Κατηγορία:ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ :

2021 18 ΝΟΕ. – 60Η ΕΣΠΕΡΙΝΗ ΟΜΙΛΙΑ “ΧΡΗΣΤΟΗΘΕΙΑ (ΜΕΡΟΣ Γ΄) – ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ”

Στον Ιερό μας Ναό του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Γεωργίου Λαρίσης πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2021, η Εσπερινή Ομιλία του Γ΄ Κύκλου Ομιλιών του πνευματικού μας π.Νικηφόρου Κοντογιάννη με τίτλο “ΧΡΗΣΤΟΗΘΕΙΑ (Μέρος Γ΄) – ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ”, με αφορμή το βιβλίο του Αγίου Παΐσίου του Αγιορείτου “Οικογενειακή Ζωή”, όπου εξάγονται διάφορα συμπεράσματα πνευματικής ζωής, συνύπαρξης, συνεργασίας και γενικά της προσέγγισης του Θεού με σκοπό την σωτηρία, τον αγιασμό, την μίμηση του Ι.Χριστού και τέλος την θέωση του ανθρώπου δια του ενανθρωπίσαντος ΙΣ ΧΡ. Οι ομιλίες πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη στις 7:00μ.μ. αμέσως μετά την Ακολουθία του Ι.Εσπερινού και της Ι.Παρακλήσεως οι οποίες τελούνται στις 6:00μ.μ.,  ενώ μεταδίδονται και σε ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας: www.galilea.gr/ζωντανα-2/.

Η παράκληση τελέστηκε προς τιμήν του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου και κατά τη διάρκεια της εκτέθηκαν προς προσκύνηση και ευλογία των πιστών τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Λουκά του Ιατρού και του Αγίου Νεκταρίου επ. Πενταπόλεως καθώς επίσης και δύο εργόχειρα του Οσ.Παϊσίου του Αγιορείτου με Τίμιο Ξύλο.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ῏Ηχος δ’ Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἐκ γῆς ὁ καλέσας σε, πρὸς Οὐρανίους Μονάς, τηρεῖ καὶ μετὰ θάνατον ἀδιαλώβητον, τὸ Σκῆνός σου Ὅσιε. Σὺ γὰρ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὡς αἰχμάλωτος ἤχθης, ἔνθα καὶ ᾠκειώθης, τῷ Χριστῷ, Ἰωάννη. Αὐτὸν οὖν ἱκέτευε, σωθῆναι τάς ψυχὰς ἡμῶν.

Ακούστε Νο 07 ΕΔΩ:

ΘΕΜΑ 60ης ΟΜΙΛΙΑΣ:

“Ας διορθώσουμε την κραυγή και κάθε κακία

Ο αγ.Παΐσιος “Ὡς μέλος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ὄχι μόνον προσευχόταν μὲ πόνο γιὰ ὅσους ἀντιμετώπιζαν προβλήματα μέσα στὴν οἰκογένεια, ἀλλὰ βοηθοῦσε καὶ μὲ τὸν λόγο του”. Εμείς πόσο βοηθάμε τους εαυτούς μας.

Στο σημείο αυτό ο Ι.Χρυσόστομος τονίζει:  «Καὶ κραυγή», λέγει. Τί τέλος πάντων; καὶ τὴν κραυγὴν καταργεί; Ο πρᾶος βέβαια πρέπει νὰ εἶναι τέτοιος. Διότι ἡ κραυγὴ εἶναι ἵππος, ποὺ ἔχει ἀναβάτην τὴν ὀργήν˙ δέσε τὰ πόδια τοῦ ἵππου, καὶ θὰ καταστρέψῃς τὸν ἀναβάτην. Ας ἀκούσουν αὐτὰ πρὸ πάντων αἱ γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι κραυγάζουν καὶ φωνάζουν δυνατὰ εἰς κάθε περίστασιν. Εἰς μίαν μόνον περίπτωσιν εἶναι χρήσιμος ἡ κραυγή, εἰς τὸ κήρυγμα καὶ τὴν διδασκαλίαν, ἀλλοῦ δὲ πουθενά, οὔτε καὶ εἰς τὴν προσευχήν. Καὶ ἂν θέλῃς νὰ μάθῃς διὰ τῶν πραγμάτων, ποτὲ νὰ μὴ κραυγάζῃς καὶ ἔτσι δὲν θὰ ὀργισθῇς ποτέ. Νὰ ὁ τρόπος νὰ μὴ ὀργίζεται καινείς. Διότι ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκεῖνος ποὺ δὲν κραυγάζει νὰ ὀργισθῇ, ἔτσι δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὸς ποὺ κραυγάζει νὰ μὴ ὀργισθῇ. Μὴ λοιπόν, σὲ παρακαλῶ, μοῦ εἰπῇς τὸν ὑπερβολικὰ ὀργιζόμενον καὶ τὸν μνησίκακον, καὶ τὴν αὐτοπικρίαν καὶ τὴν αὐτοχολήν˙ ἡμεῖς συζητοῦμεν τώρα περὶ τοῦ πάθους τῆς συναρπαγῆς.

