BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//ΓΑΛΙΛΑΙΑ - ECPv5.4.0.2//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:ΓΑΛΙΛΑΙΑ
X-ORIGINAL-URL:https://galilea.gr
X-WR-CALDESC:ΓΑΛΙΛΑΙΑ - Εκδηλώσεις
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20240331T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20241027T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20240616T070000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20240616T170000
DTSTAMP:20260708T152533
CREATED:20240612T071652Z
LAST-MODIFIED:20240615T134409Z
UID:40240-1718521200-1718557200@galilea.gr
SUMMARY:ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΠΑΤΕΡΩΝ 16 Ιουνίου 2024 - ΑΓΙΟΥ ΤΥΧΩΝΟΣ (Ζωντανή μετάδοση).
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”40243″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΚΥΡΙΑΚΗ  ΤΩΝ ΑΓ. 318 ΠΑΤΕΡΩΝ (Α’ΟΙΚ.ΣΥΝ) – ΑΓΙΟΥ ΤΥΧΩΝΟΣ\n \nΖωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ \n (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση). \nμε θέμα λειτουργικού κηρύγματος: \n«Oι άγ.Πατέρες\, υπόδειγμα πειθαρχίας\, συνέπειας και ακρίβειας» \nΔιαβάστε την ακολουθία της Κυριακής των Αγ.318 Πατέρων ΕΔΩ \n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ\nΤὴν ἑβδόμη ἀπὸ τοῦ Πάσχα Κυριακὴ τὴν ἐν Νίκαια Πρώτην Οἰκουμενικὴ Σύνοδον ἐορτάζομεν\, τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ Θεοφόρων Πατέρων.\nὍπως στὰ ἀρχαία χρόνια ὑπῆρχε συνήθεια οἱ ἄνθρωποι νὰ τιμοῦν ἐκείνους ποὺ γύριζαν νικητὲς ἀπὸ τοὺς πολέμους γιατί μὲ τὴν ἀνδρεία τους ἔσωσαν τὴν πατρίδα\, ἔτσι καὶ ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ τιμᾶμε τοὺς Θεοφόρους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ποὺ σὲ καιροὺς δύσκολους καὶ πονηροὺς πάλεψαν μὲ γενναιότητα μέσα στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους γιὰ τὴν διατήρηση τῆς Ἀλήθειας καὶ τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς μας. Ἡ μεγάλη μάχη τῶν διωγμῶν τελείωσε μὲ τὸν Μέγα Κωνσταντίνο\, τώρα ὅμως νέος κίνδυνος ἀπειλεῖ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας\, οἱ Αἱρέσεις. Μὲ πεῖσμα καὶ φανατισμὸ σείουν συθέμελα τὸ οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας. Πρῶτος αἱρεσιάρχης ποὺ ἀναφάνηκε ἦταν ὁ Ἄρειος. Οἱ κακοδοξίες του στρέφονται πρὸς Αὐτὸν τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ ἀμφισβητώντας τὴν Θεότητά Του.\nὉ Μέγας Κωνσταντίνος διαπιστώνοντας τὴν νέα θύελλα κατὰ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ συγκαλεῖ τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τὸ 325 μ.