BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//ΓΑΛΙΛΑΙΑ - ECPv5.4.0.2//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:ΓΑΛΙΛΑΙΑ
X-ORIGINAL-URL:https://galilea.gr
X-WR-CALDESC:ΓΑΛΙΛΑΙΑ - Εκδηλώσεις
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20200329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20201025T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20201206T073000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20201206T170000
DTSTAMP:20260712T014856
CREATED:20201127T171023Z
LAST-MODIFIED:20201205T055207Z
UID:17600-1607239800-1607274000@galilea.gr
SUMMARY:ΚΥΡΙΑΚΗ Ι' ΛΟΥΚΑ - ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ (MONO Ζωντανή μετάδοση)
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”17603″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text]Κυριακή Ι’ ΛΟΥΚΑ . Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ   (ΜΟΝΟ Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση). \nΔιαβάστε την ακολουθία της Κυριακής Ι΄ ΛΟΥΚΑ ΕΔΩ[/vc_column_text][vc_separator color=”blue” style=”shadow” border_width=”10″][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΡΧ.ΜΥΡΩΝ\nΑὐτός ἔζησε στά χρόνια τοῦ Διοκλητιανοῦ καί τοῦ Μαξιμιανοῦ τῶν τυράννων\, κατά τό ἔτος 300. Καί προηγουμένως ἔλαμψε στήν μοναδική πολιτεία. Ὕστερα δέ\, γιά τήν ὑπερβάλλουσα ἀρετή του ἔγινε καί Ἀρχιερέας. Ἐπειδή ὅμως μέ ἐλεύθερη φωνή κήρυττε ὁ Ἅγιος τήν εὐσέβεια\, γι’ αὐτό συνελήφθη ἀπό τούς ἄρχοντες τῆς πόλεως Λυκίας καί τιμωρήθηκε μέ δαρμούς καί στρεβλώσεις. Ἔπειτα ρίχθηκε στήν φυλακή μαζί μέ ἄλλους Χριστιανούς. Ὅταν ὅμως ὁ μέγας Κωνσταντῖνος ἔγινε βασιλιάς τῶν Χριστιανῶν μέ ἀπόφασι τοῦ Θεοῦ\, τότε ἐλευθερώθηκαν ὅλοι οἱ Χριστιανοί\, ὅσοι ἦταν δεμένοι στίς φυλακές. Μαζί δέ μέ αὐτούς ἐλευθερώθηκε καί ὁ μέγας αὐτός Νικόλαος. Δέν πέρασε ὅμως καιρός πολύς καί συναθροίσθηκε στήν Νίκαια ἀπό τόν Μέγα Κωνσταντῖνο ἡ ἁγία καί Οἰκουμενική Πρώτη Σύνοδος\, κατά τό ἔτος 325\, μέλος τῆς ὁποίας ἦταν καί ὁ θεῖος Νικόλαος.\nΑὐτός ὁ ἐπώνυμος τῆς νίκης\, ἔκανε πολλά θαύματα\, ὅπως ἀναφέρει ὁ ἀναλυτικός του Βίος. Ἐλευθέρωσε μάλιστα καί τρεῖς ἀνθρώπους ἀπό τόν θάνατο\, πού ἄδικα συκοφαντήθηκαν\, μέ τόν ἑξῆς τρόπο. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ἦταν κλεισμένοι στήν φυλακή στήν Κωνσταντινούπολι καί ἔμαθαν τήν θανατική τούς ἀπόφασι\, ὅτι δηλαδή αὔριον θά ἀποκεφαλισθούν. Τότε ἐπεκαλέσθησαν τόν Ἅγιο σέ βοήθειά τους\, ὑπενθυμίζοντάς του\, καί ὅτι στήν Λυκία γλύτωσε τούς τρεῖς ἄνθρώπους\, οἱ ὁποῖοι ἐπρόκειτο ἄδικα νά θανατωθοῦν. Γι’ αὐτό ὁ Ἅγιος Νικόλαος εἰσακούοντας τήν προσευχή τούς\, φαίνεται στό ὄνειρο τοῦ βασιλιᾶ Κωνσταντίνου καί τοῦ ἐπάρχου Ἀβλαβίου. Καί τόν μέν ἔπαρχο ἔλεγξε\, διότι ἄδικα διάβαλε τούς τρεῖς ἀθώους ἐκείνους στόν βασιλιά\, τόν δέ βασιλιά δίδαξε\, ὅτι ἦταν ἀνεύθυνοι αὐτοί\, τούς ὁποίους καταδίκασε καί ὅτι ἐξ αἰτίας τοῦ φθόνου μόνο διαβάλθηκαν ὡς ἀποστάτες καί θανάτου ἄξιοι. Ἔτσι μέ τήν ὀπτασία αὐτή τούς ἐλευθέρωσε ὁ Ἅγιος ἀπό τήν καταδίκη τοῦ θανάτου.\nὌχι δέ μόνον αὐτό\, ἀλλά καί ἄλλα πολλά θαύματα ἔκανε ὁ θαυμαστόν Νικόλαος. Ἔτσι καί “ἱερῶς καί ὁσίως” ἀφοῦ ποίμανε τό ορθόδοξο ποίμνιό του καί ἔφθασε σέ βαθύ γῆρας\, πρός τόν Κύριο ἐξεδήμησε. Ἀλλά καί μετά τόν θάνατο δέν λησμόνησε τό ποίμνιό του ὁ ποιμένας ὁ καλός\, ἀλλά σχεδόν κάθε μέρα καί κάθε ὥρα\, χαρίζει σέ ὅσους ἔχουν ἀνάγκη εὐεργεσίες καί χάριτες καί ἐλευθερώνει ἀπό κάθε κίνδυνο καί περίσταση ὅσους τόν ἐπικαλοῦνται μέ πίστι. Ἐπειδή ὅμως οἱ εὐεργεσίες καί χάριτες τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Πατρός εἶναι πολλές καί ἀναρίθμητες\, γι’αὐτό ἐγώ\, θά ἀφήσω ὅλες τίς ἄλλες καί θά θυμηθῶ μία μόνο. Ἄς μή ἀπιστήση ὅμως κανείς ἀκούοντας τό θαύμα πού ἔγινε στίς ἡμέρες μας\, νομίζοντας\, ὅτι αὐτό εἶναι ἀδύνατο. Διότι κανένα πρὰγμα δέν ἀδυνατεῖ στόν Θεό.\nΣτήν Κωνσταντινούπολι ἦταν ἕνας Χριστιανός εὐλαβής καί πιστός\, μέ ὑπερβολή ἀγαπῶντας τόν ὅσιο Πατέρα μας Νικόλαο\, καί ἀμοιβαῖα ἀπό τόν Ἅγιο Νικόλαο ἀγαπώμενος. Αὐτός λοιπόν θέλοντας μία φορά νά ταξιδέψη σέ ἄλλον τόπο γιά κάποια ἀναγκαία ὑπόθεσί του\, πῆγε πρῶτα στόν Ναό τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί προσευχήθηκε ἀπό τό βάθος τῆς καρδιᾶς. Στήν συνέχεια\, ἀφοῦ ἀποχαιρέτισε τούς συγγενεῖς καί φίλους του\, μπῆκε στό καΐκι. Κατά δέ τήν ἐνατη ὥρα τῆς νύκτας σηκώθηκαν οἱ ναῦτες νά γυρίσουν τά πανιά τοῦ καϊκίου\, ἐπειδή γύρισε ἄλλος ἄνεμος. Σηκώθηκε λοιπόν καί ὁ εὐλαβέστατος ἐκεῖνος ἄνθρωπος γιά νά πάη ἑἰς χρείαν ὕδατος”. Καί ἐπειδή ὅλοι οἱ ναῦτες ἀσχολοῦνταν  στό νά γυρίσουν τά πανιά\, γι’αὐτό\, ἀφοῦ μπλέχθηκε ὁ Χριστιανός ἐκεῖνος και πεδικλώθηκε\, ἔπεσε στήν θάλασσα. Οἱ ναῦτες δέν μπόρεσαν νά βροῦν καμμία μέθοδο γιά νά σύρουν ἀπό τήν θάλασσα τόν ἄνθρωπο\, ἀφενός μέν διότι ἦταν σκοτάδι καί ἀφετέρου διότι ὁ ἄνεμος ἔπνεε δυνατὠτερα καί ἐμπόδιζε τό πλοῖο γιά νά πηγαίνη μπρόστα. Γι’αὐτό κάθονταν καί θρηνοῦσαν καἰ ἔκλαιγαν γιά τόν πικρό θάνατο τοῦ ἄνθρώπου.