BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//ΓΑΛΙΛΑΙΑ - ECPv5.4.0.2//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:ΓΑΛΙΛΑΙΑ
X-ORIGINAL-URL:https://galilea.gr
X-WR-CALDESC:ΓΑΛΙΛΑΙΑ - Εκδηλώσεις
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20220327T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20221030T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20220403T080000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20220403T170000
DTSTAMP:20260711T020604
CREATED:20220326T201308Z
LAST-MODIFIED:20220402T082549Z
UID:27088-1648972800-1649005200@galilea.gr
SUMMARY:ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΛΙΜΑΚΟΣ) - ΑΓΙΟΥ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΥΜΝΟΓΡΑΦΟΥ (Ζωντανή μετάδοση).
DESCRIPTION:[vc_row][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”27092″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”3/4″][vc_column_text] \nΚΥΡΙΑΚΗ Δ’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΛΙΜΑΚΟΣ) – ΑΓΙΟΥ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΥΜΝΟΓΡΑΦΟΥ \nΖωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ \n (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση). \nμε θέμα λειτουργικού κηρύγματος: \n«Ποιό το νόημα της νηστείας και της προσευχής» . \nΔιαβάστε την ακολουθία της Κυριακής Δ’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΕΔΩ \n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΤΕΤΑΡΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ \nΣήμερα ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου\, συγγραφέα τῆς «Κλίμακος»\, πού ὑπῆρξε κήρυκας τῆς μετανοίας καί τῆς νηστείας. Γεννήθηκε στήν Παλαιστίνη γύρω στό 523 καί ἀπό μικρός ἄρχισε τούς ἀσκητικούς ἀγῶνες. Ἔγινε ἠγούμενος τῆς Ι. Μονῆς τοῦ Σινᾶ καί συνέγραψε τριάκοντα λόγους\, τῶν ὁποίων ὁ καθένας ἀναφέρεται σέ μία ἀρετή\, ἀπό τίς ευκολότερες πρός τίς  δυσκολότερες\, ἀναβιβάζοντας τόν ἄνθρωπο μέ σκαλοπάτια πνευματικά σέ οὐράνιο ὕψος. Γι’ αὐτό τό λόγο καί τό σύγγραμμα ὀνομάστηκε Κλῖμαξ τῶν ἀρετῶν. Ἀπεβίωσε τό 603.\nἩ μνήμη τοῦ ἑορτάζεται κανονικά τήν 30η Μαρτίου\, ἀλλά ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἑορτή σήμερα\, διότι ἡ Ἐκκλησία μ’ αὐτόν τόν τρόπο μᾶς προβάλλει πρός μίμηση ἕναν ἄνθρωπο σάν καί ἐμᾶς\, πού μέ τήν ἄσκηση ἔφθασε σέ εκατονταπλασίονα καρποφορία καί ἁγιότητα.