Χ. στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας\, ὥστε οἱ Θεοφόροι Πατέρες νὰ ἀντιμετωπίσουν τὶς βλάσφημες θεωρίες τοῦ Ἀρείου. Ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς αὐτοκρατορίας προσῆλθαν στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας 318 Θεοφόροι Ἱεράρχες νὰ συγκροτήσουν τὴν Σύνοδο καὶ νὰ δώσουν τὴν μεγάλη μάχη κατὰ τοῦ Ἀρείου. Ὁ Ἄρειος\, Πρεσβύτερος ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια ἤδη ἀπὸ πολὺ νωρίτερα εἶχε ἀρχίσει νὰ κηρύττει τὴν αἵρεση γιὰ τὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀρνούμενος τὴ θεότητά Του.\nἈναφέρεται μάλιστα ἀπὸ τὸν βίο τοῦ Ἱερομάρτυρα Ἁγίου Πέτρου\, Πατριάρχου  Ἀλεξανδρείας ὁ ὁποῖος θεωρεῖται κι ὁ τελευταῖος τῆς ἀτέλειωτης σειρὰς τῶν Μαρτύρων\, ὅτι ἐγκαίρως εἶχε ἀντιληφθεῖ τὴν πλάνη καὶ ἀφοῦ δὲν κατόρθωσε νὰ μεταπείσει τὸν αἱρεσιάρχη Ἄρειο\, τὸν ἀφόρισε. Εἰδοποίησε συγχρόνως τοὺς Χριστιανοὺς νὰ φυλάγονται ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο αὐτό\, ποὺ ἐρχόταν κοντὰ τους ὡς λύκος μὲ ἔνδυμα προβάτου. Ὁ Ἄρειος μόλις πληροφορήθηκε τὴν σύλληψη ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες καὶ τὴν φυλάκιση τοῦ Ἁγίου Πέτρου στέλνει δικοὺς του ἀνθρώπους στὴ φυλακὴ καὶ ζητὰ νὰ τὸν συγχωρέσει ὁ Ἐπίσκοπος καὶ νὰ τοῦ ἐπιτρέψει τὴν ἐλεύθερη ἐπικοινωνία μὲ τοὺς Χριστιανούς. Ὁ Ἅγιος Πέτρος ὅταν τὰ ἄκουσε αὐτὰ μέσα στὴ φυλακή\, ταράχθηκε. Τότε βλέπει μπροστὰ του τὸν Χριστό\, μὲ τὴ μορφὴ ἑνὸς δωδεκάχρονου παιδιοῦ ποὺ φοροῦσε ἕναν λινὸ χιτώνα σχισμένο ἀπὸ πάνω μέχρι κάτω. Τὸ φτωχὸ παιδὶ ἔσφιγγε πάνω του τὸν χιτώνα προσπαθώντας νὰ κρύψει τὴν γύμνωσή του. Ὁ Ἅγιος Πέτρος ποὺ τὸν ἀναγνώρισε μὲ ἀγωνία τὸν ρώτησε: -«Κύριε\, ποιὸς σοῦ ἔσχισε τὸν χιτώνα Σου;». Ὁ Χριστὸς μὲ πόνο μεγάλο ἀπάντησε: «Ὁ Ἄρειος μὲ τὶς κακοδοξίες του. Πρόσεχε νὰ μὴν τὸν δεχθεὶς σὲ κοινωνία καὶ σύστησε στοὺς πρεσβυτέρους ποὺ θὰ σὲ διαδεχθοῦν νὰ διαφυλάξουν τὴν Ὀρθόδοξη πίστη ἀπὸ τὶς ἐπιθέσεις του». Ὁ Ἄρειος βέβαια ἐπίσημα δὲν εἶχε ἀρχίσει τὴ δράση του\, ὁ Χριστὸς ὅμως γνώριζε τὶς κακόβουλες προθέσεις του γι’ αὐτὸ συμβούλευσε τὸν Ἅγιο Πέτρο\, ὁ ὁποῖος ἀποπέμπει τοὺς ἀπεσταλμένους τοῦ Ἄρειου.\nἩ δράση του ὅμως ἐξαπλώθηκε τόσο πολὺ ποὺ συγκλονίζει ὁλόκληρη τὴν Ἐκκλησία\, ὥστε νὰ συγκληθεῖ ἡ Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος γιὰ νὰ ἀντιμετωπισθεῖ αὐτὸ τὸ μεγάλο πρόβλημα. Οἱ Θεοφόροι Πατέρες πού\, οἱ πιὸ πολλοὶ ἔφεραν ἀκόμα τὰ σημάδια τῶν βασανισμῶν ἀπὸ τὸν τελευταῖο διωγμὸ τοῦ Διοκλητιανοῦ\, μὲ ζῆλο ἔσπευσαν νὰ δώσουν μεγάλη μάχη κατὰ τοῦ Ἀρείου. Πρόεδρος τῆς Συνόδου ἦταν ὁ ἴδιος ὁ Αὐτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος\, ὁ ὁποῖος ὅμως ἀφοῦ κήρυξε τὴν ἀρχή\, ἔδωσε τὸν λόγο στοὺς Πατέρες.