Categories: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ Leave a comment

ΣΤΑΛΑΓΜΑΤΙΕΣ Νο 35 “ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ”

Διαβάστε τις ”Σταλαγματιές” της βιβλιοθήκης μας ΕΔΩ:

Ἀγαπητέ ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, χαῖρε «καί ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἄς βασιλεύει στήν καρδιά σου» (Κολ.3.15).

Τό ἱερό πρόσωπο τῆς Παναγίας στήν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους εἶναι μοναδικό. Γίνεται ἡ κλίμακα ἀπό τήν ὁποία κατέβηκε ὁ Θεός στή γῆ, γιά νά μπορέσει ὁ ἄνθρωπος νά πορευθεῖ πρός τή θέωση.

Στίς 15 Αὐγούστου ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μα ς γιορτάζει «Τό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ» καί τιμᾷ τήν Παναγία γιά δύο σημαντικά γεγονότα τῆς ζωῆς της: Τήν Κοίμηση καί τήν ἐνσώματη Μετάστασή της στούς οὐρανούς. Κάνοντας λόγο περί μεταστάσεως τῆς Θεοτόκου, νοοῦμε τήν ἀνάσταση τοῦ σώματος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἀπό τό μνημεῖο, δήλ. τήν ἕνωσή του μέ τήν ψυχή της καί τήν ἐν σώματι ἀνάληψή της. Φυσικά, ἡ Μετάσταση τῆς Θεοτόκου εἶναι ἕνα γεγονός ξεχωριστό, διότι δέν θά μποροῦσε νά μένει στόν τάφο καί τήν φθορά αὐτή, ἡ ὁποία ἔγινε ἀφορμή νά γεννηθεῖ ὁ ΙΣ.ΧΡ., ἡ ΖΩΗ τοῦ κόσμου. Ὡς Μητέρα τῆς ζωῆς ἔγινε σύνοικος τῆς Ζωῆς.

Γιά τόν μεταπτωτικό ἄνθρωπο ὁ χωρισμός τῆς ψυχῆς ἀπό τό σῶμα εἶναι πλέον προσωρινός, ἀφοῦ μετά τήν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ὑπάρχει ἡ βεβαιότητα τῆς ἀναστάσεως, κάτι πού ἔχει συμβεῖ στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Στό πρόσωπο τῆς  Ὑπ.Θεοτόκου «νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὄροι» κατά τόν ἱερό ὑμνογράφο, διότι ἐνῷ ἦταν παρθένος συνέλαβε ἀσπόρως καί γέννησε ἀφθόρως, χωρίς νά βλαφθεῖ ἡ παρθενία της, καί στό τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς τῆς ὁ θάνατος δέν προξένησε φθορά καί διάλυση, ἀλλά ζωή καί ἀφθαρσία.

Ἡ προετοιμασία γιά τή μεγάλη ἑορτή τοῦ Δεκαπενταυγούστου ξεκινάει ἀπό τήν πρώτη κιόλας ἡμέρα τοῦ μηνός, μέ τή νηστεία καί τίς Ἱ.Παρακλήσεις πού ψάλλονται σέ ὅλους τούς Ἱερούς Ναούς πρός Τιμήν τῆς Παναγίας μας καί ὁλοκληρώνεται μέ τόν Ἑορτασμό τῆς «Ἀποδόσεως τῆς Κοιμήσεώς» της, στίς 23 τοῦ μηνός, τά «Ἐννιάμερα τῆς Παναγίας» ὅπως συνηθίζει νά τήν ἀποκαλεῖ ὁ λαός μας.

Ἡμέρα χαρᾶς καί ἀγαλλίασης. «Θυμήρης γὰρ καὶ οὐ πενθήρης ἡ παροῦσα πανήγυρις» μᾶς λέει ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας, Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης. Εὐφρόσυνη εἶναι τούτη ἡ γιορτή καί ὄχι πένθιμη! Δικαίως ὁ λαός τῆς πατρίδας μας ἀποκαλεῖ τήν ἑορτή τοῦ Δεκαπενταυγούστου, «Το Πάσχα του Καλοκαιριού» καί μέ ἀναστάσιμη χαρά εὐφραίνεται καί πανηγυρίζει.

Μέ ἰδιαίτερη λαμπρότητα καί κατάνυξη, ἄπ΄ ἄκρη σέ ἄκρη, ὁλόκληρη ἡ ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας γιορτάζει καί πανηγυρίζει τή μεγαλύτερη Θεομητορική γιορτή. Δέν εἶναι μόνο ἡ Μεγαλόχαρη στήν Τῆνο, ἡ Παναγία Σουμελά στή Βέροια, ἡ Ἑκατονταπυλιανή στήν Πάρο, τό Ἅγιο Ὅρος τό Περιβόλι τῆς Παναγίας, ἡ Μολυβδοσκέπαστη στήν Ἤπειρο καί ἡ Παναγία τῆς Ἁγιάσου στήν Μυτιλήνη. Εἶναι κάθε πόλη καί χωριό τῆς πατρίδας μας. Κάθε βουνοκορφή καί κάμπος. Κάθε στεριά καί θάλασσα. Μυριάδες ἁπλώνονται τά γραφικά ξωκλήσια καί τά προσκυνήματα τῆς γλυκυτάτης Μητέρας μας σέ ὁλόκληρο τόν ἑλλαδικό χῶρο, κάνοντας τήν πατρίδα μας νά εὐωδιάζει πνευματικά.

Στήν ὄμορφη πατρίδα μας, ὅπου πίστη καί παράδοση, ἄρρηκτα συνυφασμένες μεταξύ τους, χαρακτηρίζουν τήν Ἑλληνική ταυτότητα. Γί αὐτό καί ἡ Παναγία μας δέν ἔχει μόνο θρησκευτική σημασία γιά ἐμᾶς τούς Ἕλληνες, ἀλλά καί ἐθνική. Ἀποτελεῖ μεσίτρια καί κραταιά προστασία γιά ὅλους. Εἶναι ἡ Ὁδηγήτρια καί ἡ Ὑπέρμαχος τοῦ ἔθνους μας καί γίνεται γιά μᾶς, πολλές φορές, βοηθός καί συμπαραστάτης σέ δύσκολες στιγμές. Γί αὐτό καί ἑκατοντάδες εἶναι καί τά προσωνύμια πού τῆς ἔχουν ἀποδοθεῖ, ὅπως Γιάτρισσα, Ὁδηγήτρια, Ἐλεοῦσα, Ἐλευθερώτρια, Βρεφοκρατοῦσα, Κεχαριτωμένη, Γλυκοφιλοῦσα, Παντάνασσα,  καί τόσα ἀκόμη. Εἶναι ἡ Παναγία, ἡ μητέρα ὅλων μας. Ἄς πρεσβεύει στόν Υἱό της γιά τή σωτηρία μας. Ἀμήν.

Μέ πατρική ἀγάπη, «οἱ ἀγρυπνοῦντες ὑπέρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες» (Ἑβρ.13.17).

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Translate »