BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//ΓΑΛΙΛΑΙΑ - ECPv5.4.0.2//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:ΓΑΛΙΛΑΙΑ
X-ORIGINAL-URL:https://galilea.gr
X-WR-CALDESC:ΓΑΛΙΛΑΙΑ - Εκδηλώσεις
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20210328T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20211031T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20210909T070000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20210909T090000
DTSTAMP:20260711T135556
CREATED:20210905T100504Z
LAST-MODIFIED:20210905T100650Z
UID:23359-1631170800-1631178000@galilea.gr
SUMMARY:ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ – ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΘΕΟΠΑΤΟΡΩΝ ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΑΙ ΑΝΝΗΣ (Ζωντανή μετάδοση)
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”23362″ img_size=”medium”][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΏ το απολυτίκιο των Προπατόρων Ιωακείμ και Άννης” style=”gradient” gradient_color_1=”purple” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DqB_WQ4tgMkk%26list%3DPL5BA4C9708F834A74%26index%3D9″][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΘεία Λειτουργία 7:00 – 9:00 π.μ – Σύναξις Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης 9/9/2021  \n\n\n\n\n\n\nΖωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ   (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση). \nἈπολυτίκιον \nἮχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.\nἩ Δυὰς ἡ ἁγία καὶ Θεοτίμητος\, Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα ὡς τοῦ Θεοῦ ἀνχιστεῖς\, ἀνυμνείσθωσαν φαιδρῶς ᾀσμάτων κάλλεσιν οὗτοι γὰρ ἔτεκον ἠμιν\, τὴν τεκοῦσαν ὑπὲρ νοῦν\, τὸν ἄσαρκον βροτωθέντα\, εἰς σωτηρίαν τοῦ κόσμου\, μεθ’ ἧς πρεσβεύουσι σωθήναι ἠμᾶς. \n\n\n\n\n\n\n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΘΕΟΠΑΤΟΡΩΝ ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΑΙ ΑΝΝΗΣ\nΑὐτῶν τῶν Ἁγίων τήν μνήμη ἐορτάζουμε σήμερα\, διότι αὐτοί ἔγιναν πρόξενοι τῆς παγκόσμιας χαρᾶς μέ τό μέσο τῆς θυγατέρας τους καί Κυρίας ἡμῶν Θεοτόκου. Διότι ἡ μνήμη τους ἑορτάζεται κατά τήν 25η τοῦ μηνός Ἰουλίου. \nΠηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου\, Τόμος Α΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου\, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη\, Άγιον Όρος.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”purple” style=”shadow” border_width=”10″][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%be%ce%b9%cf%83-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%b9%cf%89%ce%bd/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20210909T193000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20210909T203000
DTSTAMP:20260711T135556
CREATED:20210905T121428Z
LAST-MODIFIED:20210905T121525Z
UID:23376-1631215800-1631219400@galilea.gr
SUMMARY:ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ - Ι.ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ (Ζωντανή μετάδοση)