3..Ωστε συμβάλλει πολὺ πρὸς τοῦτο τὸ νὰ διδάξω μεν τὴν ψυχὴν ποτὲ νὰ μὴ κραυγάζῃ καὶ νὰ φωνάζῃ δυνατά. Περικόπτεις τὰ πτερὰ τῆς ὀργῆς, ὅταν ἀποβάλλῃς τὴν κραυγήν, καταστέλλεις τὸ οἴδημα τῆς καρδίας. ῞Οπως δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ χέρια νὰ παλεύουν μὲ ἐκεῖνον ποὺ δὲν ἐπρόβαλεν ἀντίστασιν, ἔτσι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποστομώνεται ἐκεῖνος ποὺ δὲν κραυγάζει. Δέσε τὰ χέρια τοῦ πυγμάχου καὶ πρόσταξέ τον νὰ πυγμαχήσῃ ἀλλὰ δὲν θὰ ἠμπορέσῃ˙ ἔτσι οὔτε καί ὁ θυμός. Ἡ κραυγὴ ὅμως ἐξεγείρει καὶ ἐκεῖνον ποὺ δὲν ὑπάρχει˙ ἰδίως μάλιστα ἀπ᾿ αὐτὸ πιάνονται αἱ γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι, ὅταν ὀργίζωνται μὲ τὰς ὑπηρετρίας των, γεμίζουν ὅλην τὴν οἰκίαν ἀπὸ τὴν ἰδικήν των κραυγήν πολλάκις δὲ καὶ ἂν τύχῃ νὰ εἶναι κτισμένη ἡ οἰκία κοντὰ εἰς στενὸν δρόμον, ὅλοι οἱ διερχόμενοι ἀκούουν αὐτὴν νὰ κραυγάζῃ καὶ τὴν ὑπηρέτριαν νὰ κλαίῃ δυνατά. Τί θὰ ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ ποτὲ ἀσχημονέστερον ἀπὸ τὸ νὰ ἀκούῃ κανεὶς κραυγὰς μὲ θρήνους; Διότι ὅλαι ἀμέσως ἔρχονται διὰ νὰ ἰδοῦν καὶ ἐρωτοῦν˙ Τί συνέβη ἐκεῖ; Ἡ τάδε, λέγει ἄλλη, κτυπᾷ τὴν δούλην της. Τί θὰ ἠμποροῦσε νὰ συμβῇ ἀναιδέστερον ἀπ᾿ αὐτό;

