BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//ΓΑΛΙΛΑΙΑ - ECPv5.4.0.2//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:ΓΑΛΙΛΑΙΑ
X-ORIGINAL-URL:https://galilea.gr
X-WR-CALDESC:ΓΑΛΙΛΑΙΑ - Εκδηλώσεις
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20230326T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20231029T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20230212T073000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20230212T103000
DTSTAMP:20260710T132731
CREATED:20230203T172852Z
LAST-MODIFIED:20230211T084751Z
UID:31329-1676187000-1676197800@galilea.gr
SUMMARY:ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ' ΛΟΥΚΑ (ΑΣΩΤΟΥ) 12 Φεβρ. 2023 - ΑΓΙΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ (Ζωντανή μετάδοση).
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”26471″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΚΥΡΙΑΚΗ  Ζ’ ΛΟΥΚΑ – ΑΓΙΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ\n \nΖωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ \n (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση). \nμε θέμα λειτουργικού κηρύγματος: \n«Μνήμη που σώζει» \nΔιαβάστε την ακολουθία της Κυριακής Ζ’ ΛΟΥΚΑ ΕΔΩ \n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ\nἩ παραβολή τοῦ «Ἀσώτου Υἱοῦ» εἶναι γνωστή. Ὁμιλεῖ γιά ἕνα πλούσιο νέο ὁ ὁποῖος ἄσωτα κατασπατάλησε τήν περιουσία του σέ χώρα μακρινή καί στό τέλος κατάντησε νά βόσκει χοίρους. Τότε μετανόησε καί ἐπέστρεψε στόν πατέρα του\, πού τόν δέχθηκε μέ ἄπειρη ἀγάπη καί στοργή.Ἡ παραβολή εἶναι ἀνεξάντλητη σέ νοήματα ἀφοῦ\, ὅπως λέγεται\, ὁλόκληρο τό ἔργο τῆς Θείας Οἰκονομίας εὑρίσκεται μέσα σ’αὐτή.Τό βαθύτερο νόημα τῆς παραβολῆς εἶναι τετραπλό: \nα. Ἡ ἀπελπιστική κατάσταση στήν ὁποία φθάνει ὁ ἁμαρτωλός. \nβ. Ἡ ἀνάγκη μετανοίας καί τά σωτήρια ἀποτελέσματά της. \nγ. Τό μέγεθος τῆς θείας Εὐσπλαχνίας\, στήν ὅποια\, μποροῦν νά στηρίζονται καί οἱ πλέον ἁμαρτωλοί\, ὥστε νά μή φθάνουν ποτέ στήν ἀπελπισία. Κανένα ἁμάρτημα\, ὅσο μεγάλο κι ἄν θεωρεῖται\, δέν μπορεῖ νά ὑπερνικήσει τή φιλάνθρωπη γνώμη τοῦ Θεοῦ καί \nδ. Ἡ ἀποφυγή τοῦ αἰσθήματος τῆς αὐτάρκειας τοῦ δικαιωμένου\, ὅπως θεωροῦσε τόν ἑαυτό του ὁ πρεσβύτερος υἱός. \nἘάν λοιπόν συναισθανθοῦμε τήν πραγματική πνευματική μας κατάσταση καί μέ εἰλικρίνεια ὀμολογήσουμε τά λάθη μας καί τήν κατασπατάληση τῶν ταλάντων πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός\, θά καταλάβουμε ὅτι αὐτή τήν Κυριακή ὅλοι μας ἑορτάζουμε καί ὅλοι\, κατά κάποιο τρόπο\, εἴμαστε ἄσωτοι υἱοί\, ἀπομακρυνθέντες ἀπό τόν «Οἶκον τοῦ Οὐρανίου Πατρός μας».Τετάρτη καί Παρασκευή τηρεῖται κανονική νηστεία (ἀλάδωτα). \nΠηγή: ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ Στοιχεῖα Ἀγωγῆς γιά τήν τάξη καί τή Λατρεία τῆς Ἐκκλησίας \, Γεώργιος Σ. Κουγιουμτζογλου Πρεσβύτερος\, ΣΤ΄ΕΚΔΟΣΗ  \nΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ\nΦωστὴρ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ πρότυπο εὐαγγελικῆς πολιτείας\, ἄνθρωπος εἰρήνης καὶ καταλλαγῆς\, ὁ ἅγιος Μελέτιος ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς κύριους ἐργάτες τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἑνότητος τῆς ἐκκλησίας ἡ ὁποία\, παρὰ τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Νίκαιας (325)\, συνέχισε νὰ σπαράσσεται ἐπώδυνα\, καθ’ ὅλη τὴν διάρκεια τοῦ 4ου αἰώνα\, ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρείου.\nΓόνος ἐπιφανοῦς οἰκογένειας τῆς Μελιτινῆς\, στὴν Μικρὰ Ἀρμενία\, ἔγινε πρεσβύτερος\, τιμώμενος ἀπὸ ὅλους γιὰ τὴν εὐρεία παιδεία του καὶ τὴν ἀρετὴ του. Ἡ ἀφοσίωσή του στὴν αὐστηρὴ τήρηση τῶν θείων ἐντολῶν τὸν κατέστησε ἄξιο σκεῦος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ πηγὴ ἀναβρύουσα ἀγάπη\, εἰρήνη\, χαρὰ καὶ γαλήνη σὲ ὅσους τὸν πλησίαζαν. Ταπεινὸς στὴν καρδία\, πράος σὰν τὸν Δαυίδ\, σοφὸς ὅπως ὁ Σολομών\, προικισμένος ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ πνευματικὴ αὐθεντία παρόμοια μὲ ἐκείνη τοῦ Μωυσέως\, δίδασκε τὴν ἀληθινὴ πίστη μὲ μέτρο καὶ περίσκεψη\, μὲ τρόπο ὥστε νὰ συνενώνει τὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ ποὺ εἶχε διαχωρισθεῖ σὲ ἀναρίθμητες ὁμάδες. Ἡ γλυκύτητα τοῦ προσώπου του\, ἀπελευθερωμένου ἀπὸ τὰ πάθη\, καὶ ἡ προσήνειά του\, ἦταν ἀπόδειξη ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ αὐθεντικὸ ἐκπρόσωπο τῆς ἀλήθειας.\nἘξελέγη κατ’ ἀρχὴν ἐπίσκοπος Σεβαστείας\, μετὰ τὴν καθαίρεση τοῦ Εὐσταθίου (358)\, ὅπου ἀντιμετώπισε ἕναν λαὸ ἀπείθαρχο καὶ διαιρεμένο ἀπὸ φατρίες. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἀναγκάστηκε νὰ ἐγκαταλείψει τὴν ἔδρα του καὶ νὰ μεταβεῖ στὴν Βέροια (σημ. Χαλέπι τῆς Συρίας)\, χωρὶς ὡστόσο νὰ πάψει νὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὶς ὑποθέσεις τῆς ἐπισκοπικῆς ἔδρας του.\nΜετὰ τὴν καθαίρεση τοῦ ἀρειανόφρονα Εὐδοξίου ὁ ὁποῖος λίγο ἀργότερα θὰ σφετεριζόταν τὸν θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως\, ὁ Μελέτιος ἐξελέγη ἀρχιεπίσκοπος Ἀντιοχείας\, τῆς μητρόπολης τῆς Ἀνατολῆς\, ἡ ὁποία βρισκόταν σὲ ἀξιοθρήνητη κατάσταση ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς ἐξορίας τοῦ ἁγίου Εὐσταθίου [12 Φεβρ.]