\nΚυρίως ὅμως προβάλλεται ὁ Ἅγιος Ἰωάννης\, διότι μετά τίς τρεῖς βασικές Κυριακές τῆς Μεγ. Τεσσαρακοστῆς\, οἱ ὁποῖες μᾶς δίδουν τά συγκεκριμένα δογματικά στοιχεῖα τῆς πίστεως\, μέ τά ὁποία ἐξασφαλίζονται οἱ προϋποθέσεις ὀρθῆς Λατρείας τοῦ Θεοῦ καί μετά τήν ἐνίσχυση πού δεχόμαστε ἀπό τήν παρουσία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ\, τήν τέταρτη αὐτή Κυριακή παρουσιάζεται ἡ ἄλλη πλευρά τοῦ θέματος ἡ μεθοδολογική ἐνημέρωση μέ τό βιβλίο τῆς «Κλίμακος» καί ἡ θεολογική κατοχύρωση τῆς ἐσωτερικῆς ἀναγεννήσεως\, πού ἐπιτυγχάνεται μέ τήν ἀσκητική καί κατανυκτική ζωή τοῦ πιστοῦ\, πού περιγράφεται στό βιβλίο αὐτό τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου. Γι’ αὐτό διαβάζεται στίς Μονές τήν περίοδο αὐτή ἡ «Κλίμακα».\nἈπό αὔριο Δευτέρα ἀρχίζει ἡ πέμπτη ἑβδομάδα τῶν Νηστειῶν\, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τό λειτουργικό ἀποκορύφωμα τῆς Τεσσαρακοστῆς. Δηλαδή αὐτή ἡ ἑβδομάδα βαστάζει τό βάρος τοῦ τέλους καί ὄχι ἡ ἕκτη\, διότι ἀκολουθεῖ ἡ Μεγ. Ἑβδομάδα μέ τίς πυκνές\, πρωί βράδυ καί μακρές Ἀκολουθίες της.\nΜέ «διάκριση» δηλαδή οἱ Ἅγιοι Πατέρες πρόσθεσαν σ’ αὐτή τήν ἑβδομάδα δύο νέες ἀκολουθίες: τήν Πέμπτη τό Μέγα Κανόνα καί τό Σάββατο τόν Ἀκάθιστο Ὕμνο\, ὥστε στό μεσοδιάστημα τῆς ἕκτης ἑβδομάδας νά ὑπάρξει μιά σχετική μικρή λειτουργική ἀνάπαυλα καί ἀνάπαυση τῶν πιστῶν\, γιά νά εἰσέλθουν «ξεκούραστοι» στή Μεγάλη Ἑβδομάδα. \nΠηγή: ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ Στοιχεῖα Ἀγωγῆς γιά τήν τάξη καί τή Λατρεία τῆς Ἐκκλησίας \, Γεώργιος Σ. Κουγιουμτζόγλου Πρεσβύτερος\, ΣΤ΄ΕΚΔΟΣΗ[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text] \nΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΥΜΝΟΓΡΑΦΟΥ\nὉ ὅσιος Ἰωσὴφ γεννήθηκε στὴν Σικελία (816) καὶ ἀπὸ νεοτάτης ἡλικίας ἐπιδόθηκε στὴν μελέτη τῶν ἱερῶν Γραφῶν. Ὅταν οἱ Ἄραβες κατέλαβαν τὴν πατρίδα του (827)\, ὁ δεκαπενταετής Ἰωσὴφ ἔφυγε μὲ τὴν οἰκογένεια του γιὰ τὴν Πελοπόνησο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ γιὰ τὴν Θεσσαλονίκη\, ὅπου εκάρη μοναχὸς στὴν Μονὴ Λατόμου. Ὑπετάγη ψυχὴ τε καὶ σώματι στὸν πνευματικὸ τοῦ πατέρα καὶ διῆγε βίο σκληραγωγίας\, κοιμώμενος καταγῆς δίχως στρωμνή\, τρεφόμενος μόνο μὲ ξερὸ ψωμὶ καὶ νερό\, φορώντας τὰ πλέον πτωχικά ἐνδύματα. Ὅλες τὶς νύχτες ἔκανε ἀναρίθμητες μετάνοιες καὶ ἀνέπεμπε ὕμνους καὶ προσευχὲς στὸν Θεὸ τὸν ἀόρατο\, σὰν νὰ ἦταν ὁρατός. Διακόνημά του ἦταν ἡ ἀντιγραφὴ χειρογράφων καὶ συνέλαβε νὰ ἀναδειχθεῖ ἡ μονὴ του σὲ ὀνομαστὸ κέντρο καλλιγραφίας. Παρὰ τὶς ἀντιρρήσεις του\, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος σὲ ἡλικία μικρότερη ἀπὸ ἐκείνη τῶν τριάντα ἐτῶν ποὺ ὁρίζουν οἱ κανόνες\, καὶ ἐφεξῆς\, ὅλος τοῖς ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος (Φιλ. 3\, 13) ἐπεδίωκε νὰ φθάσει ἀπὸ τὸν παρόντα ἤδη βίον τοὺς οὐράνιους χορούς\, καὶ ὅλοι θαύμαζαν τοὺς λόγους του ποὺ ἦταν γεμάτοι μέλι πνευματικό.