BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//ΓΑΛΙΛΑΙΑ - ECPv5.4.0.2//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:ΓΑΛΙΛΑΙΑ
X-ORIGINAL-URL:https://galilea.gr
X-WR-CALDESC:ΓΑΛΙΛΑΙΑ - Εκδηλώσεις
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20220327T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20221030T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20220206T073000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20220206T170000
DTSTAMP:20260710T205046
CREATED:20220129T191839Z
LAST-MODIFIED:20220205T134934Z
UID:26257-1644132600-1644166800@galilea.gr
SUMMARY:ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ) - ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ  (Ζωντανή μετάδοση)
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”26259″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ) – ΦΩΤΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ \nΖωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ \n (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση). \nμε θέμα λειτουργικού κηρύγματος: \n“Ένα λουλούδι μεσ’ στ’αγκάθια”. \nΔιαβάστε την ακολουθία της Κυριακής ΙΖ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΕΔΩ \n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΦΩΤΙΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ\n         Ὁ ἅγιος πατὴρ ἡμῶν Φώτιος ὁ Μέγας γεννήθηκε τὸ 810. Ἡ οἰκογένειά του ἀνῆκε στὴν ὑψηλὴ βυζαντινὴ ἀριστοκρατία∙ ὁ πατέρας του\, ὁ σπαθάριος Σέργιος\, ἦταν ἀδελφὸς τοῦ πατριάρχου ἁγίου Ταρασίου [25 Φεβρ.] καὶ ὁ ἐκ μητρὸς θεῖος του εἶχε νυμφευθεῖ τὴν ἀδελφὴ τῆς αὐτοκράτειρας Θεοδώρας. Οἱ γονεῖς του ἦσαν φιλομόναχοι καὶ μαρτυρῆσαν κατὰ τὸν εἰκονομαχικὸ διωγμό\, ἀφήνοντας ἔτσι στὸν υἱό τοὺς παρακαταθήκη ἔνα ἀγαθὸ κατὰ πολὺ πολυτιμότερο ἀπὸ τὴν εὐγενικὴ καταγωγὴ καὶ τὴν περιουσία: τὴν μέχρι θανάτου προσηλώσῃ στὴν ἀληθινὴ πίστη. Προικισμένος ἀπὸ τὸν Θέο μὲ ἐξαιρετικὲς διανοητικὲς ἱκανότη-τες\, ὁ νεαρὸς Φώτιος ἔλαβε τὴν πλέον ἐνδελεχῆ μορφώσῃ σὲ ὅλες τὶς ἐπιστῆμες\, θύραθεν καὶ ἱερές. Περνοῦσε ὁλόκληρες νύκτες μελετῶντας\, μὴν ἐπιτρέποντας νᾷ τοῦ ξεφύγει κανένας τομέας ἐπιστήμης τῆς τότε ἐποχῆς\, καὶ ἀποκτώντας εὐρύτατες γνώσεις ποὺ τὸν κατέστησαν τὸν σοφότερο ἄνδρα τῆς ἐποχῆς του καὶ τὴν κυριάρχῃ μορφὴ τῆς πνευματικῆς ἀναγέννησης τοῦ Βυζαντίου μετὰ τὰ δεινὰ τῆς εἰκονομαχίας. Ἐν συνεχείᾳ ἔγινε περίφημος διδάσκαλος τῆς ἀριστοτελικῆς φιλοσοφίας καὶ τῆς θεολογίας στὴν αὐτοκρατορικὴ Ἀκαδημία ποὺ εἶχε ἱδρυθεί στὸ ἀνάκτορο τῶν Μαγγάνων. Ἀπεσταλμένος σὲ διπλωματικὴ ἀποστολὴ στὴν Βαγδάτη (845)\, συνέταξε ἀπὸ μνήμης πρὸς χρήσῃ τοῦ ἀδελφοῦ του τὴν Μυριόβιβλον (Βιβλιοθήκη): κριτικὴ ἐπιτομὴ 280 ἔργων πάσης φύσεως\, ἀποδείξῃ τοῦ εὔρους τῶν γνώσεών του. Καθὼς ἡ ἀποστολὴ αὑτῇ ἐστέφθη μὲ ἐπιτυχία\, ἔλαβε ἐπιστρέφοντας τὸ ἀξίωμα τοῦ πρωτασηκρήτη (ἐμπίστου γραμματέα καὶ συμβούλου τοῦ αὐτοκράτορα)\, δίχως παρὰ ταῦτᾳ νᾷ ἐγκαταλείψει τὰ διδακτικὰ του καθήκοντα καὶ τὶς ἀγαπημένες του μελέτες.