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”23244″ img_size=”medium”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΕΔΩ  : \nΤην Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 19:30μμ\, τον Εσπερινό και την Ι.ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ της Υπεραγίας Θεοτόκου\, στον Ι.Ν.Αγ.Γεωργίου Λαρίσης. Κατά τη διάρκεια της οποίας θα εκτίθενται τα ιερά λείψανα του αγίου Λουκά του ιατρού και του αγίου Νεκταρίου και 2 εργόχειρα του οσ. Παϊσίου με Τίμιο Ξύλο. [/vc_column_text][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΏ τον ψαλμό ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ ΔΕΣΠΟΙΝΑ” style=”3d” shape=”round” color=”danger” align=”center” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DLjvzKc53gNQ”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΜΕΓΑΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ\nΕὐλογητός ὁ Θεός… Ἀμήν.\nΨαλμός ΡΜΒ´ (142) \nΚύριε\, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου\, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου\, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου. Καί μή εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου\, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου· ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου. Ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος\, καί ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τό πνεῦμά μου\, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου.\nἘμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων\, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου\, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου· ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχύ εἰσάκουσόν μου\, Κύριε· ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου. Μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστόν ποίησόν μοι τό πρωί τό ἔλεός σου\, ὅτι ἐπί σοί ἤλπισα. Γνώρισόν μοι\, Κύριε\, ὁδόν\, ἐν ᾗ πορεύσομαι\, ὅτι πρός σέ ἦρα τήν ψυχήν μου. Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου\, Κύριε\, πρός σέ κατέφυγον· δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου\, ὅτι σύ εἶ ὁ Θεός μου. Τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ· ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου\, Κύριε\, ζήσεις με. Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου\, καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου. Καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου\, ὅτι ἐγώ δοῦλός σού εἰμι.\nΘεός Κύριος\, καί ἐπέφανεν ἡμῖν· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι\nΚυρίου.\nΣτίχοι\nἘξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ\, καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ.\nΘεός Κύριος…\nΠάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσάν με\, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην\nαὐτούς.\nΘεός Κύριος…\nΠαρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη\, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.