\nΓιὰ μέρες ἀγωνίζονταν μὲ ἐπιχειρήματα καὶ παραθέσεις ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ νὰ ἀποδείξουν τὴν ἀλήθεια. Τὸ πεῖσμα ὅμως τῶν Ἀρειανῶν δὲν ὑποχωροῦσε. Τότε ἦταν ποὺ ἀναφάνηκε ἀνάμεσα στοὺς Πατέρες ὁ μεγάλος ἀγωνιστὴς τῆς Ἀλήθειας\, ὁ Μέγας Ἀθανάσιος. Αὐτὸς ἦταν διάκονος\, νεαρὸς στὴν ἡλικία καὶ συνοδὸς τοῦ Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας. Στάθηκε ἐνώπιον ὅλων τῶν συνέδρων καὶ μὲ τὴν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σάρωσε τὰ νέφη τῆς αἵρεσης κι ἔκαμε νὰ λάμψει ἡ Ἀλήθεια. «Πίστις καθολικὴ αὕτη ἐστίν\, ἴνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σεβώμεθα\, μήτε συγχέοντες τὰς ὑποστάσεις\, μήτε τὴν οὐσίαν μερίζοντες». Ἐπάνω σ’ αὐτὴ τὴν ἀρχὴ οἱ 318 Θεοφόροι Πατέρες θέσπισαν τὰ ἑπτὰ πρῶτα ἄρθρα τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως\, τὰ ὁποία προσυπογράψαν ὅλοι οἱ Πατέρες.\nΜάλιστα κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Συνόδου συνέβη νὰ κοιμηθοῦν δύο Ἱεράρχες. Τότε ὁ μέγας Κωνσταντίνος ἔδωσε ἐντολὴ νὰ θέσουν τὴν ἀπόφαση στοὺς τάφους τῶν κοιμηθέντων καὶ νὰ τοὺς σφραγίσουν καλὰ ὥστε μὲ τὴ χάρη τοῦ Κυρίου νὰ ὑπογράψουν κι αὐτοί. Πράγματι ὅταν ὕστερα ἄνοιξαν τοὺς τάφους βρῆκαν τὸ κείμενο τῆς ἀπόφασης νὰ ἔχει ὑπογραφεῖ κι ἀπὸ τοὺς κοιμηθέντες.\nὝστερα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ὁ Ἄρειος\, ποὺ δὲν ἄλλαξε πεποιθήσεις\, δήλωσε δῆθεν μετάνοια κι ἔστειλε στὸν Μέγα Κωνσταντίνο ἕνα ἔγγραφο στὸ ὁποῖο διατύπωνε τὶς θέσεις του\, ὄχι εὐθέως ἀλλὰ συγκεκαλυμμένες. Αὐτὸ παραπλάνησε τὸν Αὐτοκράτορα\, ποὺ ἐπέβαλε στὸν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ἅγιο Ἀλέξανδρο νὰ δεχθεῖ σὲ συλλειτουργία τὸν Ἄρειο. Ὁ Ἅγιος προσευχήθηκε νὰ μὴν ἐπιτρέψει κάτι τέτοιο ὁ Κύριος κι ὁ Κύριος εἰσάκουσε τὴν προσευχὴ τοῦ Ἁγίου Ἱεράρχου. Ἔτσι ἐνῶ ὁ Ἄρειος πανηγύριζε τὴν νίκη του τότε μία ἐνόχληση τὸν ὁδήγησε σὲ ἕνα ἀποχωρητήριο\, ὅπου καὶ παρέδωσε τὸ πνεῦμα του.