Πρωτοβουλία Νέων
Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Λαρίσης
Βρίσκεστε στη σελίδα: Συζητήσεις
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

23/12/2009 22. Ποιά ἡ στάση μας σ' αὐτούς πού συζοῦν;

Υποβληθέν θέμα:

22. Ποια πρέπει να είναι η στάση μας απέναντι σε έναν άνδρα και μία γυναίκα που συζούν, όπως πολύ συχνά συμβαίνει τα τελευταία χρόνια; Αν κάποιος από τους δύο είναι πολύ κοντινός μας συγγενής (ακόμα και αδελφός) πως πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε ή να τον βοηθήσουμε; Εμείς θα πρέπει για παράδειγμα να τους επισκεπτόμαστε στην οικία τους ή αυτοί να έρχονται στη δική μας;

Aπάντηση:

23.   Ὁ Κύριος τό λέει χαρακτηριστικά ἀγαπητέ μου φίλε. «Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; 15 τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; 16 τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. 17 διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, 18 καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ» Β΄Κόρ.6.14-18.
Κι ὅλα αὐτά δέν τά λέγει ὁ ἀπ.Παῦλος γιά νά πάρουμε στάση κρητοῦ καί δικαστοῦ, ἀλλά γιά νά μᾶς βοηθήσει νά καταλάβουμε ὅτι κάθε μας πράξη δέν ἀποβλέπει στήν καταδίκη τοῦ ἄλλου, ἀλλά στοχεύει στόν ἁγιασμό τόν δικό μας, γι’ αὐτό καί τονίζει «ταῦτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ» Β΄Κόρ.7.1. Δηλαδή βλέποντας τήν ἁμαρτία τοῦ ἄλλου νά τήν ἀποφύγουμε διορθώνοντας συγχρόνως καί τήν δική μας ἀταξία ἔναντι τοῦ θείου θελήματος. Ἀκόμη μᾶς δίδει δηλαδή τή δυνατότητα νά δοῦμε πόσο ἀγαποῦμε τή σωτηρία μας καί πόσο ἀντιδροῦμε στήν ἁμαρτία τῶν ἄλλων μέ ἀγάπη, γιατί ἀλλοῦ λέγει «ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα» Ἐφ.4.15. Ἔτσι λοιπόν μᾶς δίδεται ἡ δυνατότητα νά δείξουμε στούς μέν ἁμαρτάνοντες ὅτι πραγματικά τούς ἀγαποῦμε στόν δέ ἑαυτό μας νά δόσουμε τήν εὐκαιρία ὥστε νά μή στεκόμαστε ἀπέναντι τῶν ἁμαρτωλῶν ὡς κριτές ἀλλά νά δίδουμε στόν ἑαυτό μας εὐκαιρία γιά νά προσευχηθοῦμε, νά κλάψουμε, νά νηστεύσουμε, νά πονέσουμε γιά τόν ἁμαρτωλό.
Καί στό σημεῖο αὐτό ἀπαντῶ καί στό ἐρώτημα πῶς νά βοηθήσουμε, πού σημαίνει ὅτι γιά νά βοηθήσεις κάποιον πρέπει πρῶτα νά τόν ἀγαπήσεις ἔμπρακτα καί μετά μέ τρόπο ἀγάπης νά προχωρήσει κανείς μέ διάκριση καί νά βοηθήσει ὅσο πέρνει, διότι λέγει «εἴ τις ἀδελφὸς γυναῖκα ἔχει ἄπιστον, καὶ αὐτὴ συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ’ αὐτοῦ, μὴ ἀφιέτω αὐτήν· 13 καὶ γυνὴ εἴ τις ἔχει ἄνδρα ἄπιστον, καὶ αὐτὸς συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ’ αὐτῆς, μὴ ἀφιέτω αὐτόν. ...... τί γὰρ οἶδας, γύναι, εἰ τὸν ἄνδρα σώσεις; ἢ τί οἶδας, ἄνερ, εἰ τὴν γυναῖκα σώσεις;  Α΄Κορ.7.12-16.
Φυσικά δέν πρέπει νά βλέπουμε τούς μή πνευματικούς συγγενεῖς μας ὡς κάτι τό μοναδικό καί σπουδαῖο, διότι λέγει ὁ Κύριος «Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· Ματθ.10.37. Τούς συγγενεῖς φυσικά τούς βρίσκουμε, τούς φίλους ὅμως τούς ἐπιλέγουμε.
Πάντως ἐπειδή ρωτᾶς τί νά κάνεις μέ συγγενεῖς πού  συζοῦν μή τούς βλέπεις ὡς ἐν ἁμαρτίᾳ ὄντας γιατί δέν ξέρεις τί κάνουν καί πῶς ζοῦν. Τούς ἀποφεύγει βέβαια κανείς ΜΕ ΑΓΑΠΗ γιά νά μή μάθει νά κρίνει καί νά κατακρίνει καί γιά νά μή συμβεῖ ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ κάποια τιμωρία καί τήν πληρώσουμε κι ἐμεῖς. Δηλαδή τόν ἁμαρτωλό ἄς μή τόν ἀποφεύγουμε γιατί ἐκεῖνος ἁμαρτάνει, ἀλλά γιατί ἐμεῖς θά χάσουμε τήν εὐωδία τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ, ἄν τήν ἔχουμε καί τήν ζοῦμε.
Φυσικά ὑπάρχουν τρεῖς τρόποι πού μᾶς ὁδηγοῦν στό νά ἀποφύγουμε τόν ἁμαρτωλό καί ἐξαρτῶνται ἀπό τό πού στοχεύουμε.
1. Ὁ τρόπος τοῦ Φαρισαίου ὁ Θεός, «εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης» Λουκ.18.11 = ὑπερηφάνεια.
2. Ὁ τρόπος τοῦ Τελώνου πού «ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου,... καὶ ... ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν» Λουκ.19.3-4  = ἐνδοκοσμική ἔξοδος.
3. Ὁ τρόπος τῆς «γυναικός» ἡ ὁποία «ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ» Ἀποκ.12.6 = ὁ δρόμος τῆς ἀσκήσεως.
Ρωτᾶς φίλε μου "Εμείς θα πρέπει για παράδειγμα να τους επισκεπτόμαστε στην οικία τους ή αυτοί να έρχονται στη δική μας;"
Σ' αὐτό συμβουλεύσου τόν πνευματικό σου, ἀλλά γνώμη μου εἶναι νά τούς ἀποφεύγουμε ὅταν δέν εἶναι συγγενεῖς μας καί νά ἔχουμε στάση διακριτικοί ὅταν εἶναι συγγενεῖς μας γιατί ὑπάρχει κίνδυνος παρεξήγησης καί παρανόησης. Ὁ σοφός λαός λέγει "μακριά καί ἀγαπημένοι".

Δείτε περισσότερα... από Θέματα Συζήτησης

Web developement & design: QV-WEB