\nΘεός Κύριος… \nἮχος δ’ Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ \nΤῇ Θεοτόκῳ ἐκτενῶς νῦν προσδράμωμεν\, ἁμαρτωλοὶ καὶ ταπεινοί\, καὶ προσπέσωμεν ἐν μετανοίᾳ\, κράζοντες ἐκ βάθους ψυχῆς· Δέσποινα\, βοήθησον ἐφ’ ἡμῖν σπλαγχνισθεῖσα\, σπεῦσον\, ἀπολλύμεθα ὑπὸ πλήθους πταισμάτων\, μὴ ἀποστρέψῃς σοὺς δούλους κενούς· σὲ γὰρ καὶ μόνην ἐλπίδα κεκτήμεθα. \nΔόξα… Καὶ νῦν… \nΟὐ σιωπήσωμέν ποτε\, Θεοτόκε\, τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι· εἰμὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα\, τὶς ἡμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τὶς δὲ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν\, Δέσποινα\, ἐκ σοῦ· σοὺς γὰρ δούλους σῴζεις ἀεί\, ἐκ παντοίων δεινῶν. \nΨαλμός Ν´ (50) \nἘλέησόν με ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου\, καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπί πλεῖον πλῦνόν με ἀπό τῆς ἀνομίας μου\, καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω\, καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον\, καί τό πονηρόν ἐνώπιόν σου ἐποίησα\, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου\, καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην\, καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας· τά ἄδηλα καί τά κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. Ραντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με\, καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην· ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου\, καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός\, καί Πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψῃς με ἀπό τοῦ προσώπου σου\, καί τό Πνεῦμά σου τό ἅγιον μή ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου\, καί Πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς σου\, καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσι. Ρῦσαί με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός\, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε\, τά χείλη μου ἀνοίξεις\, καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν σου. Ὅτι\, εἰ ἠθέλησας θυσίαν\, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον· καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον\, Κύριε\, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τήν Σιών\, καί οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης\, ἀναφοράν καί\nὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριόν σου μόσχους. \nἮχος πλ. δ’. ᾨδὴ α’. Ἁρματηλάτην Φαραὼ.\nὙπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς. \nΤῶν λυπηρῶν ἐπαγωγαὶ χειμάζουσι τὴν ταπεινήν μου ψυχήν\, καὶ συμφορῶν νέφη\, τὴν ἐμὴν καλύπτουσι\, καρδίαν Θεονύμφευτε\, ἀλλ’ ἡ φῶς τετοκυῖα\, τὸ θεῖον καὶ προαιώνιον\, λάμψον μοι τὸ φῶς τὸ χαρμόσυνον. \nὙπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς. \nἘξ ἀμέτρητων ἀναγκῶν καὶ θλίψεων\, καὶ ἐξ ἐχθρῶν δυσμενῶν\, καὶ συμφορῶν βίου\, λυτρωθεὶς Πανάχραντε\, τῇ κραταιᾷ δυνάμει σου\, ἀνυμνῶ μεγαλύνω\, τὴν ἄμετρόν σου συμπάθειαν\, καὶ την εἰς ἐμέ σου παράκλησιν. \nΔόξα… \nΝῦν πεποιθὼς ἐπὶ τὴν σὴν κατέφυγον\, ἀντίληψιν κραταιάν\, καὶ πρὸς τὴν σὴν σκέπην\, ὁλοψύχως