\nἩ Ἐκκλησία ἀπαλλάχθηκε ἀπὸ τὶς βλασφημίες του καὶ διατράνωσε τὴν ἀνόθευτη ἀλήθεια ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁμοούσιος μὲ τὸν Πατέρα. Τιμώντας τοῦ Θεοφόρους Πατέρες ὀμολογοῦμε ὅτι ὁ σαρκί ἀναληφθεὶς Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι Θεὸς ἀληθινὸς καὶ τέλειος ἐν σαρκί ἄνθρωπος. \nΠηγή: «ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ» ΙΩΑΝΝΑΣ Δ. ΚΑΤΣΟΥΛΑ\, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ\, ΑΘΗΝΑ 2017 \nΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΤΥΧΩΝΟΣ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΑΘΟΥΝΤΟΣ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΚΥΠΡΟΥ’\nὉ ἅγιος πατὴρ ἡμῶν Τύχων ἦταν γιὸς ταπεινῶν χριστιανῶν τῆς Ἀμαθοῦντος\, πόλης τῆς νότιας Κύπρου. Ἀφιερωμένος παιδιόθεν στὸν Θεό\, μεγάλωσε μέσα στὴν εὐσέβεια καὶ ἔγινε ἀναγνώστης στὸν ναό. Ὁ πατέρας του ἦταν ἀρτοποιὸς καὶ ἀνέθετε σὲ αὐτὸν νὰ πηγαίνει στὴν πόλη νὰ πουλᾶ τὰ ψωμιά. Ὁ Τύχων ὅμως βάζοντας σὲ πράξη τὶς εὐαγγελικὲς ἐντολὲς τὰ ἔδινε χάρισμα στοὺς φτωχούς. Ὅταν τὸ ἔμαθε ὁ πατέρας του\, ἐξοργίστηκε. Τὸ παιδὶ τοῦ ἀπάντησε ὅτι τὸ μόνο ποὺ ἔκανε ἦταν νὰ δανείζει τὰ ψωμιὰ στοὺς φτωχοὺς καὶ ὅτι θὰ λάβαινε πίσω στὸ ἑκατονταπλάσιο τὰ χρεωστούμενα σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου. Καὶ πράγματι\, ὁ λόγος τοῦ παιδιοῦ ἔγινε πράξη καθότι βρέθηκαν οἱ ἀποθῆκες τοῦ σπιτιοῦ γεμάτες σιτάρι.\n Μετὰ τὸν θάνατο τῶν γονιῶν του\, μοίρασε τὰ ὑπάρχοντά του καὶ ἀπορρίπτοντας τὶς μέριμνες τοῦ κόσμου\, γιὰ νὰ σηκώσει τὸν γλυκὺ καὶ ἐλαφρὺ ζυγὸ τοῦ Χριστοῦ\, παρουσιάσθηκε στὸν ἐπίσκοπο Μνημόνιο. Ἐκεῖνος διακρίνοντας τὰ προσόντα τοῦ νέου\, τὸν χειροτόνησε διάκονο καὶ τοῦ ἀνέθεσε τὴν διαχείριση τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀγαθῶν καὶ τὴν διδασκαλία τοῦ λαοῦ. Μὲ λόγους γεμάτους φλόγα καὶ θεϊκὴ ἀγάπη\, ὁ Τύχων ἀνασκεύασε εὔκολα τὶς πλάνες τῶν Ἑβραίων καὶ τῶν εἰδωλολατρῶν καὶ πολλοὺς μεταξὺ αὐτῶν ὁδηγοῦσε στὸν ἐπίσκοπο γιὰ νὰ βαπτισθοῦν. Ὅταν ἐκοιμήθη ὁ Μνημόνιος\, ὁ Τύχων χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος Ἀμαθοῦντος ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἐπιφάνιο [12 Μαΐου] καὶ ἔκτοτε διέλαμψε στὸ λυχνάρι τῆς Ἐκκλησίας\, ἄλλους πείθοντας γιὰ τὴν εὐαγγελικὴ ἀλήθεια μὲ ἀδιάσειστα ἐπιχειρήματα καὶ ἄλλους πείθοντας γιὰ τὴν εὐαγγελικὴ ἀλήθεια μὲ ἀδιάσειστα ἐπιχειρήματα καὶ ἄλλους μὲ λαμπρὰ θαύματα. Ἐξέβαλλε δαιμόνια\, θεράπευε ἀσθενεῖς τοῦ σώματος καὶ τοῦ πνεύματος\, καὶ ἔκανε τὰ ἀδύνατα δυνατὰ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐνεργοῦσε διὰ μέσου αὐτοῦ. Ἐπειδὴ ὁρισμένοι εἰδωλολάτρες παρέμεναν προσκολλημένοι στὴν λατρεία τῶν ψευδῶν θεῶν\, ὁ ἅγιος εἰσέδυσε στὸν ναὸ τους καὶ γκρέμισε τὰ ἄψυχα ξόανα. Κρατώντας ἕνα μαστίγιο στὸ χέρι ἔδιωξε τὴν ἱέρεια τῆς Ἀρτέμιδος\, Ἀνθοῦσα\, ἡ ὁποία τὸν εἶχε καθυβρίσει. Αὐτὴ ἡ ἴδια ἀργότερα\, ἀντιλαμβανόμενη ὅτι ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ ἦταν μὲ τὸν ἅγιο\, ὀμολόγησε τὸν Χριστὸ καὶ βαπτίσθηκε παίρνοντας τὸ ὄνομα Εὐανθία. Μία ἡμέρα ἑορτῆς οἱ εἰδωλολάτρες ὀργάνωσαν μιὰ πομπὴ μὲ τὸ ἄγαλμα τῆς θεὰς τῆς Κύπρου\, ἐν μέσω χορῶν καὶ αἰσχροτήτων. Τὴν στιγμὴ ὅμως ποὺ περνοῦσε κοντὰ ἀπὸ τὴν ἐκκλησία\, βγῆκε ὁ ἅγιος Τύχων\, συνέτριψε τὸ ἄγαλμα καὶ ἀνέτρεψε μὲ τέτοιον τρόπο τὶς δεισιδαιμονίες τῶν εἰδωλολατρῶν ὥστε ὅλοι μετεστράφησαν καὶ ζήτησαν νὰ βαπτισθοῦν. Μιὰν ἄλλη φορά\, ὁ ἅγιος ἐπίσκοπος κατηγορήθηκε ἀπὸ δύο ἄλλους ἐθνικούς\, τὸν Καλύκιο καὶ τὴν Κλεοπάτρα\, καὶ χρειάσθηκε νὰ παρουσιασθεῖ ἐνώπιον τοῦ διοικητὴ τοῦ νησιοῦ. Ἀπάντησε στὸν δικαστὴ ὅτι ὄντας δοῦλος τοῦ φιλάνθρωπου Θεοῦ δὲν μποροῦσε νὰ ἀποφύγει νὰ τὸν μιμεῖται καὶ νὰ εὐσπλαχνίζεται ὅλους ἐκείνους ποὺ βρίσκονταν στὰ σκοτάδια τῆς πλάνης διδάσκοντάς τους ὅτι ὑπάρχει μόνο ἕνας ἀληθινὸς Θεός. Προσέθεσε ὅτι θεωροῦσε τοὺς ἐθνικοὺς ὡς ἀσθενεῖς\, τοὺς ὁποίους εἶχε ἐκ Θεοῦ ἀποστολὴ νὰ γιατρέψει καὶ ὅτι ἦταν ἕτοιμος νὰ ὑποστεῖ τὶς ὕβρεις καὶ τὴν κακομεταχείρισή τους\, ὡς ἰσχνὸ ἀντίκρισμα τῶν ὅσων εἶχε ὑποφέρει ὁ Κύριος γιὰ τὴν Σωτηρία μας. Ἐντυπωσιασμένος ἀπὸ τὴν ἤρεμη παρρησία τοῦ ἁγίου\, ὁ κριτὴς τὸν ἄφησε ἐλεύθερο\, πολλοὶ δὲ μεταξὺ τῶν παρευρισκομένων μετεστράφησαν ἐξαιτίας τῶν λόγων αὐτῶν.\nὉ ἅγιος Τύχων εἶχε ἕνα χωράφι στὸ ὁποῖο φύτεψε ἕνα ἀμπέλι. Μία ἡμέρα\, λίγο πρὶν τὴν ἐκδημία του\, πῆγε ἐκεῖ γιὰ νὰ ἐπιβλέψει τὴν ἐργασία τῶν ἀμπελουργῶν ποὺ κλάδευαν τὰ ξερὰ κλήματα. Μάζεψε ἀπὸ κάτω ἕνα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ εἶχαν μαζευτεῖ γιὰ νὰ καοῦν\, τὸ προσέφερε στὸν Χριστὸ καὶ ζήτησε τοῦτο τὸ ξερὸ κλῆμα νὰ λάβει ζωὴ καὶ νὰ βγάλει\, πρὶν τὴν ἐποχὴ του\, γλυκεῖς καὶ ἄφθονους καρπούς. Ἔπειτα τὸ φύτεψε στὸ χῶμα\, διαβεβαιώνοντας τοὺς παρευρισκομένους ὅτι τὸ θαῦμα αὐτὸ θὰ συνεχιζόταν στὸ διηνεκές\, εἰς μαρτυρίαν τῆς ἀόρατης παρουσίας τοῦ ποιμένα τους καὶ τῶν ἄγρυπνων προσευχῶν του. Πράγματι\, μετὰ τὴν κοίμηση τοῦ ἁγίου\, κάθε χρόνο\, ἐνῶ τὴν παραμονὴ τῆς μνήμης του\, ποὺ τελεῖται στὶς 16 Ἰουνίου\, τὰ σταφύλια ἦταν ἀκόμη ἄγουρα\, ὅπως εἶναι φυσικὸ τὴν ἐποχὴ αὐτή\, αἴφνης κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἀγρυπνίας ὡρίμαζαν καὶ τὴν στιγμὴ τῆς θείας Λειτουργίας βρίσκονταν μαῦρα καὶ ζουμερά\, γιὰ νὰ ἀναμειχθοῦν στὴν ἱερὴ Θυσία. Οἱ πιστοὶ ἀποκόμιζαν μαζὶ τους ρῶγες πρὸς εὐλογίαν τῶν ἀμπελιῶν τους καὶ ἄλλες γιὰ τὴν ἴαση τῶν ἀσθενῶν.