Τί λοιπόν, δὲν πρέπει νὰ κτυπᾷ; Δὲν λέγω αὐτό˙ διότι πρέπει μέν, ἀλλ᾿ ὄχι συνέχεια, οὔτε ὑπερβολικά, οὔτε διὰ τὰ ἰδικά της σφάλματα, πρᾶγμα ποὺ πάντοτε λέγω, οὔτε ἂν λείπῃ κάτι ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν της, ἀλλ᾿ ἐὰν βλάπτῃ τὴν ἰδικήν της ψυχήν˙ ἐὰν τὴν κτυπᾷς δι᾿ αὐτὴν τὴν αἰτίαν, ὅλοι θὰ σὲ ἐπαινέσουν καὶ κανεὶς δὲν θὰ σὲ κατηγορήσῃ˙ ἂν ὅμως τὴν κτυπᾷς διὰ τὰ ἰδικά σου σφάλματα, ὅλοι θὰ σὲ κατηγορήσουν δι᾿ ὠμότητα καὶ σκληρότητα. Καὶ τὸ αἰσχρότερον ὅλων εἶναι ὅτι ὑπάρχουν τόσον ἄγριαι καὶ σκληραί γυναῖκες, ποὺ κτυποῦν μὲ τὸ μαστίγιον τόσον πολύ, ὥστε νὰ μὴ σβήνουν τὰ σημάδια ἀπὸ τὰ τραύματα οὔτε ἐντὸς τῆς ἰδίας ἡμέρας. Διότι, ἀφοῦ γυμνώσουν τὰς κόρας καὶ ἀφοῦ καλέσουν διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν τὸν ἄνδρα των, δένουν πολλάκις αὐτὰς εἰς τὰ καθίσματα. ᾿Αλλοίμονον! δὲν σκέπτεσαι ἐκείνην τὴν στιγμήν, εἰπέ μου, τὴν γέενναν; ἀλλὰ γυμνώνεις τὴν νεαρὰν δούλην καὶ τὴν δεικνύεις εἰς τὸν ἄνδρα σου; καὶ δὲν ἐντρέπεσαι μήπως σὲ κατηγορήσῃ; καὶ ἐπὶ πλέον ἐρεθίζεις αὐτόν, καὶ ἀπειλεῖς νὰ τὴν δέσῃς, ἀφοῦ προηγουμένως ὕβρισες πολὺ τὴν δυστυχῆ καὶ ταλαίπωρον, ἀποκαλοῦσα αὐτὴν Θεσσαλίδα”, δραπέτριαν, πόρνην. Διότι ὁ θυμὸς δὲν ἀφήνει νὰ δείχνῃ εὐσπλαχνίαν οὔτε τὸ ἰδικόν της στόμα, ἀλλ᾿ ἀποβλέπει εἰς ἕνα καὶ μόνον, πῶς ν᾿ ἀποκρούσῃ ἐκείνην, ἔστω καὶ ἂν ἀ κόμη κατεντροπιάζῃ τὸν ἑαυτόν της. Καὶ ὕστερα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ λοιπὸν κάθεται ἐμπρός της ὡσὰν κάποιος τύραννος, καὶ καλεῖ τὰ παιδιά της, καὶ ἀφοῦ τοποθετήσῃ πλησίον τὸν ἀνόητον ἄνδρα της, μεταχειρίζεται αὐτὸν ὡσὰν τὸν δήμιον. Αὐτὰ ἔπρεπε νὰ συμβαίνουν εἰς τὰ σπίτια τῶν χριστιανῶν;

᾿Αλλά, θὰ εἰπῇ κάποιος, τὸ γένος τῶν γυναικῶν εἶναι πονηρὸν καὶ θρασὺ καὶ ἀδιάντροπον καὶ ἀδιόρθωτον. Τὸ γνωρίζω καὶ ἐγώ˙ ἀλλ᾽ εἶναι δυνατὸν νὰ διορθώσῃς αὐτό κατ᾽ ἄλλον τρόπον…  καὶ μὲ τὴν κολακείαν καὶ μὲ τὴν ἀγαθοεργίαν. “Αν είναι πιστὴ ἡ δούλη, ἔγινεν ἀδελφή σου. Σκέψου ὅτι σὐ εἶσαι ἡ οἰκοδέσποινα καὶ ἐκείνη σέ ὑπηρετεῖ. “Αν είναι μέθυσος, ἐξάλειψε τὰς εὐκαιρίας τῆς μέθης, κάλεσε τὸν άνδρα και συμβούλευσε την. “Η δὲν γνωρίζεις πόσον αἰσχρὸν πρᾶγμα εἶναι νὰ κτυπᾶται ἡ γυναίκα. Οι νομοθετήσαντες βέβαια τόσον έκαναν πολλούς νόμους ἐναντίον τῶν ἀνδρῶν, ἀκόμη καὶ τὴν διά πυρᾶς θανατικήν καταδίκην καὶ τὰ βασανιστήρια, σπάνια όμως έκρέμασαν γυναίκα, ἀλλά σταματοῦν τὴν ὀργὴν μέχρι τα ραπίσματα. Τόσον μεγάλον σεβασμὸν χρησιμοποιοῦν πρὸς τὴν φύσιν αὐτήν, ὥστε οὔτε ἐκρέμασαν γυναῖκα, ἄν καί ἦτο ἀναγκαῖον νὰ γίνῃ αὐτό, καὶ πρὸ πάντων ἂν τύχῃ να είναι έγκυος. Είναι ἐντροπή λοιπὸν εἰς τὸν ἄνδρα νά κτυπᾷ τὴν γυναῖκα ἐφ᾽ ὅσον δὲ εἶναι εἰς τὸν ἀνδρα, πολύ περισσότερον είναι ἐντροπὴ εἰς τὴν ὁμόφυλόν της. Απ’ αὐτὰ γίνονται αἱ γυναίκες μισηταὶ καὶ εἰς τοὺς ἄνδρας.

