Πρωτοβουλία Νέων
Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Λαρίσης
Βρίσκεστε στη σελίδα: Άρθρα
Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

22/2/2012 Οδηγός εξομολόγησης από τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό


Έξομολόγηση καί Θεία Κοινωνία

  Οδηγός εξομολόγησης από τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό

«"Ηθελα, άδελφοί μου, καί άγαπούσα νά είχα τόν καιρόν νά σάς έξομολογούσα όλους καί άνδρας και γυναίκας νά μού έλέγετε τά παράπονά σας, μά βλέπω, τό πολύ πλήθος καί δέν ήμπορώ. Μοναχά σάς λέγω καί σάς φανερώνω τέσσερα μυστήρια, τά άναγκαιότερα τής πίστεώς μας:

Τό πρώτον είναι, καθώς σάς είπα, νά άγαπάτε τούς έχθρούς σας καί νά τούς συγχωράτε με όλην σας τήν καρδίαν είς ό,τι καί άν σάς έφταιξαν, διά νά σάς συγχωρήση καί έσάς ό Θεός είς τά όσα τού φταίετε.

Τό δεύτερον είναι νά έξετάζετε νά εύρίσκετε πνευματικόν καλόν καί νά τού είπήτε ό καθένας έτσι:
Έγώ, πνευματικέ μου, έχω να κολασθώ διατί δέν άγαπώ τόν Θεόν καί τόν άδελφόν μου καθώς πρέπει. Έγώ είμαι άχάριστος είς τόν Θεόν μου διά τά τόσα καί τόσα καλά όπού μού έχάρισε. Μού έδωσε τά όμμάτια νά βλέπω τά άπειρά του ποιήματα καί νά τόν δοξάζω, νά βλέπω τόν ήλιον καί νά θαυμάζω καί νά λέω:  εάν ό ήλιος είναι τόσον λαμπρός, αμή έκεΙνος όπού τον έκαμε, πόσον νά είναι λαμπρότερος. Άχ, Θεέ μου, άξίωσόν με νά σέ άπολαύσω. Έγώ δέν κάνω έτσι, άλλά βλέπω τό ξένον πράγμα τού άδελφού μου διά νά τό κλέψω. Φθονώ πώς αύτόν τόν έκαμε ό Θεός πλούσιον καί έμένα πτωχόν καί βαρυκαρδίζω καί διά τούτο θέλω νά κολασθώ. Περιεργάζομαι όλα τά κακά καί τές ξένες γυναίκες. Άκόμη μού έδωσε ό Θεός τά αύτιά διά νά άκούω τό άγιον Εύαγγέλιον καί τά ίερά βιβλία καί έγώ άκούω χορούς καί τραγούδια, λαλούμενα καί φλυαρίες. Μού έδωσε τό στόμα νά διαβάζω, νά προσεύχωμαι, νά κοινωνώ τά Άχραντα Μυστήρια, να όμολογώ τάς άμαρτίας μου καί νά κατηγορώ πάντα τού λόγου μου, μά έγώ βλασφημώ, κατακρένω άρχιερείς, πνευματικούς, ίερείς, λαϊκούς, άνδρας καί γυναίκας, λέγω ψέματα, κάνω όρκους άσχημολογώ, ύβρίζω, προδίδω, τρώγω ώσάν τό ζώον, πίνω κρασί καί μεθώ καί γίνομαι ώσάν τό γουρούνι. Μού έδωσε τά χέρια διά νά έργάζωμαι, νά τρέφωμαι μέ τό έργον μου καί να τρέφω καί άλλους καί νά κάνω καί άλλες έργασίες θεάρεστες, καί έγώ σκοτώνω, άρπάζω, κλέπτω, άδικώ, μετρώ καί ζυγιάζω ξύγκι, παίζω χαρτιά καί ζώ μέ τά αίματα τών άδελφών μου. Μού έδωσε τά ποδάρια νά περιπατώ τόν καλόν και χριστιανικόν δρόμον, μά έγώ τρέχω τυφλός καί ακολουθώ τές στραβόγραβες καί διαβολικές στράτες. Λοιπόν άλλοίμονο είς έμένα μέ αύτά όλα έχω βέβαια νά κολασθώ. Καί νά φυλαχθής, νά μην τού κρύψης καμμίαν άμαρτίαν, καί τήν παραμικρήν άλλά νά τές είπής όλες χωρίς έντροπήν, διατί άνίσως καί κρύψεις μίαν, όλες άσυγχώρητες μένουν.

Τό τρίτον είναι όταν σέ έλέγξη ό πνευματικός καί σού είπή: Διατί νά τά κάμης όλα αύτά; Τότε έσύ νά μή ρίξης τήν άφορμήν είς άλλον, τάχα πώς σέ έπαρακίνησεν, ούτε νά προφασιστής πώς σέ έσκέλισεν ό διάβολος, άλλά νά κατηγορήσης του λόγου σου καί νά είπής τό κακόν σου τό κεφάλι είς όλα σού έφταιξε.