\nὉ δέ Χριστιανός ἐκεῖνος\,μόλις ἔπεσε στήν θάλασσα\, ὅπως ἦταν φορεμένος μέ ὅλα τά ρούχα του\, ὅπως καταποντιζόταν στόν βυθό τοῦ πελάγους\, θυμήθηκε καί ἔλεγε μέ τόν νοῦ του· “Ἅγιε Νικόλαε βοήθει μοι”. Φωνάζοντας δέ νοερά τήν φωνή αὐτή\, ὥ τοῦ θαύματος! πολλά καί ἀκατανόητα εἶναι τά θαυμάσιά σου Κύριε! βρέθηκε στό μέσον του σπιτιοῦ του. Καί μή καταλαβαίνοντάς το αὐτό\, νόμιζε ὅτι βρίσκεται ἀκόμη στόν βυθό τῆς θάλασσας. Ὁπότε καί ἐκεῖ φώναζε ὄχι πλέον νοερά\, ἀλλά αἰσθητά\, “Ἅγιε Νικόλαε\, βοήθει μοι”. Οἱ δέ γείτονες ἀκούοντας τίς φωνές του σηκώθηκαν. Παρόμοια καί οἱ ἄνθρωποι τοῦ σπιτιού του\, ἀφοῦ σηκώθηκαν\, ἄναψαν φῶς. Ἀλλά καί αὐτοί πού ἔμεναν ἀπό ἔξω\, ὅταν ἀκουσαν τίς φωνές\, ἔτρεξαν καί ἐκεῖνοι καί τόν βλέπουν στό μέσον τοῦ σπιτιοῦ του νά στέκεται καί νά φωνάζη.Βλέπουν ἀκόμη ὅτι καί τό νερό τῆς θάλασσας ἔτρεχε ἄφθονο ἀπό τά ροῦχα πού φοροῦσε. Ὁπότε ἀπό τόν θαυμασμό τους καί τήν ἔκστασι\, ἔμειναν ἄφωνοι καί σιωπηλοί\, μή ἔχοντας τί νά ποῦν. Ὁ δέ Χριστιανός ἐκεῖνος φώναζε· “Ἀδελφοί\, τί εἶναι αὐτό πού βλέπω;Διότι ἐγώ ξέρω πάρα πολύ καλά\, ὅτι ἐχθές κατά τήν ἐνάτη ὥρα ἀποχαιρέτισα ὅλους ἐσᾶς καί μπῆκα στό καΐκι. Καί ἐπειδή φύσηξε ἄνεμος κατάλληλος\, περάσαμε ἀρκετό διάστημα τοῦ τόπου. Κατά τήν δεύτερη ὅμως ἡ καί τήν τρίτη νυκτερινή φυλακή πῆγε γιά “χρείαν ὕδατος”\, καί άφοῦ πεδικλώθηκα άπό τούς ναύτες\, ἔπεσα στήν θάλασσα\, ὁπότε καλοῦσα γιά βοήθεια τόν Ἅγιο Νικόλαο. Ποῦ ὅμως εἶμαι τώρα δέν γνωρίζω\, ὁπότε πέστε μου ἐσεῖς\, διότι ἐγῶ εἶμαι ἐκτός ἑαυτοῦ καί ἔγινα ἄλλος ἐξ ἄλλου.\nΟἱ δέ Χριστιανοί πού συγκεντρώθηκαν ἀκούοντας αὐτά\, βλέποντας ἀκόμη καί τό νερό τῆς θάλασσας πού ἔτρεχε ἀπό τά ρούχα του\, ἐξεπλάγησαν\, ὅπως εἴπαμε\, σκεπτόμενοι τό παράδοξο τοῦ θαύματος. Ὁπότε χαίρονταν καί ἔκλαιγαν μαζί μέ τόν ἄδελφό πού σώθηκε καί γιά πολλή ὥρα φώναζαν τό\, Κύριε ἐλέησον. Ὁ δέ Χριστιανός ἐκείνος ἀφοῦ ἔβγαλε τά βρεγμένα φορέματα καί ντύθηκε ἄλλα\, πῆγε στόν Ναό τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί ἐκεῖ πέρασε τό ὑπόλοιπο διάστημα τῆς νύκτας\, προσπίπτοντας μέ δάκρυα στήν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου καί παρακαλῶντας καί ἐκπληρώνοντας τίς εὐχές του μέ θαυμασμό καί ἔκπληξι. Ὅταν ἦλθε ὁ καιρός τοῦ ὄρθρου καί συγκεντρώθηκε ὁ λαός στόν Ναό τοῦ Ἁγίου\, ὡς συνήθως\, τότε ἔγινε σέ ὅλους φανερό τοῦ Ἁγίου τό θαῦμα. Τότε ἀφοῦ ὠσφράνθηκαν τά ἠδύπνοα καί εὐωδέστατα ἐκεῖνα ἁρώματα\, πού ἔφερε στόν ἅγιο ὁ Χριστιανός ἐκεῖνος πού σώθηκε\, βλέποντας ἀκόμη καί τήν Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου\, πού ἦταν ὁλόφωτη\, ρωτοῦσε ὁ ἕνας τόν ἄλλο\, γιά νά μάθουν τήν αἰτία τοῦ πράγματος. Καί ὅταν τήν ἔμαθαν\, θαύμασαν ὅλοι\, δοξάζοντας τόν Θεό καί εὐχαριστῶντας τόν μέγα Νικόλαο.