\nΜετὰ ἀπὸ καιρό\, ὁ ὅσιος Γρηγόριος ὁ Δεκαπολίτης [20 Νοεμ.] ἐπισκέφθηκε τὴν μονή\, γνώρισε καὶ θαύμασε τὸν ἐπουράνιο αὐτὸν ἄνδρα καὶ συνδέθηκε μαζὶ του μὲ φιλία πνευματική. Κατόρθωσε μάλιστα νὰ πείσει τὸν ἠγούμενο τῆς μονῆς νὰ ἀφήσει τὸν Ἰωσὴφ νὰ μεταβεῖ μαζὶ του στὴν Κωνσταντινούπολη\, ὅπου ἐγκαταστάθηκαν στὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου Αντίπα κοντὰ στὸν Ἅγιο Μώκιο. Ἐπιδιώκοντας νὰ ἀντανακλᾶ ὡς ἐν εσόπτρω τὴν διαγωγὴ τοῦ πνευματικοῦ του πατρός\, ὁ Ἰωσὴφ εγκαταβίωνε ἐκεῖ ὡς ἐν οὐρανῷ\, ξένος πρὸς τὴν τύρβη τῆς πόλεως\, ἀνερχόμενος καθημερινὰ ἀναβαθμοὺς ἐν τὴ καρδία του. Ἐν μέσω τῶν βιαίων διωγμῶν ποὺ εἶχαν ξεσπάσει τότε ἐναντίον τῶν σεπτῶν εἰκόνων\, τὸ κατάλυμα τῶν δύο ἁγίων κατέστη κέντρο συσπείρωσης τῶν ὁμολογητῶν τῆς Ὀρθοδοξίας\, οἱ ὁποῖοι ἀποφάσισαν νὰ στείλουν τὸν Ἰωσὴφ στὴν Ρώμη\, στὸν πάπα Γρηγόριο Δ΄ (827-844)\, ὥστε νὰ τὸν ἐνημερώσουν γιὰ τὴν κατάσταση καὶ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ὑποστήριξη τῆς δυτικῆς ἐκκλησίας στὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς ὀρθοδόξου Πίστεως. Ὁ Ἰωσήφ\, ποὺ εἶχε μάθει νὰ ὑπακούει χωρὶς ἀντιρρήσεις\, ἔκλινε τὴν κεφαλή\, ἀναχώρησε ἀπὸ τὴν Βασιλεύουσα ἐγκαταλείποντας τὸν πνευματικὸ του πατέρα\, τὸν ὁποῖο δὲν ἐπρόκειτο νὰ ξαναδεί\, καὶ ἐπιβιβάσθηκε σὲ πλοῖο γιὰ τὴν Ἰταλία χωρὶς κανένα ἐφόδιο ἢ ἀποσκευή. Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ταξιδιοῦ αἰχμαλωτίστηκε ἀπὸ τοὺς Αγαρηνούς πειρατὲς καὶ φυλακίστηκε στὴν Κρήτη. Ἐμπιστευόμενος στὴν θεία Πρόνοια\, ὁ ὅσιος ἀξιοποίησε τὸν ἐγκλεισμὸ αὐτὸν ἐνθαρρύνοντας τοὺς ἄλλους αἰχμαλώτους νὰ διαφυλάξουν τὴν Πίστη παρὰ τὰ βασανιστήρια ποὺ τοὺς ἐπέβαλλαν οἱ Σαρακηνοί. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο κατόρθωσε νὰ σώσει πολλοὺς ἀπὸ τὰ δίχτυα τοῦ διαβόλου\, στηλίτευσε ἕναν ἐπίσκοπο ποὺ ἦταν ἕτοιμος νὰ προσχωρήσει στὴν εἰκονομαχικὴ αἵρεση\, καὶ ὡς αλείπτης προετοίμασε ἕναν λαϊκό\, ὁ ὁποῖος ετελειώθη ἐνδόξως διὰ τοῦ μαρτυρίου.\nΤὴν νύχτα παραμονῆς τῶν Χριστουγέννων\, καὶ ἐνῶ τὰ πόδια του ἦσαν σφιχτὰ δεμένα στὴν ποδοκάκη καὶ ὁ αὐχένας του στὸ τιμωρητικό ξύλο\, ὁ Ἰωσὴφ δοξολογοῦσε ψάλλοντας ὕμνους τὴν ἔλευση στὸν κόσμο αὐτὸ τοῦ Ἠλίου τῆς Δικαιοσύνης\, ὅταν τοῦ παρουσιάστηκε ὁ ἅγιος Νικόλαος\, μεγαλειώδης\, μὲ μορφὴ ποὺ ἀκτινοβολοῦσε\, καὶ τοῦ ἐνεχείρισε μιὰ περγαμηνὴ πάνω στὴν ὁποία ἔγραφε: Ταχῦνον ὁ οἰκτίρμων καὶ σπεύσον ὡς ἐλεῆμον εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν\, ὅτι δύνασαι βουλόμενος! Τοῦ ἀνήγγειλε ἐπίσης ὅτι καθὼς εἶχε ἀποβιώσει ὁ αὐτοκράτορας Θεόφιλος\, σύντομα θὰ ἀπελευθερωνόταν καὶ ἔπρεπε νὰ ἐπανακάμψει στὴν Βασιλεύουσα γιὰ νὰ στηρίξει καὶ ἐνδυναμώσει τὴν ὀρθόδοξη Πίστη.