακαλέσει στὸν θρόνο του\, ἂν ὑποσχόταν νὰ τηρήσει σιγὴ γιὰ τὶς ἅγιες εἰκόνες καὶ τὴν Σύνοδο τῆς Νίκαιας. Ὁ ἅγιος ἱεράρχης ἀρνήθηκε κατηγορηματικὰ καὶ προτίμησε νὰ παραμείνει στὴν ἐξορία. Ἀπὸ τὸ ἡσυχαστήριο τοῦ αὐτό\, βάζοντας στὴν ὑπηρεσία τῆς Ὀρθοδοξίας τὴν λεπτότητα τῆς φιλοσοφίας τοῦ Ἀριστοτέλους\, συνέταξε σημαντικὲς πραγματεῖες\, στὶς ὁποῖες καταδείκνυε ὅτι ἡ εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ δὲν ἀναπαράγει μὲ εἰδωλολατρικὸ τρόπο τὴν ἀπερίγραπτη θεία φύση\, ὅπως διατείνονταν οἱ εἰκονομάχοι θεολόγοι\, ἀλλὰ διατηρεῖ μία σχέση ὁμοιότητας μὲ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ: τὸν ἀόρατο Θεὸ ποὺ ἔγινε ὁρατὸς διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως παραμένοντας ταυτόχρονα ἀπερίγραπτος στὴν θειότητά του. \nΣυνέχισε τὸν ἔνδοξο αὐτὸ θεολογικὸ ἀγώνα του μέχρι ποὺ ἀναπαύθηκε ἐν Κυρίω στὶς 2 Ἰουνίου 829\, μετὰ ἀπὸ δεκατέσσερα χρόνια ἐξορίας. Ἡ σορὸς του ἐνταφιάσθηκε στὴν μονὴ του καὶ παρέμεινε ἐκεῖ μέχρι τὴν ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων καὶ τὴν μεταφορὰ της στὴν Κωνσταντινούπολη [13 Μαρτ.]\, στὸν ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων\, θριαμβευτικὴ ἐπιστροφὴ ποὺ σφράγισε τὴν ὁριστικὴ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας. \nΠηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας\, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου\, Τόμος 10ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος. \n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”blue” style=”shadow” border_width=”10″][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%bb%ce%b7%cf%88%ce%b5%cf%89%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b7/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20220602T180000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20220602T193000
DTSTAMP:20260710T233956
CREATED:20220528T134515Z
LAST-MODIFIED:20220602T104342Z
UID:28144-1654192800-1654198200@galilea.gr
SUMMARY:ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ-Ι.ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ-ΟΜΙΛΙΑ “ΧΡΗΣΤΟΗΘΕΙΑ” με θέμα: "Τα παιδιά\, οι χαρές και οι ευθύνες"   (Ζωντανή μετάδοση)
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”28175″ img_size=”medium”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΕΔΩ  : \n1.Την Ι.ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ αφιερωμένη στου μαθητές και σπουδαστές\, στον Ι.Ν.Αγ.Γεωργίου κατά τη διάρκεια της οποίας θα εκτίθενται τα ιερά λείψανα του αγίου Λουκά του ιατρού και του αγίου Νεκταρίου και 2 εργόχειρα του οσ. Παϊσίου με Τίμιο Ξύλο.  \n2.