. Ὁ Μελέτιος εἶχε συγκεντρώσει ὅλες τὶς ψήφους\, διότι οἱ ἀρειανόφρονες τῶν διαφορετικῶν τάσεων\, πιστεύοντας ὅτι ἦταν εὐνοϊκὰ διακείμενος πρὸς τὴν κακοδοξία τους\, ἤλπιζαν νὰ κερδίσουν διὰ μέσου αὐτοῦ ὅλη τὴν Ἀνατολή∙ οἱ δὲ ὀρθόδοξοι\, διαπιστώνοντας τὶς ἀρετὲς του\, εἶχαν ἐμπιστοσύνη ὅτι αὐτὲς δὲν μποροῦσαν νὰ εἶναι παρὰ ἡ ἔκφραση τῆς καθαρότητος τῆς πίστεώς του. Συμφιλιώνοντας\, λοιπόν\, ὅλο τὸ πλήρωμα διὰ τῆς παρουσίας του\, ὁ νέος ἐπίσκοπος ἔγινε δεκτὸς στὴν πόλη μὲ εὐφροσύνη ἀπὸ τὸ πλῆθος\, συμπεριλαμβανομένων τῶν Ἑβραίων καὶ τῶν εἰδωλολατρῶν\, ὡς ζῶσα εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἐνθρόνιση ἔλαβε χώρα παρουσία τοῦ αὐτοκράτορα Κωνστάντιου\, εὐνοϊκὰ διακείμενου πρὸς τοὺς ἀρειανούς\, ὁ ὁποῖος πρότεινε δόλια στὸν Μελέτιο καὶ σὲ ἄλλους ἐπισκόπους νὰ σχολιάσουν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ τὸν τόσο ἀμφιλεγόμενο στίχο τῆς Ἁγίας Γραφῆς\, τὸν ὁποῖο οἱ ἀρειανοὶ χρησιμοποιοῦσαν γιὰ νὰ ἀρνηθοῦν τὸ ὁμοούσιο τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ: Κύριος ἔκτισε μὲ ἀρχὴν ὁδῶν αυτού… (Παρ.8\,22). Παίρνοντας τὸν λόγο μετὰ τὸν ἀκραῖο ἀρειανὸ Γεώργιο καὶ τὸν ἀσαφὴ Ἀκάκιο Καισαρείας\, ὁ Μελέτιος ἐξέθεσε μὲ ἐνάργεια τὸ ἀληθινὸ δόγμα τῆς Ἐκκλησίας. Χαιρετίστηκε μὲ τὶς ἐπευφημίες τῶν ὀρθοδόξων\, πρὸς μεγάλη ἀμηχανία τῶν αἱρετικῶν οἱ ὁποῖοι διαπίστωναν τὴν διάψευση τῶν προσδοκιῶν τους. Ὁ ἀρχιδιάκονος\, ἕνας περιβόητος ἀρειανόφρων\, εἶχε μάλιστα τὸ θράσος νὰ ὁρμήσει πρὸς τὸν ἱεράρχη γιὰ νὰ τοῦ κλείσει μὲ τὸ χέρι τὸ στόμα∙  ὁ Μελέτιος\, ὅμως\, ἔτεινε τότε τὸ χέρι πρὸς τὸν λαὸ καὶ ἕνωσε τὰ τρία δάκτυλα διπλώνοντας ἐν συνεχεία τὰ δύο ἀπὸ αὐτά\, γιὰ νὰ δείξει ὅτι τὰ τρία Πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι φύσει ἰσότιμα καὶ δὲν ἀποτελοῦν παρὰ ἕναν καὶ μόνο Θεό. Ἔξαλλοι οἱ αἱρετικοὶ ἄρχισαν ἀμέσως νὰ ραδιουργοῦν κατὰ τοῦ νέου ἐπισκόπου καὶ ἔπεισαν τὸν αὐτοκράτορα νὰ τὸν ἐξορίσει στὴν Μελιτινὴ καὶ νὰ τοποθετήσει στὴν θέση του ἕναν ἀρειανόφρονα. Ὁ λαὸς ὅμως ἔτρεφε γι’αυτόν τόση ἀγάπη\, ὥστε προσπάθησε νὰ φονεύσει ἐπὶ τόπου τὸν ἀξιωματοῦχο ποὺ ἦλθε νὰ συλλάβει τὸν Μελέτιο. Ὁ ἅγιος τοῦ ἔσωσε τὴ ζωὴ καλύπτοντάς τον μὲ τὸν μανδύα του\, διδάσκοντας μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ σὲ ὅλους τὴν μεγαθυμία ἔναντι τῶν ἐχθρῶν μας.\nΟἱ ὀπαδοὶ του μετέβησαν σύσσωμοι μέχρι τὴν Ἀρμενία γιὰ νὰ ἐπισκεφτοῦν τὸν ἐξόριστο ἱεράρχη καὶ νὰ ἀκούσουν τὶς διδαχὲς του. Στὴν Ἀντιόχεια οἱ ὀρθόδοξοι ἔδιναν τὸ ὄνομά του στὰ παιδιὰ τους\, ζωγράφιζαν τὴν μορφὴ του στοὺς τοίχους τῶν σπιτιῶν τους καὶ συμπεριφέρονταν σὰν νὰ ἦταν παρών\, ἀρνούμενοι νὰ ἔχουν κοινωνία μὲ τὸν παρείσακτο αἱρετικό.\nΜετὰ τὸν θάνατο τοῦ αἱρετικοῦ αὐτοκράτορα (361)\, ὁ διάδοχός του Ἰουλιανὸς ὁ Παραβάτης ἐξέδωσε διάταγμα ποὺ ἐπέτρεπε τὴν ἐλεύθερη ἄσκηση ὅλων τῶν θρησκειῶν\, μὲ σκοπὸ νὰ προετοιμάσει τὴν ἀποκατάσταση τῆς λατρείας τῶν εἰδώλων. Ὁ ἅγιος Μελέτιος μπόρεσε τότε νὰ ἐπιστρέψει στὸν ἐπισκοπικὸ θρόνο του\, μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ὀρθόδοξους ἐπισκόπους ποὺ εἶχαν ἐξορισθεῖ ἀπὸ τὸν Κωνστάντιο. Ὁ πληθυσμὸς ἔτρεξε σὰν ἕνας ἄνθρωπος νὰ προϋπαντήσει τὸν ποιμενάρχη του γιὰ νὰ ἀσπασθεῖ τὶς χεῖρες καὶ τοὺς πόδες του\, ὡς ζωντανὴ εἰκόνα τοῦ Κυρίου\, καὶ νὰ λάβει τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ ἀγγίζοντας τὸ πνευματοφόρο σῶμα του. Ἡ ὄψη του καὶ μόνο ἦταν ἀρκετὴ γιὰ νὰ κατηχήσει τὸ λαὸ στὶς εὐαγγελικὲς ἀρετὲς καὶ ὁ ἦχος τῆς φωνῆς του ἀντηχοῦσε καθαρὰ τὸ δόγμα τῆς ἀληθείας.