ἔδραμον\, καὶ γόνυ κλίνω Δέσποινα\, καὶ θρηνῶ καὶ στενάζω\, μὴ με παρίδῃς τὸν ἄθλιον\, τῶν Χριστιανῶν καταφύγιον. \nΚαὶ νῦν… \nΟὐ σιωπήσω τοῦ βοᾶν τρανώτατα\, τὰ μεγαλεῖα τὰ σά· εἰμὴ γὰρ σὺ Κόρη\, πάντοτε προΐστασο\, ὑπὲρ ἐμοῦ πρεσβεύουσα\, τῷ Υἱῷ καὶ Θεῷ σου\, τὶς ἐκ τοσούτου με κλύδωνος\, καὶ δεινῶν κινδύνων ἐρρύσατο. \nᾨδὴ γ’. Οὐρανίας ἁψῖδος. \nἈπορήσας ἐκ πάντων\, ὀδυνηρῶς κράζω σοι· πρόφθασον θερμὴ προστασία\, καὶ σὴν βοήθειαν\, δὸς μοι τῷ δούλῳ σου\, τῷ ταπεινῷ καὶ ἀθλίῳ\, τῷ τὴν σὴν ἀντίληψιν\, ἐπιζητοῦντι θερμῶς. Ἐθαυμάστωσας ὄντως\, νῦν ἐπ’ ἐμοὶ Δέσποινα\, τὰς εὐεργεσίας σου Κόρη\, καὶ τὰ ἐλέη σου· ὅθεν δοξάζω σε\, καὶ ἀνυμνῶ καὶ γεραίρω\, τὴν πολλὴν καὶ ἄμετρον\, κηδεμονίαν σου. \nΔόξα… \nΚαταιγὶς με χειμάζει\, τῶν συμφορῶν Δέσποινα\, καί τῶν λυπηρῶν τρικυμίαι\, καταποντίζουσιν· ἀλλὰ προφθάσασα\, χεῖρά μοι δὸς βοηθείας\, ἡ θερμὴ ἀντίληψις\, καὶ προστασία μου. \nΚαὶ νῦν…. \nἈληθῆ Θεοτόκον\, ὁμολογῶ Δέσποινα\, σὲ τὴν τοῦ θανάτου τὸ κράτος\, ἐξαφανίσασαν· ὡς γὰρ φυσίζωος\, ἐκ τῶν δεσμῶν τῶν τοῦ ᾅδου\, πρὸς ζωὴν ἀνήγαγες\, εἰς γῆν με ῥεύσαντα. Διάσωσον ἀπὸ κινδύνων τους δούλους σου Θεοτόκε\, ὅτι πάντες μετὰ Θεὸν εἰς σὲ καταφεύγομεν\, ὡς ἄρρηκτον τεῖχος καὶ προστασίαν. Ἐπίβλεψον ἐν εὐμενείᾳ πανύμνητε Θεοτόκε\, ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπήν τοῦ σώματος κάκωσιν\, καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος. \nΚάθισμα. Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν. \nΠρεσβεία θερμή\, καὶ τεῖχος ἀπροσμάχητον\, ἐλέους πηγή\, τοῦ κόσμου καταφύγιον\, ἐκτενῶς βοῶμέν σοι· Θεοτόκε Δέσποινα\, πρόφθασον\, καὶ ἐκ κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς\, ἡ μόνη ταχέως προστατεύουσα. \nᾨδὴ δ’. Σύ μου ἰσχὺς Κύριε. \nΚαὶ ποῦ λοιπόν\, ἄλλην εὑρήσω ἀντίληψιν; ποῦ προσφύγω; ποῦ δὲ καὶ σωθήσομαι; τίνα θερμὴν ἔξω βοηθόν\, θλίψεσι τοῦ βίου καὶ ζάλαις οἴμοι! κλονούμενος; Εἰς σὲ μόνην ἐλπίζω\, καὶ θαρρῶ καὶ καυχῶμαι\, καὶ προστρέχω τῇ σκέπῃ σου σῶσον με. Τὸν ποταμόν\, τὸν γλυκερόν τοῦ ἐλέους σου\, τὸν πλουσίαις δωρεαῖς δροσίσαντα\, τὴν παναθλίαν καὶ ταπεινήν\, πάναγνε ψυχήν μου\, τῶν συμφορῶν καί τῶν θλίψεων\, καμίνῳ φλογισθεῖσαν\, μεγαλύνω κηρύττω\, καὶ προστρέχω τῇ σκέπῃ σου σῶσον με. \nΔόξα… \nΣὲ τὴν ἁγνήν\, σὲ τὴν Παρθένον καὶ ἄσπιλον\, μόνην φέρω\, τεῖχος ἀπροσμάχητον\, καταφυγὴν σκέπην κραταιάν\, ὅπλον σωτηρίας μὴ με παρίδῃς τὸν ἄσωτον\, ἐλπὶς ἀπηλπισμένων\, ἀσθενῶν συμμαχία\, θλιβομένων χαρὰ καὶ ἀντίληψις.  \nΚαὶ νῦν… \nΠῶς ἐξειπεῖν\, σοῦ κατ’ ἀξίαν δυνήσομαι\, τοὺς ἀμέτρους\, οἰκτιρμοὺς ὦ Δέσποινα\, τοὺς τὴν ἐμὴν πάντοτε ψυχήν\, δεινῶς πυρουμένην\, ὡς ὕδωρ περιδροσίσαντας; Ἀλλ’ ὢ τῆς σῆς προνοίας\, καί τῆς εὐεργεσίας\, ἧς ἀφθόνως αὐτὸς παραπήλαυσα! \nᾨδὴ ε’. Ἵνα τὶ με ἀπώσω. \nΕὐχαρίστως βοῶ σοι· χαῖρε Μητροπάρθενε\, χαῖρε Θεόνυμφε\, χαῖρε θεία σκέπη\, χαῖρε ὅπλον καὶ τεῖχος ἀπόρθητον\, χαῖρε προστασία\, καὶ βοηθὲ καὶ σωτηρία\, τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων ἐκ πίστεως. Οἱ μισοῦντες με μάτην\, βέλεμνα καὶ ξίφη καὶ λάκκον ηὐτρέπισαν\, καὶ ἐπιζητοῦσι\, τὸ πανάθλιον σῶμα