\nΤὴν χαρὰ ποὺ ἔνιωσε ξαναβρίσκοντας τὴν Πόλη κοσμημένη μὲ εἰκόνες (843) ἀμαύρωσε ὡστόσο ἡ εἴδηση τῆς εκδημίας τοῦ ἁγίου Γρηγορίου. Ὁ Ἰωσὴφ ἔζησε γιὰ ἕνα διάστημα στὸ παλαιὸ ἡσυχαστήριο τοῦ Ἁγίου Αντίπα\, μαζὶ μὲ τὸν μαθητὴ τοῦ Γρηγορίου\, Ἰωάννη. Μετὰ τὸ θάνατο τοῦ συνασκητή του\, ὁ Ἰωσὴφ ἐγκατέλειψε καὶ ἐγκαταστάθηκε στὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Πολυάριθμοι φίλοι καὶ θαυμαστὲς τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου προσέτρεχαν ἤδη στὸν Ἰωσήφ\, θεωρώντας τὸν διάδοχο τοῦ ἁγίου καὶ κληρονόμου τῶν χαρισματικῶν διδαχῶν του καί\, μετὰ πέντε χρόνια\, καθὼς ὁ χῶρος ἦταν μικρός\, ὁ Ἰωσὴφ ἀποφάσισε νὰ ἱδρύσει μονή\, σὲ τοποθεσία ἐρημικὴ ἐκεῖ κοντά. Ἔκτισε ναὸ ἀφιερωμένο στὸν ἅγιο Βαρθολομαίο\, τμῆμα τοῦ λειψάνου του ὁποίου εἶχε φέρει ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη\, καὶ στὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Δεκαπολίτη. Ποθώντας νὰ τιμήσει τὸν ἅγιο Ἀπόστολο Βαρθολομαίο μὲ ὕμνους αντάξιούς τού\, ὁ Ἰωσὴφ προσευχήθηκε καὶ νήστευσε ἐπὶ σαράντα ἡμέρες\, καὶ τὴν παραμονὴ τῆς ἑορτῆς του παρουσιάστηκε ὁ ἅγιος Ἀπόστολος\, ὁ ὁποῖος πῆρε τὸ Εὐαγγέλιο ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα\, τὸ ἀπόθεσε στὸ στέρνο τοῦ Ἰωσὴφ καὶ τὸν εὐλόγησε. Ἀπὸ τότε\, ἡ καρδία τοῦ ὁσίου Ἰωσήφ\, πλήρης Πνεύματος Ἁγίου\, ἀνέβλυζε ὡς πηγὴ ἄφθονου ὕδατος\, ὕμνους καὶ τροπάρια πρὸς τέρψη καὶ ψυχωφέλεια τῆς Ἐκκλησίας. Συμπλήρωσε τὸ ἔργο τῶν μελωδῶν ποὺ προηγήθηκαν: συνέθεσε τὴν Παρακλητικὴ σὲ ὀκτὼ ἤχους γιὰ κάθε ἡμέρα τῆς ἑβδομάδας\, συμπλήρωμα τοῦ κύκλου τῶν ἀναστάσιμων ὕμνων τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Δαμασκηνοῦ (Οκτώηχος)\, καθὼς καὶ κανόνες καὶ στιχηρά πρὸς τιμὴν πολλῶν ἁγίων\, ὁλοκληρώνοντας μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο τὸν κύκλο τῶν Μηνιαίων γιὰ ὅλες τὶς ἡμέρες τοῦ ἐνιαυτοῦ. Χάρις στὸ ἔργο του\, ἡ Ἐκκλησία\, μετὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς Ὀρθοδοξίας\, ἦταν πλέον σὲ θέση νὰ τιμᾶ ἀντάξια τὶς ἑορτὲς τῶν ἁγίων μὲ εἰκόνες\, μὲ ὕμνους καὶ μὲ ἱερὲς τελετές.\nὉ θρίαμβος ὅμως τῆς Ὀρθοδοξίας σύντομα ἀμαυρώθηκε καὶ ὁ Ἰωσὴφ τάχθηκε στὸ πλευρὸ τοῦ Ἰγνατίου [23 Οκτ.] καὶ τῶν μοναχῶν τῆς Μονῆς Στουδίου\, οἱ ὁποῖοι μὲ ἱερὴ ἀγανάκτηση καταδίκασαν τὴν σκανδαλώδη σχέση τοῦ ἀντιβασιλέα Βάρδα μὲ τὴν σύζυγο τοῦ γιοῦ του. Ἐξορίσθηκε τότε στὴν Χερσώνα τῆς Κριμαίας (858)\, ὅπου ἔζησε ἐπὶ ἐννέα χρόνια\, χωρὶς νὰ παύσει νὰ δοξάζει τὸν Θεὸ πάντων ἕνεκεν\, συνεχίζοντας τὸ ποιητικὸ του ἔργο.