\nΜετὰ τὴν ἐνθουσιώδη αὐτὴ ὑποδοχή\, ὁ Μελέτιος διαπίστωσε ὅτι οἱ ὀρθόδοξοι τῆς πόλεως ἦταν κι αὐτοὶ διαιρεμένοι. Οἱ μὲν εἶχαν παραμείνει πιστοὶ σὲ αὐτόν\, οἱ ἄλλοι ὅμως ἀμφισβητοῦσαν τὴν ἐγκυρότητα τῆς ἐκλογῆς του\, στὴν ὁποία εἶχαν συμμετάσχει καὶ ἀρειανοί\, παρέμεναν προσκολλημένοι στὸ γράμμα τῆς Συνόδου τῆς Νικαίας\, καθὼς καὶ στὴ μνήμη τοῦ ἁγίου Εὐσταθίου\, καὶ ἀρνοῦνταν νὰ τὸν δεχθοῦν ὡς νόμιμο ἐπίσκοπο ὥστε ἐξέλεξαν ἐπίσκοπο τον πρεσβύτερο Παυλίνο. Τὸ σχίσμα αὐτό\, στοὺς κόλπους τῆς ἴδιας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας\, τὴν στιγμὴ ποὺ ἦταν ἀναγκαία ἡ μεγαλύτερη δυνατὴ ἀλληλεγγύη\, διήρκεσε ὀγδόντα πέντε χρόνια\, μὲ τὴν ὑποστήριξη τῶν δυτικῶν (μέχρι τὸ 485)\, καὶ καθυστέρησε οἰκτρὰ τὴν νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐπὶ τῆς άρειανικής αἱρέσεως\, παρὰ τὶς ὑπομονετικὲς προσπάθειες τοῦ Μεγάλου Βασιλείου νὰ πείσει τοὺς δυτικοὺς ἐπισκόπους νὰ ἀποκαταστήσουν κοινωνία μὲ τὸν Μελέτιο. Ὁ ἅγιος ἀρχιεπίσκοπος\, ἀπὸ τὴν πλευρὰ του\, προσπάθησε νὰ συνεργαστεῖ φιλανθρώπως μὲ τὸν Παυλίνο καὶ νὰ ἐνδυναμώσει τὸν λαὸ του στὴν ἀληθινὴ πίστη μὲ σκοπὸ νὰ ἀντισταθεῖ στὴν ὅλο καὶ πιὸ ἁπτὴ ἀπειλὴ διωγμοῦ τῶν χριστιανῶν. Ὁ αὐτοκράτορας Ἰουλιανὸς ἐξόρισε τὸν Μελέτιο καὶ λίγο ἀργότερα πέθανε. Στὸ θρόνο πέρασε ὁ εὐσεβὴς Ἰοβιανὸς ὁ ὁποῖος ἀνακάλεσε τὸν Μελέτιο καὶ ἄλλους ἐπισκόπους ἀπὸ τὴν ἐξορία. Ὁ ὀρθόδοξος\, ὅμως\, αὐτοκράτορας ἐκοιμήθη αἰφνίδια\, μετὰ ἀπὸ ὀκτὼ μῆνες βασιλείας μόνο (364)\, καὶ ἡ ἐξουσία πέρασε στὰ χέρια τοῦ Οὐάλη\, φανατικοῦ ὀπαδοῦ τοῦ ἀρειανισμοῦ καὶ ἀνελέητου διώκτη τῶν ὀρθοδόξων. Γιὰ τρίτη φορὰ ὁ ἅγιος Μελέτιος ἀναγκάστηκε νὰ πάρει τὸ δρόμο τῆς ἐξορίας μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους ὁμολογητὲς ἐπισκόπους ποὺ ἐκθρόνισε ὁ ἡγεμόνας. Ἀποσύρθηκε σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ κτήματά του στὶς ἐσχατιὲς τῆς Καππαδοκίας\, ὅπου εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ συναντᾶ συχνὰ τὸν Μέγα Βασίλειο\, τοῦ ὁποίου τὴν πίστη ὁλοψύχως συμμεριζόταν\, καὶ ὁ ὁποῖος κατέστη ἕνας ἀπὸ τοὺς δραστήριους ὑπέρμαχους τῆς ἀποκατάστασής του στὸν θρόνο τῆς Ἀντιοχείας.