σπαράξαι μου\, καὶ καταβιβάσαι\, πρὸς γῆν Ἁγνὴ ἐπιζητοῦσιν· ἀλλ’ ἐκ τούτων προφθάσασα σῶσόν με. \nΔόξα… \nἈπὸ πάσης ἀνάγκης\, θλίψεως καὶ νόσου καὶ βλάβης με λύτρωσαι\, καὶ τῇ σῇ δυνάμει\, ἐν τῇ σκέπῃ σου φύλαξον ἄτρωτον\, ἐκ παντὸς κινδύνου\, καὶ ἐξ ἐχθρῶν τῶν πολεμούντων\, καὶ μισούντων με Κόρη πανύμνητε. \nΚαὶ νῦν… \nΤὶ σοι δῶρον προσάξω\, τῆς εὐχαριστίας ἀνθ’ ὧν περ ἀπήλαυσα\, τῶν σῶν δωρημάτων\, καί τῆς σῆς ἀμετρήτου χρηστότητος; Τοιγαροῦν δοξάζω\, ὑμνολογῶ καὶ μεγαλύνω\, σοῦ τὴν ἄμετρον πρός με συμπάθειαν. \nᾨδὴ ς’. Τὴν δέησιν. \nΤὰ νέφη\, τῶν λυπηρῶν ἐκάλυψαν\, τὴν ἀθλίαν μου ψυχὴν καὶ καρδίαν\, καὶ σκοτασμὸν ἐμποιοῦσι μοι Κόρη\, ἀλλ’ ἡ γεννήσασα φῶς τὸ ἀπρόσιτον\, ἀπέλασον ταῦτα μακράν\, τῇ ἐμπνεύσει τῆς θείας πρεσβείας σου. Παράκλησιν\, ἐν ταῖς θλίψεσιν οἶδα\, καί τῶν νόσων ἰατρὸν σε γινώσκω\, καὶ παντελῆ συντριμμὸν τοῦ θανάτου\, καὶ ποταμὸν τῆς ζωῆς ἀνεξάντλητον\, καὶ πάντων τῶν ἐν συμφοραῖς\, ταχινὴν καὶ ὀξεῖαν ἀντίληψιν. \nΔόξα… \nΟὐ κρύπτω σου\, τὸν βυθὸν τοῦ ἐλέους\, καὶ τὴν βρύσιν τῶν ἀπείρων θαυμάτων\, καὶ τὴν πηγὴν τὴν ἀέναον ὄντως\, τῆς πρὸς ἐμὲ συμπαθείας σου Δέσποινα· ἀλλ’ ἅπασιν ὁμολογῶ\, καὶ βοῶ καὶ κηρύττω καὶ φθέγγομαι. \nΚαὶ νῦν… \nἘκύκλωσαν\, αἱ τοῦ βίου με ζάλαι\, ὥσπερ μέλισσαι κηρίον Παρθένε\, καὶ τὴν ἐμὴν κατασχοῦσαι καρδίαν\, κατατιτρώσκουσι βέλει τῶν θλίψεων· ἀλλ’ εὕροιμί σε βοηθόν\, καὶ διώκτην καὶ ῥύστην Πανάχραντε. Διάσωσον\, ἀπὸ κινδύνων\, τοὺς δούλους σου\, Θεοτόκε\, ὅτι πάντες μετὰ Θεόν\, εἰς σὲ καταφεύγομεν\, ὡς ἄρρηκτον τεῖχος καὶ προστασίαν.\nἌχραντε\, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως\, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα\, δυσώπησον\, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παρρησίαν. \nΚοντάκιον. Ἦχος β’. \nΠροστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντε\, μεσιτεία πρὸς τὸν Ποιητὴν ἀμετάθετε. Μὴ παρίδῃς ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς\, ἀλλὰ πρόφθασον\, ὡς ἀγαθή\, εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν\, τῶν πιστῶς κραυγαζόντων σοι· Τάχυνον εἰς πρεσβείαν\, καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν\, ἡ προστατεύουσα ἀεί\, Θεοτόκε\, τῶν τιμώντων σε. \nΠροκείμενον \nΜνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ. (β΄)\nΣτίχ. Ἄκουσον\, θύγατερ\, καὶ ἴδε\, καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου\, καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου\, καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου\, καὶ ἐπιθυμήσει ὁ Βασιλεὺς τοῦ κάλλους σου.Τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ μνησθήσομαι. \nἘκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν ἁγίου Εὐαγγελίου \nΤῷ καιρῷ ἐκείνῳ\, εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς κώμην τινά\, γυνὴ δέ τις\, ὀνόματι Μάρθα\, ὑπεδέξατο αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. Καὶ τῇδε ἦν ἀδελφή\, καλουμένη Μαρία\, ἣ καὶ παρακαθήσασα παρά τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ\, ἤκουε τῶν λόγων αὐτοῦ ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν\, ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε· Κύριε\, οὐ μέλει σοι\, ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονεῖν; εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται. Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· Μάρθα\, Μάρθα\, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλὰ\, ἑνὸς δέ ἐστι χρεία. Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο\, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ’ αὐτῆς. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα\, ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοί\, οὓς ἐθήλασας. Αὐτὸς δὲ εἶπε· Μενοῦν γε\, μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν. \nἮχος β’.\nΔόξα… \nΠάτερ\, Λόγε\, Πνεῦμα\, Τριὰς ἡ ἐν Μονάδι\, ἐξάλειψον τὰ πλήθη\, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων. \nΚαὶ νῦν… \nΤαῖς τῆς Θεοτόκου\, πρεσβείαις\, Ἐλεῆμον\, ἐξάλειψον τὰ πλήθη\, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.\nΣτίχ. Ἐλέησόν με\, ὁ Θεός\, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου\, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου. \nἮχος πλ. β’. Ὅλην ἀποθέμενοι. \nΜὴ καταπιστεύσῃς με\, ἀνθρωπίνη προστασία\, Παναγία δέσποινα\, ἀλλὰ δέξαι δέησιν\, τοῦ ἱκέτου σου· θλίψις γὰρ ἔχει με\, φέρειν οὐ δύναμαι\, τῶν δαιμόνων τὰ τοξεύματα\, σκέπην οὐ κέκτημαι\, οὐδὲ ποῦ προσφύγω ὁ ἄθλιος\, πάντοθεν πολεμούμενος\, καὶ παραμυθίαν οὐκ ἔχω πλήν σου· Δέσποινα τοῦ κόσμου\, ἐλπὶς καὶ προστασία τῶν πιστῶν\, μή μου παρίδῃς τὴν δέησιν\, τὸ συμφέρον ποίησον. \nἝτερα Θεοτοκία \nΟὐδεὶς προστρέχων ἐπὶ σοί\, κατῃσχυμένος ἀπὸ σοῦ ἐκπορεύεται\, ἁγνὴ Παρθένε Θεοτόκε\, ἀλλ’ αἰτεῖται τὴν χάριν\, καὶ λαμβάνει τὸ δώρημα\, πρὸς τὸ συμφέρον τῆς αἰτήσεως. Μεταβολὴ τῶν θλιβομένων\, ἀπαλλαγὴ τῶν ἀσθενούντων ὑπάρχουσα\, Θεοτόκε Παρθένε\, σῷζε πόλιν καὶ λαόν\, τῶν πολεμουμένων ἡ εἰρήνη\, τῶν χειμαζομένων ἡ γαλήνη\, ἡ μόνη προστασία τῶν πιστῶν. \nᾨδὴ ζ’. Παῖδες Ἑβραίων. \nΦῶς ἡ τεκοῦσα Θεοτόκε\, σκοτισθέντα με νυκτὶ ἁμαρτημάτων\, φωταγώγησον σύ\, φωτὸς οὖσα δοχεῖον\, τὸ καθαρὸν καὶ ἄμωμον\, ἵνα πόθῳ σε δοξάζω.\nΣκέπη γενοῦ καὶ προστασία\, καὶ ἀντίληψις καὶ καύχημα Παρθένε\, γυμνωθέντι μοι νῦν\, ἁπάσης βοηθείας\, ἀβοηθήτων δύναμις\, καὶ ἐλπὶς ἀπηλπισμένων. \nΔόξα… \nὍλῃ ψυχῇ καὶ διανοίᾳ\, καὶ καρδίᾳ σε καὶ χείλεσι δοξάζω\, ἀπολαύσας τῶν σῶν μεγάλων χαρισμάτων\, ἀλλ’ ὢ τῆς σῆς χρηστότητος\, καὶ ἀπείρων σου θαυμάτων. \nΚαὶ νῦν… \nΒλέψον ἱλέῳ ὄμματί σου\, καὶ ἐπίσκεψαι τὴν κάκωσιν ἣν ἔχω\, καὶ δεινῶν συμφορῶν\, καὶ βλάβης καὶ κινδύνων\, καὶ πειρασμῶν με λύτρωσαι\, ἀμετρήτῳ σου ἐλέει. \nᾨδὴ η’. Τὸν ἐν ὄρει ἁγίω. \nΔιὰ σπλάγχνα ἐλέους σου Παρθένε\, μὴ παρίδῃς σεμνή\, ποντούμενόν με σάλῳ\, βιοτικῶν κυμάτων\, ἀλλὰ δίδου μοι χεῖρα βοηθείας\, καταπονουμένῳ\, κακώσεσι τοῦ βίου. Περιστάσεις καὶ θλίψεις καὶ ἀνάγκαι\, εὕροσάν με Ἁγνή\, καὶ συμφοραί τοῦ βίου\, καὶ πειρασμοὶ με πάντοθεν ἐκύκλωσαν· ἀλλὰ πρόστηθί μοι\, καὶ ἀντιλαβοῦ μου\, τῇ κραταιᾷ σου σκέπῃ. \nΔόξα… \nἘν ταῖς ζάλαις ἐφεῦρον σε λιμένα\, ἐν ταῖς λύπαις χαρὰν καὶ εὐφροσύνην\, καὶ ἐν ταῖς νόσοις ταχινὴν