\nὍταν ἀνῆλθε στὸν αὐτοκρατορικὸ θρόνο ὁ Βασίλειος Α΄ ὁ Μακεδὼν (867)\, ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος καὶ οἱ ὀπαδοὶ του ἀνακλήθηκαν ἀπὸ τὴν ἐξορία καὶ ὁ Ἰωσὴφ ἀνέλαβε ἐκ νέου τὴν διοίκηση καὶ πνευματικὴ καθοδήγηση τῆς μονῆς του. Μόνο κατόπιν πιέσεων ἀπὸ πλευρὰς τοῦ αὐτοκράτορα καὶ τοῦ πατριάρχη\, δέχθηκε τὸ ἀξίωμα τοῦ σκευοφύλακα τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας\, ἕνα ἀπὸ τὰ ἀνώτατα τῆς βυζαντινῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱεραρχίας. Κατὰ τὴν περίοδο αὐτὴ τῆς γαλήνης\, ὁ Ἰωσὴφ συνέθεσε τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ ὑμνογραφικοῦ του ἔργου. Μετὰ τὴν κοίμηση τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου (877)\, ἐξακολούθησε νὰ χαίρει τῆς πλήρους ἐμπιστοσύνης τοῦ ἁγίου Φωτίου [6 Φεβρ.]\, ὁ ὁποῖος τὸν ἀποκαλοῦσε «Πατέρα\, πατέρων\, ἰσάγγελο καὶ θεοφόρο ἄνδρα»\, τὸν διόρισε σύμβουλό του σὲ θέματα πνευματικῆς καθοδήγησης τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐξομολόγο τῶν μελῶν τῆς ἀνώτερης ἱεραρχίας. Κόσμησε τὴν Ἐκκλησία μὲ τὶς ἀρετὲς του\, ὅπως καθ’ ὅλο τὸν βίο του εἶχε τιμήσει μὲ ὕμνους τοὺς ἁγίους\, προαισθανόμενος σὲ τὴν ἐπικείμενη ἐκδημία τοῦ\, ὁ Ἰωσὴφ ὑπέβαλε τὴν παραίτηση του στὸν πατριάρχη καὶ ἀποσύρθηκε στὴν μονὴ του\, ὅπου ἀνεπαύθη στὶς 3 Ἀπριλίου 886\, σὲ ἡλικία ἑβδομήντα ἐτῶν.\nΤὴν ἴδια ἐκείνη ἡμέρα\, ἕνας ἀπὸ τοὺς προύχοντες τῆς Πόλης μετέβη στὸν ναὸ τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος καὶ προσευχόταν νὰ ‘βρει τὸν δοῦλο ποὺ εἶχε χάσει. Μετὰ τρεῖς ἡμέρες παρουσιάστηκε ὁ ἅγιος Θεόδωρος καὶ τοῦ εἶπε ὅτι δὲν εἶχε μπορέσει νὰ ἀνταποκριθεῖ στὶς δεήσεις του\, γιατὶ εἶχε πάει μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἁγίους νὰ προϋπαντήσει στὰ ἐπουράνια τὸν Ἰωσὴφ τὸν ποιητή\, ὁ ὁποῖος τοὺς τίμησε καὶ τοὺς ἐγκωμίασε κατὰ τὸν ἐπίγειο βίο του μὲ ὕμνους θεόπνευστους. \nΠηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας\, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου\, Τόμος 8ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος. \n  \nΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ\nΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΑΠΡΙΛΙΟΥ\nΜαρκ.θ’ 17-31\n[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/2″][vc_column_text] \nΚΕΙΜΕΝΟ\n17 καὶ ἀποκριθεὶς εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπε· διδάσκαλε\, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε\, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. 18 καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ\, ρήσσει αὐτόν\, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ\, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι\, καὶ οὐκ ἴσχυσαν. 19 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει· ὦ γενεὰ ἄπιστος\, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετε αὐτὸν πρός με. καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν. 20 καὶ ἰδὼν αὐτὸν εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν\, καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων. 21 καὶ ἐπηρώτησε τὸν πατέρα αὐτοῦ· πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ; ὁ δὲ εἶπε· παιδιόθεν. 