Τί λοιπόν, θὰ εἰπῇ κάποιος, ὅταν πορνεύῃ; Ὑπάνδρευσέ την, ἐξάλειψε τὰς αἰτίας τῆς πορνείας, μὴ τὴν ἐπιτρέπῃς νὰ ζῇ μὲ ὑπερβολικές απολαύσεις. Τί λοιπόν, ἐὰν κλέπτη; Νὰ τὴν φυλάσσῃς καὶ νὰ τὴν παρακολουθῇς συνέχεια, Τί ὑπερβολή! Μὰ ἐγώ, λέγει, ἐγὼ θὰ εἶμαι φύλαξ; Τί ἀνοισία! διατί, παρακαλῶ, δὲν θὰ εἶσαι φύλαξ; δὲν ἔχει τὴν ἰδίαν μὲ σὲ ψυχήν, δὲν ἔχει ἀξιωθῆ ἀπὸ τὸν Θεὸν τῶν ἰδίων χαρισμάτων; δὲν ἀπολαμβάνει τὴν ἰδίαν τράπεζαν; δεν συμμετέχει εἰς τὴν ἰδίαν μὲ σὲ εὐγενῆ καταγωγήν;

Τί λοιπόν, λέγει, ἂν εἶναι αὐθάδης καὶ φλύαρος καί μέθυσος; Πόσαι ὅμως γυναίκες ἐλεύθεραι εἶναι τέτοιαι; Ο Θεός διέταξε νὰ ὑποφέρουν οἱ ἄνδρες ὅλα τὰ ἐλαττώματα τῶν γυναικῶν. Μόνον νὰ μὴν εἶναι πόρνη ή γυναίκα καὶ ὑπόφερε ὅλα τὰ ὑπόλοιπα ἐλαττώματά της. Είτε είναι μέθυσος, εἴτε αὐθάδης, εἴτε φλύαρος, είτε φθονερά, είτε πολυδάπανος, εἴτε σπαταλᾷ τὴν περιουσίαν, τὴν ἔχεις σύντροφό τῆς ζωῆς σου˙ πρέπει νὰ τὴν διευθύνῃς, διὰ τοῦτο σὺ εἶσαι ἡ κεφαλή. Λοιπὸν νὰ τὴν διευθύνῃς, κάμνε ὅ,τι ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐσένα. Καὶ ἂν παραμένῃ ἀδιόρθωτος, καὶ ἂν κλέπτῃ, φύλασσε τὰ ἰδικά σου˙ μή τὴν τιμωρῇς τόσον πολύ˙ ἂν εἶναι φλύαρος, ἐπιστόμιζέ την. Αὐτό εἶναι δείγμα τῆς ἀνωτάτης φιλοσοφίας…

4… Επειτα θὰ εἰπῇ κάποια˙ Τί θὰ κάμω, ἂν δὲν διορθώνεται; Σωφρόνισέ την… Καὶ σὺ ὅμως πόσα ἐλαττώματα ἔχεις, καὶ δὲν διορθώνεσαι; Αὐτὰ τώρα δὲν λέγονται δι᾽ ἐκείνας, ἀλλὰ διὰ σᾶς ποὺ εἶσθε ἐλεύθεραι, ὥστε νὰ μὴ κάμνετε τίποτε τὸ ἄσεμνον, οὔτε τὸ αἰσχρόν, ὥστε νὰ μὴ βλάπτετε τὸν ἑαυτόν σας. Ἐὰν ἀσκήσῃς ἔτσι τὸν ἑαυτόν σου εἰς τὴν οἰκίαν ἐξ ἀφορμῆς τῆς ὑπηρεσίας σου, θὰ εἶσαι καὶ εὐχάριστος εἰς αὐτήν, πολύ περισσότερον δὲ θὰ εἶσαι ἔτσι εἰς τὸν ἄνδρα σου. Διότι ἂν φθάσῃς νὰ μὴ κάμνῃς τίποτε τέτοιο, ὅταν ἔχῃς τὴν ἐξουσίαν, πολὺ περισσότερον δὲν θὰ πράξῃς τίποτε τὸ παρόμοιον, ὅπου ὑπάρχει ἐμπόδιον. Ωστε ἡ φιλοσοφία (σχετικά μὲ τα παιδιά σας) ὠφελεῖ πάρα πολὺ εἰς τὴν εὔνοιαν τῶν ἀνδρῶν. «Διότι», λέγει, «μὲ τὸ ίδιο μέτρον, ποὺ ἐξετάζετε καὶ καταδικάζετε τὴν συμπεριφορὰν τῶν ἄλλων, θὰ μετρηθῇ καὶ ἡ ἰδική σας συμπεριφορά»”. Θέσε εἰς τὸ στόμα σου χαλινόν˙ καὶ ἂν ἐξασκηθῇς νὰ ὑποφέρῃς μὲ εὐγένειαν …ὅταν δὲ δὲν δυσανασχετῇς ἐπέτυχες τὴν ὑψίστην ἀρετήν.