\n          Τὸ 857\, ὁ θεῖος τοῦ αὐτοκράτορα Μιχαὴλ Γ΄\, Βάρδας\, κατέλαβε τὴν πολι-τικὴ ἐξουσία μὲ τὸν τίτλο τοῦ καίσαρος. Γία νᾷ ἐκδικηθεῖ τὸν πατριάρχῃ Ἰγνάτιο [23 Ὀκτ.]\, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐλέγξει τὸ ἦθος του\, τὸν ανάγκασε νᾷ παραιτηθεί ἀπὸ τὸ ἀξίωμα τοῦ καὶ ἐνήργησε ὥστε νᾷ ἐκλέγει\, παρὰ τῆ θελήσῃ τοῦ\, ὁμόφωνα ἀπὸ τὸν κλῆρο ὁ εὐσεβὴς καὶ σοφὸς Φώτιος. Προτιμῶντας τὸν θάνατο\, παρὰ τὸ γεμάτο κινδύνους τοῦτο λειτούργημα σὲ μιὰ τόσο ταραγμένη περίοδο\, ἐκεῖνος ἀντιστάθηκε ὅσο μποροῦσε στὶς παρακλήσεις καὶ τὶς ἀπειλὲς καὶ τελικὰ κλαίγοντας ἐνέδωσε καὶ δέχθηκε νᾷ ἐγκαταλείψει τὴν γαλήνη τοῦ σπουδαστηρίου του καὶ τὶς φιλοσοφικές συζητήσεις μὲ τοὺς πνευματικοὺς τοὺς φίλους γία νᾷ χειροτονηθεῖ πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως στὶς 25 Δεκεμβρίου 858\, ἀφοῦ ἀνῆλθε μέσα σὲ ἕξι μέρες ὅλους τοὺς βαθμοὺς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱεραρχίας. Σὲ μιὰ ἐπιστολὴ του στὸν καίσαρα Βάρδα\, ἔγραφε ὅτι ἀνῆλθε στὸν πατριαρχικό θρόνο «ἀγόμενος καὶ ἑλκόμενος\, καὶ μᾶλλον ἀν προτιμήσας τοῦ βίου τὴν τελευτήν». Οἱ ἀκραῖοι ὀπαδοὶ τοῦ Ἰγνατίου ἄρχισαν τότε νᾷ ἀντιτίθενται στὸν νέο πατριάρχῃ μὲ κάθε εἴδους ραδιουργίες\, προφασιζόμενοι τὴν ἀντικανονικότητα τῆς αἰφνίδιας ἀνόδου ἑνὸς λαϊκοῦ στὸν ἀνώτατο βαθμό τῆς ἱεραρχίας. Ὅσο γία τὸν Φώτιο\, ἐκεῖνος προσπαθοῦσε νᾷ ἀποφύγει τὴν οποιαδήποτε σύγκρουσῃ καὶ έκανε ὅτι ήταν στο χέρι τοῦ γιά νᾷ ἀποκαταστήσει τὴν ἑνότητα καὶ εἰρήνη στὴν Ἐκκλησία\, στερεώνοντάς τὴν ἐν τῇ ἀγάπη\, τὸν σύνδεσμο τῆς τελειότητας.\n          Προσπάθησε κατ’ ἀρχὴν νᾷ ἐκριζώσει τὰ ὑπολείμματα τῶν αἱρέσεων τῶν μανιχαίων καὶ εἰκονομάχων\, ἀνέλαβε τὴν ἀνοικοδομήσῃ πλήθους ναῶν\, μονῶν καὶ φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων ποὺ εἶχαν πέσει θύματα βανδαλισμοῦ ἐκ μέρους τῶν εἰκονομάχων καὶ ἐπέδειξε ἰδιαίτερη μέριμνα στὴν ὀργάνωση ἱεραποστολῶν γία τὸν εὐαγγελισμὸ τῶν βάρβαρων λαῶν. Παρὰ τὶς προσπάθειές του νὰ κατευνάσει τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Ἰγνατίου καὶ κατακρίνοντας ταυτοχρόνως τὶς βίαιες διώξεις ἐναντίων τοὺς ἐκ μέρους τῆς κυβερνήσῃς\, ἀναγκάσθηκε νὰ συγκαλέσει σύνοδο (859) ἡ ὁποία ἐπικύρωσε τὴν ἐκθρόνιση τοῦ Ἰγνατίου καὶ τὸν ἐξόρισε στὴν Μυτιλήνη\, κατόπιν δὲ στὴν Τερέβινθο. Ἡ ἀναταραχὴ ὅμως δὲν σταμάτησε καὶ ἔτσι συγκλήθηκε κὶ ἄλλη σύνοδος\, τὸ 861\, στὸν ναό τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων\, παρουσίᾳ λεγάτων τοῦ πάπα\, ποὺ ὀνομάστηκε «Πρωτοδευτέρα» καὶ ποὺ ἐπισήμως εἶχε ὡς σκοπό νὰ ἐπικυρώσει τὴν ἀποκαταστάσῃ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ νᾷ καταδικάσει ὁριστικῶς τὴν εἰκονομαχία. Πέρα ὅμως\, ἀπὸ τὸν δογματικό αὐτό ρόλο τῆς\, ἡ σύνοδος ἀναγνώρισε ἐπίσης τὴν ἐγκυρότητα τῆς χειροτονίας τοῦ Φωτίου με τὴν πλήρη συγκατάθεση τῶν λεγάτων\, οἱ ὁποῖοι\, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐνεργοῦσαν ἀντίθετα στὶς διαταγές τοῦ πάπα\, σκέφτονταν ὅτι μὲ τὸν τρόπο αὑτὸ συνέβαλλαν στὸν θρίαμβο τῆς ἐξουσίας τῆς Ῥώμης.\n            Ὁ ἀλαζόνας καὶ φιλόδοξος πάπας Νικόλαος Δ΄ (858-868) εἶχε πάρει μέρος τοῦ Ιγνατίου\, διαβλέποντας στὴν ὑπόθεση αὐτὴ τὴν εὐκαιρία νὰ προβάλει -γιὰ πρώτη φορὰ μὲ ἔκδηλο τρόπο στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας- τὴν ἀξίωση τῶν παπῶν τῆς Ρώμης γιὰ δικαιοδοσία «ἐπὶ τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐπὶ ὅλης τῆς γῆς». Ἀπὸ τὸ πρωτεῖο τιμῆς καὶ τὴν διαιτητικὴ ἐξουσία ἐπὶ δογματικῶν θεμάτων\, ποὺ ἀναγνωρίζονταν ἀνέκαθεν στὴν Ρώμη ἀπὸ τὶς ἄλλες Ἐκκλησίες\, ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν περίοδο τῶν μεγάλων αἱρέσεων ποὺ προώθησαν οἱ αὐτοκράτορες (ἀρειανισμός\, μονοθελητισμός\, εἰκονομαχία)\, οἱ πάπες τὴν ἐποχὴ αὐτὴ ἀρχίζουν νὰ ἀναλαμβάνουν γιὰ δικὸ τοὺς λογαριασμὸ τὴν ἡγεμο-νικὴ ἀξίωση τῶν Φράγκων νὰ ἀνασυσταθεῖ ἡ δυτικὴ αὐτοκρατορία\, ποὺ εἶχε διαλυθεῖ μὲ τὸν θάνατο τοῦ Καρλομάγνου καὶ τὴν Συνθήκη τοῦ Βερντέν (843). Μὲ πρωτοβουλία αὐταρχικῶν παπῶν\, ἡ ρωμαϊκὴ Ἐκκλησία ἐπεδίωκε νὰ ἐπιβάλει τότε σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἐκκλησία τὴν ὑπεροχὴ τῆς\, τὴν ὁποία ἰσχυριζόταν ὅτι ἔχει λάβει ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ καὶ ποὺ θὰ τῆς ἔδινε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπεμβαίνει στὶς ἐσωτερικὲς ὑποθέσεις τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν καὶ νὰ ἐπιβάλλει παντοῦ τὰ ἤθη τῆς (ἀγαμία τοῦ κλήρου\, νηστεία τοῦ Σαββάτου\, χρήση ἀζύμων στὴν θεία Εὐχαριστία\, μεταξὺ ἄλλων).