Πρωτοβουλία Νέων
Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Λαρίσης
Βρίσκεστε στη σελίδα: Συζητήσεις
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

14/7/2009 5.Τρόποι ἐπιλογῆς κοινωνικῶν συναναστροφῶν.

Υποβληθέν θέμα:
ΧΑΙΡΕΤΕ!ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΟΦΕΣ ΤΗΣ; ΤΟ ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΑΝΤΙΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΠΛΗΣΙΟΝ;
Aπάντηση:
Ἀγαπητή φίλη μήπως ὑπάρχουν στοιχεῖα στά πιό κάτω κείμενα πού μποροῦν νά σέ βοηθήσουν;
Ματθ.10,16-40 γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί..... Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.  ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν· οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλὰ μάχαιραν.  ἦλθον γὰρ διχάσαι ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ θυγατέρα κατὰ τῆς μητρὸς αὐτῆς καὶ νύμφην κατὰ τῆς πενθερᾶς αὐτῆς· 36 καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ.  Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος. ὁ εὑρὼν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτήν, καὶ ὁ ἀπολέσας τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν. Ὁ δεχόμενος ὑμᾶς ἐμὲ δέχεται, καὶ ὁ ἐμὲ δεχόμενος δέχεται τὸν ἀποστείλαντά με.
Ἰωάν.17,9-19  Ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι, καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι καὶ τὰ σὰ ἐμά, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, καὶ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. ὅτε ἤμην μετ' αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου· οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ. νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς. ἐγὼ δέδωκα αὐτοῖς τὸν λόγον σου, καὶ ὁ κόσμος ἐμίσησεν αὐτούς, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐκ τοῦ κόσμου, καθὼς ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου. οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου, ἀλλ' ἵνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ.  ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰσί, καθὼς ἐγὼ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰμί. ἁγίασον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου· ὁ λόγος ὁ σὸς ἀλήθειά ἐστι. καθὼς ἐμὲ ἀπέστειλας εἰς τὸν κόσμον, κἀγὼ ἀπέστειλα αὐτοὺς εἰς τὸν κόσμον. καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἐγὼ ἁγιάζω ἐμαυτόν, ἵνα καὶ αὐτοὶ ὦσιν ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ.
Β΄Κορινθ.6,14-18 Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος;  τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;  τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός.   διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς,  καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
Β΄Κορινθ.7,1 ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.
Α΄Πετρου 4. 7-9 Πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικε. σωφρονήσατε οὖν καὶ νήψατε εἰς τὰς προσευχάς· πρὸ πάντων δὲ τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες, ὅτι ἡ ἀγάπη καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν· φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους ἄνευ γογγυσμῶν· 
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΔΙΟΓΝΗΤΟΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Οἱ Χριστιανοὶ δὲν διακρίνονται τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, οὔτε κατὰ τὴν πατρίδα, οὔτε κατὰ τὴ φωνή, οὔτε κατὰ τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα. Διότι οὔτε σὲ ἰδιαίτερες πόλεις κατοικοῦν, οὔτε διαφορετικὴ γλώσσα χρησιμοποιοῦν, οὔτε διαφορετικὸ βίο ζοῦν. Ἡ διδασκαλία τους δὲν εἶναι ἐφεύρεση πολυπραγμόνων ἀνθρώπων, οὔτε προΐστανται συστημάτων ὅπως μερικοὶ φιλόσοφοι.