\nἘγκαταλείποντας τὴν πόλη του\, ὁ ἐπίσκοπος εἶχε ἀφήσει πίσω του πιστοὺς μαθητές\, διάπυρους ὑπερασπιστὲς τῆς Ὀρθοδοξίας\, ὅπως ὁ Διόδωρος ποὺ ἔγινε ἀργότερα ἐπίσκοπος Ταρσοῦ\, ὁ Φλαβιανός\, διάδοχός του στὸ θρόνο τῆς Ἀντιοχείας\, καὶ κυρίως ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος\, τὸν ὁποῖο εἶχε βαπτίσει καὶ εἶχε ἀποσπάσει ἀπὸ τὶς θύραθεν σπουδὲς γιὰ νὰ τὸν ὁδηγήσει στὴν μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς\, πρὶν τὸν χειροτονήσει διάκονο.\nἘμψυχωμένος ἀπὸ τὸ παράδειγμα τοῦ ἁγίου ποιμενάρχη καὶ τὶς παραινέσεις τῶν ἀναχωρητῶν\, ποὺ ἔρχονταν ἀπὸ τὰ ἀσκητήριά τους στὰ γύρω βουνὰ γιὰ νὰ τὸν ἐνθαρρύνουν\, ὁ λαὸς τῆς Ἀντιοχείας ἦταν ἕτοιμος νὰ ὑποστεῖ κάθε εἴδους διωγμὸ γιὰ τὴν ὑπόθεση τῆς Ἀληθείας καὶ παρέμεινε ἀκλόνητος στὴν πίστη ἀπέναντι στὶς ἀπειλὲς τοῦ αὐτοκράτορα ἕως τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ ἁγίου\, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Οὐάλη (378) καὶ τὴν ἔκδοση διατάγματος θρησκευτικῆς ἐλευθερίας ἀπὸ τὸν νέο αὐτοκράτορα τῆς Δύσεως Γρατιανό\, μαθητὴ τοῦ ἁγίου Ἀμβροσίου. Ὁ ἅγιος Μελέτιος συνεκάλεσε τότε δίχως χρονοτριβὴ σύνοδο ἑκατὸν πενήντα ἐπισκόπων\, οἱ ὁποῖοι ὀμολόγησαν ἀναμφίλεκτα τὸ Δόγμα τῆς Νικαίας καὶ καταδίκασαν ὅλες τὶς αἱρέσεις\, διακηρύττοντας τὴν ἀποδοχὴ τοῦ Κανόνος τῆς Πίστεως (379).\nὉ εὐσεβὴς αὐτοκράτορας Θεοδόσιος ὁ Μέγας (379-395) εἶδε\, μόλις πρὶν τὴν ἄνοδό του στὸ θρόνο\, σὲ ὅραμα τὸν ἅγιο Μελέτιο νὰ τὸν περιβάλλει μὲ τὴν αὐτοκρατορικὴ πορφύρα καὶ νὰ τοῦ θέτει τὸ στέμμα στὸ κεφάλι. Ἔχοντας κατὰ νοῦ νὰ θέσει ὁριστικὸ τέρμα σὲ ὅλες τὶς διαιρέσεις ποὺ προκαλοῦσε ὁ ἀρειανισμὸς καὶ οἱ ἄλλες αἱρέσεις\, συγκάλεσε στὴν Κωνσταντινούπολη μεγάλη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσει τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Νικαίας. Κάλεσε τότε τὸν ἅγιο Μελέτιο στὴν Βασιλεύουσα\, τὸν ὑποδέχθηκε μὲ μεγάλες τιμὲς καὶ τοῦ ἀνέθεσε νὰ προεδρεύσει τῶν ἐργασιῶν τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (Μάιος 381).\nἈφοῦ συγκέντρωσε τὶς ψήφους τῶν Πατέρων ὑπὲρ τῆς ἐγκυρότητας τῆς μεταθέσεως τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου [25 Ἰαν.] ἀπὸ τὰ Σάσιμα στὴν Κωνσταντινούπολη γιὰ τὸ καλὸ τῆς Ἐκκλησίας\, ὁ ἅγιος Μελέτιος ἀσθένησε καὶ παρέδωσε τὴν ψυχὴ του στὸν Κύριο κατὰ τὴν διάρκεια τῶν συνεδριάσεων τῆς Συνόδου. Ἡ κηδεία του ἔγινε μὲ κάθε ἐπισημότητα καὶ συγκέντρωσε ὅλο τὸν λαὸ τῆς Βασιλεύουσας γύρω ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα καὶ τοὺς Πατέρες τῆς Συνόδου. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης ἐκφώνησε συγκινητικὸ λόγο\, στὸν ὁποῖο θρηνοῦσε τὴν ἀπώλεια ἐκείνου ποὺ ὑπῆρξε γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας\, γιὰ τὴν Σύνοδο καὶ γιὰ ὅλη τὴν Ἀνατολὴ ὁ ἰατρὸς τῶν ψυχῶν\, ὁ στρατηγὸς τῆς στρατιὰς τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ κυβερνήτης τοῦ σκάφους τῆς Ἐκκλησίας ἐν μέσω τῆς τρικυμίας τῶν αἱρέσεων. Τὸ τίμιο λείψανό