\nΑὐτό τό ἐξαίσιο καί ὑπερφυσικό ὅντως θαῦμα καί μεγαλεῖο τοῦ Ἁγίου\, διαφημίσθηκε σέ ὅλη τήν Μεγαλόπολι τοῦ Κωνσταντίνου. Ἑφθασε ἀκόμη καί στά αὐτιά τόσο τοῦ τότε βασιλιᾶ\, ὁσο καί τοῦ Πατριάρχη. Τότε αὐτοί κάλεσαν τόν Χριστιανό ἐκεῖνον πού σώθηκε σέ Σύνοδο\, ὁ ὁποῖος\, ἀφοῦ παρουσιάσθηκε μπροστά σέ ὅλους\, διηγήθηκε μέ θάρρος\, πῶς\, καί μέ ποιόν τρόπο καί πότε τοῦ συνέβη αὐτό τό φρικτό καί ἐξαίσιο τερατούργημα· αὐτό ὅταν τό ἄκουσαν ὅλοι\, φώναξαν “Μέγας εἶ Κύριε\, καί θαυμασίων σου!” . Τότε ἀφοῦ τό διέδωσαν παντοῦ\, συγκεντρώθηκαν οἱ Χριστιανοί στόν Ναό τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί ἔκαναν λιτανεία καί ἀγρυπνία\, δοξάζοντας μέν καί ευλογῶντας τόν Θεό\, ἀπονέμοντας δέ καί τήν εὐχαριστία στόν πιστό του θεράποντα Νικόλαο. \n  \nΠηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου\, Τόμος Β΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου\, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη\, Άγιον Όρος. \nΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ\nΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ\nΛουκ. ιγ’ 10-17\n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/2″][vc_column_text] \nΚΕΙΜΕΝΟ\n\n10 Ἦν δὲ διδάσκων ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι. 11 καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ\, καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παντελές. 12 ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησε καὶ εἶπεν αὐτῇ· γύναι\, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου· 13 καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖρας· καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν. 14 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος\, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββάτῳ ἐθεράπευσεν ὁ Ἰησοῦς\, ἔλεγε τῷ ὄχλῳ· ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι· ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύεσθε\, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου. 15 ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ Κύριος καὶ εἶπεν· ὑποκριτά\, ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὐτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει; 16 ταύτην δέ\, θυγατέρα Ἀβραὰμ οὖσαν\, ἣν ἔδησεν ὁ σατανᾶς ἰδοὺ δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη\, οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου; 17 καὶ ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ κατῃσχύνοντο πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ\, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομένοις ὑπ’ αὐτοῦ. \n[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_column_text] \nΜΕΤΑΦΡΑΣΗ\n10Ένα Σάββατο\, πάλι\, δίδασκε ο Iησούς σε μια από τις συναγωγές. 