Ὑπάρχουν δὲ καὶ μερικαὶ ποὺ προσθέτουν εἰς ὅλα αὐτὰ καὶ ὅρκους˙ δὲν ὑπάρχει ὅμως τίποτε τὸ αἰσχρότερον ἀπὸ τὴν γυναῖκα ποὺ ὀργίζεται κατ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπον. Τί λοιπόν, θὰ εἰπῇ, ἂν καλλωπίζεται; Εμπόδισε αὐτό, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ˙ ἐμπόδισε δὲ αὐτήν, ἀρχίζων ἀπὸ τὸν ἑαυτόν σου, ὄχι τόσον μὲ τὸν φόβον ὅσον μὲ τὸ παράδειγμα νὰ εἶσαι εἰς ὅλα ἡ πρότυπος εἰκών. «Καὶ κάθε βλασφημία», λέγει, «ἂς ἐξαφανισθῇ ἀπὸ σᾶς». Πρόσεχε πῶς ἔρχεται τὸ κακόν. Ἡ πικρία ἐγέννησε τὸν θυμόν, ὁ θυμός τήν ὀργήν, ἡ ὀργὴ τὴν κραυγήν, ή κραυγὴ τὴν βλασφημίαν, δηλαδὴ τὰς ὕβρεις κατὰ τοῦ πλησίον˙ ἡ βλασφημία εἰς τὴν συνέχειαν τὰς πληγάς, αἱ πληγαὶ τὰ τραύματα, τὰ τραύματα φέρουν τὸν θάνατον. ᾿Αλλ᾿ ὁ Παῦλος δὲν ἠθέλησε νὰ εἰπῇ τίποτε ἀπ᾿ αὐτά, παρὰ μόνον τοῦτο, «Ας ἐξαφανισθῇ μαζὶ μὲ κάθε κακίαν». Τί σημαίνει; «Σὺν πάσῃ κακίᾳ»; Κάθε κακία δηλαδὴ εἰς τοῦτο τελειώνει. Διότι ὑπάρχουν μερικοί, ὅπως ἀκριβῶς οἱ σκύλοι, ποὺ δαγκώνουν κρυφὰ καὶ αὐτοὺς ποὺ πλησιάζουν δὲν τοὺς γαυγίζουν καθόλου, οὔτε τοὺς ἐμποδίζουν˙ σείοντες δὲ τὴν οὐρὰν καὶ δεικνύοντες πρᾶον σχῆμα, ἐὰν τοὺς εὕρουν νὰ εἶναι ἀφύλακτοι τοὺς καρφώνουν τὰ δόντια των αὐτοὶ εἶναι περισσότερον ἐπικίνδυνοι ἀπὸ τοὺς ἐκδηλοῦντας φανερὰ τὸ μῖσος. ᾽Επειδὴ λοιπὸν καὶ μερικοὶ ἄνθρωποι εἶναι σκύλοι καὶ ἀπειλοῦν χωρὶς νὰ φωνάζουν οὔτε νὰ ὀργίζωνται οὔτε νὰ προβάλλουν εἰς τοὺς ἄλλους ἐμπόδια, ἐξυφαίνοντες κρυφὰ δόλους καὶ ἐπινοοῦντες ἀμέτρητα κακὰ καὶ ἀνταποδίδοντες διὰ τῶν ἔργων, ὑπεδήλωσε καὶ αὐτούς. «Ας ἐξαφανισθῇ ἀπὸ σᾶς μαζὶ μὲ κάθε κακίαν», λέγει. Νὰ μὴ λυπῆσαι μὲν μὲ τὰ λόγια, νὰ ἐκδικῆσαι δὲ μὲ τὰ ἔργα. Ἐγὼ διὰ τοῦτο ἐτιμώρησα τὴν γλῶσσαν καὶ περιέκοψα τὴν κραυγὴν αὐτῆς, διὰ νὰ μὴ ἀνάψῃ δυνατώτερα τήν φλόγα. Ἐὰν ὅμως κάμνῃς τὰ ἴδια καὶ χωρὶς τὴν κραυγήν, καὶ διατηρῇς μέσα σου τὴν φωτιὰν καὶ τὰ κάρβουνα, ποῖον τὸ ὄφελος τῆς σιωπῆς; Μήπως δὲν γνωρίζεις, ὅτι αἱ πυρκαϊαί ἐκεῖναι εἶναι ὑπερβολικὰ ἐπικίνδυνοι, ποὺ ἐνῷ διατηροῦνται ἐσωτερικά, δὲν φαίνονται εἰς ἐκείνους ποὺ εὑρίσκονται γύρω ἀπὸ αὐτάς; καὶ ἀπὸ τὰ τραύματα ἐκεῖνα ποὺ δὲν ἐμφανίζουν ἐξανθήματα εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ σώματος; καὶ οἱ πυρετοὶ ἐκεῖνοι ποὺ κατακαίουν τὰ ἐντόσθια; ῎Ετσι καὶ ἡ ὀργὴ εἶναι περισσότερον ἐπικίνδυνος αὐτή ποὺ ἐπινέμεται τὴν ψυχήν. ᾿Αλλὰ καὶ αὐτὴ ἂς ἐξαφανισθῇ ἀπὸ σᾶς, λέγει, μαζὶ μὲ κάθε κακίαν, μικρὰν καὶ μεγάλην.