\nὍταν ὁ ἅγιος Τύχων ἔλαβε παρὰ τοῦ Θεοῦ τὴν ἀγγελία τῆς ἐκδημίας του\, ἐπισκέφθηκε τοὺς χωρικοὺς ποὺ βρίσκονταν στὰ χωράφια τους γιὰ τὴν συγκομιδὴ τοῦ κριθαριοῦ. Αὐτοὶ ἔσπευσαν νὰ λάβουν τὴν εὐλογία του καὶ ἄκουσαν μία φωνὴ ποὺ καλοῦσε τὸν ἅγιο νὰ εἰσέλθει στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Τρεῖς ἡμέρες ἀργότερα ἔπεσε ἄρρωστος\, αὐτὸς ποὺ τόσα χρόνια σήκωνε ὅλους ὅσοι ἀσθενοῦσαν. Παρηγόρησε τὴν μητέρα του ποὺ ἔκλαιγε στὸ προσκέφαλό του\, ὑπενθυμίζοντάς της ὅτι πρέπει νὰ ζοῦμε ἐδῶ κάτω μὲ τὴν προσδοκία τῆς Ἀναστάσεως∙ κατόπιν\, συγκέντρωσε γύρω του τὰ πνευματικὰ του τέκνα\, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς\, ἐγκωμιάζοντας τοὺς χριστιανοὺς ποὺ ἔγιναν παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ ἀδελφοὶ τοῦ Χριστοῦ\, καλούμενα νὰ ἀκολουθήσουν τὰ βήματά του\, χωρὶς νὰ ἀφεθοῦν νὰ πλανηθοῦν ἀπὸ τὶς σαγῆνες τοῦ βίου τούτου. Ἀφοῦ παρέμεινε κλινήρης τρεῖς ἡμέρες\, ὁ ἅγιος ποιμένας ἔγινε μετὰ χαρὰς δεκτὸς στὶς οὐράνιες αὐλές\, ἐνῶ ὅλο τὸ νησὶ πενθοῦσε. Κατὰ τὴν κηδεία του\, ποὺ τελέστηκε ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς τοῦ νησιοῦ\, παρουσία μεγάλου πλήθους λαοῦ\, τὸ σκήνωμά του ἐξέπεμπε φῶς καὶ ἀνέδιδε οὐράνια εὐωδία.\nΠιστὸς στὴν ἐπαγγελία του\, ὁ ἅγιος Τύχων δὲν ἔπαψε νὰ ἀγρυπνᾶ γιὰ τὸ ποίμνιό του. Θεράπευσε μία λεπρὴ καὶ ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὸ δαιμόνιο ἕνα κωφάλαλο παιδὶ μὲ τὸν ἑξῆς τρόπο: καθὼς οἱ γονεῖς τοῦ παιδιοῦ ἀπομακρύνονταν θλιμμένοι ἀπὸ τὸν ναὸ τοῦ ἁγίου\, ἀφοῦ εἶχαν προσευχηθεῖ ἐπὶ ὥρα γιὰ τὴν θεραπεία του\, ἀποδίδοντας τὴν ἀποτυχία τῆς παρακλήσεώς τους στὶς ἁμαρτίες τους\, ἐμφανίσθηκε σὲ αὐτοὺς ὁ ἅγιος Τύχων\, μὲ τὴν μορφὴ ἱερέως\, καὶ τοὺς παρότρυνε νὰ ἐγκαρτερήσουν. Τότε ὁ δαίμονας ἔκανε νὰ σφαδάξει ἄγρια τὸ παιδὶ καὶ τὸ ἐγκατέλειψε κράζοντας: «Ὁ Τύχων\, ἡ παρρησία σου παρὰ τῶ Θεῶ εἶναι αὐτὴ ποὺ μὲ ἐκδιώκει»∙ καὶ παρευθὺς τὸ παιδὶ ἄρχισε νὰ λαλεῖ εὐκρινῶς. \nΠηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας\, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου\, Τόμος 10ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος. \n  \nΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ\nΚΥΡΙΑΚΗ 16 IOYNIOY\nΙω. ιζ’ 1-13\n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/2″][vc_column_text] \nΚΕΙΜΕΝΟ\nΤῷ καιρῷ ἐκείνῳ\, ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς\, καὶ ἐπῆρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· πάτερ\, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν\, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε\, καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός\, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή\, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. Ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς\, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· καὶ νῦν δόξασόν με σύ\, πάτερ\, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί. Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. Σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας\, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι. Νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστιν· ὅτι τὰ ρήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς\, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον\, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον\, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας.\nἘγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ\, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι\, ὅτι σοί εἰσι\, καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι καὶ τὰ σὰ ἐμά\, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. Καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ\, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί\, καὶ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. Πάτερ ἅγιε\, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι\, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. Ὅτε ἤμην μετ’ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ\, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου· οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα\, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας\, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ. Νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι\, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς.[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_column_text] \nΜΕΤΑΦΡΑΣΗ\n\n\n\n\n  \n\n\n\nΤόν καιρό ἐκεῖνο\, αὐτὰ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἐσήκωσε τὰ μάτια του εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε\, «Πατέρα\, ἦλθε ἡ ὥρα· δόξασε τὸν Υἱόν σου\, διὰ νὰ σὲ δοξάσῃ καὶ ὁ Υἱός σου\, σύμφωνα μὲ τὴν ἐξουσίαν ποὺ τοῦ ἔδωκες ἐπὶ ὅλων τῶν ἀνθρώπων\, διὰ νὰ δώσῃ ζωὴν αἰώνιον εἰς τὸν καθένα ἀπὸ ἐκείνους ποὺ τοῦ ἔδωκες. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰώνιος ζωή: τὸ νὰ γνωρίζουν σὲ τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν\, τὸν ὁποῖον ἔστειλες. Ἐγὼ σὲ ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς\, ἐτελείωσα τὸ ἔργον ποὺ μοῦ ἔδωκες νὰ κάνω\, καὶ τώρα δόξασέ με σύ\, Πατέρα\, πλησίον σου μὲ τὴν δόξαν ποὺ εἶχα μαζί σου πρὶν νὰ ὑπάρξῃ ὁ κόσμος. Ἐφανέρωσα τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς ἀνθρώπους\, τοὺς ὁποίους μοῦ ἔδωκες ἀπὸ τὸν κόσμον. Δικοί σου ἦσαν καὶ τοὺς ἔδωκες σ’ ἐμένα\, καὶ τὸν λόγον σου ἔχουν τηρήσει. Τώρα κατάλαβαν ὅτι ὅλα ὅσα μοῦ ἔδωκες\, εἶναι ἀπὸ σένα\, διότι τὰ λόγια ποὺ μοῦ ἔδωκες\, τοὺς τὰ ἔδωκα καὶ αὐτοὶ τὰ ἐδέχθησαν καὶ ἐγνώρισαν ἀληθινὰ ὅτι ἐβγῆκα ἀπὸ σένα καὶ ἐπίστεψαν ὅτι σὺ μὲ ἔστειλες.\nἘγὼ γι’ αὐτοὺς παρακαλῶ\, δὲν παρακαλῶ γιὰ τὸν κόσμο\, ἀλλὰ γιὰ ἐκείνους ποὺ μοῦ ἔδωκες\, ἐπειδὴ εἶναι δικοί σου\, καὶ ὅλα τὰ δικά μου εἶναι δικά σου καὶ τὰ δικά σου εἶναι δικά μου\, καὶ ἔχω δοξασθῆ δι’ αὐτῶν. Δὲν θὰ εἶμαι πλέον εἰς τὸν κόσμον\, ἐνῷ αὐτοὶ θὰ εἶναι εἰς τὸν κόσμον\, καὶ ἐγὼ ἔρχομαι σ’ ἐσένα. Πατέρα ἅγιε\, φύλαξέ τους μὲ τὴν δύναμιν τοῦ ὀνόματός σου ποὺ μοῦ ἔδωκες\, διὰ νὰ εἶναι ἕνα ὅπως εἴμεθα ἐμεῖς. Ὅταν ἤμουν μαζί τους εἰς τὸν κόσμον\, ἐγὼ τοὺς ἐφύλαττα μὲ τὴν δύναμιν τοῦ ὀνόματός σου· ἐκείνους ποὺ μοῦ ἔδωκες τοὺς ἐφύλαξα καὶ κανένας ἀπ’ αὐτοὺς δὲν ἐχάθηκε παρὰ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας\, διὰ νὰ ἐκπληρωθῇ ἡ γραφή. Ἀλλὰ τώρα ἔρχομαι σ’ ἐσένα\, καὶ αὐτὰ τὰ λέγω ἐνῷ εἶμαι ἀκόμη εἰς τὸν κόσμον\, διὰ νὰ ἔχουν τὴν χαράν μου μέσα τους τελείαν.\n\n\n  \n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”9733″ img_size=”medium”][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_column_text] \n Ἀπολυτίκιον \nΉχος γ’\, Θείας Πίστεως. \nΘείας έτυχες\, ιερατείας\, νεύσει κρείττονι εκλελεγμένος\, ως θεράπων της Τριάδος επάξιος\, συ γαρ των έργων εκλάμπων ταις χάρισι\, την Εκκλησίαν εστήριξας θαύμασι. Τύχων Όσιε\, Χριστών τον θεόν ικέτευε\, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.[/vc_column_text][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΩ το απολυτίκιο του Αγίου Τύχωνος” style=”3d” color=”blue” align=”center” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D56jlqjgUcJo%26list%3DPLB23495D1F3331491%26index%3D16″][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”23976″ img_size=”medium”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”blue” style=”shadow” border_width=”8″][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b7-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%89%ce%bd-318-%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%cf%89%ce%bd-16-%ce%b9%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%af%ce%bf%cf%85-2024-%ce%b1/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
END:VCALENDAR