22 καὶ πολλάκις αὐτὸν καὶ εἰς πῦρ ἔβαλε καὶ εἰς ὕδατα\, ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν· ἀλλ’ εἴ τι δύνασαι\, βοήθησον ἡμῖν σπλαχνισθεὶς ἐφ’ ἡμᾶς. 23 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι\, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι. 24 καὶ εὐθέως κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου μετὰ δακρύων ἔλεγε· πιστεύω\, κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ. 25 ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει ὄχλος\, ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ λέγων αὐτῷ· τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν\, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω\, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν. 26 καὶ κράξας καὶ πολλὰ σπαράξαν αὐτὸν ἐξῆλθε\, καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός\, ὥστε πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν. 27 ὁ δὲ Ἰησοῦς κρατήσας αὐτὸν τῆς χειρὸς ἤγειρεν αὐτόν\, καὶ ἀνέστη. 28 Καὶ εἰσελθόντα αὐτὸν εἰς οἶκον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπηρώτων αὐτὸν κατ’ ἰδίαν\, ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό. 29 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. 30 Καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας\, καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ· 31 ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρα ἀνθρώπων\, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν\, καὶ ἀποκτανθεὶς τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_column_text] \nΜΕΤΑΦΡΑΣΗ\n17Kι αποκρίθηκε ένας μέσα από το πλήθος: “Δάσκαλε\, σου έφερα το γιο μου που έχει πνεύμα άλαλο\, 18κι όπου τον κυριεύσει\, του προκαλεί σπασμούς και βγάζει αφρούς και τρίζει τα δόντια του και παραλύει τελείως. Kι είπα στους μαθητές σου να το βγάλουν\, αλλά δεν μπόρεσαν”. 19Tου λέει τότε ο Iησούς: “Ω άπιστη γενιά! Mέχρι πότε θα είμαι μαζί σας; Mέχρι πότε θα σας υπομείνω; Φέρτε τον σε μένα”. 20Tον έφεραν λοιπόν σ’ αυτόν\, και όταν το πνεύμα είδε τον Iησού τράνταξε αμέσως το παιδί\, κι αυτό έπεσε καταγής και κυλιόταν βγάζοντας αφρούς. 21Pώτησε τότε τον πατέρα του: “Πόσος καιρός είναι από τότε που του έχει συμβεί αυτό;” Kι εκείνος απάντησε: “Aπό παιδάκι. 22Kαι πολλές φορές τον έριξε και στη φωτιά και στα νερά για να τον εξοντώσει. Mα αν μπορείς να κάνεις κάτι\, βοήθησέ μας δείχνοντάς μας συμπόνια”. 23Kι ο Iησούς του είπε εκείνο το: “Aν μπορείς να πιστέψεις\, όλα είναι δυνατά γι’ αυτόν που πιστεύει”. 