βοήθειαν\, καὶ ἐν τοῖς κινδύνοις\, ῥύστιν καὶ προστάτιν\, ἐν τοῖς πειρατηρίοις. \nΚαὶ νῦν… \nΧαῖρε θρόνε πυρίμορφε Κυρίου\, χαῖρε θεία καὶ μανναδόχε στάμνε\, χαῖρε χρυσὴ λυχνία\, λαμπὰς ἄσβεστος\, χαῖρε τῶν παρθένων δόξα καὶ μητέρων\, ὡράϊσμα καὶ κλέος. \nᾨδὴ θ’. Ἐξέστη ἐπὶ τούτῳ. \nΠρὸς τίνα καταφύγω ἄλλην Ἁγνὴ; ποῦ προσδράμω λοιπὸν καὶ σωθήσομαι; ποῦ πορευθῶ; ποίαν δὲ ἐφεύρω καταφυγήν; ποίαν θερμὴν ἀντίληψιν; ποῖον ἐν ταῖς θλίψεσι βοηθόν; Εἰς σὲ μόνην ἐλπίζω\, εἰς σὲ μόνην καυχῶμαι\, καὶ ἐπὶ σὲ θαρρῶν κατέφυγον. Οὐκ ἔστιν ἀριθμήσασθαι δυνατόν\, μεγαλεῖα τὰ σὰ Θεονύμφευτε\, καὶ τὸν βυθόν\, τὸν ἀνεξερεύνητον ἐξειπεῖν\, τῶν ὑπὲρ νοῦν θαυμάτων σου\, τῶν τετελεσμένων διηνεκῶς\, τοῖς πόθῳ σε τιμῶσι\, καὶ πίστει προσκυνοῦσιν\, ὡς ἀληθῆ Θεοῦ λοχεύτριαν. \nΔόξα… \nἘν ὕμνοις εὐχαρίστοις δοξολογῶ\, καὶ γεραίρω τὸ ἄμετρον ἔλεος\, καὶ τὴν πολλήν\, δύναμίν σου ὁμολογῶ καὶ τὰς εὐεργεσίας σου\, ἂς ὑπερεκένωσας εἰς ἐμέ\, κηρύττω\, μεγαλύνω\, ψυχῇ τε καὶ καρδίᾳ\, καὶ λογισμῷ καὶ γλώσσῃ πάντοτε. \nΚαὶ νῦν… \nΤὴν δέησίν μου δέξαι τὴν πενιχράν\, καὶ κλαυθμὸν μὴ παρίδῃς καὶ δάκρυα\, καὶ στεναγμόν\, ἀλλ’ ἀντιλαβοῦ μου ὡς ἀγαθή\, καὶ τὰς αἰτήσεις πλήρωσον· δύνασαι γάρ πάντα ὡς πανσθενοῦς\, Δεσπότου Θεοῦ Μήτηρ\, εἰ νεύσεις ἔτι μόνον\, πρὸς τὴν ἐμὴν οἰκτρὰν ταπείνωσιν. Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς\, μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον\, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον\, καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ\, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ\, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν\, τὴν ὄντως Θεοτόκον\, σὲ μεγαλύνομεν. \nΜεγαλυνάρια \nΤὴν ὑψηλοτέραν τῶν οὐρανῶν\, καὶ καθαρωτέραν λαμπηδόνων ἡλιακῶν\, τὴν λυτρωσαμένην ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας\, τὴν Δέσποιναν τοῦ κόσμου\, ὕμνοις τιμήσωμεν. Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν\, ἀσθενεῖ τὸ σῶμα\, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή\, πρὸς σὲ καταφεύγω τὴν Κεχαριτωμένην\, ἐλπὶς ἀπηλπισμένων\,σύ μοι βοήθησον. Δέσποινα καὶ μήτηρ τοῦ Λυτρωτοῦ\, δέξαι παρακλήσεις\, ἀναξίων σῶν ἱκετῶν\, ἵνα μεσιτεύσῃς πρὸς τὸν ἐκ σοῦ τεχθέντα. Ὦ Δέσποινα\, τοῦ κόσμου γενοῦ μεσίτρια. Ψάλλομεν προθύμως σοι τὴν ᾠδήν\, νῦν τῇ πανυμνήτῳ\, Θεοτόκῳ χαρμονικῶς\, μετὰ τοῦ Προδρόμου\, καὶ πάντων τῶν Ἁγίων\, δυσώπει\, Θεοτόκε\, τοῦ οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς.\nἌλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν\, τῶν μὴ προσκυνούντων\, τὴν εἰκόνα σου τὴν σεπτήν\, τὴν ἱστορηθεῖσαν\, ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου\, Λουκᾶ ἱερωτάτου\, τὴν Ὁδηγήτριαν.\nΠᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί\, Πρόδρομε Κυρίου\, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς\, οἱ Ἅγιοι Πάντες\, μετὰ τῆς Θεοτόκου\, ποιήσατε πρεσβείαν\, εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς. \nΤρισάγιον \nἍγιος ὁ Θεός\, Ἅγιος ἰσχυρός\, Ἅγιος Ἀθάνατος\, ἐλέησον ἡμᾶς. (γ’) \nΔόξα… Καὶ νῦν… \nΠαναγία Τριάς\, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε\, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν.\nΔέσποτα\, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν.\nἍγιε\, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν\, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός\nσου.\nΚύριε\, ἐλέησον. (γ’) \nΔόξα… Καὶ νῦν… \nΠάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς\, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου\, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου\, γενηθήτω τὸ θέλημά σου\, ὡς ἐν οὐρανῷ\, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον\, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν\, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν\, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν\, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Ἀμήν. \nἮχος πλ. β’ \nἘλέησον ἡμᾶς\, Κύριε\, ἐλέησον ἡμᾶς· πάσης γὰρ ἀπολογίας ἀποροῦντες\, ταύτην σοι τὴν ἱκεσίαν\, ὡς Δεσπότῃ\, οἱ ἁμαρτωλοὶ προσφέρομεν\, ἐλέησον ἡμᾶς. \nΔόξα… \nΚύριε\, ἐλέησον ἡμᾶς· ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν\, μὴ ὀργισθῇς ἡμῖν σφόδρα\, μηδὲ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν\, ἀλλ’ ἐπίβλεψον καὶ νῦν\, ὦς εὔσπλαγχνος\, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν· σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν\, καὶ ἡμεῖς λαός σου\, πάντες ἔργα χειρῶν σου\, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικεκλήμεθα. \nΚαὶ νῦν… \nΤῆς εὐσπλαγχνίας τὴν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν\, εὐλογημένη Θεοτόκε\, ἐλπίζοντες εἰς σέ\, μὴ ἀστοχήσωμεν\, ῥυσθείημεν διὰ σοῦ τῶν περιστάσεων· σὺ γὰρ εἶ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν χριστιανῶν. \nΔέησις ὑπὸ ἱερέως\nἮχος γ’. Ὁ οὐρανὸν τοῖς ἄστροις. \nἈπόστολοι ἐκ περάτων\, συναθροισθέντες ἐνθάδε\, Γεθσημανῆ τῷ χωρίῳ\, κηδεύσατέ μου τὸ σῶμα\, καὶ σύ\, Υἱὲ καὶ Θεέ μου\, παράλαβέ μου τὸ πνεῦμα.\nὉ γλυκασμὸς τῶν Ἀγγέλων\, τῶν θλιβομένων ἡ χαρά\, χριστιανῶν ἡ προστάτις\, Παρθένε Μήτηρ Κυρίου\, ἀντιλαβοῦ μου καὶ ῥῦσαι\, τῶν αἰωνίων βασάνων.\nΚαὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω\, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν\, μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις\, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων\, παρακαλῶ σε\, Παρθένε\, βοήθησόν μοι ἐν τάχει.\nΧρυσοπλοκώτατε πύργε\, καὶ δωδεκάτειχε πόλις\, ἡλιοστάλακτε θρόνε\, καθέδρα τοῦ Βασιλέως\, ἀκατανόητον θαῦμα\, πῶς γαλουχεῖς τὸν Δεσπότην; \nΔι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν… Ἀμήν. \n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”pink” style=”shadow” border_width=”10″][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%b5%cf%83%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%83-%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b9%cf%83-%ce%b5%ce%b9%cf%83-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%85%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b1%ce%b3/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
END:VCALENDAR