Τό τέταρτον είναι ό,τι καί νά σού είπή ό πνευματικός καί ό,τι νά σέ νουθετήση νά τά βάλης μέσα είς τόν νούν σου καί έπάνω είς τό κεφάλι σου καί ό,τι θέλει νά σέ κανονίση νά τά δεχθής μετά πάσης χαράς καί νά ύποσχεθής νά τά κάμης και νά άποφασίσης πλέον μέ στερεάν γνώμην όπού καλύτερα νά άποθάνης, παρά νά ματαπέσης και νά ματακάμης τά όμοια άμαρτήματα.

Αύτά, χριστιανοί μου, είναι τά άναγκαιότερα μυστήρια τής πίστεώς μας. Μάλιστα ύστερα άπό τήν καθαράν Έξομολόγησιν νά συχνοκοινωνάτε τά Άχραντα Mυστήρια, διατί ό θάνατος έρχεται ώσάν ό κλέπτης καί δέν ήξεύρομεν ώς αύριον τί έχομεν νά πάθωμεν, ήμπορεί νά μάς έλθη έξαφνα καί νά μάς εύρη άνέτοψους καί τί γενόμαστε;

Ό άνεξομολόγητος άνθρωπος είναι όμοιος μέ έναν άβάπτιστον καί είναι άδύνατον νά σωθή.

Καί άνίσως ένας όπού άπέθανεν εί μέν καί έπρόφτασεν καί έξωμολογήθη καί άς δέν έκοινώνησε, είναι έλπίδα είς αύτόν. Είδέ καί δέν έξωμολογήθη, άς κοινωνήση όσες φορές θέλει, τίποτες δέν ώφελείται, μάλιστα βλάπτεται, έπειδή καί κοινωνεί άνάξια καί άλλοίμονον είς αύτόν. Πρώτον πρέπει νά γίνεται ή Έξομολόγησις, έπειτα ή Άγία Κοινωνία. Πρώτον νά πλύνωμεν καί νά καθαρίζωμεν το άγγείον καί ύστερα νά βάλωμεν τό πολυτίμητον πράγμα μέσα». (Διδαχή 2η)

«Τό πρώτον είναι νά συγχωράτε τούς έχθρούς σας. Τό δεύτερο νά έξομολογάσθε παστρικά καί καλά. Τό τρίτο νά κατηγοράτε τού λόγου σας. Τό τέταρτο νά άποφασίζετε νά μή κάμετε άμαρτίαν. Καί άν ήμπορείτε νά έξομολογάσθε κάθε ήμέραν, καλόν καί άγιον είναι. Είδέ καί δέν ήμπορείτε καθ' ήμέραν, ας είναι μία φορά τήν έβδομάδα καί μία φορά τό μήνα ή τό όλιγώτερον τέσσαρες φορές τόν χρόνον. Καί νά συνηθίζετε τά παιδιά σας άπό μικρά, διά νά συνηθίζουν είς τόν καλόν δρόμον, νά έξομολογούνται». (Διδαχή 5η)

«'Η όσία Μαρία ήτον δώδεκα χρονών κορίτσι. Έπεσεν είς τάς χείρας τού Διαβόλου, ήμέρα και νύκτα εύρισκότουν είς τήν άμαρτίαν. Τήν έφώτισεν ό πανάγαθος Θεός καί φεύγει άπό τόν κόσμον καί έπήγεν είς τήν έρημον. Έκεί έκαθότουν καί άσκήτευε σαράντα χρόνους καί μέ τρία ψωμιά άπέρασε τήν ζωήν της καί έκαθαρίσθη καί έγινεν ώσάν άγγελος. Θέλοντας ό Κύριος νά τήν άναπαύση έστειλεν ένα άγιον άσκητήν, τόν άββά Ζωσιμά νά τήν εξομολογήση καί νά τήν μεταλάβη τά Άχραντα Μυστήρια. Καί έβλεπεν τήν άγίαν ό άσκητής καί έστεκε μίαν πήχυν ύψηλά άπάνου άπό τήν γήν. Τήν έξομολόγησε, τήν έμετάλαβε τά Άχραντα Μυστήρια, ύστερα έπαρέδωκε τήν άγίαν ψυχήν είς τάς χείρας τού παναγάθου Θεού καί έπήγεν είς τόν Παράδεισον νά χαίρεται μαζί μέ τούς άγγέλους πάντοτε».(Διδαχή 6η)

Δείτε περισσότερα... από

Δείτε περισσότερα... από Άρθρα - Κείμενα

Web developement & design: QV-WEB