Ας ὑπακούωμεν λοιπὸν εἰς αὐτὸν καὶ ἂς ἀπομακρύνωμεν κάθε πικρίαν καὶ κάθε κακίαν, διὰ νὰ μὴ λυποῦμεν τὸ ἅγιον Πνεῦμα. “Ας καταστρέψωμεν σύρριζα τὴν κακίαν, ἂς ἀποκόψωμεν αὐτήν. Δὲν εἶναι δυνατόν νὰ προέλθῃ ἀπὸ κακὴν ψυχὴν κανὲν ἀγαθόν, τίποτε ὑγιές, ἀλλὰ τὰ πάντα συμφοραί, τὰ πάντα δάκρυα, τὰ πάντα θρῆνοι καὶ ὀδυρμοί. Δὲν βλέπετε καὶ ἀπὸ τὰ θηρία ὅσα φωνάζουν, πῶς τὰ ἀποστρεφόμεθα, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι τὸ λεοντάρι, τὴν ἀρκούδαν, ὄχι ὅμως καὶ τὸ πρόβατον; διότι δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτὸ κραυγή, ἀλλ᾽ γλυκεία φωνή. Καὶ ἀπὸ τὰ μουσικὰ δὲ ὄργανα ὅσα μὲν συμβαίνει νὰ φωνάζουν δυνατά, είναι περισσότερο ἐνοχλητικὸς ὁ ἦχος των, ὅπως τὰ τύμπανα, αἱ σάλπιγγες˙ αὐτὰ ὅμως ποὺ δὲν φωνάζουν δυνατά, ἀλλὰ καταπραΰνουν, αὐτὰ εἶναι εὐχάριστα, ὅπως ὁ αὐλὸς καὶ ἡ κιθάρα καὶ αἱ φλογέραι. Επομένως ἂς καταστήσωμεν ἔτσι τὴν ψυχήν μας, ὥστε νὰ μὴ κραυγάζῃ˙ καὶ ἔτσι θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ νικήσωμεν καὶ τὴν ὀργήν˙ ἀφοῦ δὲ ἐξολοθρεύσωμεν αὐτήν, θὰ ἀπολαύσωμεν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι πρῶτοι τὴν γαλήνην καὶ θὰ πλέωμεν εἰς τὸ γαλήνιον λιμάνι, τὸ ὁποῖον εὔχομαι ὅλοι μας νὰ ἐπιτύχωμεν μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει μαζὶ μὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα ἡ δόξα, ἡ δύναμις, ἡ τιμή, τώρα καὶ πάντοτε, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.

Αποσπάσματα από βιβλίο του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, Τόμος 21 ΕΠΕ, ΙΕ Εφ. σελ.89-99

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0

Μοιράσου
Copy link
Powered by Social Snap