Την Εσπερινή ΟΜΙΛΙΑ “ΧΡΗΣΤΟΗΘΕΙΑ” (Μέρος Γ’) – “ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ” ΕΔΩ με αφορμή το βιβλίο του Αγίου Παΐσίου  του Αγιορείτου “Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο”\, όπου εξάγονται διάφορα συμπεράσματα πνευματικής ζωής\, συνύπαρξης\, συνεργασίας  και γενικά της προσέγγισης του Θεού με σκοπό την σωτηρία\, τον αγιασμό\, την μίμηση του Ι.Χριστού και τέλος την θέωση του ανθρώπου δια του ενανθρωπίσαντος ΙΣ ΧΡ.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”11256″ img_size=”medium”][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_column_text] \n2-6-2022 \n Εσπερινή ΟΜΙΛΙΑ του Γ΄ΚΥΚΛΟΥ ΟΜΙΛΙΩΝ ¨ΧΡΗΣΤΟΗΘΕΙΑ” \n“ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ”\n \nΘΕΜΑ: “Τα παιδιά\, οι χαρές και οι ευθύνες”  \n[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”12311″ img_size=”medium”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΑποσπάσματα από βιβλίο του Αγίου Παϊσίου Οικογενειακή Ζωή\, Λόγοι Δ’\, ΕΠΕ.Μέρος 3 Κεφ.1.σελ 1119\n\n\nΤὰ παιδιά\, οἱ χαρὲς καὶ οἱ δυσκολίες τους\nΤὰ μικρὰ παιδιὰ\n– Ἔχω παρατηρήσει\, Γέροντα\, ὅτι τὰ μωρὰ μερικὲς φορὲς τὴν ὥρα τῆς Θείας Λειτουργίας χαμογελοῦν.\n– Αὐτὸ δὲν τὸ κάνουν μόνο στὴν Θεία Λειτουργία. Τὰ μωρὰ εἶναι σὲ συνεχῆ ἐπαφὴ μὲ τὸν Θεό\, ἐπειδὴ δὲν ἔχουν μέριμνες. Τί εἶπε ὁ Χριστὸς γιὰ τὰ  μικρὰ παιδιά;«Οἱ Ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς». Ἔχουν ἐπικοινωνία καὶ μὲ τὸν Θεὸ καὶ μὲ τὸν Φύλακα Ἄγγελό τους\, ποὺ εἶναι συνέχεια δίπλα τους. Στὸν ὕπνο τους πότε γελοῦν\, πότε κλαῖνε\, γιατὶ βλέπουν διάφορα. Ἄλλοτε βλέπουν τὸν Φύλακα Ἄγγελό τους καὶ παίζουν μαζί του – τὰ χαϊδεύει\, τὰ πειράζει\, κουνάει τὰ χεράκια τους\, καὶ αὐτὰ γελοῦν ‐\, ἄλλοτε πάλι βλέπουν καμμιὰ σκηνὴ τοῦ πειρασμοῦ καὶ κλαῖνε.\n– Ὁ πειρασμὸς γιατί πηγαίνει στὰ νήπια;\n– Καὶ αὐτὸ τὰ βοηθάει\, γιὰ νὰ αἰσθάνωνται τὴν ἀνάγκη νὰ ζητοῦν τὴν μάνα\nτους. Ἂν δὲν ὑπῆρχε αὐτὸς ὁ φόβος\, δὲν θὰ ἀναγκάζονταν νὰ ἀναζητήσουν τὴν ἀγκαλιὰ τῆς μάνας τους. Ὅλα τὰ ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς γιὰ τὸ καλό.\n– Αὐτὰ ποὺ βλέπουν\, ὅταν εἶναι μικρά\, τὰ θυμοῦνται\, ὅταν μεγαλώσουν;\n– Ὄχι\, τὰ ξεχνοῦν. Ἂν θυμόταν τὸ παιδάκι πόσες φορὲς εἶδε τὸν Ἄγγελό του\, θὰ ἔπεφτε στὴν ὑπερηφάνεια. Γι᾿ αὐτό\, ὅταν μεγαλώση\, τὰ ξεχνάει. Ὁ Θεὸς μὲ σοφία ἐργάζεται.\n– Μετὰ τὸ Βάπτισμα τὰ βλέπουν αὐτά;\n– Φυσικά\, μετὰ τὸ Βάπτισμα.\n– Γέροντα\, ἕνα ἀβάπτιστο παιδάκι κάνει νὰ προσκυνήση ἅγια Λείψανα;\n– Γιατί νὰ μὴν κάνη; Μπορεῖ καὶ νὰ τὸ σταυρώση κανεὶς μὲ τὰ ἅγια Λείψανα.\nΕἶδα σήμερα ἕνα παιδάκι\, σὰν ἀγγελουδάκι ἦταν. «Ποῦ εἶναι τὰ φτερά σου;»\, τὸ ρώτησα. Δὲν ἤξερε νὰ μοῦ πῆ!