\n          Ἡ ἀντιπαλότητα τοῦ πάπα Νικολάου Α΄ καὶ ἡ ἀνάμιξή τοῦ στὶς ὑποθέσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως\, ἐνῶ εἶχε κληθεῖ μόνο γιὰ νὰ ἀποφανθεῖ περὶ τῆς εἰκονομαχίας\, ὤθησε τὸν ἅγιο Φώτιο νὰ καταγγείλει τοὺς νεωτερισμοὺς τῆς Ρώμης. Ἔγραφε τότε: «Ἡ κατάργηση καὶ τῶν πλέον ἐλασσόνων παρακαταθηκῶν ποὺ ἐλάβαμε ἀπὸ τὴν παράδοση ὁδηγεῖ στὴν πλήρη καταφρόνηση τῶν δογμάτων». Ἡ ἀντίδραση αὐτὴ προκάλεσε τὴν ὀργὴ τοῦ πάπα\, ὁ ὁποῖος ἔγραψε πρὸς ὅλους τοὺς ἐπισκόπους τῆς Ἀνατολῆς κατηγορώντας τὸν Φώτιο ὡς μοιχεπιβάτη\, ἀφοῦ κατεῖχε τὸν πατριαρχικὸ θρόνο ζῶντος τοῦ νομίμου κατόχου του καὶ ἀποφάσισε ἀπὸ μόνος του τὴν ἐκθρόνιση τοῦ πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως\, πράγμα πρωτοφανὲς στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας. Ἀποφαινόταν ἐπιπλέον ὅτι οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τοῦ 861 ἦσαν ἄκυρες\, ἐπικαλούμενος τὸ δικαίωμα τῶν παπῶν νὰ κρίνει τὶς συνόδους. Καὶ δὲν σταμάτησε ἐκεῖ. Τὸ 863\, συγκάλεσε στὴν Ρώμη σύνοδο ἐπισκόπων τῆς Δύσεως ἡ ὁποία ἀποφάσισε τὴν ἐκθρόνιση τοῦ Φωτίου καὶ ἀφόρισε ὅλους τοὺς κληρικοὺς ποὺ εἶχαν χειροτονηθεῖ ἀπὸ αὐτόν. Στὶς ἐνστάσεις τοῦ αὐτοκράτορα Μιχαὴλ Γ΄ ὁ πάπας δήλωσε\, τὸ 865\, ὅτι εἶχε λάβει ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ τὴν ὑπεροχὴ ἐπὶ τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας καὶ ὡς ἐκ τούτου μποροῦσε νὰ ἐπεμβαίνει στὶς ἐσωτερικὲς ὑποθέσεις τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν. Κατόπιν\, μὲ σειρὰ ἐπιστολῶν ἐξαπέλυσε σωρεία ὕβρεων κατὰ τοῦ Φωτίου οἱ ὁποῖες κρίθηκαν ἀνάξιες ἀποκρίσεως ἐκ μέρους τοῦ ἀληθινοῦ μαθητοῦ τοῦ Σωτῆρος.\n            Παρὰ τὶς ἀντιδράσεις καὶ τὶς μέριμνες\, ὁ ἅγιος πατριάρχης δὲν ἔπαψε τὴν ἀποστολικὴ δραστηριότητά του. Σὲ συμφωνία μὲ τὸν βασιλέα ὀργάνωσε τότε ἱεραποστολὲς γιὰ τὴν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου στοὺς Σλάβους. Ἀπευθύνθηκε πρὸς τοῦτο στὸν συνάδελφο καὶ σοφὸ φίλο του Κωνσταντίνο\, τὸν ὁποῖο τιμοῦμε ὡς ἅγιο μὲ τὸ ὄνομα Κύριλλος\, καθὼς καὶ στὸν ἀδελφὸ του Μεθόδιο\, ἀσκητὴ στὸ ὄρος Ὄλυμπος\, γιὰ νὰ ἀναλάβουν μιὰ πρώτη ἀποστολὴ στοὺς Χαζάρους τῆς νότιας Ρωσίας. Λίγο ἀργότερα\, κατόπιν αἰτήματος τοῦ ἡγεμόνα τῆς Μοραβίας\, ἔστειλε τοὺς δύο ἀδελφοὺς σὲ μιὰ μεγάλη ἱεραποστολικὴ περιοδεία ἡ ὁποία σημάδεψε τὶς ἀπαρχὲς τοῦ ἐκχριστιανισμοῦ τῶν σλαβικῶν πληθυσμῶν τῶν Βαλκανίων [βλ. 11 Μαΐου].\n          Τὴν ἴδια ἐποχή\, ὁ ἡγεμὼν τῆς Βουλγαρίας Μπόρις [2 Μαΐου]\, ὁ ὁποῖος εἶχε μόλις βαπτισθεῖ λαμβάνοντας τὸ ὄνομα Μιχαήλ\, μὲ ἀνάδοχο  τὸν αὐτοκράτορα Μιχαὴλ Γ΄\, συμπαρασύροντας ὁλόκληρο τὸ ἔθνος τοῦ στὴν χριστιανικὴ πίστη\, ἀποστασιοποιεῖτο ἀπὸ τὸ Βυζάντιο ἐξαιτίας τῆς ἄρνησης τοῦ αὐτοκράτορα νὰ τοῦ παραχωρήσει ἕναν πατριάρχη τῶν Βουλγάρων καὶ ἀπευθύνθηκε στὴν Ρώμη (866). Δραττόμενος τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς ποὺ ἀντα-ποκρινόταν τόσο καλὰ στὶς φιλοδοξίες του\, ὁ πάπας