Κατοικοῦν πόλεις Ἑλληνικὲς ἢ καὶ ἄλλων ἐθνῶν, ὅπως ἔτυχε ὁ κλῆρος στὸν καθένα καὶ ἀκολουθοῦν τὰ τοπικὰ ἤθη καὶ ἔθιμα, ὡς πρὸς τὴν ἐνδυμασία καὶ τὴν τροφὴ καὶ τὴν ὑπόλοιπη ζωή τους, ἀποδεικνύουν ὅμως ὁμολογουμένως θαυμαστὴ καὶ παράδοξο τὴν ζωὴ καὶ τὴν πολιτεία τους. Πατρίδες κατοικοῦν τὶς δικές τους ἀλλὰ σὰν νὰ εἶναι πάροικοι. Συμμετέχουν σὲ ὅλα ὡς πολίτες καὶ ὑπομένουν τὰ πάντα ὡς ξένοι. Κάθε ξενιτιὰ εἶναι πατρίδα τους καὶ κάθε πατρίδα τοὺς εἶναι ξένη γι αὐτούς.
Παντρεύονται ὅπως ὅλοι, ἀλλὰ ποτὲ δὲν ἐγκαταλείπουν τὰ παιδιά τους. Τράπεζα κοινὴ ἔχουν, ἀλλὰ τὴ θεωροῦν ἁγία. Ἔχουν καὶ αὐτοὶ σάρκα ἀλλὰ δὲν ζοῦν κατὰ τὴ σάρκα. Ζοῦν στὴ γῆ ἀλλὰ συμπεριφέρονται σὰν νὰ μένουν στὸν οὐρανό. Πείθονται καὶ ὑπακούουν στοὺς καθορισμένους νόμους ἀλλὰ μὲ τὴν ἐνάρετη ζωή τους, νικοῦν τοὺς νόμους.
Ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ἀγαποῦν καὶ σχεδὸν ἀπὸ ὅλους διώκονται. Ἀγνοοῦνται καὶ κατακρίνονται. Θανατώνονται καὶ ζωοποιοῦνται. Ζοῦν λιτὰ σὰν νὰ εἶναι πτωχοί, ἀλλὰ τοὺς ἄλλους ἐλεοῦν πλούσια. Τὰ πάντα στεροῦνται καὶ τοὺς περισσεύουν τὰ πάντα. Ἀτιμώνονται καὶ μέσα στὶς ἀτιμίες δοξάζονται. Ἐνῶ κακοπαθοῦν χαίρονται σὰν νὰ παίρνουν ζωή.
Ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους πολεμοῦνται ὡς ἐχθροὶ καὶ ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες καταδιώκονται καὶ τὴν αἰτία τοῦ μίσους τους δὲν μποροῦν νὰ τὴν ἐξηγήσουν οὔτε οἱ ἴδιοι οἱ διῶκτες τους. Γιὰ νὰ τὸ ποῦμε μὲ ἁπλὰ λόγια ὅ,τι εἶναι ἡ ψυχὴ μέσα στὸ σῶμα τὸ ἴδιο οἱ Χριστιανοὶ μέσα στὸν κόσμο.
Ἡ ψυχὴ εἶναι σπαρμένη μέσα σὲ ὅλα τὰ μέλη τοῦ σώματος καὶ οἱ χριστιανοὶ μέσα σὲ ὅλες τὶς πόλεις τοῦ κόσμου. Καὶ κατοικεῖ μὲν ἡ ψυχὴ στὸ σῶμα, ἀλλὰ δὲν εἶναι σωματική. Καὶ οἱ Χριστιανοὶ κατοικοῦν στὸν κόσμο ἀλλὰ δὲν εἶναι κοσμικοί. Ἐνῶ εἶναι ἀόρατη ἡ ψυχή, φρουρεῖται ἀπὸ τὸ ὁρατὸ σῶμα.
Καὶ οἱ Χριστιανοὶ φαίνεται ὅτι εἶναι μέσα στὸν κόσμο, ἀλλὰ ἡ θεοσέβειά τους μένει ἀόρατη. Μισεῖ τὴν ψυχὴ ἡ σάρκα καὶ τὴν καταπολεμεῖ χωρὶς νὰ ἀδικεῖται ἀπὸ αὐτήν, ἀλλὰ μόνο διότι ἐμποδίζεται ἀπὸ τὴν ψυχὴ νὰ ἀπολαμβάνει τὶς ἡδονές. Μισεῖ καὶ τοὺς Χριστιανοὺς ὁ κόσμος χωρὶς νὰ ἀδικεῖται, ἀλλὰ μόνο διότι ἀντιτάσσονται στὶς ἡδονές. Ἡ ψυχὴ ἀγαπᾶ τὴ σάρκα καὶ τὰ μέλη ποὺ τὴ μισοῦν. Καὶ οἱ Χριστιανοὶ ἀγαποῦν τοὺς ἀνθρώπους ποὺ τοὺς μισοῦν. Ἡ ψυχὴ εἶναι κλεισμένη μέσα στὸ σῶμα, ἀλλὰ αὐτὴ συγκρατεῖ τὸ σῶμα. Καὶ οἱ Χριστιανοὶ κατέχονται καὶ φρουροῦνται ὑπὸ τοῦ κόσμου, ἀλλὰ αὐτοὶ συνέχουν καὶ διατηροῦν τὸν κόσμο.
Ἐνῶ εἶναι ἀθάνατη ἡ ψυχή, σὲ φθαρτὴ σκηνὴ κατοικεῖ. Καὶ οἱ Χριστιανοὶ ζοῦν ἀνάμεσα ἀπὸ φθαρτὰ πράγματα, ἐλπίζοντας καὶ περιμένοντας τὴν ἀφθαρσία τῶν οὐρανῶν. Ἐνῶ ταλαιπωρεῖται καὶ βασανίζεται ἡ ψυχὴ μὲ τὰ ὑλικὰ πράγματα, αὐτὴ ὅλο καὶ γίνεται καλύτερα. Καὶ οἱ Χριστιανοὶ ἐνῶ τιμωροῦνται καὶ κολάζονται, αὐτοὶ ὅλο καὶ περισσότεροι γίνονται.
Σὲ τέτοια κατάσταση τοποθέτησε τοὺς Χριστιανοὺς ὁ Θεός, ἀπὸ τὴν ὁποία δὲν ἐπιτρέπεται σὲ αὐτοὺς νὰ παραιτηθοῦν.
Β.Ε.Π. 5-7, τομ. 2, 253.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ


ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΑΤΕΡ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΧΑΡΙΖΕΙ ΥΓΕΙΑ& ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΝΟΥΘΕΤΕΙΤΕ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΟΦΩΝ. ΜΕΛΕΤΗΣΑ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΩ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ.ΟΜΟΛΟΓΩ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΥΤΗ ΔΕ ΤΗ ΓΝΩΡΙΖΑ. ΠΑΝΤΩΣ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΑΤΕ ΠΟΛΥ.

Δείτε περισσότερα... από Θέματα Συζήτησης

Web developement & design: QV-WEB