του\, ἀφοῦ ἔτυχε σὲ ὅλες τὶς πόλεις ποὺ περνοῦσαν τῆς ὑποδοχῆς ποὺ ἐπιφυλάσσεται σὲ νικηφόρους στρατηγούς\, μεταφέρθηκε μεγαλοπρεπῶς στὴν Ἀντιόχεια\, ὅπου ἀποτέθηκε στὸν τάφο τοῦ ἁγίου Βαβύλα. \nΠηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας\, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου\, Τόμος 6ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος. \nΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ\nΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ\nΛουκ.ιε’ 11-32\n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/2″][vc_column_text] \nΚΕΙΜΕΝΟ\n 11 Εἶπε δέ· ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς. 12 καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ\, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον. 13 καὶ μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν\, καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως. 14 δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην\, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι. 15 καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης\, καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους. 16 καὶ ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι\, καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ. 17 εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν εἶπε· πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων\, ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι! 18 ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· πάτερ\, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου. 19 οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου. 20 καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ. ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη\, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. 21 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ υἱός· πάτερ\, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου\, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου. 22 εἶπε δὲ ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ· ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν\, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας\, 23 καὶ ἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν θύσατε\, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν\, 24 ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε\, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη. καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι. 25 Ἦν δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ· καὶ ὡς ἐρχόμενος ἤγγισε τῇ οἰκίᾳ ἤκουσε συμφωνίας καὶ χορῶν\, 26 καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα. 27 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἥκει καὶ ἔθυσεν ὁ πατήρ σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν\, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν. 28 ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν. ὁ οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν παρεκάλει αὐτόν. 