ἔστειλε ἀμέσως λατίνους ἱεραπόστολους στὴν Βουλγαρία\, μὲ τὴν ἐντολὴ νὰ διαδώσουν τοὺς νεω-τερισμοὺς τους στὴν νεαρὴ αὐτὴ Ἐκκλησία ποὺ εἶχε προσηλυτισθεῖ ἀπὸ τοὺς Βυζαντινούς\, ἰδιαίτερα δὲ τὴν προσθήκη «καὶ τοῦ Υἱοῦ» (filioque) στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως. Μπροστὰ στὸν κίνδυνο τῶν νεωτερισμῶν ποὺ ἔπλητταν αὐτὸ τὸ ἴδιο τὸ δόγμα τῆς Ἁγία Τριάδας\, ὁ ἅγιος Φώτιος ἔκρινε πὼς εἶχε ἔρθει ἡ ὥρα ὁ πρᾳΰς ἔστω μαχητὴς (Ιωήλ 4\,11) καὶ νὰ λύσει τὴν σιωπὴ του γιὰ νὰ περάσει στὴν ἀντεπίθεση. Ἀπηύθυνε μιὰ Ἐγκύκλιο Ἐπιστολὴ σὲ ὅλους τοὺς ἐπισκόπους τῆς Ἀνατολῆς\, μὲ τὴν ὁποία καταδίκαζε εντονότατα τὶς πλάνες τῶν Λατίνων\, ἰδιαιτέρως τὸ filioque. Ἐν συνεχείᾳ συγκάλεσε μεγάλη Σύνοδο στὴν Κωνσταντινούπολη\, τὸ 867\, ἡ ὁποία διακήρυξε τὴν νίκη τοῦ ὀρθοδόξου δόγματος ἐπὶ παντὸς αἱρέσεως καὶ ἀναθεμάτισε τὸν πάπα Νικόλαο καὶ τοὺς ἱεραποστόλους του στὴν Βουλγαρία. Ἔτσι ἕνα ἐπίσημο σχίσμα χώρισε τὶς δύο Ἐκκλησίες\, πρόδρομος τοῦ Μεγάλου Σχίσματος τοῦ 1054.\n          Ἐν τῷ μεταξύ\, στὰ τέλη τοῦ ἔτους 867\, μετὰ τὴν δολοφονία τοῦ Μιχαὴλ Γ΄\, ἀνῆλθε στὸν θρόνο ὁ Βασίλειος Α΄ (867-886) ἱδρύοντας τὴν δυναστεία τῶν Μακεδόνων. Ἀμέσως φρόντισε νὰ καθαιρεθεῖ ὁ ἅγιος Φώτιος καὶ νὰ φυλακισθεῖ στὴν Μονὴ τῆς Σκέπης\, ἐπαναφέροντας στὸν θρόνο τὸν ἅγιο Ιγνάτιο. Παρὰ τὶς φιλειρηνικὲς ἐπεμβάσεις τοῦ Ιγνατίου\, οἱ ἐχθροὶ τοῦ Φωτίου ἄρχισαν τότε κανονικὸ διωγμὸ κατὰ πάντων τῶν κληρικῶν ποὺ εἶχε χειροτονήσει ἐκεῖνος. Μπροστὰ στὶς ταραχὲς αὐτές\, ὁ Βασίλειος Α΄ ἔκρινε κατάλληλη τὴν περίσταση νὰ ἀναθέσει στὴν Ρώμη νὰ κρίνει μεταξὺ τῶν δύο διεκδικητῶν τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου. Ὁ διάδοχος τοῦ Νικολάου Α΄\, Ἀδριανὸς Β΄\, ἐπωφελήθηκε ἀπὸ αὐτὴ τὴν εὐκαιρία ποὺ τοῦ πρόσφερε ὁ αὐτοκράτορας καὶ συγκάλεσε σύνοδο (869)\, ἡ ὁποία καταδίκασε ἐκ νέου τὸν Φώτιο\, κήρυξε ἄκυρη τὴν Σύνοδο τοῦ 867 καίγοντας δημόσια τὰ Πρακτικὰ τῆς καὶ ἔδωσε ἐντολὴ γιὰ σύγκληση συνόδου στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἡ ψευδοσύνοδος αὐτὴ ποὺ ὀνομάσθηκε ἀπὸ τοὺς λατίνους «Ὀγδόη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος»\, συγκέντρωσε τὸ 869-870 ὀλιγάριθμους ἐπισκόπους ποὺ ἀπὸ τὸ φόβο τοῦ ἡγεμόνα καὶ ἀπὸ δειλία καταδίκασαν τὸν Φάρο τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐξόρισαν τοὺς ὀπαδοὺς του στὶς ἐσχατιὲς τῆς αὐτοκρατορίας. Περισσότεροι ἀπὸ διακόσιοι ἐπίσκοποι καθαιρέθηκαν τότε καὶ πολλοὶ ἱερεῖς αποσχηματίσθηκαν. Ὁ ἅγιος πατριάρχης σύρθηκε ὡς κακοποιὸς ἐνώπιον τῆς συνόδου καὶ πιεζόμενος ἔντονα νὰ ἀπαντήσει στὶς ἐναντίον του κατηγορίες εἶπε μετὰ ἀπὸ μακρὰ σιωπὴ: «Ὁ Θεὸς ενωτίζεται τὴν φωνὴ αὐτοῦ ποὺ σιγεῖ. Διότι καὶ ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς σιωπώντας δὲν ἀπέφυγε τὴν καταδίκη». Καθὼς οἱ κατήγοροί του ἐπέμεναν\, ἐκεῖνος ἀποκρίθηκε: «Ἡ δικαίωσή μου δὲν εἶναι ἐκ τοῦ κόσμου τούτου». Ἄξιος μιμητὴς τοῦ Πάθους τοῦ πραότατου καὶ καρτερικότατου Ἰησοῦ\, ὁ ἅγιος\, παρὰ τὴν ἀσθένειά του\, ὑπέμενε γιὰ τρία χρόνια τὰ δεινὰ μιᾶς σκληρῆς εἱρκτῆς\, τὴν στέρηση κάθε εἴδους συντροφιᾶς\, ἀκόμη καὶ τῶν βιβλίων του\, δίχως νὰ παραπονεθεῖ οὔτε μιὰ φορά\, καὶ δίχως νὰ κατηγορήσει ποτὲ τὸν Ιγνάτιο -ὁ ὁποῖος ἦταν ἄλλωστε ἀθῶος γιὰ ὅλες τὶς ὠμότητες αὐτὲς- μὴν ἔχοντας στὸν νοῦ του ἄλλο παρὰ νὰ ἐνθαρρύνει τοὺς δοκιμαζόμενους φίλους του μὲ τὶς ἐπιστολὲς του καὶ νὰ προσεύχεται γιὰ τὸν βασιλέα καὶ τοὺς διῶκτες του.\n          Ἐν τῷ μεταξύ\, οἱ ἐπίσκοποι ἀντιλαμβανόμενοι ὅτι οἱ δειλία καὶ ὁ και-ροσκοπισμὸς τοὺς ὁδήγησε στὴν καθυπόταξη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντι-νουπόλεως στὸν δεσποτισμὸ τῆς Ρώμης\, ἔπεισαν τὸν αὐτοκράτορα νὰ κηρύ-ξει ἄκυρες τὶς ἀποφάσεις τῆς συνόδου  τοῦ 870 καὶ νὰ ἐλευθερώσει τὸν Φώτιο. Ὁ ἅγιος ἀνακλήθηκε μὲ τιμὲς καὶ ἀνέλαβε τὴν ἐκπαίδευση τῶν παιδιῶν τοῦ βασιλέα. Ἡ πρώτη κίνησή του ἦταν νὰ σπεύσει πρὸς τὸν ἅγιο Ιγνάτιο γιὰ νὰ συμφιλιωθεῖ μαζὶ του. Οἱ δύο ἅγιοι\, θύματα τῶν ἀνταγωνισμῶν μεταξὺ τῶν μερίδων ποὺ χρησιμοποιοῦσαν τὸ ὄνομα τους\, ἀγκαλιάστηκαν μὲ θέρμη καὶ ὁ Φώτιος προσέφερε κάθε δυνατὴ βοήθεια στὸν ἄρρωστο πατριάρχη τὸν ὁποῖο ἐπισκεπτόταν κάθε ἡμέρα. Ὅταν ἐκοιμήθη ὁ ἅγιος Ιγνάτιος στὶς 23  Ὀκτωβρίου 877\, ὁμόφωνη ἡ Ἐκκλησία ἀποκατέστησε τὸν ἅγιο Φώτιο στὸν πατριαρχικὸ θρόνο. Λίγο ἀργότερα\, μὲ δικὴ του πρωτοβουλία ὁ Φώτιος εἰσήγαγε τὸν ἑορτασμὸ τῆς μνήμης τοῦ ἁγίου Ιγνατίου. Δικαίως\, λοιπόν\, ἡ Ἐκκλησία ἐγκωμιάζει ἀπὸ κοινοῦ τοὺς δύο ἅγιους στὸ Συνοδικὸ ποὺ διαβάζεται τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας: «Τῶν ἁγιωτάτων ὀρθοδόξων καὶ ἀοιδίμων πατριαρχῶν\, αἰωνία ἡ μνήμη!»\n          Κατὰ τὰ ἔτη 879-880 συνῆλθαν σὲ σύνοδο στὴν Κωνσταντινούπολη 383 πατέρες ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Φωτίου καὶ παρουσία λεγάτων τοῦ πάπα. Ἐπικύρωσαν τὴν ἀποκατάσταση τοῦ πατριάρχη\, ἔκριναν ἀντικανονικὴ τὴν σύνοδο τοῦ 870 καὶ ἀποκατέστησαν τὴν ἐπικοινωνία μεταξὺ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν\, ἀναθεματίζοντας κάθε νεωτερισμὸ καὶ συγκεκριμένα τὴν προσθήκη στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως. Ἡ διακαὴς ἐπιθυμία τοῦ ἱεράρχη εἶχε ἐκπληρωθεῖ: ἡ εἰρήνη καὶ ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας εἶχε ἀποκατασταθεῖ. Ἀμέσως ἐπιδόθηκε στὸ ἔργο τῆς εἰρήνευσης\, προτείνοντας μὲ ἀγάπη στοὺς ἐχθροὺς του τὴν συμφιλίωση καὶ μεριμνώντας δίχως μνησικακία γιὰ τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Ιγνατίου.