11Eκεί\, λοιπόν\, ήταν και μια γυναίκα\, η οποία κατεχόταν από ένα πνεύμα που την κρατούσε άρρωστη για δεκαοχτώ χρόνια\, και ήταν κυρτωμένη και δεν μπορούσε να ορθώσει ολότελα το σώμα της. 12Όταν\, λοιπόν\, την είδε ο Iησούς\, τη χαιρέτησε και της είπε:  «Γυναίκα\, ελεύθερη είσαι πια από την αρρώστια σου». 13Aκούμπησε έπειτα τα χέρια του πάνω της\, κι αμέσως εκείνη στάθηκε όρθια και δοξολογούσε το Θεό. 14Πήρε τότε το λόγο ο αρχισυνάγωγος και με αγανάκτηση\, επειδή θεράπευσε ο Iησούς τη μέρα του Σαββάτου\, έλεγε στο πλήθος:  «Yπάρχουν έξι μέρες κατά τις οποίες πρέπει να εργάζεται κανείς. Aυτές τις μέρες\, λοιπόν\, να έρχεστε και να θεραπεύεστε κι όχι τη μέρα του Σαββάτου»! 15Tου αποκρίθηκε\, όμως\, ο Kύριος και είπε:  «Yποκριτή! O καθένας από σας δε λύνει μήπως τη μέρα του Σαββάτου το βόδι του ή το γαϊδούρι του από το παχνί και πάει και το ποτίζει; 16Kι αυτή\, που είναι θυγατέρα του Aβραάμ\, και που την έδεσε ο Σατανάς εδώ και δεκαοχτώ\, τώρα\, χρόνια\, δεν έπρεπε τάχα να λυθεί από το δέσιμο αυτό την ημέρα του Σαββάτου;» 17Kαι μ’αυτά που έλεγε καταντροπιάζονταν όλοι εκείνοι που εναντιώνονταν σ’αυτόν\, ενώ ο κόσμος όλος χαιρόταν για όλα τα θαυμαστά πράγματα που αυτός έκαμνε.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”9733″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_column_text] \nἈπολυτίκιον \nἮχος δ’. \nΚανόνα πίστεως καὶ εἰκόνα πραότητος\, ἐγκρατείας Διδάσκαλον\, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου\, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά\, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Νικόλαε\, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ\, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.[/vc_column_text][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΏ το απολυτίκιο του Αγίου Νικολάου (Νο.17)” style=”3d” shape=”round” color=”primary” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fgalilea.gr%2F%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25bd%25ce%25bf%25ce%25b9-%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25cf%2585%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25b9%25ce%25b1%2F”][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”9590″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b7-%ce%b9-%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%b1-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%85-mono-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
END:VCALENDAR