Πρωτοβουλία Νέων
Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Λαρίσης
Βρίσκεστε στη σελίδα: Συζητήσεις
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

27/3/2012 ΠΕΡΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

Υποβληθέν θέμα:

ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΤΕ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ? ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΙΑ ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΕΞΙΛΕΩΘΕΙ ΟΛΕΣ ΤΟΥ ΟΙ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ή ΘΑ ΥΠΟΣΤΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ?

Aπάντηση:


Ἡ ἐξομολόγηση δέν εἶναι πολυτέλεια ἀλλ’ ἕνα μεγάλο δῶρο τοῦ Θεοῦ γιά νά ἐκφράζουμε ταπεινά καί ἁπλά τά λάθη μας τά ὁποῖα οὔτως ἤ ἄλλως ὑπάρχουν στή ζωή μας.
Ὅμως τί σημαίνει ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ. Σημαίνει ὅτι τό σῶμα ἤ τήν ψυχή μου καθώς καί τά χαρίσματα πού μοῦ ἔδωσε ὁ Κύριος δέν τά χρησιμοποιῶ γιά τόν λόγο πού μοῦ τά ἔδωσε.
Καί ἄς μή γελιώμαστε. Ὅ,τι μᾶς ἔδωσε ὁ Θεός δέν μᾶς τά ἔδωσε, γιά νά περνᾶμε καλά, ἀλλά γιά νά τά ἀξιοποιήσουμε ΜΟΝΟ γιά τόν λόγο πού μᾶς τά ἔδωσε. Καί ὁ λόγος αὐτός ἀναφέρεται ἀπό τόν ἀπ.Παῦλο πού τονίζει .
 Ἐφ.2.10 αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεὸς ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν.
Δηλαδή πλασθήκαμε γιά νά κάνουμε μόνο τό καλό μιμούμενοι τόν Θεό γιά νά δεῖ ἄν εἴμαστε ἄξιοι νά γίνουμε θεοί κατά χάριν.
Καί ἀλλοῦ σημειώνει ὅτι δέν ἀνήκουμε στόν ἑαυτό μας.
Α΄Κορ.16. 19 ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; 20 ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ.
Βέβαια ὁ Θεός ξέρει ὅτι κάνουμε λάθη κι ἐπειδή μᾶς ἀγαπᾶ θέλει καί νά μᾶς συγχωρεῖ ὅταν φυσικά ἐμεῖς ἀναγνωρίζουμε ὅτι δέν ἐργαζόμαστε κατά τό θέλημά του γιά νά γίνουμε θεοί, γι’ αὐτό καί δίδει τήν ἐξουσία στούς ἀποστόλους καί μετά στούς ἱερεῖς, διά τοῦ μυστηρίου τῆς ἐξομολογήσεως λέγοντας:
Ματθ.18.18 Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅσα ἐὰν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένα ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὅσα ἐὰν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένα ἐν τῷ οὐρανῷ.
Καί πάλι ὁ Κύριος δίδει τήν ἐξουσία τῆς ἀφέσεως, διά τοῦ ἁγ.Πνεύματος  λέγοντας . Ἰωάν.20.21 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. 22 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον· 23 ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται.
Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δέχεται τήν μετάνοια καί τόν μετανοοῦντα ἀκόμη καί τῆς τελευταίας στιγμῆς ὅπως δέχθηκε καί τόν ληστή. Ἐμεῖς ὅμως ἄς ἐξομολογούμεθα γιατ ι ποτέ δέν ξέρουμε ποιά θά εἶναι ἡ τελευταία μας στιγμή.
 

Δείτε περισσότερα... από Θέματα Συζήτησης

Web developement & design: QV-WEB