\n          Ὅταν ὁ Λέων ΣΤ΄ ὁ Σοφὸς (886-912) διαδέχθηκε στὸν θρόνο τὸν πα-τέρα του\, θέλησε νὰ ἐκδικηθεῖ ἕναν φίλο τοῦ Φωτίου\, πιστεύοντας ὅτι εἶχε καταδώσει  στὸν Βασίλειο τὴν συνωμοσία ποὺ ἑτοίμαζε ὁ Λέων ἐναντίον του. Καθαίρεσε τὸν ἅγιο πατριάρχη (886) καὶ τὸν ἔκλεισε σὰν κακοποιὸ στὴν Μονὴ τῶν Αρμενιανών\, ὅπου ὁ ἅγιος παρέμεινε ἔγκλειστος γιὰ πέντε χρόνια\, στερημένος ἀπὸ κάθε ἀνθρώπινη παραμυθία\, λάμποντας\, ὅμως\, σὰν τὸν χρυσὸ στὴν κάμινο τῆς δοκιμασίας. Ἐκεῖ συνέταξε\, δίχως κανένα βοήθημα\, τὴν Μυσταγωγία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος\, συστηματικὴ ἀνασκευὴ τῆς αἱρέσεως τοῦ filioque\, ὅπου καταδεικνύεται ὅτι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἐκπορεύεται αἰωνίως ἀπὸ τὸ Πρόσωπο τοῦ Πατρός\, Πηγὴ τῆς Θεότητος\, καὶ μᾶς ἀποστέλλεται διὰ τοῦ Υἱοῦ\, γιὰ νὰ μᾶς καταστήσει μετόχους τῆς θείας φύσεως. Ἀφήνοντας ἐν εἴδει διαθήκης στὴν Ἁγία Ἐκκλησία τὴν πραγματεία αὐτή\, ἐνόψει μελλοντικῶν ἀγώνων\, μετέστη στὴν χορεία τῶν Πατέρων καὶ Διδασκάλων\, στὶς 6 Φεβρουαρίου 893. Τὰ θαύματα ποὺ πλήθυναν γρήγορα πάνω στὸν τάφο τοῦ συνέβαλαν στὴν μεταστροφὴ ἀκόμη καὶ τῶν μεγαλύτερων ἐχθρῶν του. Ταπεινόφρων\, σιωπηλὸς καὶ ὑπομονετικὸς στὶς δοκιμασίες\, ὁ ὁμολογητὴς αὐτὸς τῆς Πίστεως\, ὁ ὁποῖος ἀδίκως κατηγορήθηκε γιὰ φανατισμὸ ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς του\, παραμένει ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους φωστῆρες τῆς Ὀρθοδοξίας\, ἕνας ἀπὸ τοὺς αυθεντικότερους μάρτυρες τοῦ εὐαγγελικοῦ πνεύματος. \nΠηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας\, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου\, Τόμος 6ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος. \nΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ\nΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ\nΜατθ.ιε’ 21-28\n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/2″][vc_column_text] \nΚΕΙΜΕΝΟ\n21 Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος. 22 καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγασεν αὐτῷ λέγουσα· ἐλέησόν με\, Κύριε\, υἱὲ Δαυΐδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται. 23 ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες· ἀπόλυσον αὐτήν\, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν. 24 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ. 