24Aμέσως τότε ο πατέρας του παιδιού φώναξε δυνατά και με δάκρυα έλεγε: “Πιστεύω\, Kύριε\, βοήθα με στην απιστία μου”! 25Kαι σαν είδε ο Iησούς ότι συγκεντρώνεται κόσμος\, επιτίμησε το δαιμονικό πνεύμα λέγοντάς του: “Πνεύμα άλαλο και κουφό\, εγώ σε διατάζω\, βγες απ΄ αυτόν και μην ξαναμπείς πια σ’΄ αυτόν. 26Kαι το πνεύμα\, αφού έβγαλε μια δυνατή κραυγή και τον κατατάραξε\, βγήκε\, ενώ το παιδί έγινε σαν νεκρό\, έτσι που πολλοί έλεγαν ότι πέθανε. 27O Iησούς όμως κρατώντας τον από το χέρι τον ανασήκωσε και στάθηκε όρθιος.   28Όταν\, κατόπιν\, μπήκε ο Iησούς σ΄ ένα σπίτι\, τον ρωτούσαν ιδιαιτέρως οι μαθητές του: “Γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να το βγάλουμε;” 29Kι εκείνος τους απάντησε: “Tο γένος αυτό με τίποτε δεν μπορεί να βγει παρά μόνο με προσευχή και νηστεία”.    30Ύστερα βγήκαν από εκεί και περνούσαν μέσα από τη Γαλιλαία\, αλλά δεν ήθελε να το ξέρει αυτό κανένας\, 31γιατί εξηγούσε στους μαθητές του και τους έλεγε: “O Γιος του Aνθρώπου παραδίνεται σε χέρια ανθρώπων κι αυτοί θα τον θανατώσουν\, μα την τρίτη μέρα από τη θανάτωσή του θ’ αναστηθεί”.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”9733″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_column_text] \nἈπολυτίκιον \n Ἦχος γ’ Θείας πίστεως.\nΘεῖον κλίμακα\, ὑποστηρίξας\, τὴν τῶν λόγων σου\, μέθοδον πάσι\, Μοναστῶν ὑφηγητὴς ἀναδέδειξαι\, ἐκ πρακτικῆς Ἰωάννη καθάρσεως\, πρὸς θεωρίας ἀνάγων τὴν ἔλαμψιν. Πάτερ Ὅσιε\, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε\, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.\n[/vc_column_text][vc_btn title=”Ακούστε ΕΔΩ το απολυτίκιο του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος” style=”3d” shape=”round” color=”purple” i_icon_fontawesome=”fas fa-music” add_icon=”true” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DaFn4666zBac%26list%3DPL53C1FB15DBFC4B32%26index%3D30″][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”23976″ img_size=”medium” alignment=”center”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”purple” style=”shadow” border_width=”10″][/vc_column][/vc_row]
URL:https://galilea.gr/event/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b7-%ce%b4-%ce%bd%ce%b7%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%b9%cf%89%ce%bd-%ce%b9%cf%89%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bb%ce%b9%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%83-%ce%b1/
LOCATION:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ\, Λεωφ.Κ.Καραμανλή καί Αρκαδίου\, ΛΑΡΙΣΑ\, ΛΑΡΙΣΗΣ\, 41336\, Ελλάδα
CATEGORIES:ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
END:VEVENT
END:VCALENDAR