… Στὸ Καλύβι\, ὅταν ἔρχεται ἡ ἄνοιξη καὶ ἀνθίζουν τὰ δένδρα\, βάζω καραμέλες πάνω στὰ πουρνάρια\, ποὺ εἶναι κοντὰ στὴν πόρτα τοῦ φράχτη\, καὶ λέω στὰ μικρὰ παιδιὰ ποὺ ἔρχονται ἐκεῖ: «Πηγαίνετε\, παιδιά\, νὰ κόψετε καραμέλες ἀπὸ τὰ πουρνάρια\, γιατί\, ἂν πιάση βροχή\, θὰ λειώσουν καὶ θὰ πᾶνε χαμένες!». Μερικὰ ἔξυπνα παιδάκια καταλαβαίνουν ὅτι τὶς ἔβαλα ἐγὼ καὶ γελοῦν\, ἄλλα πιστεύουν ὅτι φύτρωσαν\, ἄλλα προβληματίζονται. Τὰ μικρὰ θέλουν καὶ λίγο λιακάδα…\n– Βάζετε πολλὲς καραμέλες\, Γέροντα;\n– Ἔμ\, πῶς! Τί νὰ κάνω; Ἐγὼ καλὰ γλυκὰ δὲν δίνω στοὺς μεγάλους· λουκούμια τοὺς δίνω. Ὅταν μοῦ φέρνουν καλὰ γλυκά\, τὰ κρατῶ γιὰ τὰ παιδιὰ τῆς Σχολῆς. Νά\, κι ἐδῶ χθὲς βράδυ φύτεψα καραμέλες καὶ σοκολατάκια καὶ σήμερα… ἄνθισαν͵! Τὰ εἴδατε; Ὁ καιρὸς ἦταν καλός\, τὸ χῶμα ἦταν ἀφράτο\, γιατὶ τὸ εἴχατε σκάψει καλά\, καὶ ἀμέσως ἄνθισαν! Νὰ δῆτε τί ἀνθόκηπο θὰ σᾶς κάνω ἐγώ! Δὲν θὰ χρειάζεται νὰ ἀγοράζουμε καραμέλες καὶ σοκολατάκια γιὰ τὰ παιδιά. Τί; νὰ μὴν ἔχου με δική μας\nπαραγωγή;\n– Γέροντα\, κάποιοι προσκυνητὲς εἶδαν τὰ σοκολατάκια ποὺ φυτέψατε στὸν\nκῆπο\, ἐπειδὴ τὸ χαρτάκι τους ἔβγαινε πάνω ἀπὸ τὸ χῶμα. Παραξενεύτηκαν. «Κάποιο παιδάκι\, εἶπαν\, θὰ τὰ ἔβαλε».\n– Δὲν τοὺς εἶπες ὅτι τὰ ἔβαλε ἕνα μεγάλο παιδί;\nὉ Φύλακας Ἄγγελος προστατεύει τὰ παιδάκια\n– Γέροντα\, γιατί ὁ Θεὸς δίνει στὸν κάθε ἄνθρωπο ἕναν Φύλακα Ἄγγελο\, ἀφοῦ μπορεῖ ὁ ἴδιος νὰ μᾶς προστατεύση;\n– Αὐτὸ εἶναι ξεχωριστὴ φροντίδα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸ πλάσμα Του. Ὁ Φύλακας\nἌγγελος εἶναι οἰκονομία Θεοῦ. Εἴμαστε χρεῶστες γι᾿ αὐτό. Οἱ Ἄγγελοι ἰδιαίτερα προστατεύουν τὰ μικρὰ παιδιά. Πῶς τὰ φυλᾶνε! Μιὰ φορὰ δυὸ παιδιὰ ἔπαιζαν ἔξω στὸν δρόμο. Τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο σημάδευε τὸ ἄλλο στὸ κεφάλι\, γιὰ νὰ τὸ χτυπήση μὲ μιὰ πέτρα. Ἐκεῖνο δὲν τὸ ἔβλεπε. Τὴν τελευταία στιγμή\, φαίνεται\, ὁ Ἄγγελός του τὸ ἔκανε νὰ δῆ κάτι\, τινάχτηκε πέρα καὶ γλίτωσε. Μιὰ μάνα πάλι εἶχε πάρει στὸ χωράφι καὶ τὸ μωρό της. Τὸ θήλασε\, τὸ ἔβαλε στὴν κούνια καὶ πῆγε νὰ δουλέψη. Μετὰ ἀπὸ λίγο\, ὅταν πῆγε κοντά του\, τί νὰ δῆ! Τὸ παιδάκι κρατοῦσε ἕνα φίδι καὶ τὸ ἔβλεπε!\nὍπως τὸ εἶχε θηλάσει\, εἶχε μείνει γάλα γύρω ἀπὸ τὸ στοματάκι του. Πῆγε λοιπὸν τὸ φίδι καὶ ἔγλειφε τὸ γάλα μὲ τὴν γλῶσσα του καὶ τὸ παιδάκι τὸ ἔπιασε μὲ τὸ χέρι του.\nΒάζει τὶς φωνὲς ἡ μάνα\, τρόμαξε τὸ παιδί\, ἄνοιξε τὸ χεράκι του καὶ ἔφυγε τὸ φίδι! Φυλάει ὁ Θεὸς τὰ παιδιά.\n– Γέροντα\, τότε πῶς πολλὰ παιδάκια ὑποφέρουν ἀπὸ ἀρρώστιες κ.λπ.;\n– Ὁ Θεὸς ξέρει τί θὰ ὠφελήση τὸν καθέναν καὶ δίνει ἀνάλογα. Δὲν δίνει στὸν\nἄνθρωπο κάτι ποὺ δὲν θὰ τὸν ὠφελήση. Βλέπει λ.χ. ὅτι περισσότερο θὰ μᾶς ὠφελήση\, ἂν μᾶς δώση ἕνα κουσούρι\, μιὰ ἀναπηρία\, παρὰ ἂν μᾶς προστατεύση νὰ μὴ χτυπήσουμε ἢ νὰ μὴ μείνουμε ἀνάπηροι.  \n\n\n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”turquoise” style=”shadow” border_width=”9″][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%b5%cf%83%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%83-%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%b8%ce%b7%cf%84%ce%b5/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
END:VCALENDAR