25 ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνησεν αὐτῷ λέγουσα· Κύριε\, βοήθει μοι. 26 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις. 27 ἡ δὲ εἶπε· ναί\, Κύριε· καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψυχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν. 28 τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· ὦ γύναι\, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_column_text] \nΜΕΤΑΦΡΑΣΗ\n21Bγήκε κατόπιν από εκεί ο Iησούς και αναχώρησε στα μέρη της Tύρου και της Σιδώνας. 22Eμφανίστηκε τότε μια Xαναναία γυναίκα\, που βγήκε από την περιοχή εκείνη\, και είπε κραυγάζοντας: «Eλέησέ με\, Kύριε\, Γιε του Δαβίδ. H θυγατέρα μου δαιμονίζεται άσχημα». 23Eκείνος όμως δεν της αποκρίθηκε ούτε λέξη. Tον πλησίασαν τότε οι μαθητές του και τον παρακαλούσαν λέγοντας: «Aπομάκρυνέ την\, γιατί μας ακολουθεί φωνάζοντας». 24Kι εκείνος αποκρίθηκε: «Δε στάλθηκα\, παρά μονάχα για τα χαμένα πρόβατα του λαού Iσραήλ».25Eκείνη όμως ήρθε και τον προσκυνούσε λέγοντας: «Kύριε\, βοήθα με». 26Aλλ’ εκείνος της αποκρίθηκε: «Δεν είναι σωστό να πάρει κανείς το ψωμί των παιδιών του και να το πετάξει στα σκυλιά». 27Tότε εκείνη του είπε: «Nαι\, Kύριε\, αλλά και τα σκυλιά θρέφονται από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των αφεντικών τους». 28Tότε ο Iησούς της αποκρίθηκε: «Γυναίκα\, μεγάλη είναι η πίστη σου! Nα γίνει αυτό που θέλεις». Kαι γιατρεύτηκε η κόρη της την ώρα εκείνη.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”9733″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_column_text] \nἈπολυτίκιον \n Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.\nΤῆς σοφίας ἐκφάντωρ λαμπρὸς γενόμενος\, Ὀρθοδοξίας ἐδείχθης θεοπαγῆς προμαχών\, τῶν Πατέρων καλλονὴ Φώτιε μέγιστε\, οὐ γὰρ αἱρέσεων δεινῶν\, στηλιτεύεις τὴν ὀφρύν\, Ἐώας τὸ θεῖον σέλας\, τῆς Ἐκκλησίας λαμπρότης\, ἣν διατηρεῖ Πάτερ ἄσειστον.[/vc_column_text][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΩ το απολυτίκιο του Αγίου Φωτίου” style=”3d” shape=”round” color=”primary” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DYGzVEEPR3og%26list%3DPL2D824B69DFB6EF76%26index%3D6″][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”23976″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”blue” style=”shadow” border_width=”10″][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b7-%ce%b9%ce%b6-%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b8%ce%b1%ce%b9%ce%bf%cf%85-%cf%87%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%b1%ce%b9%ce%b1%cf%83-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
END:VCALENDAR