29 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ πατρί· ἰδοὺ τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον\, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ· 30 ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος\, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν\, ἦλθεν\, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν. 31 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τέκνον\, σὺ πάντοτε μετ’ ἐμοῦ εἶ\, καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν· 32 εὐφρανθῆναι δὲ καὶ χαρῆναι ἔδει\, ὅτι ὁ ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε\, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη.[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_column_text] \nΜΕΤΑΦΡΑΣΗ\n11Έπειτα τους είπε:  «Kάποιος είχε δυο γιους. 12Kι ο μικρότερος είπε στον πατέρα του: Πατέρα\, δώσε μου το μερίδιο που μου αναλογεί από την περιουσία. Kι εκείνος τους μοίρασε την περιουσία. 13Έτσι\, προτού κιόλας περάσουν πολλές μέρες\, τα μάζεψε όλα ο μικρότερος γιος κι έφυγε σε μια μακρινή χώρα\, όπου και σκόρπισε την περιουσία του ζώντας μέσα στην ασωτία. 14Kι αφού πια τα είχε ξοδέψει όλα\, ξέσπασε μεγάλη πείνα στη χώρα εκείνη\, οπότε άρχισε αυτός να στερείται. 15Πήγε τότε κι έγινε υπηρέτης ενός από τους πολίτες της χώρας εκείνης\, κι εκείνος τον έστειλε στα χωράφια του να βόσκει χοίρους. 16Kατάντησε έτσι να λαχταρά να ικανοποιήσει το στομάχι του με τα ξυλοκέρατα που έτρωγαν οι χοίροι\, μα κανένας δεν του έδινε. 17Ξανάρθε τότε στα λογικά του και είπε: Πόσοι μισθωτοί του πατέρα μου κερδίζουν περισσότερο ψωμί απ’ό\,τι χρειάζονται κι εγώ χάνομαι εδώ από την πείνα! 18Θα σηκωθώ\, λοιπόν\, και θα πάω στον πατέρα μου και θα του πω: Πατέρα\, αμάρτησα τόσο εναντίον τ’ουρανού όσο κι εναντίον σου. 19Δεν είμαι πια άξιος να ονομάζομαι γιος σου\, κάνε με σαν έναν από τους μισθωτούς σου. 20Έτσι\, σηκώθηκε και ξεκίνησε να πάει στον πατέρα του. Kι ενώ βρισκόταν ακόμα μακριά\, τον είδε ο πατέρας του και τον σπλαχνίστηκε\, κι έτρεξε και τον άρπαξε στην αγκαλιά του και τον γέμισε με φιλιά. 21Tου είπε τότε ο γιος: Πατέρα\, αμάρτησα τόσο εναντίον τ’ουρανού όσο και εναντίον σου και δεν είμαι πια άξιος να ονομάζομαι γιος σου. 22Mα ο πατέρας είπε στους δούλους του: Φέρτε την καλύτερη στολή και ντύστε τον\, και δώστε του δαχτυλίδι για το χέρι του και υποδήματα για τα πόδια του. 23Φέρτε επίσης το καλοθρεμμένο μοσχάρι και σφάξτε το\, για να φάμε και να ευφρανθούμε\, 24γιατί αυτός εδώ ο γιος μου νεκρός ήταν και ξανάζησε\, χαμένος ήταν και βρέθηκε. Kι άρχισαν να ευφραίνονται.   25»Στο μεταξύ\, ο μεγαλύτερος γιος ήταν στο χωράφι. Kαθώς\, λοιπόν\, πλησίασε στο σπίτι την ώρα που επέστρεφε\, άκουσε μουσική και χορούς. 26Φώναξε τότε έναν από τους υπηρέτες και ρωτούσε να μάθει τι σημαίνουν όλ’αυτά. 27Kι εκείνος του είπε: Eπέστρεψε ο αδελφός σου κι ο πατέρας σου έσφαξε το καλοθρεμμένο μοσχάρι\, επειδή ξανάρθε πίσω σ’αυτόν υγιής. 28Oργίστηκε τότε εκείνος και δεν ήθελε να μπει μέσα. Bγήκε\, λοιπόν\, έξω ο πατέρας του και τον παρακαλούσε\, 29μα εκείνος αποκρίθηκε στον πατέρα του και του είπε: Tόσα χρόνια τώρα εργάζομαι για σένα και ποτέ δεν παραμέλησα κάποια εντολή σου. Kι όμως σ’εμένα δεν έδωσες ποτέ ούτε ένα κατσίκι για να διασκεδάσω με τους φίλους μου. 30Mα σαν ήρθε ο γιος σου αυτός\, που κατέφαγε όλο το βιος σου με πόρνες\, έσφαξες για χάρη του το καλοθρεμμένο μοσχάρι. 31Tότε εκείνος του είπε:  «Παιδί μου\, εσύ είσαι πάντοτε μαζί μου κι όλα όσα έχω εγώ δικά σου είναι. 32Mα να γιορτάσουμε έπρεπε και να χαρούμε\, γιατί ο αδελφός σου αυτός νεκρός ήταν κι αναστήθηκε\, κι ήταν χαμένος και βρέθηκε».  [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”9733″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_column_text] \nἈπολυτίκιον \n Ἦχος γ’. Θείας Πίστεως.\nΝόμον ἔνθεον\, ἐμμελετήσας\, τὴν οὐράνιον\, γνῶσιν ἐκλάμπεις\, τὴ Ἐκκλησία Ἱεράρχα Μελέτιε\, τὴν γὰρ Τριάδα κηρύττων ὁμότιμον\, αἱρετικῶν διαλύεις τᾶς φάλαγγας. Πάτερ Ὅσιε\, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε\, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.\n[/vc_column_text][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΩ το απολυτίκιο του Αγίου Μελετίου” style=”3d” shape=”round” color=”success” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D1yz1c8ogymw%26list%3DPL2D824B69DFB6EF76%26index%3D12″][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”23976″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”green” style=”shadow” border_width=”10″][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b7-%ce%b9%ce%b6-%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%b1-%ce%b1%cf%83%cf%89%cf%84%ce%bf%cf%85-12-%cf%86%ce%b5%ce%b2%cf%81-2023-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b5/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ORGANIZER;CN="%CE%95%CE%9D%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%20%CE%99.%CE%9D%20%CE%9C%CE%95%CE%93%20%CE%91%CE%93%CE%99%CE%9F%CE%A5%20%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%A1%CE%93%CE%99%CE%9F%CE%A5%20%CE%9B%CE%91%CE%A1%CE%99%CE%A3%CE%97%CE%A3":MAILTO:info@galilea.gr
END:VEVENT
END:VCALENDAR